Kabanata 05

Nyx's Point of View

TININGNAN ko muli ang dalawang envelope sa aking kamay. Ang isa ay formal at sagrado, habang ang isa ay basta ko na lang nilagay sa puting envelope.

Nang makarating ako sa pintuan ni Mav, huminga ako nang malalim saka kumatok ng tatlong beses bago binuksan ang kanyang opisina.

Pagpasok ko, hindi man lang niya ako tinapunan ng tingin kahit saglit. Nakasuot siya ng salamin na mas lalong nagdagdag sa kanyang appeal. Ang kanyang mga mata ay seryoso, ang noo niya'y nakakunot na tila may hindi nagugustuhan.

Nanunuot sa buong opisina ang panlalaki niyang amoy na paborito ni Nixie. Tumigas ang bagang ko sa naisip.

Sa bawat paghakbang ko patungo sa kanya ay parang may bumubulong na huwag ko itong gawin. Ngunit bawat memorya na kasama siya ay pasakit lang sa akin.

"I have some important papers for you to sign, sir." Doon lang siya nag-angat ng tingin.

He narrowed his eyes at me, but I remained unfazed.

Dumako ang mga mata niya sa dalawang envelope na inilapag ko sa kanyang lamesa.

Halata sa mukha niya ang pagtataka—parang iniisip niya kung may ipinagawa ba siyang proposal sa akin.

Binalik niya ang tingin sa akin. Nagtagpo ang aming mga paningin. Ang kanyang tsokolateng mga mata ay nagtagal sa akin—inalis niya ang kanyang salamin at inilapag sa mesa.

Ipinatong niya ang kanyang maugat na kamay sa ibabaw ng lamesa at pinagsiklop iyon. Hindi ko matanggal ang tingin ko roon pero pinilig ko ang aking ulo.

Huwag kang maging marupok!

Umigting ang kanyang panga. Kinuha niya ang annulment at agad na tumalim ang tingin sa akin.

Kung nakakamatay ang titig, malamang kanina pa ako nakabulagta sa sahig.

"What is this?” The tone of his voice was hard as stone that trembled my knees. Pero determinado na akong makalaya at magsimula.

"Open it so you'll know." I replied coldly, matching his tone.

Tinaasan niya ako ng kilay—naninibago sa pinapakita kong ugali, ngunit hindi ko na iyon problema.

Unti-unti niyang hinablot ang papel. Mas lalong tumalim ang tingin niya sa akin habang hawak ang dokumento. For a second, I swore he wanted to ask me more. My breath caught in my throat—baka sa pagkakataong ito ay makita na niya ako.

Pero biglang nag-ring ang kanyang phone. Si Nixie.

Bigla akong nakaramdam ng kirot sa dibdib. Tiningnan niya iyon sandali—kita ko ang pagdilim ng kanyang mukha at ang malalim na paghinga bago niya sagutin ang tawag.

"Mav..." nanginginig ang boses sa kabilang linya. Agad na may kakaibang emosyon ang lumitaw sa mukha ni Maverick nang marinig si Ate. Takot? O guilt? Hindi ko mahinuha.

"Anong nangyayari?"

"Mav, kailangan kita." Rinig ko ang desperasyon sa kanyang tinig. "Takot na takot ako, Mav." Naiiyak niyang sigaw.

Nakita ko kung paano siya natigilan sandali. Nang ibaba ni Ate ang tawag, agad niyang sinuot ang kanyang grey suit saka binalingan ang papel sa mesa.

"Para sa business deal ito, hindi ba?" Hindi ako nagsalita. Pinagmamasdan ko lang ang mabilis niyang kilos para puntahan ang aking kapatid.

Isang tawag lang, at nakalimutan niya agad kung sino ang nasa harapan niya.

Kinuha niya ang kanyang panulat at pinirmahan iyon nang hindi man lang binabasa. Na parang wala lang lahat. Na hindi ako nag-eexist sa harapan niya at tanging si ate lang ang nasa isip niya ngayon.

Saka ako iniwan doon at mas lalong lumamig ang temperatura sa loob ng kanyang opisina.

Kumibot ang panga ko, ramdam ang pagpipigil bago lumabas at ibinigay kay Vince ang aking resignation letter.

"Alam na ba ito ni sir?" nagdadalawang-isip niyang tanong.

I shrugged it off. "Siya mismo ang nag-aproba kaya malamang alam niya." Walang pakundangan kong sagot.

Nakita ko ang pagkabigla niya ngunit mabilis ko siyang tinalikuran.

Maverick would never ask about me or my whereabouts. Ni minsan hindi niya ako tinuring na asawa—empleyado lang talaga. Mabuti na lang at magaling ako sa finances kaya naging madali rin ang lahat.

Ngunit lilisanin ko na ang lugar na ito. Ituturing ko na lang na bangungot ang lahat ng alaala rito.

Nagsimula na akong maglinis ng desk ngunit bigla akong hinila ni Vince sa may coffee maker kung saan walang tao.

"Hindi ka pa pwedeng umalis agad." Nagtataka ko siyang tiningnan. "Ikaw lang ang magaling sa pag-handle ng ilang crisis kaya kailangan mong turuan ang papalit sa'yo."

"Ayoko," matigas kong sagot.

Gusto ko nang makawala.

"Limang araw."

"No." Pinal na sagot ko.

"Tatlong araw," palugit niya, halos nagmamakaawa.

Nanuyo ang lalamunan ko pero tumango. "Tatlong araw lang."

Para siyang nabunutan ng tinik at ngumiti sa akin.

The next day, a woman went to me. Magkatabi kami, tinuturuan ko siya at pinadali ang bawat paliwanag upang mabilis niyang makuha ang ibig kong sabihin.

"This was way better than this kasi—" bago ko pa matapos ang sasabihin, tumayo ang lahat ng empleyado.

Unti-unti akong tumayo at nakita sa unahan si Maverick, ang kamay niya nasa bewang ni Ate Nixie—na para bang sinasabi niyang pagmamay-ari niya ito.

They looked so powerful together. Bagay na bagay.

Pareho silang matangkad. My Ate was slender and elegant, at ganoon din si Mav—kahit nakatayo lang siya, ramdam mo ang awtoridad, na parang lahat ay susunod sa kanya.

Bigla na lang, ang kanyang mga mata ay parang may hinahanap...at sa huli, nahanap niya ang mga mata kong nakatingin sa kanila.

Nakita ko kung paano siya nakahinga ng maluwag nang makita ako, saka agad niyang ibinaling ang tingin kay Ate.

Tumikhim siya—lahat kami ay nakatuon ang tingin sa kanila. Ngayon ko lang napansin ang kanyang suot. The red backless gown at Chanel necklace—akin iyon. Regalo ni Mav sa akin noong first anniversary namin.

Kinagat ko ang loob ng aking pisngi upang pigilan ang anumang emosyon na gustong kumawala.

Wala na akong pakialam kahit angkinin pa niya ang lahat sa akin.

"Nixie Dela Cruz will be working with me and her sister..." Nagtagpo muli ang mga mata namin.

Kahit pinapakita kong wala akong pakialam, nanginginig naman ang tuhor ko at halos mawalan ng balanse.

"Nyx Dela Cruz will guide her." Rinig ko ang bulong-bulungan ng mga katrabaho at mga matang nakatuon sa akin.

Nakita ko ang pagtaas ng kilay ni Vince at ang tanong sa kanyang mukha sa naging anunsyo ni Maverick.

Tatlong araw lang. Pagkatapos nito at makakalaya rin ako.

Ngumiti ako at naglakad sa unahan. "I am happy to work with my sister." Ngumiti ako, pilit na matamis. Kita ko ang gulat sa mukha ni Ate—alam kong ibang sagot ang inaasahan niya.

Ngunit sa gilid ng aking paningin, nahuli ko ang mga mata ni Maverick. May kislap doon. Paghanga. Sandali lang...bago niya mabilis na ibinalik ang malamig na maskara. Para bang walang nangyari. Para bang guni-guni ko lang.

Mabilis akong pumunta sa comfort room. Halos kapusin ako ng hininga habang nakikipagplastikan sa kanila.

Kinalma ko ang aking sarili bago nagpasyang bumalik doon upang hindi sila magtaka. Ngunit bago pa man ay biglang nagring ang phone ko.

Kumunot ang noo ko nang makitang ang aking OBGYN ang caller.

“Yes, doc?”

“Ms. Dela Cruz, may nakita akong hindi inaasahan sa test mo.”