LOGINSi Rafael Buenavista ay maaaring ituring na isang secret millionaire na tao. Isa sa pagmamay ari niya ay ang black market na talamak ang bentahan ng druga gamit lamang ang crypto currencies na umiiral ngayon sa buong mundo. Magaling din siya sa usaping negosasyon at napakatalino niya para magawang e-handle ang lahat ng ito. Kaya Hindi makapagkala-ila kung bakit siya ay makapangyarihan, at ubod ng yaman.
Hindi siya matakaw sa pagha-hire ng mga taohan ngunit mas binibigyan niya ng priority most of the time, ang kanyang pera. Para sa kanya, mahirap kitain ang pera, kaya pag may pagkakataon, sinusungaban na niya agad at samahan ng kaunting tiyaga at dasal, upang lalo pang dumami. Ngunit kapag nasa labas siya, bilang isang mayor ng lungsod. Kapag kaharap ang maraming mamamayan ay sobrang giliw nya, mabait at magalang. Wala silang alam sa tunay nitong negosyo o paguugali. Dito sa syudad ng makati, nakatayo ang gusali ng Buenavista Hotel. Ang tahanan at negosyo ni Don Rafael dito sa Manila, na kung saan naka-installed ang makabagong teknolohiya na nagpapabago sa lahat ng kanilang mga pagbabantay, paglilinis at pakikinig. Ito ay kilala bilang soundproofing. Dahil maraming kilalang pulitiko at iba pang Filipino celebrity ang madalas bumisita dito, kaya mahigpit ang seguridad. Ang hotel na ito ay tumatanggap ng 16 hanggang 20 online booking sa internet, may mga major VIP rooms na mga naka-reserved bawat araw. Kaya ang bawat sulok ay may CCTV camera. Tatlong guwardiya ang nagpapatrol sa bawat antas ng istraktura, na binabantayan at tinutulungan ang mga indibidwal na naka stay-cation dito o may business parties. Malawak ang lobby nito na may mga desinyo ng mga palamuti sa dinding at ilang chandeliers sa bawat eskinita. Syempre, kung may teknolohiya hindi rin nawawala ang mga mata ng kwago. Ang mga taga bantay ng mga nakuhanang footage sa bawat sulok ng building na ito, except na lang sa loob ng unit. "Break time guys!," sabi ni Rick Cordial, habang hinihintay nilang matapos ang computer program na maaaring makakuha nang pagkakilanlan sa hindi kilalang lalaki na nakapasok sa loob ng hotel. Nakuhanan ng records ang lalaki sa pamamagitan ng pagpasok niya sa second floor exit ng building. Naka sombrero ng itim at maong na jacket, pagkatapos ay naputol ang records. Hinala niya, may nag-cut nito, at isa sa kanila ang may gawa. Kailangan niyang alamin kung sino sa kanila ang may gawa. Hanggang ngayon, wala pa silang nakitang senyales o hint sa seguridad ng hotel, ngunit ang nakuhang video sa girlfriend ni Don Rafael Buenavista na nakikipag-usap sa ibang lalaki ay magagamit na nila. Ang pagpunta sa isang tao sa loob ng isang unit, ay magiging isang hindi kapani-paniwalang pahinga, hindi na ito maganda, nakakatangal ito ng reputasyon ni Rick Cordial, dahil ang ilang matalinong operator na nakaupo sa opisinang ito ay gagawa ng paraan upang makuha ang kredito para dito, habang si Rick Cordial ay may iniisip na plano. Bukod kay Rick Cordial, may magaling din na computer programmer dito sa hotel at ito ay si Gardo Montez. Inisip ni Gardo Montez na siya mismo ay maaaring maging head of system operator ng naturang building, dahil mapapahamak siya kung hahayaan niyang makuha ang lahat ng kredito ni Rick Cordial. Si Gardo Montez ay nakabantay ngayon sa flat screen, naghahanap ng mas magandang anggulo, ngunit para bang alam na alam ng bastardo kung nasaan sila. "Andrew halika, tingnan mo ito," bulong ni Gardo sa isa pang kasamahan na lalaki. "Damn," sabi ni Andrew sa reaksyong nakita niya. "He's doing something for her right there, sa labas." Not that they can see anything, pero kitang-kita sa mga posisyon at galaw ng dalawang tao, tiyak silang may nangyayari sa balkonaheng iyon. "Replay mo nga, back to one minutes." Sabi ni Gardo Montez. Sa nakuhang replay video, nakita nilang lumabas ang isang hindi kilalang lalaki, iniharap ang kanyang likod sa camera, lumakad ito at dinala ang kasintahan sa balkonahing iyon, hinila ang sliding glass door at agad isinara sa likod niya. Ni minsan ay hindi sila binigyan ng malinaw na kuha sa mukha. Dahil dito wala na silang makita na sumunod na naganap maliban na lang kung antayin nilang matapos ang dalawang tao na pumunta sa balkonahe. Kasalukuyan, ang dalawang watcher's na ito ay nag aabang lamang. Ang balkonahe na iyon ay malawak, doon madalas tumatambay si Andrea tuwing gabi habang inaantay si Rafael na puntahan siya sa unit na iyon. Ngunit lingid sa kaalaman ng mga operator na ito, sa balkonaheng iyon ay may magaganap ngayon. Si Andrea ay kumapit sa assassin para sa suporta; ang kanyang mga binti ay parang pugita kung makakapit. Isinubsob niya ang kanyang ulo upang sundan ang isang linya ng mabagal na halik sa kanyang lalamunan at sa kanyang collarbone. "May sira ba ang camera natin sa lugar na ito?" tanong ni Gardo Montez. "Na double check ko na lahat ng camera sa building, lahat may maayos na kuha pero hindi ko alam bakit ganito ang kuha sa lugar na ito " Paliwanag ni Andrew. "Di bale na, kakausapin nalang natin si Boss pag nagkataon. Sayang din to." sagot naman ni Gardo Montez. Ang dalawang watcher's ay patuloy sa panonood sa nakuhanan ng spy cam sa balkonahe, sapagkat batid nila na ang dalawang tao na nandoon ngayon, ay maaaring may ginagawa, legal man o iligal, iyon ay dapat nilang makuhanan ng malinaw na record. "Hanggang dito ba may camera?" tanong ng assassin. "May camera sa kwarto ko, kaya tama lang na dito tayo sa labas" sagot ni Andrea, pagkatapos ay isang matalim na pag-agos ng pinagsamang pagnanasa at takot ang naging tubig sa kanyang loob. Si Andrew de Masilang, ang kasama ni Gardo Montez sa trabaho. Halos limang buwan na niya itong kasama. Nagbago lang ang pagtrato niya dito ng marinig niyang sinabihan siya ni Rick Cordial na tanggalin ang lahat ng camera at mikropono, at sunugin ang mga tape. Hindi nag-abala si Andrew na sabihin sa kanya na digital ang lahat, at walang mga tape, parang nakakatawa lang ang mga ito porket matatanda na sa larangan ng high-end technologies ay nawala na sa isip nila ang high-end technologies sa generation ngayon. Alam ng mga bantay na isa siya sa mga VIP na nakatira sa isang private-unit ng mismong may ari na si Don Rafael Buenavista. Kaya hindi siya mag-aksaya ng oras sa pagbabantay sa o pagsunod sa kanya. Ang mga nakaraang records na meron sila na videos ay kung gaano kadalas lumabas si Andrea para ipapaayos ang kanyang mga kuko at buhok. Namili ng mga personal na gamit, nanood ng telebisyon, at nakaugalian niyang pumunta sa pinakamalapit na aklatan at ang magbasa ng mga libro sa coffee table. Pinag-aaralan niya ang mga larawan, at sa sadyang maingat na paraan ay binasa nang malakas kay Rafael ang mga snippet tungkol sa iba't ibang kaugalian at heograpikal na mga katangian, hanggang sa naiinip niyang sinabi sa kanya na hindi siya interesado sa mga ito, ni hindi niya pinansin sa kanyang tanong na kung anong bundok ang pinakamataas sa mundo. Medyo nasaktan si Andrea, ngunit pagkatapos noon ay itinago sa sarili ang mga napag-alaman. Di-nagtagal, napansin nilang naging maayos naman ang pakikitungo ng nobya ni Don Rafael sa lahat ng staff na nag-aassist sa babae na ito. Kadalasan, kapag lumabas si Andrea, ay pinapasundan ito ni Don Rafael sa piling taohan at napatunayang pinaayos niya ang kanyang mga kuko at buhok nang madalas, at gumugol siya ng maraming oras sa pamimili sa isang grocery store. May malaking telebisyon sa kwarto si Andrea, sa isang shopping channel. Madalas ang advertisement na naka-flash sale at nakasulat ang mga numero ng item, katulad ng presyo at call numbers ng naturang store. Kung sakaling magsusuri si Rafael. Mayroon siyang mga numero na makikita na nakasulat sa isang pocket notes, dapat pa ba niyang tingnan iyon isa-isa kung totoo ang sinusulat ni Andrea doon? Lingid sa kaalaman ni Don Rafael ay gumugugol si Andrea ng maraming oras sa paggawa ng bagay na ina asahan niyang gagawin ni Rafael. Masiguro lang na hindi siya mahuhuli nito. Sa sobrang katalinuhan ni Don Rafael, ay hindi niya akalain na malulusotan siya ni Andrea. Wala siyang ideya sa mga kinikilos nito. -------------------------- SAMANTALA SA KASALUKUYANG KAGANAPAN ngayon sa balkonahe. Ang assassin na nakahawak sa mga bisig ni Andrea na narito sa balconahe, ay napaglamangan na naman si Don Rafael. Malakas ang loob na hinuhubaran nito ang kanyang prinsesa, para mailantad ang katawan nang walang kahirap-hirap. Napayuko at napayakap si Andrea sa sarili upang takpan ang hubad nitong katawan. "Please.. huwag ho..." pakiusap ni Andrea. Na itiniklop ang katawan. Wala pang nangyayari... Hindi pa siya nagagalaw ng assassin. --------------------------- "Break time na, alis muna ako di pako nakapag tanghalian." Pakiusap ni Andrew kay Gardo Montez. "Oo na.. bilisan mo, bumalik ka kaagad." Utos nito. Matapos magsara ang pinto sa pag labas ni Andrew ay agad, bumalik ang mga mata ni Gardo sa screen ng nakuhanang footage ngayon. Nanlaki ang mga mata nito na tinititigan.. inaabangan ang bawat eksina na nagaganap ngayon sa balkonahe. Kahit may kadiliman ngayon sa lugar, ay pilit niyang idinilat ang kanyang mga mata. Hanggang sa ayon na nga... may nakikita siya...Nanigas si Andrea. Agad na tumayo si Jobert, na ang kamay ay nasa kanyang nakatagong baril. Manatili ka sa likod ko. Parang nanghihina ang puso ni Andrea, nanikip ang dibdib niya. Alam na niya kung sino iyon. Hindi na kailangang sumuri, hindi na kailangang sumilip sa bintana. "Jobert..." bulong niya, nagkakabiyak ang boses. "Hindi siya aalis..." "Huwag kang matakot.. nandito ako..." bulong ni Jobert sa kanya. Umikot ang hawakan ng pinto, na hindi sapilitan. Hindi para sirain ito. Pagkatapos ay umikot pa uli nang kalmado, katulad sa isang tao sa labas na may tiwala sa sarili. Bumukas ang pinto. At pumasok si Don Rafael. Napatigil sa paghinga si Andrea. Nanlaki ang kanyang mga mata, nang makita muli ang isang taong handang papatay sa kanya. Samantalang si Don Rafael na nakatayo sa kanyang harapan, ay hindi nakasimangot ang mukha nito kahit galit. Hindi ito marahas o walang kontrol. Ngunit sa kanyang ikini-kilos ay mas masahol pa ito kaysa isang hayop. Masakit sa pu
Nakatayo si Don Rafael sa harap ng malalapad na salaming bintana ng kanyang silid, habang ang liwanag ng papalubog na araw ay tumatama sa kanyang mukha at nagbibigay rito ng ginintuang kulay, ngunit hindi nito napawi ang unos na namumuo sa kanyang kalooban. Mahigpit na nakakuyom ang kanyang mga kamao sa kanyang tagiliran, at halos mamuti ang kanyang mga buko sa tindi ng pagkakadiin. Sa labas, nananatiling tahimik ang kanyang malawak na ari-arian, isang katahimikang tila may bigat, na wari’y ang buong mundo ay nagpipigil ng hininga... naghihintay sa kanyang susunod na hakbang. Biglang dumating sa likod niya ang tatlo sa kanyang mga tauhan na nakayuko ang mga ulo. Walang naglakas-loob na tumingin sa kanyang mga mata. "Anong sinabi ninyo?" tumataas niya'ng boses. Tila nagbabadya ng isang panganib. Isa sa mga taohan ay mabilis na napalunok na walang pang salitang binanggit, kaya umalingawngaw ang tunog sa buong silid. "Sir... nahanap na namin ang babae... nasa isang barrio. Sa is
Biglang bumuhos ang malakas na ulan. Nanatiling tahimik ang karagatan, tila ba’y nakikinig sa bawat patak na humahalik sa ibabaw nito. Sa malayo, kumikislap ang maliliit na ilaw na parang mga bituin na naligaw sa dagat, at may mga bangka ng mga mangingisdang dahan-dahang inaanod ng alon. Samantalang dito sa may pang-pang, sa may madilim na bahagi, may dalawang taong dinaramdam ang init sa bawat isa. Umuungol kasabay ng bawat pagpatak ng ulan sa lupa. Inaalis ni Jobert ang kanyang isang hintuturo mula sa bibig ni Mitch, na kanina pa ginagawa'ng tsupon ni Mitch, animo'y isang batang sinisipsip ang tamis, ang tamis mula sa lalaking kanyang nagugustuhan. Kasabay ng kanyang pag-ungol. Naglabas pasok sa kanyang maliit na kweba ang "makamandag na cobra" na alaga ni Jobert na sobrang natitigasan dahil sa makipot ito... at mamasa-masa pa dahil sa kalandian ng dalaga. Magaling sumabay si Mitch, dahil sa bawat kadyot, a itinu-tulak miya ang kanyang butt, pasalubong, pagkatapos ay marahang gum
Nagmamadaling lumakad si Jobert papunta sa paligid ng bahay, unang inikot ang likod-bahay, saka ang bakuran kung saan madalas tumambay si Andrea sa umaga. Tiningnan niya ang bawat sulok, sa ilalim ng puno ng niyog, sa gilid ng lumang poso, maging sa lumang duyan na gawa sa lubid, wala. Tinawag niya pangalan nito nang ilang ulit. "Andrea!" Walang tugon. Tanging hampas lang ng alon at lagaslas ng hangin. Sunod niyang pinuntahan ang daan papuntang tabing-dagat. Sumiksik ang kaba sa dibdib niya habang pinagmamasdan ang bakas ng mga paa sa buhangin, pero hindi siya sigurado kung kay Andrea ang mga iyon. "Andrea, nandito ka ba?" Lumakad siya hanggang marating niya ang dalampasigan. Hanggang maka apak ang mga paa niya sa buhangin na nadadaanan niya, pero patuloy pa rin siya, hindi alintana ang pagod at bigat ng katawan. Wala pa ri
Napatulala na parang tinamaan ng kidlat si Rick matapos marinig ang pangalan na binanggit ni Andrea. Jobert Bagatsing. Isa sa mga pinagkakatiwalaang tao ni Don Rafael. Mapanganib. Mahirap hanapin loyal sa walang iba kundi sa sarili niya at sa pera na makukuha niya. Ang pangunahing trabaho nito ay ang pagtatago sa dilim kasama si kamatayan. Natatakot na bumulong si Rick, "Oh Shit.. Andrea... anong ginawa niya sa iyo...?" Biglang nanghina ang katawan ni Andrea. Hanggang sa lumihis ang kamay niya mula sa pagkakahawak ni Rick. “ANDREA!” Napasigaw si Rick, marahas siyang niyugyog. "Hindi...hindi, hindi, hindi! Damn it! Gumising ka!" Pero hindi gumagalaw si Andrea. Bahagyang tumaas ang kanyang dibdib. Ang kadiliman sa buong paligid ay tila bumabalot sa kanilang dalawa. Sa labas, umuungol ang hangin. Sa loob, napuno ng gulat na hininga ni Rick ang katahimikan. Naisip niya na ang pinuntahan niya dito ay walang kwenta, napunta lang sa wala. Pero isa lang ang mahalaga ngayon...
Nanginginig ang mga braso ni Andrea habang gumagapang sa malamig na semento na sahig, ang mga daliri ay nakaunat patungo sa kahoy na upuan na parang ito na ang huling pag-asa niya. Habang unti-unting lumalabo ang kanyang paningin sa mga luha, ang kanyang tibok ng puso ay napakalakas, napakasakit, sa kanyang mga tadyang. Hinawakan niya ang isang paa ng upuan, nakikiskisan ang mga pako dito habang pilit niyang hinihila ang sarili.Nadulas ang kanyang mga tuhod, muling bumagsak ang kanyang katawan.Sumigaw siya, hindi lang dahil sa sakit, kundi sa takot... malalim, at nakalulungkot na takot.







