His Bambi

“แล้วพวกเธอทำอะไรกัน หมายถึง คุยอะไรกันบ้าง”

เธอหันหน้ามา เพ่งมอง

“ฉันพูดอะไรผิดเหรอ”

“เปล่า แค่รู้สึกแปลกใจที่นายดูสนใจเพื่อนของนายกับฉันมากขนาดนี้ นายคงไม่เห็นหน้าตัวเองหรอก แต่หน้าของนายตอนนี้ขึงขังมาก”

“คือ” เขาพยายามหาข้อแก้ตัว “เขาขังตัวเองในห้องนั้นมาหลายวัน ฉันเป็นห่วงมาก แล้วจู่ ๆ เขาก็ออกมา ฉันก็เลยคิดว่า เธออาจจะมีส่วนช่วยด้วย”

“อ้อ เข้าใจแล้ว แต่ไม่ใช่เพราะฉันหรอก เขาคิดได้ด้วยตัวเองน่ะ” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ

เบนจ้องเข้าไปในดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้น จากนั้นเธอคลี่ยิ้มบาง ๆ “ไม่เชื่อเหรอ ฉันพูดจริงนะ พวกเราแค่คุยกันเรื่องปรัชญาต่าง ๆ เท่านั้นเอง”

“หา ปรัชญาเหรอ”

อเล็กซิสเลิกคิ้ว ทำให้เบนปรับสีหน้าเป็นปกติ “เดส์การ์ต อริสโตเติล ซาร์ต นายรู้จักคนพวกนี้ไหม”

“แน่นอน ฉันรู้จัก...พวกเธอคุยกันแค่นี้เหรอ”

“อื้อ ก็มีเรื่องอื่นด้วยแหละ แต่ว่าส่วนใหญ่คุยกันเรื่องนี้ เพื่อนของนายค่อนข้างรู้ลึกพอสมควร น่าทึ่งมาก ๆ เลยนะ ตอนแรกดูไม่น่าจะเป็นคนสนใจอะไรแบบนี้ ฉันนึกว่าเขาเป็นประเภทชอบกวนประสาทคนอื่นไปทั่ว”

เบนหัวเราะ “ใช่ ๆ หมอนี่เป็นหนอนหนังสือแล้วก็รู้อะไรมากมาย มากกว่าบุคลิกที่เห็นภายนอกนั่นแหละ เธอบอกว่าเขากวนประสาท เขาทำอะไรล่ะ”

“เขาพ่นควันใส่หน้าฉัน ควันบุหรี่น่ะ”

ชายหนุ่มหัวเราะผ่านจมูก “นั่นแหละ เจ้าหมอนี่เลย”

“เอาจริง ๆ ถ้าไม่มีเครื่องดักควัน ฉันว่าเขาก็คงแกล้งฉันต่อไป พวกเราก็คุยไปเรื่อย พูดเรื่องสถานการณ์ในโลก ผู้คน แล้วก็ที่นี่ ฉันพอเข้าใจนะว่าทำไมเขาถึงขังตัวเองไว้แบบนั้น”

“เพราะอะไร”

อเล็กซิสหยุกกึก แววตาดูจริงจังขึ้น “นายลองคิดดูสิ ชีวิตที่ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีจุดมุ่งหมาย ไม่มีความหวัง มันน่าเศร้านะ มันจะยิ่งเศร้ามากขึ้นถ้านายตระหนักความจริงข้อนี้ แล้วมันจะเศร้าที่สุด เมื่อนายตระหนักรู้แล้ว แต่ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้”

เขาฟังเธอนิ่ง รู้สึกเจ็บแปลบในอก อเล็กซ์ต้องการเพื่อนที่เข้าใจและสามารถคุยด้วยได้ แต่เบนกลับเลือกที่จะไม่สนใจสิ่งที่อเล็กซ์เก็บไว้ข้างใน ตัวเขาเองรู้ดีว่าลึก ๆ ทุกคนต่างคิดแบบนี้ แต่เขาคิดว่ามันคงดีกว่าถ้าจะไม่ให้ความสำคัญกับมัน บางทีเขาควรอยู่กับอเล็กซ์และคุยกันเรื่องนี้แบบที่อเล็กซิสทำ จะเป็นไปได้ไหมว่าถ้าเขาทำแบบนั้น จิตใจของอเล็กซ์จะฟื้นตัวได้เร็วกว่านี้ แล้วเบนนั่นแหละ จะเป็นคนพาเพื่อนออกมาจากห้องนั้นได้

“แล้วทำอย่างไร เขาถึงรู้ว่าไม่ควรหมกตัวอยู่อย่างนั้นล่ะ”

“ก็สร้างมันขึ้นมาเองสิ”

เด็กสาวยิ้มอีกครั้งเมื่อเขาทำหน้าไม่เข้าใจ “สร้างความหวัง สร้างเป้าหมาย สร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาใหม่”

“อธิบายให้ฉันฟังมากกว่านี้ได้ไหม”

“ได้สิ ก็เป้าหมายที่ว่า ก็คือต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ กลับไปบ้านให้ได้”

แววตาของเธอแน่วแน่ สะท้อนให้เห็นว่าเธอจริงจังกับสิ่งที่พูด มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แต่เรื่องที่น่าแปลกประหลาดกว่าสิ่งใดคือสภาวะที่สติของเขานิ่งงันเมื่อสบเข้ากับดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นอย่างจัง สีน้ำเงินเข้มทำให้หวนนึกถึงสถานที่ที่ร่างของแนทถูกฝังอยู่ เมื่อนั้นเขารู้สึกเคว้งคว้าง

“เบน”

“ขอโทษ เอ่อ จะออกไปจากที่นี่ พวกเธอคิดแบบนี้จริง ๆ เหรอ คิดว่าจะทำได้เหรอ”

“เพราะเรื่องตรวจสุขภาพนี่แหละ ฉันแน่ใจว่าเจ้าหน้าที่ต้องเตรียมการทำอะไรบางอย่าง ตอนนี้เราได้แต่รอ แล้วก็รอ จนกว่าจะรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรกับพวกเรา จากนั้น พวกเราจะรู้เองว่าควรทำอย่างไรต่อ”

เขาทำเสียงฮึในลำคอ ขำความคิดของคนทั้งคู่ “ฟังดูเหมือนจะก่อกบฏ ถึงแม้ฉันยังไม่เห็นว่าพวกเธอคิดจะทำอะไรก็ตาม”

อเล็กซิสดูเปลี่ยนไปจากครั้งแรกที่เขาเห็น แก้มทั้งสองข้างปราศจากสีแดงระเรื่อ ไม่มีอาการเขินอาย แถมยังแสดงความเห็นออกมาตรง ๆ ไม่มีปิดบัง เกิดอะไรขึ้นกับเสน่ห์ของเขา หรือเป็นเพราะว่าเขาปิดปุ่มมันอยู่? “...เธอรู้ไหม เธอในตอนนี้กับครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน ค่อนข้างต่างกันนิดหน่อย ฉันรู้สึกอย่างนั้น”

เธอยื่นหน้ามาเพื่อดูสำรวจใบหน้าของเขาเช่นกัน “นายก็เปลี่ยนไปเหมือนกันนะคะ คุณหมาป่า”

“ตรงไหน”

“ความสนใจของนายไง”

เขารู้ว่าเธอหมายถึงอะไร “เขาเป็นเพื่อนสนิท ฉันแค่อยากทราบสาเหตุที่เขาเปลี่ยนก็แค่นั้น”

หากไม่นับใบหน้ากับดวงตา รอยยิ้มของเธอถือได้ว่าเป็นอาวุธอย่างหนึ่งที่สะกดผู้ชายได้อยู่หมัด เธอยิ้มเป็นนัยว่า “ก็แล้วแต่”

“เธอคิดว่าฉันเป็นพวกหมาป่าแบบที่เพื่อนเธอบอกเหรอ”

“ไม่ต้องให้ใครบอกทุกคนก็เห็นได้จากแววตาคู่นี้” เด็กสาวกอดอกแล้วหรี่ตามอง ท่าทางที่ทำให้เขาอยากจับเธอจูบ

“ฉันไม่เคยปิดบังนะ” เขาจ้องเด็กสาว ถึงแม้ได้รับคำตอบเรื่องของอเล็กซ์แล้ว แต่เบนยังไม่แน่ใจว่าเขาอยากเริ่มรุกเธอตอนนี้หรือไม่ เด็กคนนี้มีพลังบางอย่างในตัว มีรอยยิ้มที่แสนดึงดูดและน่าเอ็นดูในเวลาเดียวกัน บางครั้งเขานึกอยากจูบใบหน้านั้น แต่บางครั้ง เขาแค่อยากลูบศีรษะเธอเบา ๆ แต่กระนั้น ฉันคือเบนจามิน โรซิเยร์ใช่หรือเปล่า

“เธอไม่ต้องกลัวหรอก ถึงใครจะบอกว่าฉันเป็นหมาป่า แต่ก็เป็นหมาป่าที่มีคลาส ไม่ใช่มั่วไปทั่ว ฉันสนใจเธอ นั่นคือความจริง แต่เราก็แค่คุยกันเฉย ๆ ได้”

เธอทำท่าคิดตาม “หืม แต่สิ่งที่ฉันได้ยินมาไม่ใช่แบบนี้แฮะ เอาเถอะ พวกเราเป็นเพื่อนกันได้ จริง ๆ นะ ไม่ใช่แบบที่นายคิด หมายถึงเพื่อนจริง ๆ ไม่ใช่แบบเวดกับซาร่าห์” เธอทำไม้ทำมือประกอบ

“นี่คือปฏิเสธแล้วใช่ไหม”

เธอไม่ตอบ แต่ยิ้มแทน

เบนอมยิ้ม “หรือเป็นเพราะว่าเธอชอบเพื่อนของฉันมากกว่า”

รอยยิ้มของเด็กสาวหายวับ “ไม่ใช่” เธอปฏิเสธทันที “ฉันชอบเขาน่ะ แต่ไม่ใช่แบบนั้น พวกเราเพิ่งรู้จักกันเอง”

อันที่จริง เธออาจไม่รู้สึก หรือพวกเขาอาจจะยังไม่รู้สึก แต่เขาสัมผัสได้ถึงสัญญาณประกายไฟบางอย่างที่อาจจะกลายเป็นเรื่องน้ำเน่าในวันข้างหน้า ถ้ามันกลายเป็นแบบนั้นจริง ๆ เขายิ่งต้องทำให้เธอมานอนกับเขาให้ได้ เพราะมันเป็นบททดสอบสำหรับผู้หญิงทุกคนที่จะเข้ามาในชีวิต

ของอเล็กซ์ เพื่อนายนะ

ทางข้างหน้าเป็นทางตัน เบนเพิ่งรู้ว่าห้องของอเล็กซิสอยู่ริมสุดทางเดิน เธอคงรู้แต่แรกแล้วว่าเขาโกหกเพื่อจะหาเรื่องคุยด้วย

“ฉันดีใจนะที่ได้เจอเพื่อนใหม่ ยินดีที่ได้รู้จัก แล้วเจอกันที่ห้องอาหาร”

“แน่นอน”

เขายืนมองจนเธอเข้าห้องไปพร้อมกับรอยยิ้มขำ ก่อนที่เบนจะจมอยู่กับความรู้สึกประหลาด มันอึน ๆ เหมือนมีหมอกรายล้อมรอบตัว

บรรยากาศที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งก่อนไม่มีผลกับบรรยากาศ ณ เวลานี้ มันเป็นความรู้สึกหลายอย่างที่ผสมปนเปอยู่ข้างใน เขาไม่ใช่แค่คนที่ทดสอบแต่เขาก็ถูกทดสอบเหมือนกัน แม้บททดสอบนั้นจะต่างวัตถุประสงค์

แบมบี้

เบนจามิน โรซิเยร์ไม่เคยใช้ความคิดมากมายขนาดนี้เพียงเพื่อจะทำให้ผู้หญิงตกหลุมรักตัวเอง หรือวิเคราะห์ผู้หญิง แต่ในเวลานี้กลับมีคำถามมากมายผุดขึ้นมาหลังจากได้คุยกับเธอ คล้ายกับว่าทัศนคติของเขาถูกครอบงำ ทั้งบทสนทนา อารมณ์ เขาเริ่มหมกมุ่นอยู่กับสถานที่ คน และเพื่อนตัวเอง ประหนึ่งเธอแอบปลูกความคิดบางอย่างในหัวของเขาด้วย

และเมื่อเขาหันหลังเดินกลับ

“ได้อะไรใหม่หรือเปล่าล่ะ” อเล็กซ์ยืนกอดอก ยักคิ้วกวนรออยู่

“นายตามฉันมา?”

“อ้าว ไม่เห็นว่าฉันยืนอยู่เหรอไง”

เบนกอดอกบ้าง คิ้วทั้งสองยังคงขมวดเป็นปมแน่น “นายแค่คุยปรัชญากับเด็กคนนี้จริง ๆ เหรอ”

อเล็กซ์พยักหน้า “ก็อยากจะบอกหรอกนะ แต่ขี้เกียจอธิบายให้นายเข้าใจ เพราะว่านายชอบคิดเรื่องสกปรก”

“แต่เวลาที่คนสองคนคุยเรื่องแนวนี้ได้ แปลว่าพวกเขาเข้าใจกันมากไม่ใช่เหรอ อ้า ช่างเถอะ ฉันไม่จี้ถามนายละ” เขายกมือห้าม “ฉันไม่สนแล้วว่านายกับเธอเป็นอะไรกัน แต่นายต้องรู้ไว้ ฉันอยากได้เด็กคนนี้ ฉันเห็นเธอก่อน และไม่สนด้วยว่าเธอจะชอบนายหรือเปล่า หรือตอนนี้เธอชอบนายอยู่หรือไม่ แต่ถ้าเธอตกหลุมรักฉันเมื่อไร อย่าโทษฉันก็แล้วกัน มันไม่เหมือนกับกรณีของซาร่าห์”

ถึงเขาจะพูดไปแบบนั้น แต่กลับไม่แน่ใจว่าคำพูดที่บอกกับอเล็กซ์นั้นยังฟังดูเหมือน

เบนจามิน โรซิเยร์คนเดิมหรือไม่