LOGINTinitigan ni Stacey si Franco. Sa malinaw niyang mga mata ay muling sumagi ang alaala ng engagement party na dapat sana'y isang masayang pagdiriwang na biniyayaan ng lahat, ngunit nauwi sa isang malaking iskandalo.Lumakad si Franco patungo sa kanila, habang tinatapakan ang karpet na puno ng pulang rosas. Ngumiti nang banayad si Kevin.“Kuya, babatiin mo ba kami?”Ngunit kumirot ang puso ni Stacey habang nakatingin sa kanya.Hindi inalis ni Franco ang tingin kay Stacey. Para bang hindi niya narinig si Kevin.Diretso siyang lumapit sa kanila na tila isang walang-awang demonyo. Wala siyang pakialam sa mga matang nakatutok sa kanila.At sa harap ng lahat, hinalikan niya si Stacey sa labi.Pagkatapos, isa-isang binigkas niya kay Kevin ang mga salitang matagal niyang kinimkim.“Wala akong kailanman kinuha mula sa iyo... maliban sa kanya.”Matapos noon, tuluyang naputol ang relasyon ng magkapatid, at nagsimula ang kaguluhang nagmula mismo sa kanilang sariling hanay.Sa gitna ng lahat ng kag
Naipaimbestigahan na ni Trixie si Raymond. At lumabas na maayos at naaayon sa proseso ang pagpasok nito sa kumpanya.Ang patakaran tungkol sa mga natanggal nang empleyado na hindi na muling tatanggapin ay pangunahing para sa mga importanteng tauhan sa mga pangunahing departamento.Ordinaryong empleyado lamang si Raymond. Hindi siya kabilang sa blacklist. Tumingin si Trixie sa kanya.“Anong ginagawa niya rito?”Sumagot si Raymond,“Sabi niya may mahalaga raw siyang kailangang gawin.”“Sa tingin ko... pupunta siya kay Franco.”Ika-28 palapag.Opisina ng Presidente. Hindi na kumatok si Stacey. Binuksan niya ang pinto at diretsong pumasok. Abala si Franco sa pagsusuri ng mga dokumento. Nang marinig ang ingay, nag-angat siya ng tingin. Nang makita kung sino iyon, tumigil ang kanyang kamay sa pagsusulat.Huminto si Stacey sa harap niya.“Ang mga champagne roses... ikaw ba ang nagpadala?”Dahan-dahang inilapag ni Franco ang kanyang panulat. Paos ang kanyang boses nang sumagot.“Oo.”“Ako ang
Apat na taon na ang nakalilipas, nang manalo si Stacey ng award, nagpadala rin si Franco sa kanya ng bouquet ng champagne roses.Ngunit noon...Pormalidad lamang iyon. Isang obligasyong kailangang tuparin. Pero ngayon, malinaw na malinaw na hindi na iyon basta pagpapadala lamang ng bulaklak.Nakatayo si Stacey sa harap ng bouquet. Bahagyang nakatikom ang kanyang mga daliri habang unti-unting sumakit muli ang kanyang ulo.Hindi niya alam kung bakit, pero nitong mga nakaraang araw ay mas madalas na siyang sumasakit ang ulo.Noon, karaniwang sumasakit lamang ang ulo niya kapag nagkakasipon siya.Ngayon...Kahit maisip lamang niya si Franco, sumasakit na ang ulo niya. Umupo siya sa opisina nang ilang sandali at pilit na iniiwasang isipin ang lalaki. Ngunit nakita iyon ni Rochelle. Binuksan niya ang pinto at pumasok, saka umupo sa tapat niya.“Ano’ng problema? Sumasakit ba ang ulo mo dahil sa mga bulaklak?”“Gusto mo bang itapon ko na?”Tumayo si Rochelle at niyakap ang bouquet, kunwari ay
Samantala, maganda at elegante si Stacey. Mapula ang kanyang mga labi na parang cherry, kaakit-akit at nakatutukso. Bahagyang yumuko si Franco.Dumikit ang noo niya sa noo ni Stacey. Nagtagpo ang kanilang mga ilong.Napakaperpekto ng pagkakataong iyon. Isang pagkakataong pinalampas ni Luke.At sa buhay na ito...Nakatakda si Stacey na maging kanya. Napakalapit nila. Hindi na kailangan ng mga salita. Parang nagkakaintindihan na ang kanilang mga puso.Bahagya nang yumuko ang manipis na labi ni Franco, malapit nang dumampi sa mapulang labi ni Stacey. Ngunit bigla itong umiwas.“Huwag kang mag-ilusyon.”“Hindi na kita mamahalin kailanman.”Bahagyang ngumiti si Franco.“Kung ganoon... minahal mo ba ako noon?”“Ako...”Napatigil si Stacey.“Kung sasabihin kong nilamon lang ako ng selos at sobrang sakit ng puso ko... maaawa ka ba sa akin?”Sa malamig na hangin ng gabi, mahigpit na hinawakan ng mga kamay ni Franco ang baywang ni Stacey at bahagya siyang itinaas. Dahan-dahang lumapit ang kanya
Ang mga salitang nasa dulo na sana ng kanyang dila ay nilunok ni Luke. Ngumiti siya at marahang ginulo ang buhok ni Stacey.“Wala naman. Gusto ko lang sabihin na palagi akong nasa tabi mo. Poprotektahan kita... pati si Xin Xin.”Naramdaman ni Stacey na tila masyadong mahinahon at maalaga si Luke ngayong araw. Para siyang munting ibon na dati, noong mga bata pa sila, ay laging ligtas na nakasiksik sa kanyang mga bisig.Hindi kalayuan, tahimik lamang na nakatayo si Franco. Pinagmamasdan niya si Luke habang niyayakap si Stacey. Pinagmamasdan din niya ang lambing sa mga mata nito. Parang may kamay na mahigpit na pumipisil sa puso niya.Napakasakit.Gusto niyang umalis sa lugar na iyon. Ngunit parang may mabibigat na sako ng buhangin na nakatali sa kanyang mga paa. Hindi siya makagalaw.Tumingin si Stacey kay Luke at dahan-dahang kumawala sa yakap nito. Sa takot na baka muli siyang mawalan ng balanse, maginoong inalalayan ni Luke ang kanyang braso. Sabay silang naglakad pauwi habang nag-uu
Sa labas ng hall. Nakatayo si Franco sa entrance ng awarding ceremony. Nakaayos ang kanyang suit at hawak niya ang isang bouquet ng paborito ni Stacey—champagne roses.Tinitigan niya si Stacey na nakatayo sa entablado, puno ng kumpiyansa at liwanag. Sa ibaba naman ay nakaupo si Luke habang karga si Xin Xin. Walang tigil sa pagpalakpak ang bata.“Mommy ko ang pinakamagaling!”Sa live broadcast, malinaw na nakuhanan ng camera ang tatlo sa iisang frame.Napakainit at napakaganda ng eksena. Ngunit para kay Franco...Masakit itong tingnan. Napakaperpekto ng larawan. Para silang isang tunay na pamilya. Gumalaw ang kanyang lalamunan. Mahina niyang sinabi,“Gusto ko lang naman pumasok... gusto ko lang makita kang tumanggap ng award.”Hindi man lang lumingon si Stacey sa kanyang direksiyon. Alam niyang hindi siya kailangan ni Stacey bilang isang manonood upang maging kumpleto ang kanyang tagumpay. Unti-unting bumaba ang mga bulaklak sa kanyang kamay.Puno ng pagkadismaya ang kanyang mga mata.
“Ano ba ang tinatago mo?”Bahagyang yumuko ang lalaki at marahang hinalikan ang labi ni Stacey. Pigil ang kanyang mga kilos pero ramdam mo ang init ng mga labi nito .“Nasan na ang tapang mo? Parang kanina lang ang lakas ng loob mong halikan ang adam’s apple ko ah”Ang mapuputi at makinis na binti
Hindi pa gaanong nakakalayo ang itim na Rolls-Royce nang mag-vibrate ang telepono sa loob ng sasakyan. Narinig nila ang mahinahong boses ni Trixie.“Franco, may naiwan bang mga dokumento si Stacey? Nakita at inayos ko na ang mga ito. Dadalhin ko ba ngayon para hindi na maantala ang trabaho ninyo?”
Kinabukasan, pagkatapos mag-almusal, umalis si Stacey sa lumang mansyon.May kukunin siyang mga dokumento sa bahay kaya dumaan muna siya roon. Pagpasok niya, nasalubong niya si Franco na palabas naman.Naroon sina Ronald at Clara na nagliligpit ng mga gamit matapos mag-almusal.Nagulat siya nang ka
Biglang kumunot ang noo ni Franco sa kanyang narinig.“Wala kang karapatan na makialam sa buhay ko.”Napasinghal si Dominic, malamig nitong tiningnan si Stacey bago tuluyang nanahimik.Pagpasok nila sa loob, agad silang sinalubong ng isang matandang babaeng nakangiti hanggang magkulubot ang mga mata







