Se connecterHAZEL MATINDING KABA ang nararamdaman ko sa mga oras na ito. Wala na talaga akong takas. Mawawasak na talaga ni Calvin ang pudày ko. Pero ano pa ba ang magagawa ko? Pumayag akong maging sugar baby niya. Pumayag akong gamitin niya ang katawan ko kapalit ng pera. Dinala niya ako sa malaking bahay niya. Nalula pa nga ako sa laki nito. Akala ko nasa mansyon ako pero hindi. Bahay niya lang ito. Sumunod ako sa kanya habang hindi ko pa rin alam kung ano na ang mangyayari sa akin mamaya. "Ahm....Calvin?" "Yes?" "Puwede bang maglinis muna ako ng katawan ko? Half bath? Kasi nakakahiya naman kung magpapaiy0t ako sa iyo nang mabaho ang pussycat ko. Siguro mainam na linisin ko ito ng maigi at mag-ahit na rin ako ng bulb0l para walang harang." Malakas siyang natawa bago itinuro ang banyo at saka inutusan ang kasambahay na kumuha ng bagong tuwalya para sa akin. At nang makarating ako sa banyo, napanganga na lang ako sa laki at ganda nito. Parang kalahati ng bahay namin ang banyo nila. "
CALVIN HINDI KO MAIWASANG MAPANGITI dahil pumayag si Hazel na maging sugar baby ko. Sa totoo lang, hindi pa ako nagkakaroon ng sugar baby. Hindi ko naman kailangan ng ganoon dahil mayayamang babae naman ang nababaliw sa akin. Pero naisip ko kasi na tulong ko na rin iyon kay Hazel para magkapera siya.Kasalukuyan akong patungo sa bahay ng mga magulang ko. Ayoko sanang pumunta pero kailangan. Matatanda na ang mga magulang ko. At matanda na rin naman ako dahil thirty eight years old na ako. Pagdating ko sa bahay, dumiretso agad ako kusina. Naroon ang napakaraming pagkain na akala mo, maraming kakain. Naroon na nakaupo sina mommy at daddy.“Mabuti at nakarating ka. Akala ko, nasa babae ka na naman,” sabi ni daddy Harold.“Maupo ka na, anak,” sabi ni mommy Beatrice.Bumuga ako ng hangin bago naupo. Napatingin ako sa mga pagkain. Halatang masarap lahat pero parang wala akong ganang kumain.“Siguradong may mahalaga kayong sasabihin sa akin kaya niyo ako pinapunta dito,” kalmado kong sabi.T
HAZEL “I want you to be my sugar baby.” Napakurap ako. Ilang segundo akong nakatingin lang sa kanya dahil akala ko mali ang pagkakarinig ko. “Ano?” Hindi siya umiwas ng tingin. “I want you to be my sugar baby. Ikaw ang magiging kasama ko kapag gusto kitang makasama, paliligayahin mo ako ano mang oras ko gustuhin at kapalit noon, bibigyan kita ng buwanang allowance na tatlong daang libo. Hindi kita hinihingan ng exclusivity sa salita lang. Ang ibig kong sabihin, kung tatanggapin mo ang arrangement, ako lang ang lalaking gagalaw sa iyo. Wala kang kailangang kausapin o pasayahin na ibang lalaki para kumita ng pera kun'di ako.” Hindi ako agad nakasagot. Parang biglang nawala ang lahat ng iniisip ko. Sugar baby. Ako? Napatingin ako sa sarili ko at saka muling tumingin sa kanya. “Sandali. Ibig mong sabihin, gusto mong bayaran ako para maging girlfriend mo?” “Hindi eksaktong girlfriend dahil may pagkakaiba ang normal na relasyon sa arrangement na iniaalok ko. Okay fine,
HAZEL“Legal ba iyan? Ayoko ng trabaho na puwedeng makapagpasok sa akin sa gulo. Kailangan ko ng pera, pero hindi ako desperada hanggang sa gagawin ko na ang kahit anong bawal.”“Legal. At malinaw sa akin na hindi kita pipilitin sa kahit anong bagay na ayaw mong gawin. Kung may bahagi ng arrangement na hindi ka komportable, puwede mong tanggihan at puwede kang umalis.”“Sure ba iyan? Kasi kapag sinabi mong malaking pera, tapos may nakatagong kondisyon pala na hindi ko kayang tanggapin, baka pagsisihan ko pa na sumama ako sa iyo.”“Sigurado ako. Kaya nga gusto kong pag-usapan natin nang maayos bago ka magdesisyon. Gusto kong alam mo kung ano ang inaalok ko, magkano ang kapalit nito at kung ano ang mga limitasyon mo. Ayokong pumayag ka dahil lang kailangan mo ng pera tapos saka mo malalaman na hindi pala iyon para sa iyo.”Napaisip ako sandali bago ko siya muling tinanong.“Kung ganoon, bakit ako? Marami kang kilalang babae na mas may pinag-aralan, mas maganda ang buhay at mas sanay sig
HAZELPinindot ko ang power button.Wala.Pinindot ko ulit.Wala pa rin.“Buksan mo. Huwag kang mamili ng timing.”Inalog ko pa ito nang kaunti at saka muling pinindot ang button.“Kapag hindi ka gumana ngayon, papalitan talaga kita kapag nagkaroon ako ng pera.”Hindi pa rin ito gumana.Napabuntong-hininga ako at ibinalik ko na lang sa bag ko. Hindi ko alam kung sino ang tumawag at wala rin akong paraan para tawagan pabalik dahil hindi ko naman alam ang numero.Pagkatapos kong kumain, lumabas ako ng kantina at naglakad papunta sa kabilang bahagi ng kalsada para magtanong sa isang maliit na tindahan kung may hiring. Hindi pa ako nakakalayo nang makarinig ako ng busina mula sa likuran.Paglingon ko, isang itim na sasakyan ang huminto sa gilid ng kalsada.Bumaba si Calvin.“Hazel.”Napatingin ako sa kanya nang may pagtataka.“Sir Calvin? Anong ginagawa mo rito?”“Dito ako may pinuntahan. Ikaw naman, kanina pa kita tinatawagan pero hindi mo sinasagot.”Napakamot ako sa ulo bago ko inilaba
HAZELDALAWANG ARAW na ang lumipas mula nang pumunta si Calvin Luther sa lugar namin para mamigay ng ayuda, pero hanggang ngayon ay wala pa rin akong trabaho. Sa loob ng dalawang araw, kung saan-saan na ako nagpunta dala ang folder kong may mga photocopy ng requirements ko. Nag-apply ako sa restaurant, grocery, laundry shop, convenience store at kahit sa maliit na bakery na nasa kabilang barangay, pero halos pare-pareho lang ang sagot sa akin. Tatawagan na lang daw ako kapag may available na position, at sa dami ng beses kong narinig iyon, alam ko nang madalas ay paraan lang iyon para hindi ka nila diretsahang sabihan na hindi ka nila tatanggapin. High school lang ang natapos ko at kahit alam kong kaya kong matuto at magtrabaho nang maayos, hindi ko rin naman maikakaila na mas maraming oportunidad ang napupunta sa mga may diploma at experience.“Nakakaloka naman ang buhay na ito!” inis kong bulong.Pero wala akong panahon para ma-discourage.Kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong m







