Chapter Seven- Hangover

"Uminom ka pa ulit."

Nagulat ako ng bigla nalang may nagsalita. Hindi ko man lang namalayan at naramdaman ang paglapit nito sa akin. At anong sabi niya kulang pa 'yan? Siraulo ba siya? Sobrang sakit kaya. Hindi ako katulad niya na lasinggero. Itulad niya pa ako sa kan'ya. Close ba kami? Ang kabet niya kamo ang magaling sa tunggahan idadamay pa ako.

Lumapit sa kinaroroonan ko si Aekim habang bitbit nito ang isang kulay brown na tray. Nakita kong nakalapag sa ibabaw ng tray ang isang puting tasa na umuusok pa. Kape. Langhap na langhap ko ang matapang na amoy kape ng dala nito. Ang bango. Sa tabi nito ay may puting platito na may lamang sandwich?

"Inumin mo 'to." utos sa akin ni Aekim sabay lapag ng tray sa ibabaw ng kama ko. "Tapos ito." dugtong pa nito na ang tinutukoy nito ay ang aspirin tablet na nakalagay sa tabi nang platito na may lamang sandwich.

"No." mahinang wika habang nakatingin sa tableta.

"Dapat nga pabayaan na lang kitang mamatay sa daan. Ang kaso, ako ang sisingilin ng mga magulang natin." galit na wika sa akin ni Aekim sabay hawak sa leeg ko. "Gamot  para sa sakit ng ulo."

"Hangover itong sa akin."

"Aspirin ay gamot sa sakit ng ulo. Tanga." sagot naman niya at agad pinasok sa bibig ko ang tableta nang walang pasabi.

"Aray!" halos sigaw ko habang ang isang kamay nito ay sumasakal sa leeg ko. Akala ko ba pai-inumin nang gamot. Mukhang pinapatay na niya ako.  "H-hindi ako makahinga! K-kailan lang naging gamot ang sakal?" wika ko sabay tanggal ng kamay nito sa leeg ko.

"Ano sa tingin mo? Diba mabisa? Hindi ka na umaaray."

"Akala ko ba kape lang, okay na."

"Akala mo lang 'yon. Maligo ka na nga muna bago kumain. Ang baho mo."

"Sorry. Kung maligo pa ako ngayon lalamig na ang kape."

"Bahala ka na nga pati ako namomroblema sa'yo. Diyan ka na nga." iritadong wika nito sa akin saka tumalikod sa akin ngunit napatigil ito ng magsalita ako.

"Saglit lang may itatanong lang ako." pigil ko. "Paano nga pala ako nakauwi kahapon?" nagtataka na tanong ko sa kaniya.

Humarap sa akin si Aekim saka sumagot. "Alalahanin mo?" inis na sagot nito sa akin saka inirapan ako.

Luh, si Aekim, nang-iirap. Babae yarn. Bakla style.

"Kaya nga ako nagtatanong kasi hindi ko maalala." nakanguso kong sagot dito.

"Kasalanan mo 'yan. Ang lakas din ng loob mo na maglasing dito sa Thailand. Hindi tayo taga-rito Valentina. Mag-isip ka." galit na wika sagot ni Aekim. Galit na naman siya sa akin. Sobrang iksi talaga ng pasensiya nito kapag ako ang kaharap.

"E ano naman ngayon kung naglasing ako? Matanda na ako, Mr. Melicio. So, don't worry about me, worry about yourself."

"Really, Valentina? Worry -about myself? E ikaw nga itong lasing na tumawag sa akin kahapon at napagkamalan mo pa akong taxi driver." galit na wika sa akin ni Aekim at lumapit pa ito sa akin.

Napatingin ako sa galit na mukha nito na nakaawang ang bibig.

"Hindi siya ang tinawagan mo, Valentina, diba? Taxi iyon diba?" tanong ko sa utak ko habang kunot ang noo na nakatingin sa galit na mukha ni Aekim.

"Taxi po iyon, Mister." mahinang sagot ngunit hindi sigurado.

Tumawa si Aekim nang nakaka-insulto habang ang mga mata nito ay tila bubuga na ng apoy sa galit.

"Sinasabi mo bang nagsisinungaling ako, Valentina? Na gawa-gawa ko lang ang mga sinasabi ko sa iyo ngayon?"

"Aba, malay ko!" ani ko sabay yuko ng ulo na naguguluhan.

"Check your phone." ma-utoridad na utos nito sa akin.

"Kung gusto mo pala akong mamamatay e di sana hinayaan mo nalang ako doon sa ilog. Mukhang masamang-masama ang loob mo e."

"Hindi lang masama ang loob ko. Nabu-buwisit din ako. Nasa gitna ako ng meeting tapos tatawag ka at magpasundo sa sakin. It's fucking twenty four kilometers from here. Paano ka napadpad doon?"

"Syempre sumakay ng train." sagot ko kay Aekim na nakadungo ang ulo. "Malay ko ba na gano'n na pala kalayo ang napuntahan ko. Basta ang alam ko, masaya ako." sagot ko.

"Mabuti na lang at naka-register sa phone ko iyang email mo at na trace kita dahil doon. Nang tumawag ka sa akin hindi mo pa alam kung nasaan ka. Basta ang sabi mo lang sa akin nasa ilog ka may may walang katapusan na pag-agos!" bulyaw nito sa akin.

"Talaga namang walang katapusan na umaagos ang tubig a." rason ko pa.

"Subukan mo lang ulit gawin ang ginawa mo kahapon at aagos ka talaga sa akin. Huwag mo akong subukan."

"Opo, Tatay."

"Tatay mo mukha mo!" sigaw sa akin ni Aekim sabay angat ng kamay nito sa ere, ngunit hindi naman nito itinuloy. Muntik na akong sampalin ni Aekim.

Biglang nagsikip ang aking dibdib dahil sa ginawa nito. Sasampalin ako ni Aekim. Sabagay, ilang beses na nga niya akong sinakal at tinulak kaya talagang masasampal niya ako sa mga susunod pa na mga araw.

'He never love me.' wika ko sa isip ko sabay lakad papuntang banyo. Ayaw ko pa sana maligo pero dahil sa ginawa ni Aekim, piliin ko na lang ang maligo at doon ibuhos ang mga luha pumupuno sa aking mga mata ngayon. Hindi ako p'wedeng umiyak sa harap niya. Ayokong ipakita sa kaniya na mahina ako dahil mahina talaga ako.

"If you want to die, don't implicate me. Lalo na kapag ako ang kasama mo. Ayoko maging number suspect kahit na ayaw ko sa'yo. I am not murderer." pahabol na wika ni Aekim at pagkasabi nito ay siya rin ang pagsara nang pintuan.

Napahinto ako sa paglalakad at napalingon sa pinto. "Mahirap ba akong mahalin?" tanong ko. Habang ang mga ko ay malayang umaagos sa aking mga pisngi. "Mamahalin mo rin ako pabalik balang araw."

Humihikbi na pumasok ako sa shower room at agad na naghubad ng aking kasuotan at in-on ang heater.

"Ano ang mayro'n si Leona na wala ako, Aekim?"