LOGINDahan-dahan ang ginawa kong pagdila mula sa ibaba ng kanyang pagkalalaki hanggang sa pinakatuktok nito. Mula sa pwesto kong ito ay kita ko kung paano ang bawat pagbuga ni Spike ng hangin. Damn! He's so very hot! Kung kanina ay nababaliw ako sa ginagawa niyang pagpapaligaya sa akin, ngayon ay tila mas nababaliw ako sa pinapakita niyang ekspresyon. Nasasarapan siya sa ginagawa ko at tuwang-tuwa ako kaya naman ay mas pinag-igihan ko pa ang ginagawa kong pagpapaligaya sa kanya.
"Ahh! Serra, shit!" Ramdam ko ang panggigigil niya sa tuwing hinihigop ko ang pagkalalaki niya paalis bago ko ito muling isubo. Hawak-hawak niya ang ulo ko at nararamdaman ko ang pagnanais niyang idiin ako sa pagkalalaki niya pero hindi niya ginagawa. Imbis na gawin iyon ay sinusuklay niya lang paibaba ang buhok ko gamit ang mga kamay niya. "Serrra, fuck! Hindi ko na kaya!" hinihingal na aniya bago niya ako hinawakan sa magkabila kong balikat at itinaas upang mapatayo. Agad niya akong hinalikan nang lumebel ako sa kanya. I thought he wants it torrid so I open my mouth a little bit bigger pero dahan-dahan ang bawat paghaplos ng labi niya sa labi ko. "Can I make love with you?" he asked in his hoarse voice. Tumango ako, lutang pa dahil hindi ko maiproseso ang anim na katagang binitawan niya. Make love? Ibig sabihin ba nito ay may nararamdaman na siya sa akin? Kasi kung hindi 'di ba dapat ay sex ang sinabi niya at hindi love? Sa sobrang kalutangan ko ay hindi ko na namalayang nakarga na pala niya ako at dahan-dahang inilalapag sa kama. Nakatitig siya sa akin. Habang ako'y naroroon ang mga titig sa mabuhok niyang dibdib. "I really want it to be wild, but you're pregnant so I'll try my best to take it slow. Please do me a favor, Serra. Don't drive me wild." "Later, Spike. We'll know it later. For now... Drive me the way you want," marahan kong sabi. Marahan niya ngang ipinasok ang alaga niya sa pagkababae ko. I was shocked! Really shocked. Hindi ko alam kung bakit sobrang sakit e hindi naman na ako virgin. Gusto kong itigil niya ang ginagawang paglabas pasok sa loob ko but I don't wanna disappoint him. Ayaw ko rin siyang masaktan kasi alam kong masakit iyon sa puson kapag itinigil ko ito. Pero sobrang sakit talaga! Fuck shit! "What's wrong, Serra?" Agad akong umiling. "Ha? Wala!" "Do you want me to stop?" "No. Can we do it faster instead?" "Bakit?" "Just... Just fuck me harder, Spike!" "But you're pregnant. Hindi ko alam. We might harm the baby." "Hindi 'yan!" sabi ko. "Alis ka d'yan, ako na!" "Serra!" angal niya pero itinulak ko na siya paalis sa ibabaw ko. Nagpalit kami ng posisyon. This time ako na ang nakaupo sa ibabaw niya. Isang malalim na paghinga ang ginawa ko bago ko tuluyang ipinasok ang pagkababae ko sa nakatayo niyang pagkalalaki. "AHHH!" I shouted! Sobrang sakit! Para akong mahihimatay sa sobrang sakit. Hindi ko alam ang dahilan nito. Ngayon ko lang na-experience itong masakit na sex. "Uhh... Fuck, Serra!" Idiniin ko at agad akong yumakap kay Spike. Agad na tumulo ang mga luha ko. I really want this to stop. I badly wanna stop. "Serra..." Kinagat ko ng mariin ang pang ibaba kong labi. Ayaw kong malaman niyang nasasaktan ako. Ayaw kong malaman niyang umiiyak ako. "Serra, are you okay? Gusto mo itigil natin?" I shook my head. "Ganito muna tayo sandali." "Bakit?" Hindi ako sumagot. Niyakap niya rin ako pabalik. Marahan niyang hinahaplos ang likuran ko, inaayos ang buhok ko at paulit-ulit na hinahalikan ang balikat ko. Unti-unting nawawala ang sakit. Nag iipon rin ako ng lakas habang pansamantala akong nakayakap kay Spike kasi alam kong kapagka gumalaw ako ay sasakit na naman ulit. Hindi lang siya basta masakit. Ito 'yong sakit na parang sinusunog ang pagkababae ko sa sobrang init at sobrang hapdi. "Gaano katagal mo gustong manatili tayong ganito?" tanong niya. He didn't sound rushing pero feeling ko nababagot na siya. Feeling ko lang. "Sandali." "Kung pwede lang, Serra. Kung pwede lang..." Kumunot ang noo ko. Anong ibig niyang sabihin sa kung pwede lang? Pwede lang na ano? Bahagya akong bumangon upang matingnan siya pero agad rin akong napapikit at napakagat labi dahil sumakit na naman. "Why are you crying?" tanong niya at agarang bumangon kaya mas lalong sumakit kasi nagalaw niya. "Ahh!" "Serra! Serra, are you okay?" natatarantang tanong niya at agad akong iniupo sa kama. Nakahinga ako ng maluwag. He cupped my face and wipe my tears. "Tell me what's wrong. Why are you crying?" "N-nasasaktan ako," I honestly answered. "Nasasaktan sa ano? Masakit ba if we do it?" Nag angat ako ng tingin sa kanya. "Hanggang kailan titira si Merila dito?" I don't know why I asked that question instead of answering him. He was taken aback. Naibaba niya rin ang mga kamay niyang nakahawak kanina sa mukha ko. Bumagsak iyon sa kama. Sinundan ko siya ng tingin nang tumayo siya at nagsimulang magbihis. "Honestly, I don't know how to answer your question." "Bakit?" Nang matapos siya sa pag zi-zipper sa pantalon niya ay tumigil siya at nagbaling ng tingin sa akin. Kita ko pa ang bukol doon at kung gaano ito katigas, galit na galit pa at anytime sigurado akong sasakit iyon. Aren't he gonna do it? Iyong kakamayin na lang? Or should I? "Merila can stay whenever she wants. Bahay niya rin ito," aniya at pinulot muna ang pang itaas niyang damit bago siya lumabas ng kwarto. What is he doing? Bakit siya lumabas? Itutuloy niya ba 'yong nasimulan namin kay Merila? What the fuck! Tumayo ako upang magbihis sana at sundan siya sa labas pero pagtingin ko sa side ng bed sheet kung saan ako nakaupo kanina ay nakita kong may iilang patak ng dugo ang naroroon. "Oh my god!" Napatakip ako sa bibig ko. Gusto kong tawagin si Spike at ipaalam ito but I'm scared! Nakunan ba ako? Ang daming what ifs na agarang pumuno sa utak ko. Did I just messed up? What if magalit si Spike at palayasin ako? Anong gagawin ko?SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







