LOGINHindi masyadong maingay sa loob ng bar nang dumating kami. Pero sa bukana pa lang ay nagsisiksikan na ang mga tao. Kung ako lang mag isa ang pumunta dito, siguradong pahirapan sa akin ang makapasok lalo pa't naka-high heels ako na isang bangga lang ay tumba agad ako. Pero dahil kasama ko si Spike ay siyempre VVIP. May bodyguard pang kasama, hinahawi ang daraanan para sa aming dalawa.
Nakarehistro sa mga mukha ng dalawang kaibigan ni Spike ang gulat pagkakita sa akin. "She's pregnant!" "Buntis 'yan!" Halos sabay na ibinulalas ng dalawa habang nakatingin kay Spike at itinuturo ako. Hindi ko sila masyadong napansin no'ng araw ng kasal. I only remember them now because of the researched I've made these past few days na isinisingit ko sa trabaho ko. Kung hindi ako nagkakamali, itong lalaking mahilig mag english ay si Dwayne Buenaventura. While this other man na laging magulo ang buhok at mukhang kulang sa tulog but still gwapo ay si Neo Samaniego. Naramdaman ko ang paglingon ni Spike sa akin. Bagaman seryoso ang kanyang mukha ay bakas naman sa kanyang mga mata ang pagkagulat. Sa lagpas isang buwang magkasama kami ay unti-unti na akong nasasanay sa mga facial expressions niya. "You're pregnant?" tanong niya. Tulala pa at parang hindi makapaniwala. Nanlaki ang mga mata ko. Oh my gosh! He must've forgotten na nagpapanggap kaming buntis ako! I burst into laughter to cover up Spike's mistake. Sh*t! Nilingon ko pa ang dalawa niyang kaibigan na ngayo'y gulat na nakatingin sa aming dalawa. "Of course! Haha! Nakalimutan niya yatang buntis ako! Haha!" Unti-unti nang nagiging plastic ang tawa ko. "Oh! Y-yeah! She's pregnant." Pilit siyang tumawa niya. "Of course you are," sabay hawak niya sa bewang ko at agad akong inilapit sa kanya. Nagkatinginan sina Neo at Dwayne. It lasted for a minute and then Neo heavily sighed. "Mukha ngang nakalimutan mong buntis ang asawa mo kaya mo siya dinala dito. You must've forgotten that pregnant women aren't allowed in the bar. Maraming nag yo-yosi dito, dude. Masama iyon sa baby kapag nakalanghap ang mommy niya ng usok mula sa sigarilyo. And she's not allowed to drink too. And of course, dancing is prohibited," mahabang pahayag ni Neo. "I think they're lying about their pregnancy," ani Dwayne. Halos manlaki ang mga mata ko sa narinig. Nahuli ba agad kami? Magsasalita na sana ako upang ipagtanggol ang kunwaring pagbubuntis ko but then I saw Neo shaking his head. "She's pregnant. Kamuntikan ko na ngang isiping hindi. But she's pregnant," aniya habang nakatingin sa leeg ko. Napahawak ako doon. "Kanina pa ba kayo?" Nabaling ang atensyon nilang dalawa sa bagong dating. I almost smile when I saw Roiden but then I felt Spike squeezed on my side. Nilingon ko siya at nakitang titig na titig siya sa akin. "You're pregnant?" he whispered, serious. Napatingin ako sa mga kaibigan niya na ngayo'y mukhang may pinaguusapang mahalaga. They all seriously looking at each other like they don't want to skip a single detail of their topic. "We both know I'm not!" seryoso ko ring tugon kay Spike. Naningkit ang mga mata niya. "Neo's a doctor." Pinagtaasan ko siya ng isang kilay. "So?" "He knows." "You know what, Spike. Dapat ay ipagpasalamat mo na lang na hindi na nila tayo pinagdudahan. Kamuntikan na tayo kanina! Just be thankful okay? And please stop thinking that I am pregnant because I'm not!" He stay still before he finally sighed, rolled his eyeballs, and led me to his friends. Wait. . . Did he just rolled his eyes? "My wife is tired. Uuwi na kami." "What?! No. I'm not!" "You are. Bawal kang mapagod. You're pregnant," matigas niyang sabi. Ikinunot ko ang noo ko. Iyong pinakamakunot para alam niyang naiinis ako. Tiningnan ko siya ng masama. Pero pinagtaasan niya lang ako ng isang kilay. What the heck?! "I agree. You should be in your house, Serra. We don't want to harm the baby right?" Neo said, totally agreeing with Spike. "But I want to stay!" I pouted my lips. Nag puppy eyes pa ako kay Spike. I even blink thrice, nagpapa-cute. "Pfft!" Nanlisik agad ang mga mata ni Spike nang tingnan niya ang kaibigan niyang si Roiden nang matunog itong nagpigil ng tawa. "Cute," komento nito bago humalakhak saka lumapit sa amin ni Spike. "I'm Roiden. I'm sorry hindi ako naka-attend sa kasal ninyo." Inabot niya sa akin ang kamay niya na agad ko namang tinanggap na may malawak na ngiti sa labi. "It's okay." Ang gagwapo ng mga kaibigan nitong si Spike. This Roiden Pundales looks ruggedly handsome. Must be one of the reason why Terese Flores date him despite the fact na may asawa na ito. Panay pa ang ngiti ko kay Roiden. We're still shaking each others hands. Naputol lang iyon nang hawakan ni Spike ang mga palapulsuhan namin at kusang pinutol ang pagkakahawak namin ni Roiden ng mga kamay. "We need to go home," may diin at seryosong sabi ni Spike habang titig na titig sa akin. Kunot na kunot ang kanyang noo. Para bang iritado o galit. "We didn't heard anything about you from Spike. Hindi namin alam that he's dating you. I was shocked when I recieved the wedding invitation. Baka gusto niyong magkwento d'yan!" may pilyong ngiti sa labing sabi ni Roiden. Tamad siyang tiningnan ni Spike. "I don't think that's a good idea," Spike's said. "I think it is. We always talked about our girls. Ikaw lang itong hindi at ma-sekreto. Lagi mo kaming ginugulat. Roiden's right. Magkwento naman kayo total gustong-gusto nitong asawa mo ang mag stay dito," si Dwayne. Yeah. I want to stay. But not to tell a story. Ano na namang sasabihin namin ni Spike? Na pinapirma niya ako ng kontrata para pakasalan ko siya kapalit ng utang ng daddy ko? Spike's right. I too don't think it's a good idea. "Agree din ako pero pwede bang sa VVIP room tayo? I'm concern about her health. She's pregnant. Kanina pa akong nagpapaalala sa inyo." "Sure, doc. Let's go!" Roiden joked at nauna na ngang gumayak papunta sa second floor na agad sinundan nina Neo at Dwayne. Marahas na lamang na napabuga ng hangin si Spike. Ang kaninang malumanay na tugtog ay ngayo'y napalitan ng malakas kaya hindi siya nabigyan ng pagkakataong magsalita sa akin. Muli niyang inilagay sa bewang ko ang kamay niya at inalalayan ako paakyat. Napalingon ako sa kanya. Nanatili pa rin ang kunot sa kanyang noo. Hindi ko alam kung anong ikinakainis niya. E kanina naman mukhang good mood siya.SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







