Kabanata 68

"Hinanap ko kanina ang Jhasper na sinasabi mo pero wala akong makita, Serra," habang parehong nakahiga sa kama ay biglang sabi ni Spike. Pareho kaming nakatalikod sa isa't-isa at matutulog na sana. Akala ko ay kanina pa siyang tulog.

Bahagya akong natawa. Wala naman kasing Jhasper. Gawa-gawa ko lang naman 'yon.

Nilingon ko siya. "Bakit?"

"Anong bakit?"

"Bakit mo hinanap?"

"Tatanggalin ko sana sa trabaho," agad niyang tugon.

Huminga ako ng malalim bago ako humarap sa kanya. Bumaliktad din siya ng higa at hinarap ako.

"Hindi totoong nagpaturo ako sa kung sino. Hiniram ko lang 'yong cellphone ni Sebastian kanina para makanood ako ng video kung paano lutuin ang pork adobo."

Agad siyang natawa habang nakatingin sa akin. "Kaya pala."

Napasimangot agad ako. Alam ko na kasi ang ibig niyang sabihin. "Tsh! Sabi kasi doon tantiya-tantiyahin ko lang daw 'yong toyo. Hindi ko naman akalaing masosobra 'yong tantiya ko."

Nanatili ang ngiti sa kanyang labi kahit pa nakasimangot pa rin ako. Hinaplos niya ang pisngi ko gamit ang likod ng kanyang palad. "Maganda ka pa rin kahit nakasimangot."

Bigla tuloy nawala ang simangot sa mukha ko nang sabihin niya 'yon. Ito naman! Alam na alam kung paano ako pakiligin. Palibhasa alam niyang gustong-gusto ko siya.

"Pero mas maganda ka kapag nakangiti."

I pouted my lips. "Maganda nga, pero mas maganda si Merila."

Agad na kumunot ang noo niya. "Bakit napunta na naman kay Merila ang usapan?"

"Hindi ba siya 'yong first love mo?"

Nag iwas siya ng tingin. "Saan na naman papunta ang usapan na 'to, Serra?"

"Tinatanong ko lang naman."

"Tinatanong mo tapos mamaya magseselos ka," sabay lingon niya sa akin.

"Hindi ah!"

Nagtaas siya ng isang kilay.

"Oo nga! Nagseselos lang naman ako kapag magkadikit kayo!"

"Tulad ng nakita mo kanina sa opisina ko?"

Bahagyang nanlaki ang mga mata ko dahil siya mismo ang unang nag open up sa mga nangyari kanina. Where in fact, wala naman akong balak na buksan pa ulit ang topic na 'yon. Oh well, we're already talking about Merila kaya paanong hindi masasali ang nangyari kanina.

"Hindi talaga kami naghahalikan, Serra. She tried... At 'yon iyong naabutan niyo ni Sebastian."

Hindi ako nakaimik. Nanatili akong nakatingin sa kanyang mga mata. I was trying to determine if he's lying or not.

Bakit gano'n? I only see is his sincerity. Hindi! Huwag kang magpapaloko, Serra. Huwag kang magpapadala sa mga mata niyang magaling magsinungaling.

"Hindi ka naniniwala sa akin?"

Magaling si Spike. Nabasa niya agad sa mukha kong pinagdududahan ko siya.

Nagbaba ako ng tingin. He can see me through my eyes. At hindi pwedeng manatiling gano'n. Hindi pwedeng mabasa niya ako. Hindi ako magtatagumpay sa mga plano ko kung mananatiling ganito.

"You don't trust me?"

Malumanay ang boses niya na halos ibulong niya ang mga katagang 'yon sa akin. Halos mapaniwala na niya akong totoo ang mga sinabi niya.

"H-how can I?"

Napabuga ako ng hangin at napapikit dahil sa mga salitang lumabas sa bibig ko. Wala na! Nakuha niya ulit ako.

"You don't have to if you really don't want, Serra. Maghihintay ako hanggang sa makuha ko ang tiwala mo. You can believe whatever you want to. Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mo kung ayaw mo pa talagang magtiwala sa akin."

Suddenly, a tear fell from my eye. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Ayaw kong maniwala sa kanya pero gusto ng puso ko. Tama nga sila, puso mo ang pinakaunang magtatraydor sa 'yo kapag alam na nito kung paanong magmahal.

He wipe off my tear using his thumb. "Ikaw ang mahal ko. Kapag handa ka ng maniwala't magtiwala sa akin, kahit anong mangyari, panghawakan mo ang pangako kong mahal kita, Serra," aniya saka niya inilapat ang labi niya sa noo ko.

"Good night, my love," and then he hugged me tight.

Nagising ako kinabukasan na wala na si Spike sa tabi ko. Pumasok agad sa isip ko na baka pumasok na siya sa trabaho. Bumangon ako't nagtungo lang sa banyo saglit upang mag hilamos at mag toothbrush pero pagkabalik ko ay naroroon na si Spike at nakaupo sa kama na siyang ikinagulat ko.

"Ba't ka nandito? Akala ko ba ay pumasok ka na sa trabaho."

"I promised to buy you a phone today, right?"

"Pwede namang ako na lang 'yong bumili."

Umiling siya. "You're safe if you're with me."

"Then what about your work?"

"I can work later pagkatapos nating mabili 'yong gusto mo. Let's go, lalamig na 'yong breafast natin."

Nakangiti akong sumunod kay Spike sa pagbaba. Hindi ko alam kung bakit, pero ang gaan ng pakiramdam ko ngayon. Kung dahil ito sa naging usapan namin ni Spike kagabi ay hindi ako sigurado.

Maayos naman kasi kaming dalawa ni Spike... If Merila's not around.

Aside sa cellphone ay namili na rin kami ni Spike ng mga partial na gamit ng mga babies namin. He chose the color blue baby cribs pero ipinagpilitan kong pink ang gusto kong kulay ng cribs kaya wala siyang choice kung 'di sundin ang gusto ko. Even sa mga strollers ay fuchsia pink ang pinili ko. Pati sa kurtina ng magiging room nila ay pink at purple ang kulay na pinili ko.

"What if mga lalaki sila, Serra?"

"Then good! Kasi pink naman talaga ang totoong kulay na para sa lalaki!"

"Serra, it's blue."

"Pink!"

Marahan siyang napapikit at huminga ng malalim. Tila ba napipikon na siya sa akin pero pinipigilan niya lang ang sarili niyang sumabog kasi mahal niya ako.

Wait what? Did I say mahal niya ako? Ibig ba sabihin nito, naniniwala na ako kay Spike?

"Congratulations po sa baby girls niyo, maam and sir," sabi ng cashier habang nagbabayad kami ni Spike sa mga pinamili namin.

"We're not yet sure of their gender, miss," iritadong saad ni Spike na agad kong pinandilatan ng mata.

Mukhang pikon na pikon na nga siya sa akin at ngayong nakahanap siya ng mapagbubuntungan ay ibinuntong niya 'yon sa cashier. Tsk!

"Ay sorry po."

"I told you, the color is for baby girls."

"Don't worry, Spike babae ang mga anak natin."

"Hindi ka pa nakakapagpa-ultrasound kaya paano mo nalamang babae?"

I shrugged my shoulders. "Wala. Nafe-feel ko lang."

"And what if lalaki nga sila?"

"Edi gamitin nila 'yong mga gamit na pink. As if they have a choice. Ako ang mommy nila, ako ang masusunod."