Kabanata 67

"I can't believe na nagawa mong bastusin si lola kanina, Serra!"

Kararating pa lang ni Spike at ang panenermon niya agad ang bumungad sa akin. Kasalukuyan akong kumakain ng ice cream sa sala nang dumating siya. Agad kong ibinaba ang kutsarang may ice cream na isusubo ko na sana.

I heave out a long sigh bago ako nag angat ng tingin sa kanya.

"Anong kabastos-bastos sa ginawa ko, Spike?"

Agad na kumunot ang noo niya. "You didn't listen to her when she asked you to talk with her!"

"Because we have nothing to talk about! And I see no reason para makipag usap pa sa kanya because in the first place napaliwanag niyo na naman na sa kanya ang mga nangyari kanina, right? So, what's the point of talking to her?"

Mas lalong kumunot ang noo niya.

"Galit ka pa rin ba? Are you still mad despite the fact that you already knew the truth?"

"No! I'm not! I'm just casually answering your questions. Anyway, kumain ka na ba? Nagluto ako ng pork adobo para sa 'yo," sabi ko at nauna nang magtungo sa kusina.

"I didn't know how to cook this, so I had to ask pa one of the bodyguards to help me cooked this for you. Sana magustuhan mo ang lasa."

Naghain ako ng adobo at kanin sa harapan niya. Kumukuha ako ng utensils na gagamitin nang narinig ko ang paghila niya ng upuan.

"Mukha namang masarap," aniya.

"Of course it is. Because it was made with love, Spike," sabay ngiti ko at naupo na sa upuang nasa harapan niya.

Habang nagsasalin ako ng kanin sa plato ko ay nararamdaman ko ang paninitig niya sa akin.

"Why?" Nag angat ako ng tingin sa kanya.

His eyebrow shot up. "Sino sa mga bodyguards dyan sa labas ang tumulong sa 'yong magluto?"

Bahagyang umawang ang labi ko. There you go, Spike Guillermo!

"Ah! Si Jaspher."

Kumunot ang noo niya. "Sinong Jaspher?"

"Si Jhasper! Hindi mo kilala? Iyong pinakagwapo sa lahat ng bodyguards na nandyan sa labas."

"Ha!" Marahas siyang napabuga ng hangin. Hindi makapaniwala sa mga sinabi ko. "Are you trying to flirt with one of the bodyguards, Serra?"

Iniangat ko ang dalawa kong kilay na parang nagulat sa kanyang mga sinabi, kahit na ang totoo ay expected ko na ang ganitong reaksyon niya.

"Spike? Are you saying na malandi ako? How could you!"

"I didn't say that!" agad niyang depensa.

"I can't believe you! You don't trust me? Pagkatapos kong sabihin sa 'yong mahal kita? Fuck! You don't trust me?!" naiiyak kong sabi.

"What?! Hindi ko sinabing wala akong tiwala, okay?! Hindi ba pwedeng nagseselos lang?"

Tumigil ako sa kunwaring pag iyak at nag angat ako ng tingin sa kanya.

"Why? Bakit ka nagseselos?"

"Dahil nagpapaturo kang magluto sa iba when you could've searched it instead or watch videos online!"

"How can I search it or watch it online kung wala naman akong gadget na pwedeng magamit!"

Mas lalong nangunot ang noo niya. "You can use the TV, Serra!"

Damn it!

I forgot the TV! Wala na! Sira na ang plano kong makahingi ng cellphone sa kanya.

"I'm not comfortable of using it."

"Then what are you comfortable with?"

"Is giving me a phone too much, Spike? Pwede mo naman siguro akong ibili 'di ba? Para din may mapaglibangan ako habang kinukulong mo ako dito sa loob ng bahay."

"Anong pinagsasasabi mong kinukulong? Hindi kita kinukulong!"

"Oh? Hindi ba? E, anong tawag mo sa napakaraming bodyguards na nakabantay d'yan sa labas ng bahay?"

"They were just there to protect you!"

Nagtaas ako ng isang kilay. "Protect me from what?"

"From harm?" he sarcastically said like I'm asking him the obvious.

Mas lalong tumaas ang isa kong kilay. Anong harm pinagsasasabi niya? E, sa pagkakaalam ko, siya lang naman ang interesado sa akin. Wala naman na akong ibang pinagtataguan.

"Someone is tailing you, Serra."

Ang kaninang nakataas kong kilay ay unti-unting bumaba. My eyebrows furrowed.

"Bakit?" is the only word I uttered.

For some reason ay bigla akong kinabahan. I suddenly remember the time when Yoko and his men abducted me because of daddy's debt. Agad na sumagi sa isip ko na baka sina Yoko ulit. But I doubted it. Because the last time we've seen each other ay pinagtaguan at ipinagtabuyan niya ako palayo dahil sa takot niya kay Spike.

Umiling si Spike. "For now, I don't know. Lahat ng alam kong pinagkakautangan ng daddy mo ay nabayaran ko na. Kaya wala akong ideya kung sino ang may balak na masama sa iyo."

Napahugot ako ng malalim na hininga. Muntik ko na sanang sabihin na baka si Merila pero buti na lang ay maagap kong napigilan ang bibig ko. I almost forgot what happened and what I saw earlier dahil sa biglaang kaba na naramdaman ko.

Hindi kaya talagang si Merila? Baka pinapasundan niya ako! Baka gusto niya akong ipa-kidnap at ipapatay!

"What? You have someone in mind?" tanong ni Spike nang napansin ang pananahimik ko.

Agad akong umiling. "Wala."

Of course I won't tell him na pinagdududahan ko si Merila no! Because I'm sure hindi rin naman siya maniniwala sa akin. He'll surely tell me na hindi 'yon magagawa ni Merila, na inosente si Merila and etcetera!

"I will buy you a phone tomorrow. What else do you need?"

Umiling ako. "I only need a phone."

Tipid siyang ngumiti saka tumango. "I hope marami kang maaral na ulam so you can cook for me everyday," aniya habang naglalagay ng ulam sa plato niya.

Hindi ako nagsalita o tumugon sa sinabi niya. I watched him closely as I waited for him to taste the adobo I cooked.

Bahagyang umangat ang dalawa niyang kilay pagkatapos ay biglang sumimangot.

"Hindi masarap. Next time huwag ka nang magpapaturo sa bodyguard na 'yon."

Napasimangot din ako. No one teaches me! Inaral ko 'yon kanina sa video na pinanood ko sa cellphone ni Sebastian!

Ibig sabihin pangit nga ang lasa ng niluto ko! Hindi siya nasarapan! He should've at least lied about enjoying it. Tss!