LOGIN“Ano ang pinag-usapan ninyo ni Alyona?”Tinanggap ni Rayan ang cellphone mula sa kamay ni Rheana, saka tiningnan ang nakababatang kapatid na kanina pa mukhang malalim ang iniisip.Umiling nang bahagya si Rheana. “Wala naman.”Bahagyang tinaas ni Rayan ang isang kilay. “If it's nothing, bakit mukha kang may iniisip?”Ngumiti lang nang kaunti si Rheana at sinubukang ilihis ang usapan. “Wala nga, Kuya. Normal lang naman.”“Rheana.”Malumanay ang tono ng boses ni Rayan, pero sapat na iyon para sumuko ang kapatid niya.“Hay naku...” Mahinang napabuntong-hininga si Rheana. “Inaya lang naman ako ni Alyona na ipakilala sa isang friend niya.”“Kaibigan niya?”“Oo. May kilala raw siyang lalaki na baka bagay sa akin.”Ilang sandaling natahimik si Rayan bago hindi niya namalayang umangat ang mga sulok ng labi niya. “That's good, then.”Kumunot ang noo ni Rheana. “Anong good doon?”“Ibig sabihin, unti-unti ka na niyang itinuturing na parte ng pamilya niya.”Bahagyang ikiniling ni Rhean
“Mommy...”Narinig ang boses ni Rheana mula sa likurang terrace ng bahay.Saglit na lumingon si Jenesis, na kasalukuyang nagdidilig ng mga halamang ornamental sa kanilang hardin. Agad na lumitaw ang maliit na ngiti sa kanyang mukha nang makita ang bunso niyang anak na papalapit sa kanya.“Nakakain na ba ang alpaca mo?”Agad na natigil ang mga hakbang ni Rheana. Biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya.“Hindi pa.”“Pakainin mo muna.”“Mommy naman...” Nag-pout si Rheana. “Mamaya na lang.”Mahinang natawa si Jenesis.“Paano kung magreklamo ang alpaca mo kapag pinaghintay mo pa?”“Hindi naman siya marunong magsalita.”“Pero kaya ka niyang titigan.”Napabuntong-hininga si Rheana na para bang napilitan na lamang.“Okay... mamaya, pagkatapos nating mag-usap, Mommy.”Natawang umiling si Jenesis bago muling ipinagpatuloy ang pagdidilig sa bawat halaman.“Anyway, ano ba ang kailangan mo at napakaaga mo pa lang ay hinahanap mo na ako?”Tumayo si Rheana sa tabi ng kanyang ina.
Inilipat ni Alyona ang tingin mula kay Riven papunta kay Rheana. Pagkatapos, napunta ang atensyon niya sa kamay ni Rheana na kanina pa nakapulupot sa braso ng nakatatandang kapatid nito.Bahagya siyang ngumiti.“It's such a coincidence na nagkita-kita tayo rito.”“Oo nga!” nakangiting sagot ni Rheana. “I honestly didn't expect na magkikita-kita tayo rito.”Lumapit si Rayan sa kanila. Hindi na siya nagsalita at basta na lamang marahang ginulo ang buhok ng nakababatang kapatid hanggang sa bahagyang magulo ang pagkakaayos nito.“Have you just arrived?” tanong ni Rayan habang nakatingin kay Riven, pero patuloy pa rin ang kamay niya sa paghaplos sa ulo ni Rheana.“Kuya naman!” Agad na inayos ni Rheana ang buhok niya habang inaalis ang kamay ni Rayan. “Nasira tuloy ang ayos ng buhok ko!”Mahinang natawa si Rayan.“You can easily fix it again.”Napabuntong-hininga si Rheana bago muling pumwesto sa tabi ni Riven, na para bang naghahanap ng kakampi.“Kuya Riven... look what he did!”
“Kumusta ang trabaho mo today?” tanong ni Rayan.Nakadikit ang cellphone niya sa kanyang tenga habang nakatingin siya sa malaking bintana ng kanyang kwarto. Mula roon, tanaw niya ang kalangitang unti-unting nagiging kulay kahel habang papalubog ang araw.Sa kabilang linya, bahagyang ngumiti si Alyona.“Medyo nakakapagod. May ilang design revisions kasi na kailangan kong matapos ngayong araw. Karamihan naman nagawa ko na, kaunti na lang ang natitira.”Marahang tumango si Rayan kahit hindi naman iyon nakikita ni Alyona.“Do you have some free time tonight?”Pinipigilan ni Alyona ang kanyang ngiti.“Where are we going?”“Let's go out for a while. Kung hindi ka naman masyadong pagod.”Mahinang napabuntong-hininga si Alyona.“Sure. Actually, gusto ko rin sanang lumabas at magpalipas ng oras sa labas. I need some fresh air, too.”Bahagyang umangat ang mga sulok ng labi ni Rayan.“Okay. I'll pick you up later.”“Sure.”“Kuya, maghihintay ako. Huwag kang magtatagal, ha?”Pagkata
Bahagyang kumunot ang noo ni Alyona nang mapansing si Riven lamang ang naroon.“Mr. Riven...?”Tumayo si Riven nang makalapit ang babae.“Please, have a seat.”Magalang niyang sinabi iyon habang hinihila ang upuan para kay Alyona.Saglit na sinulyapan ni Alyona ang upuan bago inilibot ang tingin sa buong restaurant na halos wala pang tao sa oras na iyon.“Hindi pa ba dumarating ang project team?” tanong niya habang inilalapag ang kanyang bag sa ibabaw ng mesa.Bahagyang umiling si Riven.“No.”Muli siyang tumingin sa lalaki.“Then... what about the meeting?”“It's just the two of us.”Bahagyang naguluhan si Alyona. “Just the two of us? To discuss the design revisions?”“Something like that.”Hindi nagtagal ay dumating ang isang waiter at nagbuhos ng tubig sa kani-kanilang baso. Hinintay muna ni Riven na makaalis ang waiter bago siya muling nagsalita.“I specifically chose this place.”“Why?” Kunot-noong tanong ni Alyona.“Too many people are constantly coming and going
Kakauwi lamang ni Rayan matapos ihatid si Alyona sa bahay nito.Pagpasok niya sa mansion, agad niyang nakita si Rheana na nakatayo sa gitna ng family room. Nakahalukipkip ang dalawang braso nito sa harap ng dibdib, na para bang sadyang naghihintay sa kanyang pagdating.Bahagyang ngumiti si Rayan.“Hindi ka pa natutulog?”Umiling si Rheana.“I was waiting for you, Kuya.”Hinubad ni Rayan ang kanyang relo habang naglalakad palapit sa nakababatang kapatid.“Why? Is there something you need?”Ilang segundo munang tinitigan ni Rheana ang kanyang kuya bago tuluyang nagtanong.“Kuya... where did you meet Alyona?”Saglit na natigil sa paglalakad si Rayan. Bahagyang kumunot ang noo niya.“Why are you suddenly asking that?”“Curious lang ako.”“Didn't we go to the same high school as her?”Mabilis na tumango si Rheana. “I know. That's not what I meant.”“Then what?”“Noong high school tayo, hindi rin naman kayo close ni Alyona, right? Just like me, hanggang sa pagkakakilala lang
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Maghanap ka ng ibang lalaki para mabuntis ka, Jen.”Ang sinabi ni Caizer nang umagang iyon ay parang malakas na hampas sa dibdib ni Jenesis. Nanlaki ang mga mata ng dalagang asawa, hindi makapaniwala sa narinig.Paano nagawa ng sarili niyang asawa na sabihin iyon nang ganun lang kadali? Na para b
“Raoul…?” kakalabas lang ni Yngrid mula sa banyo matapos gumamit ng CR nang mapansin niyang walang laman ang kama.Agad siyang napasimangot. Tumingin siya sa paligid, gusot ang kumot, pero wala ang asawa niya.“Sigurado nasa study room na naman,” bulong niya, naka-pout pa. “Ba’t hindi na lang siya
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit







