Kabanata 22

Matagal bago ako nakatulog ulit. Kaya naman ay tinanghali ako ng gising. Pagmulat ko ng mga mata ay wala na si Spike sa tabi ko.

Napabuga ako ng hangin. Siguro ay pumasok na sa trabaho niya at si Rynette na naman ang papupuntahin dito para tumulong sa akin sa mga gamit ko.

Makailang ulit pa akong bumuntonghininga bago nagpasyang pumasok sa banyo upang maligo.

Patapos na ako nang nakarinig ako ng katok mula sa labas ng room. Hindi ko iyon pinansin at nagmadali na lamang sa pagligo't pagbibihis. Pinapatuyo ko na ng tuwalya ang buhok ko nang buksan ko ang pintuan upang makita kung sino ang kumakatok.

At tama na naman ako sa mga hinala ko. Si Rynette.

"Hi po, Ma'am Serra."

Tipid ko siyang nginitian. "Are you here to help me with my things?"

"Yes po. Sabi ni Sir Spike ay papasyal po kayo ngayon ng bestfriend niyong si Miles kaya ako na raw po ang bahala sa mga gamit niyo."

"Nasaan ba si Spike?"

Umiling siya't nagkibit-balikat. "Hindi ko po alam."

Tumango ako. "Sige. Pasok ka."

Tamad akong naglakad kasunod ni Rynette. Bigla ay nawalan ako ng gana. Wala naman akong ini-expect na magbabago sa pakikitungo ni Spike sa akin pagkatapos ng kasal at ng honeymoon, pero bakit disappointed pa rin ako?

"Uh, Rynette. . ."

"Po?" agad niya akong nilingon.

"Nagkausap na ba kayo ni Spike tungkol sa baby mo? May sinabi na ba siya sa 'yo?"

Sandali siyang napatitig sa akin. Tila matagal bago nagawang iproseso ang mga sinabi ko.

"A-ano pong tungkol sa baby ko?"

From what she asked, I realized na hindi pa nagsasabi sa kanya si Spike.

"We. . . We want your baby."

Agad siyang napatayo. Gulat akong napatingin sa kanya dahil sa rahas ng pagkakagalaw niya.

"Ma'am Serra, pasensya na po. Pero hindi po tuta ang anak ko para hingin niyo."

"No, Rynette. You don't understand—"

"Ikaw po ang hindi nakakaintindi, Ma'am Serra. Anak ko ho ang pinaguusapan natin dito." Agad na tumulo ang mga luha niya saka siya tumakbo palabas ng hotel room.

"Rynette, wait!"

Naging insensitive ba ako? Nabigla ko ba siya? Dapat ba dinahan-dahan ko? Pero paano ko naman kasi pagagandahin ang mga sinabi ko? Kahit naman siguro anong gawin kong pagdahan-dahan ay talagang masasaktan siya sa sinabi ko. She's right. We're talking about her baby.

But she should've at least let me explain!

"Serra!" agad na tumakbo si Miles palapit sa akin. Hindi pa nga ako nakakapag-move on sa biglaang pag alis ni Rynette ay agad naman akong niyakap nitong si Miles. Mukhang na-miss niya nga ako ng sobra at parang nakalimutan niyang nag friendship over kami back in Las Vegas. We had a lot of fun the night before the wedding. Pero heto siya at mukhang pinakiusapan pa si Spike na makipag-bonding sa akin today bago siya bumalik papuntang Las Vegas bukas ng umaga.

"Na-miss ko itong Pilipinas. Gusto ko pa sanang mag bora kaso ay kakapusin ako sa oras kaya ipasyal mo na lang ako dito sa malapit."

Sarkastiko akong natawa. "As-if naman ay may alam akong pasyalan dito, e ilang taon akong nawala dito sa Pilipinas tapos ngayong nakabalik ako ay wala naman akong panahong gumala."

Kumunot ang noo niya at bahagyang naitagilid ang kanyang ulo habang nakatitig sa akin. "Oo nga pala. Kung sa Las Vegas ay napaka-busy mo tapos dito sa Pilipinas ay wala kang time na gumala. . . Paano mo nakilala si Engineer?"

Agad akong napatayo ng tuwid. Bigla ay nablangko ako at hindi ko alam kung paano ko sasagutin ang tanong niya.

"Later mo na nga lang sagutin. Wait— are you sure you're going to wear that?"

Nagbaba ako ng tingin sa suot kong maikling shorts at spaghetti. Hindi pa nga kasi ako nakakapag-prepare. Akala ko kasi ay dito lang muna ako hanggang mamayang hapon. Okay! Ang totoo ay nag expect akong uuwian ako dito ni Spike mamaya at sabay na kaming uuwi sa bahay niya. Pero siyempre, disappointed tayo kasi walang ganung mangyayari. Hindi ko nga alam kung saan siya nagpunta. Kahit si Rynette ay hindi alam.

"Wait lang. Magpapalit pa ako ng damit. Kakatapos ko lang patuyuin ang buhok ko."

Pinapasok ko si Miles sa room. Agad naman akong nagmadali sa pagbibihis. Ilang sandali lang ay agad na kaming umalis.

Wala kaming destinasyon ni Miles at isa pa'y wala pa akong breakfast kaya nagpasya kaming kakain na lang muna sa madadaanan naming restaurant.

Papara na sana kami ng taxi nang biglang may humintong sasakyan sa harapan namin. Sandali kong tinitigan ang sasakyan at alam ko na agad kung sino ang bababa.

"Ako po 'yong driver niyo for today, Ma'am Serra," nakangiting sabi ni Sebastian.

Bumagsak ang mga balikat ko. Akala ko wala akong bantay today at malaya ako from Spike. Hindi pala. But I think this is for my own good too. Na-kidnap na ako last time. Ayaw ko na ring maulit 'yon.

Agad naman akong siniko ni Miles. Nilingon ko siya at nakitang nakangiti siya habang nakatingin kay Sebastian. Kumunot ang noo ko. Hindi malandi ang bestfriend kong ito. But why is she acting like this?

Pinagtaasan ko siya ng kilay. Gusto ko siyang tanungin pero agad siyang pumasok sa loob ng sasakyan nang pagbuksan siya ng p***o ni Sebastian. Sumunod na lang din ako. I'll save the question for later.

Gaya nga ng sabi ko ay huminto kami sa isang restaurant para sa breakfast ko. Niyayaya nga namin si Sebastian na sumama sa aming kumain pero ayaw niya at nagpaiwan na lamang sa labas.

Mula sa kinauupuan namin dito sa loob ay tanaw namin si Sebastian na nagsindi ng sigarilyo habang nakasandal sa gilid ng sasakyan.

"Omg! He's so hot!" mahinang tili ni Miles na siyang nakapagpalingon sa akin sa kanya.

"So crush mo siya?" diretsahan kong tanong.

Agad siyang umiling. "Not sure if this is just a crush."

Tumaas ang dalawang kilay ko. Gulat na gulat ako sa naging tugon niya sa akin. For the first time, Miles have a crush on someone! Dalaga na ang bestfriend ko!

For a brief moment ay nagdiwang ako sa loob loob ko. But then I realized that it's a bad idea. Because Sebastian is connected to Spike. Hindi maaari. Hindi siya pwedeng magkaroon ng koneksyon sa bestfriend ko. Mahihirapan akong putulin ang koneksyon namin ni Spike pag nagkataon.