Kabanata 83

"Where are we, Miller?" tanong ko kay Miller pero ang mga mata ko ay nanatiling nakatingin sa mga taong naglalakad palapit sa amin.

"Give him a chance, Serra."

Doon lang ako napatingin sa kanya at agad siyang sinampal dahil sa itinugon niya.

"I told you! Wala kang karapatang magdesisyon sa kung anong plano ko sa buhay ko!"

"We've been together for how many years, Serra. But you seem so lost! Hindi mo mahanap ang sarili mo! Nahihirapan kang hanapin ang sarili mo! Everyone was already moving the fastest way possible but you..." Pumikit siya ng mariin at huminga ng malalim "You're stuck."

Umiling ako. Unti-unti nang tumutulo ang mga luha ko. Lalo pa at tuluyan ng nakalapit si Spike sa amin kasama ang mga bodyguards niya.

"Serra..." Unang banggit pa lang niya sa pangalan ko ay agad na akong kinilabutan.

Napapikit ako ng mariin at hinayaan ang mga luha kong magsipaglaglagan bago ako huminga ng malalim.

"Hindi ko alam kung anong plano niyo. O kung anong balak niyo sa mga buhay niyo. Wala akong pakealam! Just please fly me back to Las Vegas, Mill. Ibalik mo sa akin ang mga anak ko," puno ng pagsusumamo ang boses ko nang hilingin ko iyon kay Miller habang nakatingin sa kanya. Samantalang siya ay pilit na nag iiwas ng tingin sa akin.

"I don't know how to thank you," rinig kong sabi ni Spike. At sa malamang ay para kay Miller ang mga katagang iyon. Thank you for what?

"There's no need. You don't have to. Just promise me that you'd take care of her and the kids."

"Hindi mo na ako kailangang paalalahanan sa bagay na 'yan. I will take good care of them without making a promise to you."

Miller automatically smirked sarcastically. "You betrayed her once, Mr. Guillermo. And that doesn't mean you'll betray her just once. Naniniguro lang ako. I don't want to see her suffer anymore."

"Mill, stop talking to him. Bumalik na tayo ng Las Vegas please."

Hindi ako tiningnan man lang ni Miller. Kinalas niya ang mga kamay kong nakakapit sa braso niya saka siya agad na naglakad pabalik sa eroplano.

I shook my head. Hinabol ko si Miller at agad akong kumapit muli sa braso niya. "Miller, no! Bakit mo ba ako ipinamimigay? Bakit kayo kayo lang ang nagdedesisyon? What about me? Why do I feel like I have no say on everything? Dinala mo ako dito para ipamigay sa taong 'yan? Anong tingin mo sa akin, bagay?!"

Sunod-sunod nang tumutulo ang mga luha ko kasabay ng unti-unti kong pagintindi sa mga pangyayari. I. Was. Betrayed. Again. This time, ito na 'yong pinakamasakit sa lahat ng betrayal na natanggap ko. Because I wasn't expecting this. Si Miller at Miles na lang ang mayroon ako. I can't believe, Spike managed to manipulate them.

"Serra, you have to do this. You have to face this. Because we both know that this is what your heart really wanted. Not me. Not your life in Las Vegas... But him," Miller whispered.

Umiling ako. "Anong alam mo sa nararamdaman ko?"

"I know everything, Serra. I felt everything. I love you that's why I know. Sa kanya ka sasaya so just give him a chance. Don't be too harsh on yourself. Give yourself a chance to be happy, Serra. Tama na 'yong ilang taon mong pinahirapan ang sarili mo."

"Ayoko dito. Ayaw ko sa kanya."

"Serra..." tawag sa akin ni Spike kasabay nang paghawak niya sa palapulsuhan ko.

The moment na naramdaman ko ang init ng palad niya sa balat ko ay agad akong nilukob ng galit. Naramdaman ko ulit 'yong pakiramdam na iginapos niya ako at pinaikot sa mga palad niya. At no'ng hindi na niya kinailangan ay basta na lang niyang itinapon sa kung saan. He is so good at manipulating people.

"Get your fucking hands off me! Hindi ako kailanman sasama sa 'yo! Hinding hindi na ako babalik sa iyo!"

Kita ko ang panandaliang pagbakas ng gulat sa kanyang mga mata. Pero agad niya ring natakpan ang emosyong iyon.

"Miller, let's go. Puntahan na natin ang mga bata. I'm sure they were all waiting for us."

"Sure, they did. Our kids are waiting for us, Serra," singit ni Spike.

Agad akong natigil sa akmang paghila kay Miller pasakay ng plane nang narinig ang mga salitang iyon mula kay Spike.

"What do you mean our kids?"

"The triplets?" patanong niyang tugon.

Kumunot ang noo ko. Nilingon ko si Miller at doon lang siya nagbaba ng tingin sa akin.

"You think this is betrayal, but you'll thank us later for this, Serra."

I shook my head. "Have you ever been betrayed? Because, Mill I was betrayed since I was a child. The very first betrayal that I had was from my own mother. Lahat ng mga mahal ko iyon ang ginagawa sa akin. Lahat sila, sinaktan ako sa huli. Kayo na nga lang ni Miles ang inaasahan ko. Pero bakit? Bakit niyo nagawa sa akin ito, Mill? Alam niyo naman ang pinagdaanan ko 'di ba?"

Tumango si Miller. He cupped my face and wiped all the tears that scattered on my face.

"I know. I know very well, Serra."

"Then why?!" I shouted. "Kung alam mo naman pala ay bakit mo pa ako ipinamimigay sa taong minsan na akong sinaktan?! Bakit mo pa ako ipinamimigay sa taong minsan ng wumasak sa buo kong pagkatao?!"

"Serra, please hayaan mo akong magpaliwanag," si Spike.

"I'd rather marry you or anyone huwag lang ulit sa kanya."

Galit kong nilingon si Spike at nakita ko ang agaran niyang pag iwas ng tingin. He was looking up, licking and pressing his lips.

"Hindi mo alam ang sinasabi mo, Serra. Let Spike explain his side bago ka magsalita ng ganyan."

Umiling ako. "I don't wanna hear anything from him. He's a manipulative gold digger jerk who's only know and love his money. Lahat gagawin niya para sa pera. Kahit na makasakit siya ay wala siyang pakealam basta para sa pera. Kaya bakit makikinig sa kanya? Hindi na niya ako ulit maloloko. Nangako ako sa sarili kong hinding-hindi na ulit ako magpapaloko sa kahit na sino. Lalong lalo na sa kanya."