ผมเป็นคนธรรมดา

ตอนนี้เรื่องไปกันใหญ่แล้ว ทำไมคนพวกนี้ถึงสมองช้าแบบนี้ โดยเฉพาะเธอที่ปากจัด ไม่ตรวจสอบความจริงก่อนทำอะไร เดี๋ยวก็หน้าแตกที่หลัง

“ผมว่าอย่าด่วนตัดสินใจเลยนะครับ เพราะนามบัตรนี้เป็นของจริง คุณน่าจะรู้นะว่าหมายถึงอะไร”

“อย่ามาพูดดีเลย นายคงขโมยมา หรือไม่ก็เก็บได้สินะ เพราะดูจากตัวของนาย....” เธอมองตั้งแต่หัวจรดศรีษะ ก่อนจะเบะปากใส่ “แม้แต่ พนักงานล้างส้วมยังไม่คู่ควร”

 “จะยืนบื้ออยู่ทำไม ลากตัวออกไป”

“ครับ”

รปภ สองคนกำลังเดินมาจับตัวคนออกไป แต่แล้วพนักงานคนสวยอีกคนก็เข้ามาขวาง เธอเอาตัวมาบังเอาไว้

“ ไม่ได้นะ ยังไงเขาก็เป็นลูกค้าก็ควรต้อนรับสิ ส่วนเรื่องนัดเจอกันท่านประธานก็ให้ท่านตัดสินใจเอง” เธอพูดอย่างกล้าหาญ 

ทว่าฝ่ามือของรุ่นพี่ก็ง้างจะตบเธอเช่นกัน ตอนนี้เธอต้องโดนสินะ สำหรับที่นี่ใครไม่รู้ว่ารุ่นพี่เธอยิ่งใหญ่แค่ไหนถ้าเทียบกับเด็กใหม่อย่างฟ้า 

เธอเตรียมใจจะถูกตบแล้ว แต่ยังไม่รู้สึกเจ็บจึงลืมตาขึ้นมาดู เป็นลูกค้าที่หยุดมือเอาไว้

“กล้าดียังไงมาทำตัวอวดดีที่นี่ ลาดมันออกไปทั้งสองคนเลย”

ตอนนี้ไม่ใช่แค่สองคน แต่เป็นสีคนที่กำลังจะรวบตัวเขาออกไป รวมถึงพนักงานที่ทำงานดีแบบนี้ด้วย แต่แล้วความหวังริบหรี่ก็มาจนได้

“ทำไมเปิดบัญชีที่ธนาคารของนายถึงยากแบบนี้”

“พูดเพ้ออะไร...เอาตัวไป”

พวกนั้นจะเข้ามาจับตัวทั้งสองคนไปแต่ถูกห้ามเอาไว้ก่อน แต่เห็นหน้าคนนั้นก็ทำให้พวกเขาถอยทันที

“ขอโทษที่ให้รอนะ...ไม่คิดว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ไปได้”

อเล็กซ์พูดเสร็จก็หันไปคุยกับผู้ช่วยสาวที่เดินตามา 

“ ท่านประธานค่า...พอดีมีพวกมาแอบอ้างว่ารู้จักท่าน แถมยังมีพนักงานโง่ ๆ คนนี้ที่หลงเชื่อ ฉันเลยจะพาตัวเขาออกไปค่ะ”

เธอพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ราวกับเป็นสาวใส ๆ ไร้พิษสง แถมยังยืดอกอวดก้อนเนื้อที่ทะลักออกมาให้เขาอีก

“ดีมาก ต่อไปไม่ต้องมาทำงานที่นี่อีกนะ เธอถูกไล่ออกแล้ว” ผู้ช่วยสาวเป็นคนพูด เธอไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ราวกับเป็นหุ่นยนต์ แม้จะสวย และ หุ่นดีเอามาก ๆ 

“ ไม่ได้นะ ท่านประธานค่ะ ฉันผิดไปแล้ว...” 

เธอไม่มีโอกาสแก้ตัวก็ถูก รปภ ที่เรียกมาเองพาตัวออกไปแล้ว 

“เดี๋ยวก่อนค่ะ อันที่จริงไม่ใช่ความผิดของรุ่นพี่นะคะ เธอแค่ระวังตัวมากเกินไป”

จู่ ๆ คุณฟ้าก็พูดขึ้น เธอทำหน้าเศร้าเมื่อเห็นรุ่นพี่ต้องถูกไล่ออก แต่ดูท่าอเล็กซ์คงไม่สนใจเสียงของเธอ ทำให้เธอก้มหน้ามองพื้นอยู่แบบนั้น

“ตามมาเถอะ เดี๋ยวจะดูแลนายเป็นพิเศษเอง”

“โอเค... ฉันไปก่อนนะ”

ตอนนี้เธอรู้ว่าไม่มีโอกาสรับใช้เขาอีก เพราะคนระดับที่ท่านประธานมารับด้วยตัวเองไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน ไม่ใช่แค่เธอแต่ทั้งธนาคารก็สงสัยว่าคนนี้เป็นใคร

ในห้องทำงาน...

เอสนั่งลงบนโซฟาตัวยาว ทำให้รู้สึกสบายอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่คิดว่าของแพง ๆ จะดีกว่าของถูกหลายเท่า สมราคาสินะ

พนักงานงานอาวุโสคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมแท็บเล็ตในมือ ก่อนจะมานั่งถัดจากอเล็กซ์อย่างสุภาพ

“ นี้คือผู้จัดการของเรา มารับใช้นายโดยเฉพาะเลยนะ”

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เอสยื่นมือหวังทักทาย แต่ผู้จัดการคนนี้ดูจะไม่ชอบเขาเท่าไหร่ แต่ก็ไม่กล้าทำให้แขกคนสำคัญของเจ้านายไม่พอใจ

“ยินดีครับ”

เขาขยับแวนเบา ๆ ก่อนจะสัมผัสแท็บเล็ตในมือ แล้วขอบัตรประชาชนเพื่อจัดการทำบัตร

“เรื่องคราวก่อนขอบคุณมากเลยนะ ฉันเกือบลงทุนผิดไป ดีนะที่ได้นายห้ามไว้”

อเล็กซ์พูดเป็นกันเองมาก เขาไม่ถือตัวกับเอส แต่คนอื่นแทบจะไม่มองหน้าเลย

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่คนธรรมดา ไม่สามารถช่วยนายได้หรอก เป็นเพราะนานเองที่มีความสามารถต่างหาก”

“ ไม่เชื่อหรอก...อย่าปิดบังเลย นายเป็นหัวกะทิด้านการลงทุน แต่อยากใช้ชีวิตเรียบง่ายใช่ไหม” เขาพูดเสียงเบา

“นายคงคิดมากไปแล้ว ฉันจบไม่ถึงสามปี แถมเรียนสาขาที่ไม่เกี่ยวกับธุรกิจเลยนะ แค่บังเอิญเท่านั้น”

อเล็กซ์ตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าแม้แต่คนที่ไม่รู้เรื่องธุรกิจยังรู้เรื่อง แต่ตัวเขาเองที่เรียนมานานแต่กลับลังเลที่จะตัดสินใจ หรือเขาเองที่ไม่มีความรู้มากพอ

“จริงเหรอ ถ้างั้นตอนนี้นายคิดว่าจะลงทุนอะไรดี”

การสนทนาของทั้งสองคนสร้างความตกใจให้กับผู้จัดการไม่น้อย ไม่คิดว่าเขาจะได้ยินเรื่องใหญ่เข้าแล้ว เรื่องการลงทุนกับบริษัท tecell ผู้บริหารต่างเห็นดี แต่พอท่านประธานไม่ลงทุน ทำให้หลายคนไม่พอใจ และคิดว่าเขาไร้ความสามารถ 

แต่เมื่อข่าวออกมาทำให้หลายคนรู้ว่าถ้าลงทุน จะต้องเสียเงินหลายพันล้านแน่นอน เพราะบริษัทถูกฟ้องล้มละลาย ส่วนเจ้าของก็ขายหุ้นหนีไปต่างประเทศตั้งนานแล้ว

พอรู้แบบนี้แล้วผู้จัดการถึงกับเหงื่อตก ไม่รู้ว่าตอนจับมือทักทายเขาทำกิริยาไม่ดีใส่ ถ้าเกิดถูกเอาเรื่องทีหลังต้องแย่แน่ แถมตอนแรกกะว่าจะทำเป็นระบบมีปัญหา แล้วให้ลูกค้าคนนี้รอ แต่ตอนนี้เขารีบสั่งให้คนทำบัญชี และ บัตรวีไอพี ที่มีแค่ 100 ใบบนโลกมาให้

เขาต้องแก้ไขความผิดพลาดครั้งนี้ให้รวดเร็ว...

“ตอนนี้ทำเสร็จแล้วนะครับคุณ เอส รอไม่ถึงห้านาทีบัตรวีไอพีก็จะมาถึงแล้วครับ” 

เอสแทบไม่เชื่อหู ตอนนี้เขาพูดสุภาพโดยไม่ต้องแสดง ทั้งที่ตอนแรกออกจะอคติกับเขามาก ๆ หรือเพราะการแต่งตัวของเขาไม่เข้ากับสถานที่กันนะ

“ขอบคุณมากครับ” 

“ยินดีครับ...แล้วคุณเอสจะฝากกี่ล้านครับ” 

อเล็กซ์นึกขึ้นได้ว่าเอสจะโอนเงินจากสวิตเซอร์แลนด์ เข้ามาประเทศ แน่นอนว่าหลายคนใช้วิธีนี้เพื่อไม่ให้ตรวจสอบได้ จึงเอาไปฝากไว้ที่นั้น แต่ถ้าโอนมาจะต้องจ่ายภาษีรายได้กับค่าบริการอีกเยอะเลย

“นายจะโอนสามพันล้านใช่ไหม” อเล็กซ์ยิ้มร่า ก่อนจะกระซิบบอกผู้จัดการว่า ‘แค่สามล้าน’

ผู้จัดการจึงเข้าใจได้ว่าเอวน่าจะติดตลกไปหน่อย 

“ถ้าจำนวนนี้ก็ไม่มีปัญหา เพราะต้องจ่ายภาษีไม่แพงมาก เดี๋ยวส่งเลขบัญชีให้นะ”

“ได้รับแล้ว เดี๋ยวขอตัวไปโทรศัพท์สักครู่นะ”

“โอเค”

เอสออกมาข้างนอก เพราะต้องใช้มือถือเข้าระบบ และโอนเงินออกมา ที่ทำแบบนี้เพราะจะได้ไม่มีใครรู้ว่าเอาเงินมาจากไหน อีกอย่างบริษัทที่กำลังเปิดตัวก็อยู่ในขั้นตอนดำเนินงาน ระบบจะใช้ความสามารถในการแก้ไขข้อมูล ทำเหมือนว่าบริษัทของเขาเปิดมานาน และมีเงินทุนเยอะมาก

“เท่านี้ก็สำเร็จ”

เอสเดินเข้ามาที่ห้องอย่างสบายใจ ถ้าได้เงินแล้วจะต้องซื้อของมากมายเลยคิดหนัก แต่ก่อนอื่นบ้านกับรถต้องมาก่อน แล้วก็ซื้อเสื้อผ้าดี ๆ จะได้ไม่มีใครดูถูกเอา 

“โอนเรียบร้อย รอสักหน่อยคงจะมาถึงแล้ว”

ตริง...

“เข้าพอดีเลยครับ เงินเข้าสามพันล้าน...ห๊ะ” ผู้จัดการรีบหันไปหาอเล็กซ์ก่อนจะถามเบา ๆ 

“คุณอเล็กซ์ครับ เงินเข้าจริง ๆ สามพันล้าน” ผู้จัดการตื่นเต้นมาก ๆ ไม่คิดว่าจะใช่สามพันล้านจริง ๆ เขาไม่ใช่เด็กจบใหม่หรอกเหรอ

“ก็สามพันล้านไง มีอะไรเหรอ”

“สามพันล้านจริง ๆ ไม่ใช่สามล้านครับ”

“ว่าไงนะ...เอามาดูสิ”

อเล็กซ์แทบไม่อยากเชื่อสายตา แม้ว่าสามพันล้านไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ก็มาก็พอจะลงทุนในบริษัทหนึ่งได้เลย หรือเป็นเขาเองที่ลงทุนกับ F&M ก็ว่าอยู่ทำไมถึงมั่นใจขนาดนี้

“มีอะไรเหรอครับ หรือว่าเกิดปัญหาอะไรหรือเปล่า”

“ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี แต่ไม่คิดว่าจะโอนตรงมาสามพันล้านเลย” ถ้ารู้ว่าสามพันล้านจริง เขาคงช่วยหาวิธีประหยัดภาษีให้เยอะ ๆ แล้ว

“ส่วนนี้เป็นบัตรของคุณครับ สามารถใช้แอปธนาคารเราในโทรศัพท์ได้เลย เพียงแค่ใส่ไอดี รหัส และสแกนลายนิ้วมือก็ได้แล้วครับ” 

ระบบธนาคารยังคงสะดวกสบายเหมือนเดิม เท่านี้ก็ง่ายขึ้นเยอะเลย แต่ยังต้องเสียภาษี 20% แต่ก็คุ้มแล้ว ไม่ใช่เงินตัวเองด้วยสิ

“ถ้างั้นขอบคุณมากเลยนะ”

“ เดี๋ยวก่อน ขอถามเรื่องเดียว คิดว่าควรลงทุนกับบริษัทไหนดีสุดตอนนี้ รองจาก F&M” 

เขารู้แล้วว่าบริษัทนั้นเป็นเป้าหมายของเอสจึงไม่แย่ง เพื่อรักษามิตรภาพเอาไว้

“บริษัทที่คล้ายกันก็มีอยู่นะ สามารถเติบโตไปด้วยกันได้ ชื่อบริษัท TECF ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องมือการเกษตรแบบใหม่ ลองดูสิ”

เท่าที่หาข้อมูลมา บริษัทนี้ถือว่าดี แถมเขายังรู้จากการศึกษาตำรา และ ข้อมูลจากระบบครั้งก่อนด้วย จึงมั่นใจได้

“ขอบคุณมาก ต่อไปถ้ามีอะไรก็โทรหาฉันได้ ในเมืองนี้ไม่มีอะไรที่พวกเราจัดการไม่ได้”

“ยินดีมาก ถ้างั้นขอตัวก่อนนะ ยังมีธุระต่อ”

“โอเค”

“ไม่ต้องส่งหรอก เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดว่าฉันเป็นมหาเศรษฐี ฮ่า ๆ”

เอสเดินออกมาด้วยความสบายใจ ไม่คิดว่าจะมีเพื่อนดี ๆ แบบนี้ แม้ไม่ใช่คนที่สนิทกันถึงกับเพื่อนตาย แต่ก็จริงใจชัดเจนว่าคบกันเพราะอะไร

พอออกมาเขาก็นั่งแท็กซี่ไปที่ร้านขายรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ พร้อมกับดูถ่ายทอดสดไปด้วย ก่อนจะแสดงความคิดเห็นพร้อมส่งของขวัญให้ 

เอส: ส่งดอกไม้: วันนี้จะไปซื้อรถที่ร้านนะครับ อยากให้คุณช่วยพาดูรถได้ไหม

เมื่อคนอื่นเห็นก็พากันหัวเราะ แถมยังว่าเขาเรียกร้องความสนใจอีก แต่คนที่กำลังดูอยู่ในหน้าจ่อไม่คิดแบบนั้น แม้จะเป็นการเรียกร้องความสนใจแต่ก็ยังมีโอกาสที่เธอจะปิดยอดขายได้ 

RC SPORTS: ขอบคุณค่ะ ฉันยินดีช่วยคุณอย่างเต็มที่ ตอนนี้กำลังจะเปลี่ยนคนถ่ายทอดสด คุณสะดวกมาวันนี้เลยไหม

มหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง: ดูสิถ้าแน่จริงก็เข้าไปสิ คิดว่ารถในร้านราคาต่ำสุดเท่าไหร่ 100 ล้านนะเว้ย มีปัญญาส่งแค่ดอกกุหลาบยังจะหวังเรียกร้องความสนใจอีก

เศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก: มันคงไม่กล้าไปหรอก แค่ล้อรถจะมีปัญญาซื้อไหมก็ไม่รู้

แฟนของมินนี่: คิดจะเรียกร้องความสนใจก็ให้น้อย ๆ หน่อย 

อ่านแต่ละความคิดเห็น ไม่รู้จริง ๆ ว่ามีใครเคยเรียกร้องความสนใจเหมือนเขาหรือเปล่า ทำไมทุกคนถึงคิดแบบนั้น เหมือนไม่เคยเกิดขึ้นครั้งเดียวแน่ ๆ 

เอส: ตอนนี้กำลังไป อีกสามสิบนาทีก็ถึงแล้วครับ

พออ่านข้อความตรงหน้าก็ทำเอาเธอใจเต้นแรง ค่าคอมมิชชั่นหลายหมื่นเลยนะ ถ้าเธอทำได้ ตอนนี้ได้แต่ขอให้เป็นจริง เพราะในยุคเศรษฐกิจแบบนี้ ถ้าไม่ใช่คนรู้จักใครจะอยากมาซื้อกับเธอ นอกจากคนที่หวังเคลม 

RC SPORTS : ได้เลยฉันจะรอนะคะ