LOGINABANGAN: ano kaya ang narealize ni Lou?
MARK'S POV: I'm glad pinayagan na ko ni Lou na ligawan siya. Sana talaga pag dumating yong panahon na mamahalin din niya ko, sana hindi matulad sa past ko ang magiging relasyon namin. Naka move on naman na ko pero hindi ko pa kaya I disclose ngayon kung anong nangyari dahil may kunting sakit pa, siguro kasi wala pa kaming proper closure no'ng tao na yon. "Night out tayo mamaya. It's on me," pag anyaya ko kila Aleck at Ivan "Wow. Ano meron? Sinagot ka na? Ay sorry di ka pala napayagan manligaw," pilyong biro ni Aleck "Di ka sure." "Ha weh? Pumayag na siya ligawan mo?" "Oo. Hindi ko raw siya tinigilan kaya bahala nalang daw ako." "Wow congrats bro. Pag igihan mo." "Magtino ka na.""Mga gago. Matino naman na talaga ako." "Di kami sure. Diskombyado kami," biro ni Aleck "Gago. Diyan na nga kayo," sabi ko sabay walkout pero sinundan din naman nila ako "Hi Mark, can we go out for lunch?" Tanong no'ng babaeng nakasabayan namin "No," simpleng sagot ko at hindi ko siya nilingon "Ma
LOU'S POV: Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa pag amin sakin ni Mark pero para sa ikakabuti ng lahat, maigi nang 'wag na muna. Hindi naman sa hindi ko siya gusto o hindi ko siya mahal, hindi lang siguro ako handa para doon kasi para sakin medyo mabilis ang mga pangyayari. I'm not closing my doors though. Hindi siya pumasok dahil lang don, I feel bad. Ayaw na ayaw ko kasing may nasasaktan ako. Pero ano magagawa ko, hindi pa ito ang tamang panahon. Pero bahagya akong nagulat sa sinabi niya na pagod na raw siya. Ang lalim ng pagkakasabi niya na tila may mas malalim pa yon na kahulugan. "Mark," pag tawag ko nang makita ko siya papasok ng classroom "Bakit?""Can we talk?" "Ok. Sa tambayan," sabi niya at naunang mag lakad "ano pag uusapan natin?" Tanong ulit niya at saka ito lumabas sa balcony ng tambayan nila "I just wanna say sorry for saying no," sabi ko sabay yuko. I really feel bad kasi "You don't have to say sorry. You don't owe me an explanation." "I do kasi alam ko
MARK'S POV: Tahimik kaming bumaba after namin mag lunch, dahil marami pa kaming vacant, dumeretso muna ko sa tambayan namin at nadatnan ko sila Ivan at Aleck. "Ano bro, nag oo?" Chismosong tanong ni Aleck "Hindi," simpleng sagot ko "Basted ka?" Tanong ni Ivan "Hindi rin. Sabi niya pag iisipan daw muna niya.""Do you think she would say yes?" "Di ko alam. Whatever it is, tatanggapin ko naman.""Guys recommend naman kayo pakulo for monthsary," sabi ni Aleck out of the blue"Samin ka pa talaga magpapatulong. Ikaw lang naman may jowa dito pre," sabi ko "Di ka sure. Ikaw lang ang single dito kasi basted ka," biro ni Ivan at bahagya silang tumawa ni Aleck "Mga gago. Hindi ako nabasted," depensa ko"Mababasted palang," sabi naman ni Aleck at natawa sila pareho ni Ivan. Mga gago talaga. "Pag talaga naging kami, who you kayo sakin," banta ko"Di natin sure pre. Baka di maging kayo.""Mga gago. Tara na nga sa classroom at late na tayo." Pag dating namin sa classroom, nakita ko agad si
MARK'S POV: Ilang buwan na ang nakakaraan mula no'ng nag compete kami sa tagaytay at mag mula no'n ay naging close na kami. Nagsisisi ako sa mga pambubully ko sakanya dati, na realize ko hindi niya deserve ang mga yon. Somehow, nagkamali ako ng pagkakakilala ko sakanya. Hindi pala siya maldita at palaban, ayaw niya lang ng may inaapi. "Lou, pahiram naman ng notes mo kahapon please," sabi ng isang kaklase namin na lalaki "Ay sige. Sure," agad sabi ni Lou at binigay ang mga natake note niya kahapon "Mag absent ka pa kasi," side comment ko at tinignan lang ako ni Lou "Thank you Lou, balik ko rin mamaya, ipa photo copy ko nalang." "Hanep! Tamad na pumasok, tamad pa magsulat ng notes.""Mark, can you shut up?" Pagtataray ni Lou"Sorry." After that subject dumeretso muna kami sa tambayan dahil may 2 hours vacant pa kami. "Uy bro, lumalabas yong totoong Mark kanina," sabi ni Aleck "Kaya nga. Aga uminit ng ulo mo," sabi naman ni Ivan "Pano naman kasi, nakakabanas yong humiram na nga
MARK'S POV: kagabi ko pa gusto mag inom dahil sobrang disappointed ako. Kahapon palang no'ng hindi na mag run yong code ko alam ko papalpak ako sa competition na to. Nakaka disappoint. First time ko lang kasi matalo sa isang kompitisyon. Dati kasi naipapanalo ko lahat. Good thing nagpa inom ang isa sa mga prof na sumama samin. "Hindi ka failure ok," pagpapalakas ng loob sakin ni Lou "Ok," sabi ko nalang kahit disappointed pa rin ako sa sarili ko "Mag enjoy nalang tayo. Let's celebrate your victory. Huwag ka nang mag isip ng kung ano-ano diyan. Hindi ka failure," sabi ni Ivan Hindi ko nalang pinahalata na disappointed pa rin ako sa sarili ko at nag enjoy nalang ako sa inuman. Good thing, I have these friends who always willing to help and encourage me whenever I feel down. "Let's call it a day. It's almost 2am," sabi ni Lou dahil tipsy na siya "Congrats guys. Dahil sainyo may libreng inom bro," si Aleck na halatang lasing na "Congratulations again, Pat and Niks. So proud of you
LOU'S POV: 2 days, 3 nights kami sa tagaytay kaya nag provide rin sila ng room for us. Sayang nga at wala si daddy. May iseseminar daw kasi siya sa Cebu for a week. Pag dating namin sa tagaytay dumeretso muna kami sa hotel, after namin sa hotel dumeretso na rin kami sa venue. Papasok palang ako nanginginig na ang kamay ko sa kaba. Sana talaga kaya namin maipanalo 'to kahit isang award man lang. "Relax," sabi ni Mark at ini-intertwined niya ang kamay namin "Ang lamig ng kamay mo," sabi at bahagya niya itong ni-rub at saka nilagay sa bulsa niya ang mga kamay namin "Kinakabahan talaga ako, hindi ko kaya mag relax. Mag ccr muna ko ha. Mauna ka na sa table," sabi ko pero ang totoo n'yan ay pupunta lang ako sa garden area Hindi ako makahinga ng maayos kaya lumabas muna ko para lumanghap ng sariwang hangin. Para akong naso- suffocate sa loob sa sobrang daming tao at sa sobrang kaba na rin. Huminga ako ng malalim at saka ko ito ibinuga ng dahan-dahan. Inulit ulit ko ito ng limang beses.
MARK'S POV: I may don't like Romeo kasi nga anak siya ng ex ko pero I'm not that bad para hilingin na mapunta siya sa ganitong sitwasyon. May puso parin naman ako. Ayoko parin naman siya nakikita sa ganitong sitwasyon, besides, sa maikling panahon na nakasama ko siya nakita ko naman kung gaano siya
MARK'S POV: For the past 2 days, sobrang naiinis ako sa presensya ni Romeo. Wala naman s'yang ginagawang masama pero kasi anak siya ex ko eh, oo ex ko si Lou and we're not real siblings. We're actually step siblings. I hate everything about her, kahit pa ang anak niya, I hate him kahit wala s'yang
MARK'S POV: since I only have 1 week to prepare for Christmas, dahil na rin sa sobrang busy ng kumpanya, I decided to shop for gifts. After ko mamili ng mga gift pumunta ako sa toy kingdom para bumili ng collection ko, I'm collecting hirono at pokemon. Nang dadamputin ko na sana ang pokemon blindb
LOUREL'S POV: 2 years ago, napag desisyonan kong mag aral at ipagpatuloy ang master's degree ko Dito sa Turks and Caicos at ngayon graduation ko na. Hindi naging madali ang journey ko dito pero lahat yon nalagpasan ko dahil sa tulong ng diyos, ng pamilya ko at ng boyfriend ko. I must say, worth it







