Mag-log inYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“...’WAG NA ‘WAG MONG GAGALAWIN SI TIANTIAN!”Nang makakita si Wenwen ng maliit na tren, agad siyang tumakbo at pumila, dahilan para lalo nang pagsisihan ni Czarina ang pagsama sa kaniya. Tinawag niya si Wenwen para umalis, ngunit tumanggi ito at hinikayat siyang sumakay kasama si Tiantian, dahil puwede rin namang sumama ang mga matatanda. “May kailangan bang samahan ka?” Ngumiti si Wenwen kay Tiantian. “Tiantian, gusto mo bang sumakay sa little train kasama si Auntie? Masaya ’yon!”Hindi naman naiintindihan ni Tiantian ang sinasabi niya, pero natuwa ito sa nakangiting mukha ni Wenwen at inabot ang pisngi nito.Lalong natuwa si Wenwen. “O, ’di ba? Gustong-gusto ni Tiantian! Ako na ang magbuhat sa kaniya. Sama-sama tayong sumakay sa little train at tuklasin ang unknown world!”Sa kabila ng pag-aatubili ni Czarina, nakasakay pa rin sina Wenwen at Tiantian sa maliit na tren. Tuwang-tuwa si Wenwen at pinakuha pa siya ang pictures kay Czarina. Matapos ang ilang oras, si Tiantian ay nana
“...KUNG HINDI KITA KILALA, IISIPIN KONG MAY FEELINGS KA PA RIN KAY DAMION.”Bahagyang kumislap ang mga mata ni Czarina bago siya napailing. “Kung anu-ano na naman ang sinasabi mo.”“Kung kalokohan ba ’yan o hindi, malalaman mo rin kapag nagtanong ka.” Inakbayan siya ni Wenwen at nakangiting nagtanong, “So, tell me. Anong nangyari nitong nakaraang dalawang araw?”“Wala naman. Everything’s fine.”Itinuwid ni Wenwen ang pagkakaupo ni Czarina at nagkunwaring misteryoso.“Wala kang maitatago sa akin, Zari. Walang silbi. Nakikita ko na sa mga mata mo ang isang kuwentong kailangang maibahagi sa iba.”Itinulak ni Czarina ang kamay nito. “Wala ka bang ibang ginagawa sa hospital kundi magbasa ng mukha ng mga tao?”“This isn’t research. I just have an innate and keen sense of smell. Kung wala ako niyan, paano ako magiging journalist habang ikaw naman, hanggang mayamang socialite lang?”“Minamaliit mo ba ako? Kaya ko ring magsikap tulad mo.”“Yes, let’s work hard together with your little one. G
“M-MADAM…”Kalmado lamang si Czarina. “Ayos lang.”Pero agad niyang napansin ang dala nitong tray na puno ng dugo. “Kanino ‘yan galing?”“K-Kay Sir po.”Kumunot ang noo niya. “May sugat siya?”“Opo. Nagamot ko na rin ang sugat niya at mukhang malalim po.”Lalong kumunot ang noo ni Czarina, ngunit maya-maya’y nawala rin iyon at napalitan ng bahagyang panunuya.Hmph. Another self-inflicted injury ploy!Hindi na pinansin ni Czarina ang injury ni Damion. Ipinangako rin niya sa sarili na hindi na siya makikialam sa mga ginagawa nito at mamumuhay na lang nang normal.At sa sumunod na mga araw, naging tahimik at payapa naman ang buhay ni Czarina.Pero may ibang problema si Damion. Ang sugat sa kaniyang binti ay namula at namaga. Habang tumatagal, lalo rin itong sumasakit.Sa una, hindi iyon pinansin ni Damion. Akala niya, normal lang iyon dahil malalim ang sugat.Hanggang sa may lumitaw na madilaw na pamamaga sa tabi nito. Doon niya naisip na baka mas seryoso na ang sitwasyon. Tinawagan niya
“...HINDING-HINDI NA AKO MANINIWALA SA ‘YO!”Pagkasabi niyon, tumalikod na si Czarina at umalis. “Rina, where are you going?”“Wala kang pakialam!”Pinanood ni Damion ang papalayong si Czarina bago malamig na tumingin sa taong nasa tabi niya.Alam ni Enzo na malaki ang pagkakamali niya. Agad siyang yumuko.“Sorry, Boss. Nadulas ako.”Damion gritted his teeth. “What do you mean, ‘let it slip’? I’m really injured!”Napakurap si Enzo. “Ah… Sinadya mo talaga iyon para magmukhang totoo?”“An accident! Do you understand? This wasn’t part of my plan!”Nanlamig ang batok ni Enzo.“Wait… Totoong na-injured ka?”Doon niya tuluyang napagtanto na nakagawa siya ng malaking gulo.Napabuntong-hininga si Damion, halatang sama ng loob.“I could’ve used this injury to get closer to Rina and improve our relationship. Now, you’ve ruined everything. Tell me, how should I punish you?”“Boss, sorry nagkamali ako!”“Clearly, knowing you were wrong isn’t enough to make you remember today’s lesson.”Bahagyang
“CUTE MY FOOT!”Inilabas ni Czarina ang kanyang dila at kinuha si Tiantian para dalhin ito sa ibang lugar para makita ang magandang tanawin.Pero masaya pa si Tiantian sa picnic mat. Nang pilitin siyang buhatin ni Czarina, nagpumiglas ito at agad na tumalikod sa kaniya, malinaw na ayaw pang umalis.Napabuntong-hininga si Czarina, walang magawa. Samantala, tuwang-tuwa naman si Damion. “Let the two of us play for a while.”“You’re injured. May energy ka pa bang makipaglaro sa kaniya?”“I wasn’t doing any juggling tricks. Inaasar ko lang naman siya.”Habang nagsasalita, gumawa ng funny face si Damion kay Tiantian, na agad namang humalakhak.Ilang beses pa siyang gumawa ng iba’t ibang nakakatawang mukha bago naman nagbago ng tactics. Gumawa siya ng kung anu-anong onomatopoeic sounds, at lalo pang napatawa si Tiantian.Napansin ni Czarina na kapag kasama ni Tiantian si Damion, palagi itong malakas tumawa at sobrang likot maglaro. Pero kapag siya naman ang kasama nito, mas tahimik ang bata
“DAMION! DAMION!”May gumalaw sa isang tumpok ng damo sa ibaba.Maya-maya, may kamay na kumaway. “I’m fine! I’m right here!”Nang marinig ang boses niya, nakahinga nang maluwag si Czarina. Agad sana siyang bababa, pero mabilis siyang pinigilan ng mga tao sa paligid.“Madam, hawak mo pa ang bata. Kami na lang ang bababa.”“This is troublesome.”“No trouble at all.”Ilang malalakas na lalaki ang maingat na bumaba sa slope at nakita si Damion sa ibaba. Tinulungan nila itong makaakyat pabalik habang agad namang lumapit ang farm doctor para suriin siya.Pero tinanggihan ni Damion ang examination. “I’m fine.”Maayos nga si Damion, pero hindi si Czarina.Pagkabalik nito sa taas, agad niyang itinulak ang balikat ni Damion, halatang galit.“Nababaliw ka na ba?! You risked everything for a worthless watermelon!” Matalim ang tingin niya rito. “Dapat binasag ko na lang ulo mo gamit ’yong watermelon para makita kung ano’ng laman!”Matalim ang tingin ni Czarina kay Damion. “Rina, you’re crying.”“H
“HE’S… HE’S STILL THE BABY’S FATHER.”Hindi agad sumagot si Carlo. Pero pagkatapos ng ilang segundo, tumango siya. “Don’t worry,” sagot niya. “Hindi siya kasama.”“Hindi… Kasama?”Parang bumagal ang tibok ng puso niya.Oo nga naman. Sa status ni Damion, bakit siya mismo ang hahabol nang ganito?Hind
IBA NA ANG PAGBUBUNTIS ni Czarina ngayon—hindi siya masyadong inaantok pero sobrang weird ng panlasa niya. ‘Yong mga dati niyang favorite, hindi na niya maatim, habang naadik naman siya sa maaasim tulad ng manggang hilaw—specifically mango carabao.Inaalagaan siya ng pamilya niya, pero habang tumata
“THIS WAS YOUR CHOICE.”Gumalaw ang panga ni Damion. “Hindi ko pinprotektahan si Cassy. I just haven’t thought of a good way to deal with her yet.”Napaismid si Czarina, hindi naniniwala. “Simple lang naman, Damion. Ibigay mo siya sa mga pulis at sila na ang bahala. Or kung gusto mo, putulin mo ang
MATIGAS ang ulo ni Czarina kaya sinundan na lang siya ni Damion para siguraduhing ayos siya. Pagkatapos ng exhibition, nagustuhan na ni Czarina ang mga artwork at napaisip pang bumili ng ilang handicrafts para sa sarili niya at sa lola niya.Habang pumipili siya, sandaling lumayo si Damion para sagu







