LOGINNakatayo si Franco sa harap ng matandang babae.“Ako.”Hinaplos ng matanda ang kanyang buhok at napabuntong-hininga.“Alam kong ikaw iyon. Tahimik at maingat na bata si Stacey. Hindi niya magagawa ang ganoong bagay—ang basta na lang yumakap o humawak kay Tangtang nang sapilitan.”Bahagyang nanigas ang balikat ni Franco. Hindi iyon halos napansin, ngunit malinaw na naapektuhan siya. Magalang siyang nakatayo sa harap ng matanda, hindi gumagalaw.“Hindi ko napigilan ang sarili ko at naging padalos-dalos ako. Nagalit po kayo dahil doon. Sorry po.”“Ang nakaraan ay nakaraan na.”“Hindi ko ito sinasabi dahil sinisisi kita.”“Pero hiwalay na kayo ngayon. Hindi na tama na magpatuloy pa kayo nang ganito.”“Mula ngayon, maging magkaibigan na lamang kayo.”“Kung may iba ka pang iniisip... kalimutan mo na.”“Hindi kami karapat-dapat sa atensyon mo.”Biglang napatingala si Franco. May bahid ng pagpipigil at kahihiyan sa kanyang mga mata.“Magkaibigan?”“...Sige. Susundin ko po kayo.”Sumulyap siya
Bahagyang natigilan si Stacey habang blangko siyang nakatitig sa alak na hawak niya. Tinapik siya ni Rochelle.“Bakit hindi ka nagsasalita?”Mapait na ngumiti si Stacey.“Aaminin ko... kaakit-akit talaga siya. Kahit ang pangangatawan niya o ang personalidad niya, kapansin-pansin talaga.”“Pero hindi ko na kayang lapitan siyang muli. Natatakot akong masaktan ulit.”Napatawa si Rochelle.“Iba ang sinasabi mo sa tunay mong nararamdaman.”“Hindi ako nagpapanggap,” sagot ni Stacey.Pagkasabi nito, itinaas niya ang baso at inubos ang laman nito sa isang lagukan.Matagal na rin mula nang huli siyang uminom ng alak. At sa pagkakataong iyon, tila masarap sa pakiramdam ang muling pag-inom. Ngunit mababa talaga ang alcohol tolerance ni Stacey.Pagkatapos lamang ng tatlong baso, namula na ang gilid ng kanyang mga mata. Lumambot ang dating malinaw niyang tingin, at isinandal niya ang baba sa isang kamay habang bahagyang nakatagilid ang ulo.Sa kaunting pagkahilo, nagkaroon ng kakaibang lambing at
Apat na taon na siyang naghihintay. Hindi makakasama ang maghintay pa siya nang kaunti. Kung si Xin Xin lamang ang nag-iisang anak ni Stacey...kung gayon, natural lamang na anak din niya ito. Pagkaalis ni Stacey, umalis din si Trixie. Nagmaneho siya patungo sa mansiyon ng pamilya Mondragon.Tinawagan siya ni Bella at sinabing nakabalik na ang ama ni Franco at ipinapapunta siya nito.Dinala niya ang pinakamaganda at pinakamahalagang regalo na mayroon siya sa bahay. Ngunit nang ilagay niya iyon sa ibabaw ng octagonal table, ni hindi man lamang ito tiningnan ni Mr. Mondragon.“Trixie, hindi ka naman siguro pumunta rito para lang magbigay ng regalo!”Pagkarinig nito, agad napaluha si Trixie.“Uncle, narinig mo na ba?”“Ibinaba ni Franco ang posisyon ko at inilipat ako sa Administration Department dahil kay Stacey.”“Sa totoo lang, wala naman akong problema kung saan ako nagtatrabaho. Pero kapag naroon ako, mas kaunti ang pagkakataon kong mapalapit kay Franco.”Tahimik lamang na humigop n
Tatlumpung minuto nang mahigpit na niyayakap ni Franco si Stacey. Dahil nagpapasalamat si Stacey sa paghahanap nito sa matagal na niyang nawawalang star-shaped hair clip, hindi siya gumalaw.Ayaw niyang may utang na loob sa kahit sino—lalo na kay Franco.Nang sapat na ang oras ng pagyakap ng lalaki, dahan-dahan niya itong binitiwan. Inabot niya ang ilang hiblang nakawala sa buhok ni Stacey at maingat na isinuksok ang mga iyon sa likod ng kanyang tainga.“Gutom ka ba?”Inayos muli ni Stacey ang kanyang buhok at ikinabit pabalik ang hair clip.“Hindi. Kailangan ko nang umalis.”Ngunit nang malapit na siya sa pintuan, muli siyang tinawag.“Tangtang.”Bahagyang natigilan ang mga daliri ni Stacey sa doorknob. Lumingon siya.Tumayo si Franco at nakatingin lamang sa kanya.“Okay lang.”Wala naman talaga siyang ibang sasabihin. Gusto lamang niyang tawagin ang pangalan ni Stacey. Para bang sa simpleng pagtawag sa pangalan nito, makakaramdam siyang magkasama pa rin sila.Lumabas si Stacey sa op
Sa sumunod na segundo, binuhat ni Franco si Stacey na hirap nang tumayo at dinala siya sa isang maliit na silid sa tabi.“Christian, isara mo ang pinto.”Agad namang hinila ni Christian palabas si Trixie.“Trixie, maaari ka nang umalis.”Ngunit patuloy pa rin itong sumigaw.“Franco! Ako ang nagmamahal sa iyo! Pinatay ni Stacey ang anak natin...”Naputol ang kanyang mga salita nang tuluyan nang maisara ang pinto.Sa maliit na silid, maingat na inilagay ni Franco si Stacey sa sofa.Lumuhod siya sa tabi nito at mahigpit na hinawakan ang kanyang kamay.Sinubukan ni Stacey na bawiin ang kamay niya ngunit hindi niya magawa.Masakit pa rin ang kanyang ulo, kaya hinayaan na lamang niya iyon. Hindi nagtagal, nakatulog siya habang hawak ni Franco ang kanyang kamay. Hindi niya alam kung gaano katagal ang lumipas nang unti-unti siyang magising.Ngunit naroon pa rin si Franco sa parehong posisyon. Mahigpit pa rin nitong hawak ang kanyang kamay. Umupo si Stacey at sinubukang bawiin ang kamay niya.
Tinitigan ni Stacey si Franco. Sa malinaw niyang mga mata ay muling sumagi ang alaala ng engagement party na dapat sana'y isang masayang pagdiriwang na biniyayaan ng lahat, ngunit nauwi sa isang malaking iskandalo.Lumakad si Franco patungo sa kanila, habang tinatapakan ang karpet na puno ng pulang rosas. Ngumiti nang banayad si Kevin.“Kuya, babatiin mo ba kami?”Ngunit kumirot ang puso ni Stacey habang nakatingin sa kanya.Hindi inalis ni Franco ang tingin kay Stacey. Para bang hindi niya narinig si Kevin.Diretso siyang lumapit sa kanila na tila isang walang-awang demonyo. Wala siyang pakialam sa mga matang nakatutok sa kanila.At sa harap ng lahat, hinalikan niya si Stacey sa labi.Pagkatapos, isa-isang binigkas niya kay Kevin ang mga salitang matagal niyang kinimkim.“Wala akong kailanman kinuha mula sa iyo... maliban sa kanya.”Matapos noon, tuluyang naputol ang relasyon ng magkapatid, at nagsimula ang kaguluhang nagmula mismo sa kanilang sariling hanay.Sa gitna ng lahat ng kag
Kinabukasan, pagkatapos mag-almusal, umalis si Stacey sa lumang mansyon.May kukunin siyang mga dokumento sa bahay kaya dumaan muna siya roon. Pagpasok niya, nasalubong niya si Franco na palabas naman.Naroon sina Ronald at Clara na nagliligpit ng mga gamit matapos mag-almusal.Nagulat siya nang ka
Biglang kumunot ang noo ni Franco sa kanyang narinig.“Wala kang karapatan na makialam sa buhay ko.”Napasinghal si Dominic, malamig nitong tiningnan si Stacey bago tuluyang nanahimik.Pagpasok nila sa loob, agad silang sinalubong ng isang matandang babaeng nakangiti hanggang magkulubot ang mga mata
Halos mawalan ng hininga si Stacey nang makita ang necktie ng asawa, ngunit hindi niya ito pinahalata sa babae sa harap niya. “Alam mo kaya mo naman na yan ibigay kay Franco, alam mo naman siguro yung office niya di’ba? Hindi para ipaabot mo pa sakin yan.”Ngumiti lang si Trixie.“Flight ko na kas
Nang makababa siya ay agad siyang nagtungo sa pinto para umais nang makita siya ni Rose. “Madam, saan po kayo pupunta?” tanong nito.“May aasikasuhin lang po ako. Kumain na kayo mamaya, huwag na ninyo akong hintayin.”Sa mga ganitong panahon na pinanghihinaan siya ng loob, mas gusto niyang makita







