เข้าสู่ระบบLunes ng umaga. Ang bawat hakbang ni Regine papasok sa tarangkahan ng San Isidro High School ay kasing-bigat ng tingga. Suot niya ang kanyang pamilyar na peach na uniporme, ngunit ngayon, pakiramdam niya ay isa itong uniporme ng bilanggo. Sa loob ng kanyang tote bag, maingat na nakatupi ang kulay pink na silk handkerchief ni Jason. Nilabhan niya iyon kahapon at pinlantsa, pilit na inaalis ang mga mantsa ng putik at ulan, tila ba sa paggawa nito ay malilinis din niya ang dumi ng mga kasinungalingang naiwan sa kanyang puso.Pagpasok niya sa faculty room, agad siyang sinalubong ng nakasanayang ingay. Tunog ng mga nag-uusap na guro, ang pag-print ng mga test papers, at ang amoy ng murang 3-in-1 na kape. Ngunit para kay Regine, ang lahat ng iyon ay nagmistulang blangkong ingay. Ang mga mata niya ay kusa at taksil na dumapo sa kabilang dulo ng silid.Walang tao sa desk ni Jason.Wala ang kanyang pink na portable fan. Wala ang mamahaling humidifier na nagbubuga ng amoy lavender. Wala ang mak
Hindi na mabilang ni Regine kung gaano katagal siyang nakaupo sa malamig na sahig ng apartment ni Lorraine. Ang tanging sukatan niya ng oras ay ang unti-unting paghina ng ulan sa labas, hanggang sa naging manipis na ambon na lamang ito na humahaplos sa bubong.Sa labas ng pinto, matagal nang nawala ang boses ni Jason. Ang mga garalgal na pagsigaw at pagmamakaawa ng lalaki ay napalitan ng nakakabinging katahimikan. Wala nang kalabog. Wala nang desperadong pagtawag sa pangalan niya.Dahan-dahang inalalayan ni Lorraine si Regine patayo. Manhid na ang mga binti ng dalaga, at ang buong katawan niya ay tila yelo sa lamig, hindi dahil sa basang damit kundi dahil sa matinding pagguho ng kanyang mundo. Walang salitang pinaliguan siya ng kanyang matalik na kaibigan, binihisan ng tuyong pantulog, at pinahiga sa maliit na kama sa guest room."Dito lang ako sa labas, besh," malambing ngunit malungkot na bulong ni Lorraine habang kinukumutan siya. "Magpahinga ka muna. Wag mo munang isipin ang kahit
Nanginginig ang mga kamay ni Regine habang mahigpit na nakahawak sa basong baso ng malamig na tubig na iniabot ni Lorraine. Rinig na rinig niya ang pagtama ng mga patak ng ulan sa bubong ng apartment, tila nakikisabay sa walang-tigil na pag-agos ng kanyang mga luha. Nakabalot siya sa isang makapal na kumot, ngunit pakiramdam niya ay nakababad pa rin siya sa yelo.Nasa harap niya si Lorraine, nakaluhod sa sahig at hawak ang kanyang nanginginig na mga tuhod. Ang mukha ng kanyang matalik na kaibigan ay pinaghalong gulat, pag-aalala, at unti-unting namumuong galit."Besh, huminga ka nang malalim," malumanay na utos ni Lorraine, pinupunasan ang mga luha sa pisngi ni Regine gamit ang sariling hinlalaki. "Ano bang nangyari? Anong asawa? Anong bilyonaryo? Imposible namang si Sir Jason ang tinutukoy mo. Yung lalaking nag-iiskandalo dahil sa alikabok sa electric fan?"Isang mapait at basag na hikbi ang kumawala sa mga labi ni Regine. Ibinaba niya ang baso sa maliit na center table dahil baka ma
Wala nang lingon-lingon, patuloy sa pagtakbo si Regine palabas ng marangyang lobby ng condominium building. Hindi niya inalintana ang gulat na tingin ng security guard at ng mga tao sa paligid. Ang tanging naririnig niya ay ang mabilis at nagwawalang kabog ng kanyang sariling dibdib, at ang pamilyar na boses ni Jason na pilit sumisigaw sa kanyang pangalan mula sa itaas. Ngunit hindi na siya lumingon.Nang makalabas siya ng gusali, sinalubong siya ng malamig at manipis na ambon ng siyudad. Walang pag-aalinlangang pumara si Regine ng isang dumadaang taxi. Pagsakay niya, mabilis niyang isinara ang pinto at humugot ng isang malalim, nanginginig na hininga."Saan po tayo, ma'am?" tanong ng drayber, nakatingin sa kanya mula sa rearview mirror.Sinabi ni Regine ang address ng apartment ni Lorraine, ang matalik niyang kaibigan. Pagkaandar ng sasakyan, doon na tuluyang gumuho ang pader na pilit niyang itinayo kanina sa harap ni Beatrice. Napasandal si Regine sa malamig na bintana ng taxi at h
Isang matamis at payapang Biyernes ng hapon ang sumalubong kay Regine paglabas niya ng school. Hawak niya sa isang kamay ang isang paper bag na naglalaman ng paboritong truffle pasta ni Jason mula sa isang sikat na resto, at sa kabilang kamay naman ay ang access card ng condo ng binata. Ngayong araw kasi ang ikalawang buwan ng kanilang opisyal na relasyon, at naisipan niyang surpresahin ang kanyang Griyegong Diyos na nagpaalam na uuna nang umuwi dahil may "matinding skincare emergency" daw itong kailangang asikasuhin.Habang nasa loob ng elevator paakyat sa floor ni Jason, hindi maalis ang malapad na ngiti sa mga labi ni Regine. Buong linggo siyang parang nakalutang sa ulap. Suportado sila ng mga magulang niya, at higit sa lahat, suportado rin sila ng Papa ni Jason na isang mabait at marangal na pulis. Sa paningin niya, perpekto na ang lahat. Wala na siyang mahihiling pa.Tumunog ang elevator at mabilis na naglakad si Regine patungo sa pinto ng unit. Itinapat niya ang card sa digital
Sabado ng umaga. Ang malamig na buga ng aircon ang unang gumising sa kamalayan ni Regine. Pilit niyang iminulat ang kanyang mga mata, kinusot ang mga ito, at dahan-dahang nag-inat sa ilalim ng makapal at mabangong comforter ng king-sized bed. Gaya ng mga nakaraang araw na ginugol niya sa condo ng binata, ang kabilang panig ng kama ay malamig na.Sanay na si Regine. Alam niyang kapag Sabado, mas maaga pa sa manok kung gumising ang kanyang boyfriend hindi para magluto ng almusal agad, kundi para kumpletuhin ang walang-katapusang ritwal nito sa pagpapaganda at pag-oorganisa.Dahan-dahan niyang ibinangon ang sarili. Suot niya ang isa sa mga itim na silk button-down shirts ni Jason, ang tela ay malambot na humahaplos sa kanyang mga hita. Sinundan niya ang mahinang boses na nagmumula sa malawak na walk-in closet ng binata.Nang sumilip si Regine mula sa hamba ng pinto, isang nakakatuwang eksena ang bumungad sa kanyang paningin.Nakatayo si Jason sa harap ng full-length mirror. Suot nito ang
Hindi maalis ni Lorraine ang panginginig ng mga kamay niya habang tahimik na nakaupo sa napakalawak na living room ng Zaragoza Mansion.Pakiramdam niya ay mali pa rin ang lahat ng nangyayari. Talaga namang mali. Walang tama sa ginawa niya mula pa kahapon.Mahigpit niyang yakap ang bag niya habang p
Nagising si Lorraine dahil sa sikat ng araw na tumatama sa makapal na kurtina ng silid na parang dumadapo rin iyon diretso sa mukha niya. Ayaw pa niya sanang bumangon dahil hinihila siya ng kaniyang ulo na sobrang sakit ngayon at mabigat pa. Maliban pa don, sobrang bigat din ng katawan niya.Pero k
“You’re ready? I’m f*cking horny.”Nanlaki agad ang mga mata ni Lorraine. Na para bang sanay na sanay ang lalaking kaharap niya sa ganoong usapan. Para bang nag-aalok lang ng popcorn sa gilid. Kinagat na lang niya ang pang-ibabang labi niya, hindi niya kasi alam kung anong gagawin at isasagot sa l
Malalakas na patak ng ulan ang halos bumubulag kay Lorraine habang naglalakad siya sa gilid ng madilim na kalsada. Sinamahan pa ng malamig na hangin kaya wala siyang nagawa kundi yakapin na lang ang sarili at pasimpleng nagsisisi kung bakit pa niya tinuloy ngayon ang plano niya.Mahigpit niyang haw







