LOGINSi Rafael Buenavista ay maaaring ituring na isang secret millionaire na tao. Isa sa pagmamay ari niya ay ang black market na talamak ang bentahan ng druga gamit lamang ang crypto currencies na umiiral ngayon sa buong mundo. Magaling din siya sa usaping negosasyon at napakatalino niya para magawang e-handle ang lahat ng ito. Kaya Hindi makapagkala-ila kung bakit siya ay makapangyarihan, at ubod ng yaman.
Hindi siya matakaw sa pagha-hire ng mga taohan ngunit mas binibigyan niya ng priority most of the time, ang kanyang pera. Para sa kanya, mahirap kitain ang pera, kaya pag may pagkakataon, sinusungaban na niya agad at samahan ng kaunting tiyaga at dasal, upang lalo pang dumami. Ngunit kapag nasa labas siya, bilang isang mayor ng lungsod. Kapag kaharap ang maraming mamamayan ay sobrang giliw nya, mabait at magalang. Wala silang alam sa tunay nitong negosyo o paguugali. Dito sa syudad ng makati, nakatayo ang gusali ng Buenavista Hotel. Ang tahanan at negosyo ni Don Rafael dito sa Manila, na kung saan naka-installed ang makabagong teknolohiya na nagpapabago sa lahat ng kanilang mga pagbabantay, paglilinis at pakikinig. Ito ay kilala bilang soundproofing. Dahil maraming kilalang pulitiko at iba pang Filipino celebrity ang madalas bumisita dito, kaya mahigpit ang seguridad. Ang hotel na ito ay tumatanggap ng 16 hanggang 20 online booking sa internet, may mga major VIP rooms na mga naka-reserved bawat araw. Kaya ang bawat sulok ay may CCTV camera. Tatlong guwardiya ang nagpapatrol sa bawat antas ng istraktura, na binabantayan at tinutulungan ang mga indibidwal na naka stay-cation dito o may business parties. Malawak ang lobby nito na may mga desinyo ng mga palamuti sa dinding at ilang chandeliers sa bawat eskinita. Syempre, kung may teknolohiya hindi rin nawawala ang mga mata ng kwago. Ang mga taga bantay ng mga nakuhanang footage sa bawat sulok ng building na ito, except na lang sa loob ng unit. "Break time guys!," sabi ni Rick Cordial, habang hinihintay nilang matapos ang computer program na maaaring makakuha nang pagkakilanlan sa hindi kilalang lalaki na nakapasok sa loob ng hotel. Nakuhanan ng records ang lalaki sa pamamagitan ng pagpasok niya sa second floor exit ng building. Naka sombrero ng itim at maong na jacket, pagkatapos ay naputol ang records. Hinala niya, may nag-cut nito, at isa sa kanila ang may gawa. Kailangan niyang alamin kung sino sa kanila ang may gawa. Hanggang ngayon, wala pa silang nakitang senyales o hint sa seguridad ng hotel, ngunit ang nakuhang video sa girlfriend ni Don Rafael Buenavista na nakikipag-usap sa ibang lalaki ay magagamit na nila. Ang pagpunta sa isang tao sa loob ng isang unit, ay magiging isang hindi kapani-paniwalang pahinga, hindi na ito maganda, nakakatangal ito ng reputasyon ni Rick Cordial, dahil ang ilang matalinong operator na nakaupo sa opisinang ito ay gagawa ng paraan upang makuha ang kredito para dito, habang si Rick Cordial ay may iniisip na plano. Bukod kay Rick Cordial, may magaling din na computer programmer dito sa hotel at ito ay si Gardo Montez. Inisip ni Gardo Montez na siya mismo ay maaaring maging head of system operator ng naturang building, dahil mapapahamak siya kung hahayaan niyang makuha ang lahat ng kredito ni Rick Cordial. Si Gardo Montez ay nakabantay ngayon sa flat screen, naghahanap ng mas magandang anggulo, ngunit para bang alam na alam ng bastardo kung nasaan sila. "Andrew halika, tingnan mo ito," bulong ni Gardo sa isa pang kasamahan na lalaki. "Damn," sabi ni Andrew sa reaksyong nakita niya. "He's doing something for her right there, sa labas." Not that they can see anything, pero kitang-kita sa mga posisyon at galaw ng dalawang tao, tiyak silang may nangyayari sa balkonaheng iyon. "Replay mo nga, back to one minutes." Sabi ni Gardo Montez. Sa nakuhang replay video, nakita nilang lumabas ang isang hindi kilalang lalaki, iniharap ang kanyang likod sa camera, lumakad ito at dinala ang kasintahan sa balkonahing iyon, hinila ang sliding glass door at agad isinara sa likod niya. Ni minsan ay hindi sila binigyan ng malinaw na kuha sa mukha. Dahil dito wala na silang makita na sumunod na naganap maliban na lang kung antayin nilang matapos ang dalawang tao na pumunta sa balkonahe. Kasalukuyan, ang dalawang watcher's na ito ay nag aabang lamang. Ang balkonahe na iyon ay malawak, doon madalas tumatambay si Andrea tuwing gabi habang inaantay si Rafael na puntahan siya sa unit na iyon. Ngunit lingid sa kaalaman ng mga operator na ito, sa balkonaheng iyon ay may magaganap ngayon. Si Andrea ay kumapit sa assassin para sa suporta; ang kanyang mga binti ay parang pugita kung makakapit. Isinubsob niya ang kanyang ulo upang sundan ang isang linya ng mabagal na halik sa kanyang lalamunan at sa kanyang collarbone. "May sira ba ang camera natin sa lugar na ito?" tanong ni Gardo Montez. "Na double check ko na lahat ng camera sa building, lahat may maayos na kuha pero hindi ko alam bakit ganito ang kuha sa lugar na ito " Paliwanag ni Andrew. "Di bale na, kakausapin nalang natin si Boss pag nagkataon. Sayang din to." sagot naman ni Gardo Montez. Ang dalawang watcher's ay patuloy sa panonood sa nakuhanan ng spy cam sa balkonahe, sapagkat batid nila na ang dalawang tao na nandoon ngayon, ay maaaring may ginagawa, legal man o iligal, iyon ay dapat nilang makuhanan ng malinaw na record. "Hanggang dito ba may camera?" tanong ng assassin. "May camera sa kwarto ko, kaya tama lang na dito tayo sa labas" sagot ni Andrea, pagkatapos ay isang matalim na pag-agos ng pinagsamang pagnanasa at takot ang naging tubig sa kanyang loob. Si Andrew de Masilang, ang kasama ni Gardo Montez sa trabaho. Halos limang buwan na niya itong kasama. Nagbago lang ang pagtrato niya dito ng marinig niyang sinabihan siya ni Rick Cordial na tanggalin ang lahat ng camera at mikropono, at sunugin ang mga tape. Hindi nag-abala si Andrew na sabihin sa kanya na digital ang lahat, at walang mga tape, parang nakakatawa lang ang mga ito porket matatanda na sa larangan ng high-end technologies ay nawala na sa isip nila ang high-end technologies sa generation ngayon. Alam ng mga bantay na isa siya sa mga VIP na nakatira sa isang private-unit ng mismong may ari na si Don Rafael Buenavista. Kaya hindi siya mag-aksaya ng oras sa pagbabantay sa o pagsunod sa kanya. Ang mga nakaraang records na meron sila na videos ay kung gaano kadalas lumabas si Andrea para ipapaayos ang kanyang mga kuko at buhok. Namili ng mga personal na gamit, nanood ng telebisyon, at nakaugalian niyang pumunta sa pinakamalapit na aklatan at ang magbasa ng mga libro sa coffee table. Pinag-aaralan niya ang mga larawan, at sa sadyang maingat na paraan ay binasa nang malakas kay Rafael ang mga snippet tungkol sa iba't ibang kaugalian at heograpikal na mga katangian, hanggang sa naiinip niyang sinabi sa kanya na hindi siya interesado sa mga ito, ni hindi niya pinansin sa kanyang tanong na kung anong bundok ang pinakamataas sa mundo. Medyo nasaktan si Andrea, ngunit pagkatapos noon ay itinago sa sarili ang mga napag-alaman. Di-nagtagal, napansin nilang naging maayos naman ang pakikitungo ng nobya ni Don Rafael sa lahat ng staff na nag-aassist sa babae na ito. Kadalasan, kapag lumabas si Andrea, ay pinapasundan ito ni Don Rafael sa piling taohan at napatunayang pinaayos niya ang kanyang mga kuko at buhok nang madalas, at gumugol siya ng maraming oras sa pamimili sa isang grocery store. May malaking telebisyon sa kwarto si Andrea, sa isang shopping channel. Madalas ang advertisement na naka-flash sale at nakasulat ang mga numero ng item, katulad ng presyo at call numbers ng naturang store. Kung sakaling magsusuri si Rafael. Mayroon siyang mga numero na makikita na nakasulat sa isang pocket notes, dapat pa ba niyang tingnan iyon isa-isa kung totoo ang sinusulat ni Andrea doon? Lingid sa kaalaman ni Don Rafael ay gumugugol si Andrea ng maraming oras sa paggawa ng bagay na ina asahan niyang gagawin ni Rafael. Masiguro lang na hindi siya mahuhuli nito. Sa sobrang katalinuhan ni Don Rafael, ay hindi niya akalain na malulusotan siya ni Andrea. Wala siyang ideya sa mga kinikilos nito. -------------------------- SAMANTALA SA KASALUKUYANG KAGANAPAN ngayon sa balkonahe. Ang assassin na nakahawak sa mga bisig ni Andrea na narito sa balconahe, ay napaglamangan na naman si Don Rafael. Malakas ang loob na hinuhubaran nito ang kanyang prinsesa, para mailantad ang katawan nang walang kahirap-hirap. Napayuko at napayakap si Andrea sa sarili upang takpan ang hubad nitong katawan. "Please.. huwag ho..." pakiusap ni Andrea. Na itiniklop ang katawan. Wala pang nangyayari... Hindi pa siya nagagalaw ng assassin. --------------------------- "Break time na, alis muna ako di pako nakapag tanghalian." Pakiusap ni Andrew kay Gardo Montez. "Oo na.. bilisan mo, bumalik ka kaagad." Utos nito. Matapos magsara ang pinto sa pag labas ni Andrew ay agad, bumalik ang mga mata ni Gardo sa screen ng nakuhanang footage ngayon. Nanlaki ang mga mata nito na tinititigan.. inaabangan ang bawat eksina na nagaganap ngayon sa balkonahe. Kahit may kadiliman ngayon sa lugar, ay pilit niyang idinilat ang kanyang mga mata. Hanggang sa ayon na nga... may nakikita siya...Biglang natahimik ang buong sala. Maging ang batang si Gabriel ay tila hindi makahinga habang nakatingin sa kanilang dalawa. Unti-unting umurong si Jobert, ngunit nananatiling matalim ang tingin kay Andrea. “Sinungaling ka…” mahinahong boses ni Jobert pero may diin. Tumulo ang luha ni Andrea ngunit hindi siya umiwas ng tingin. “Kasi kailangan kong paalisin ka, At iyon lang ang paraang alam kong makakapigil sa’yo.” mahinang sagot ni Andrea. Napakuyom ang kamao ni Jobert. “Hindi…” umiling ito. “Hindi mo pwedeng paglaruan nang ganito ang buhay ng tao!” “Hindi ko nilalaro! Ikaw ang ayaw tumanggap!” sigaw ni Andrea. Napatingin si Gabriel sa kanyang ina, litong-lito. “Ma… ano ho ba talaga?” Napapikit si Andrea. At sa wakas, sinabi rin niya ang katotohanang ilang taon niyang itinago.
Mahimbing na sana ang gabi nina Andrea at ng sampung taong gulang niyang anak na si Gabriel. Humahampas ang malamig na hangin mula sa dagat sa manipis na dingding ng kanilang maliit na bahay sa Siargao. Tahimik ang paligid, tanging lagaslas lamang ng mga puno ng niyog at mahinang ugong ng alon ang maririnig.Katatapos lamang patayin ni Andrea ang ilaw nang biglang..KRAAASH!Napabalikwas siya sa higaan.“Ma?” takot na tawag ni Gabriel habang napakapit sa kanyang braso.“Shhh…” agad na bulong ni Andrea.Iniwan niya ang anak sa loob ng kwarto at isinara ang pinto. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang marahang lumapit sa maliit na siwang ng bintanang gawa sa bakal.Madilim sa loob ng sala kaya imposibleng makita ang kanyang anino mula sa labas.Maingat siyang sumilip. At doon niya nakita, isang matangkad na lalaki na dahan-dahang naglalakad sa loob ng kanyang bakur
Makulimlim ang langit nang tuluyang bumukas ang bakal na tarangkahan ng bilangguan. Marahang lumabas si Don Rafael Buenavista, tangan ang maliit na lumang maleta na tila ba iyon na lamang ang natitirang bakas ng kanyang dating marangyang buhay. Sampung taon. Sampung taon ng pagkabilanggo, sa likod ng kahihiyan, at katahimikan sa loob ng bilanguan. Sa dating makapangyarihang negosyante at pulitikong kinatatakutan ng marami, halos walang nakakilala ngayon sa matandang lalaking nakayuko habang dahan-dahang naglalakad palabas ng kulungan. Ang dating maitim niyang buhok ay tuluyan nang pinuti ng panahon. Mahaba ang kanyang balbas, at bakas sa kanyang mukha ang mga gabing walang tulog at mga umagang puno ng pagsisisi. Huminto siya sandali sa harap ng gate. Malaya na siya. Ngunit alam niyang hindi na maibabalik ng kalayaan ang lahat ng nawala sa kanya. Ang pangalan niyang minsang ginagalang sa buong Cebu ay nag
To Andrea; Hindi ko na mababago ang nakaraan. Hindi ko mabubura ang sakit na idinulot ko sa iyo, ang takot na pinadama ko sa iyo. Pero susubukan kong bigyan ka ng kinabukasan, kinabukasang na maging malaya ka, ligtas, at makahihinga nang walang pader o kadena.Kalakip dito ang mga dokumento para sa isang bahay at lote sa isla ng Siargao. Natatandaan mo? ipinangako ko sa iyo noon na magbabakasyon tayo sa dagat.. ito ang dapat na surprise ko sayo. Sana magdala ito sa iyo ng kapayapaan, sikat ng araw, at kaligayahan. Sa iyo ito... at walang kondisyon, walang tali, walang inaasahan. Isang lugar lang kung saan mo maibangon mo muli ang buhay mo ayon sa gusto mo." - RAFAELNapakurap si Andrea matapos basahin ang mga salitang iyon. Hindi siya makapagsalita noong una. Mas malakas ang epekto sa kanya ng bigat ng mga salita kaysa bala na tumama sa kanya.Tiningnan niya si Jobert, na tumango lang, tahimik na hinihikayat siyang basahin ang mga dokumen
Maya-maya’y umugong ang malakas na sirena ng ambulansya sa buong paligid. Ang ilaw nitong pula at bughaw ay paulit-ulit na sumasalamin sa lupang pinalambot ng dugo ng dalawang tao, sa nanginginig na katawan ni Andrea, at sa walang malay na si Jobert.Pati na rin sa wasak na mukha ni Sheila.“Parating na sila!” sigaw ng isa sa mga tauhan ni Don Rafael habang mabilis na itinutulak palayo ang mga taong nagsimulang magtipon.Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Don Rafael.Maingat ngunit nagmamadaling kinarga niya si Andrea sa kanyang mga bisig, parang natatakot na baka tuluyan itong mawala kapag binitiwan niya kahit saglit lamang.“R-Rafael…” mahina at putol-putol ang boses ni Andrea habang napapapikit sa sakit.“Nandito lang ako,” agad niyang sagot, halos hindi maitago ang panginginig ng kanyang tinig. “Huwag kang matutulog, Andrea. Pakiusap…”Mahigpit na napakapit si Andr
“Ikaw… na sumira sa lahat, mabubuhay ka na lang ba at basta aalis?!”Parang ang bawat salita ni Sheila ay bala ring tumatama sa dibdib ni Andrea.Napaluha si Andrea habang dahan-dahan siyang umatras.“Sheila… hindi ko ginusto ang mangyari… ”“Tumahimik ka!” muli niyang sigaw, mas basag na ngayon ang boses.Biglang humakbang si Jobert at buong katawan na hinarangan si Andrea. Matigas ang kanyang mukha habang mariing nakatitig kay Sheila.“Ibaba mo ang baril.” mahinahon niyang pagkasabi.Ngunit tila wala siyang narinig. Hindi man lang tumingin si Sheila kay Jobert. Dahil ang buong mundo niya sa sandaling iyon ay si Andrea lamang. Ang babaeng umagaw sa lalaking minahal niya. Ang babaeng dahilan kung bakit unti-unting nawala ang asawang minsang nangakong siya lamang ang iibigin habang-buhay.“At alam mo kung ano ang pinakamasakit?” nanginginig niyang bulong.Unti-unting pumatak ang luha sa kanyang pisngi. “Mas pinili ka pa r
"Additional 25 percent? Hm. hahah" pag aalalang tanong sabay tawa ni Don Rafael. Batid niyang hindi pa rin naniniwala si Jobert sa kanya. Hindi lang tungkol sa pera ang hinihinging kapalit ni Jobert, kundi pati ang tiwala. Wala na siyang tiwala kay Don Rafael. Kaya gumawa siya ng paraan kung paano
Nakatanggap si Jobert ng summon ni Don Rafael isang araw, matapos maepakulong si Claudia sa basement. Ang mensahe ay natanggap sa kanyang personal email account. -Ibalik mo sa akin si Andrea. Dahil kung hindi, epapa alala ko lang sa iyo na hawak ko pa rin ang alas, mamili ka lang!- ang mensahing n
Hinugasan ni Claudia ang sarili sa banyo, matapos ang pakikipagtalik niya kay Don Rafael sa balcony. Sa loob ng ilang taon ng patago nilang relasyon ay tatlong beses lang siya nakapasok sa private unit ni Don Rafael, at hinayaan ang sarili na maging-alipin dahil sa kanyang nararamdaman. Iilan lan
"Ahmp stop it..." bulong ni Claudia. Ngunit hindi huminto si Rafael, pinagpatuloy niya ang kanyang ginawa, mas lalo pa niyang ipinasok ng marahan ang kanyang daliri sa ilalim ng kanyang under wear. Samantala, napaliyad si Claudia dahil sa sensasyon, ngunit sa pagkakataon na ito ay nakita niya ang







