Share

บทที่ 17

Author: Wabibi
last update publish date: 2026-07-20 15:02:03

เมื่อขยับตัวเล็กน้อย เธอก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากด้านหลัง วีรวิชญ์นอนซ้อนอยู่แผ่นหลังของเธอ ลมหาย
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 100

    "เออ ตอนนั้นกูหน้ามืดตามัว กูมองแต่ในมุมของพี่ชายที่กลัวน้องจะเจ็บปวด" กฤตหันกลับมาสบตาเพื่อนรักทั้งสามคน นัยน์ตาคมเข้มของเขาไม่มีความโกรธเคืองหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความจริงใจและมิตรภาพที่แน่นแฟ้น "แต่พอเวลาผ่านไป... กูถึงได้เห็น ว่าพวกมึงดูแลอินดีกว่าที่กูทำซะอีก"ประโยคนั้นทำให้วีรวิชญ์ต้องเลิกคิ้วขึ้น "มึงพูดจริงเหรอวะไอ้กฤต""กูจะตอแหลพวกมึงทำไม" กฤตหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "กูเป็นพี่มัน กูรู้ดีว่าอินมันขี้ระแวงและขาดความมั่นใจแค่ไหน ตอนมันโดนแฟนเก่าทิ้ง กูทำได้แค่ลูบหัวปลอบใจมัน แต่พวกมึง... พวกมึงใช้ความอดทน พวกมึงใช้ความรักของพวกมึงทำลายความหวาดกลัวในใจน้องกูจนหมดสิ้น มึงทำให้กูเห็นรอยยิ้มที่กูไม่ได้เห็นจากมันมานานหลายปี"กฤตยกกระป๋องเบียร์ขึ้นชูไว้ระดับสายตา "กูขอบใจพวกมึงมากนะ... ขอบใจที่ดึงน้องกูขึ้นมาจากความเศร้า และขอบใจที่ไม่เคยทิ้งน้องกูไปไหน"บรรยากาศวงเหล้าที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหยอกล้อเปลี่ยนเป็นความซาบซึ้งใจ ไทม์ยิ้มกว้าง ยกกระป๋องเบียร์ของตัวเองขึ้นชนกับกฤต "ไม่ต้องขอบใจหรอกเว้ยกฤต อินคือความสุขของพวกกูเหมือนกัน การได้ดูแลอินมันไม่ใช่หน้า

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 99

    "คราวหลังห้ามถอดแหวนออกอีก ต่อให้ต้องผสมสีหรือล้างส้วมก็ห้ามถอด เข้าใจไหมอิน" วีรวิชญ์ตวาดเสียงดุ ขณะที่เขากำลังสอดแทรกแกนกายแข็งขึงเข้าไปในช่องทางรักของเธออย่างหนักหน่วง กระแทกกระทั้นเน้นย้ำความความเป็นเจ้าของในทุกจังหวะ"อ๊ะ... เข้าใจแล้วค่ะพี่วี อินจะไม่ถอดอีกแล้ว... อ๊า!" อินทิราหวีดร้อง ร่างกายบิดเร้าไปตามแรงอารมณ์ที่ถูกปรนเปรออย่างดิบเถื่อนไทม์ขยับเข้ามาดูดเม้มยอดอกของเธออย่างรุนแรงจนเกิดรอยแดงช้ำ "ต้องทำรอยไว้เยอะๆ ไอ้เด็กนั่นมันจะได้รู้ว่าหนูมีผัวแล้วตั้งสามคน ตอดพี่แน่นๆ เลยคนเก่ง" แฝดน้องครางต่ำ ใช้ปลายนิ้วบดบี้จุดกระสันจนอินทิราดิ้นพล่านเทมส์ยืนมองอยู่ปลายเตียง รังสีความหวงแหนของเขายังคงแผ่ซ่าน เขาจับเรียวขาของอินทิราแยกออกกว้างขึ้น ปล่อยให้เพื่อนและน้องชายลงทัณฑ์เธอจนพอใจ ก่อนที่เขาจะเข้าไปสานต่อความเร่าร้อนนั้นด้วยตัวเองการร่วมรักในค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยความดุดันและเอาแต่ใจ พวกเขาไม่ยอมปล่อยให้อินทิราได้พักหายใจ สลับกันเติมเต็มความปรารถนาและตอกย้ำให้เธอจดจำว่าร่างกายและหัวใจของเธอเป็นของใครเมื่อพายุความหึงหวงสงบลง อินทิรานอนหมดสภาพอยู

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 98

    "ขอบใจมากนะนนท์ พี่กำลังหิวน้ำพอดีเลย" อินทิราละสายตาจากหน้าจอ หันมาส่งยิ้มหวานให้รุ่นน้อง เธอเอื้อมมือไปหยิบแก้วชาเย็นขึ้นมาดูดเพื่อคลายความเหนื่อยล้านนท์ลากเก้าอี้มานั่งลงข้างๆ อินทิรา นัยน์ตาของเด็กหนุ่มกวาดมองใบหน้าเนียนใสของรุ่นพี่อย่างชื่นชม ก่อนที่สายตาของเขาจะสะดุดเข้ากับมือซ้ายของอินทิราที่จับแก้วน้ำอยู่ นิ้วนางข้างซ้ายที่ว่างเปล่าไร้เครื่องประดับใดๆ ทำให้รอยยิ้มของเด็กหนุ่มกว้างขึ้นไปอีก"พี่อินทำงานเก่งขนาดนี้ แถมยังน่ารักอีก... ไม่มีแฟนคอยมารับมาส่งบ้างเหรอครับ นิ้วนางว่างเชียว" นนท์แกล้งหยั่งเชิงถามด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ ท่าทางกระตือรือร้นอย่างเห็นได้ชัดอินทิราชะงักไปนิด เธอก้มลงมองมือตัวเองแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมสวมแหวนกลับเข้าไป หญิงสาวกำลังจะอ้าปากอธิบายว่าเธอถอดวางไว้บนโต๊ะ แต่ยังไม่ทันที่เสียงใดจะหลุดลอดออกมา เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็แผดร้องขึ้นมาเสียก่อนหน้าจอแสดงชื่อ 'พี่วี' อินทิรากดรับสายทันที"ฮัลโหลค่ะพี่วี อินกำลังจะเก็บของกลับแล้วค่ะ" อินทิรากรอกเสียงลงไป"กูอยู่หน้าบริษัทมึงแล้ว ลงมาเดี๋ยวนี้เลยอิน" เสียงทุ้มห้

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 97

    "ของขวัญวันเกิดของมึงไงอิน รับรองว่ามึงต้องชอบ" วีรวิชญ์หัวเราะในลำคอด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาจัดการจ่อของเล่นที่กำลังสั่นสะเทือนอย่างแรงเข้าที่จุดกระสันของหญิงสาว กดน้ำหนักลงไปบดบี้อย่างไม่ออมแรง"อ๊า! พี่วี! เอาออกไป... อินไม่ไหว... มันเสียวเกินไป!" อินทิราหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ความสั่นสะเทือนจากเครื่องเล่นชิ้นนั้นโจมตีจุดอ่อนไหวจนเธอแทบจะขาดใจตายอยู่รอมร่อ"ร้องดังๆ เลยหนู คืนนี้ไม่มีใครได้ยินเสียงหนูหรอก" เทมส์พูดเสียงแหบพร่า โน้มตัวลงมาดูดเม้มยอดอกของเธออย่างเมามัน สลับกับการใช้ฟันขูดขีดเบาๆ เพื่อเพิ่มความทรมานที่แสนหวานวีรวิชญ์ขยับของเล่นชิ้นนั้นเข้าออกบริเวณปากทางรัก สลับกับการกดแช่ไว้ที่จุดเดิม บังคับให้อินทิราต้องบิดเร้าและครางเสียงแหบแห้ง เธอไม่สามารถทนรับความเสียวซ่านที่มากเกินขีดจำกัดนี้ได้เพียงลำพัง"พี่วี... ได้โปรด... อินทรมาน เข้ามาเถอะค่ะ... เอาอินที" อินทิรายอมจำนนต่อความต้องการของร่างกาย ร้องขอสัมผัสที่แท้จริงจากพวกเขาอย่างตะกละตะกลาม ไม่มีคำปฏิเสธ ไม่มีท่าทีขัดขืน มีเพียงความโหยหาที่พุ่งทะลุขีดจำกัด"ร่านนั

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 96

    ตอนพิเศษ ของขวัญวันเกิดแสงเทียนสีส้มสลัวจากเชิงเทียนหลายสิบเล่มที่ถูกจุดวางเรียงรายไว้ทั่วห้องนอนกว้างขวาง สาดส่องให้เห็นเงาของร่างเล็กที่นั่งพับเพียบอยู่กลางเตียงคิงไซส์ อินทิราในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีดำสนิทเนื้อบางเบากำลังนั่งตัวเกร็ง สองมือบางบีบเข้าหากันแน่นด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด วันนี้คือวันครบรอบวันเกิดอายุครบยี่สิบห้าปีของเธอ และผู้ชายทั้งสามคนก็ออกคำสั่งเด็ดขาดตั้งแต่เช้าว่าพวกเขาเคลียร์ตารางงานทั้งหมดเพื่อเตรียมของขวัญชิ้นพิเศษไว้ให้เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนสามคนก้าวเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับการลงกลอนประตูอย่างแน่นหนา อินทิราเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงใหญ่ของเทมส์ ไทม์ และวีรวิชญ์ ที่เดินเข้ามาหยุดยืนล้อมรอบเตียง พวกเขาอยู่ในชุดลำลองสบายๆ แต่แววตาที่จ้องมองมากลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ลุกโชนจนคนถูกมองต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอเทมส์ก้าวขึ้นมาบนเตียงเป็นคนแรก ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าหญิงสาว มือใหญ่ถือผ้าเช็ดหน้าผืนยาวสีดำสนิทเอาไว้ นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มด้วยความหวงแหน"ของขวัญวันเกิดปีนี้... พวกพี่ข

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 95

    มื้ออาหารดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและเต็มไปด้วยความหมาย รสชาติของอาหารฝรั่งเศสชั้นเลิศอาจจะอร่อยล้ำ แต่สิ่งที่ทำให้อินทิราอิ่มเอมใจมากที่สุดคือรอยยิ้มและเสียงสนทนาของผู้ชายทั้งสามคน พวกเขาไม่พูดเรื่องงาน ไม่พูดเรื่องคนอื่น มีเพียงเรื่องราวของพวกเขาตั้งแต่วันแรกที่เธอลากกระเป๋าเข้ามาอยู่ในเพนต์เฮาส์ จนถึงวันที่พวกเขาฝ่าฟันอุปสรรคทุกอย่างมาด้วยกัน"หนูจำวันแรกที่เดินเข้ามาในเพนต์เฮาส์ได้ไหม ตอนนั้นทำหน้าตื่นๆ เหมือนลูกแมวหลงทางไม่มีผิด" ไทม์เปิดประเด็น รอยยิ้มขี้เล่นประดับบนใบหน้า "รู้ไหมว่าตอนนั้นพี่คิดในใจว่า น้องสาวไอ้กฤตน่ารักขนาดนี้เลยเหรอวะ กะจะแหย่เล่นขำๆ แต่ไปๆ มาๆ กลายเป็นพี่เองที่ตกหลุมรักหนูจนถอนตัวไม่ขึ้น"อินทิราหน้าแดงซ่าน ค้อนขวับให้แฝดน้อง "พี่ไทม์ก็ชอบแกล้งอินตั้งแต่แรกเลยนี่คะ ทำเอาอินเกร็งไปหมดเลย""ก็ใครใช้ให้มึงทำตัวน่าแกล้งล่ะ" วีรวิชญ์สวนขึ้นมาบ้าง เขาหมุนแก้วไวน์ในมือเล่น นัยน์ตาดุดันจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง "กูจำได้ว่าตอนที่มึงมานั่งเช็ดอะไหล่รถให้กูที่นี่ ร้องไห้ขี้มูกโป่งจนหน้าดำไปหมด... มึงรู้ไหมอิน ว่าตอนที่กูเห็นน้ำตามึง ก้อนเนื้อในอกกูมัน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status