Share

5

Author: Sunmaru
last update publish date: 2026-08-26 10:30:00

Hindi natuloy ang balak nina Darius at Damon na maglaro ng hide and seek sa loob ng paaralan para sa mga bagong estudyante, kaya maaga ring nakauwi si Sabrina.

SABRINA POV...

Marahan akong kumatok sa p***o ng kwarto ni Kuya Alejandro, bitbit ang notebook at libro sa dibdib ko. Halos alas-siyete na ng gabi, pero kailangan ko talaga siyang tanungin tungkol sa assignment sa limits—hindi ko kasi maintindihan yung part na one-sided limits at continuity sa discontinuities.

Sabi niya nung nakaraan 

Kumatok Lang ako. 

“Kuya…?”

Bumukas ang p***o pagkatapos ng ilang segundo.

Bumungad siya—nakasando lang,  jogging pants. Napatitig ako sa bagong tattoo sa dibdib at leeg niya.

Namumula pa rin yung tinta sa gilid, parang bagong gawa lang. Yung itim na linya na parang ugat na umaakyat mula sa dibdib hanggang leeg..

Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong natakot at... na-curious nang sabay.

"K-kuya Alejandro... nagpa-tattoo ka??" tanong ko nang mahina, mata ko pa rin naka-focus doon sa balat niya na medyo kita pa rin dahil sa sando na suot niya.

Hindi siya sumagot..

"Anak ka nga ni Daddy Asmodeus," sabi ko ulit, parang pabiro lang.

"Kasi si Daddy Asmodues punong-puno ng tattoo ang katawan niya. Parang demonyo sa mga kwento sa kombento..." Pero agad Kong tinakpan ang bibig ko hindi ko alam kung bakit bigla kong nasabi 'yon.

Natawa siya, pero ngayon ay mas mababa, mas malalim. Parang natuwa talaga siya sa sinabi ko..

"Look..." Sabi pa niya,

bigla niyang hinubad ang sando niya  sapat lang para makita ko ang simula ng mas malaking design sa dibdib niya. 

Napakurap ako.

"Come here," sabi niya bigla, boses na hindi na tanong. Utos na.

Pumunta siya sa gilid ng kama at umupo ulit, hinihintay akong sumunod.

Pinapaupo niya ako... sa kandungan niya.

"K-kuya..." sabi ko nang mahina, natatakot pero hindi rin makagalaw.

"Sabi po pag dalaga na, bawal na umupo sa lap ng boys..."

Tumingin siya sa akin nang diretso..

"Bawal... pag hindi ako, Sabrina."

"Come here."

Hindi na siya naghintay ng sagot. Hinawakan niya bigla ang kamay ko  hanggang makaupo ako sa kandungan niya nang maayos. 

Hindi ako gumalaw.

Hindi ko alam kung dapat ba akong tumakbo o manatili. Pero ang kamay niya sa baywang ko... parang sinasabi na hindi na ako pwede umalis kahit gusto ko.

Tumingin siya sa leeg ko, tapos sa mukha ko, tapos pababa sa dibdib ko, pero malinaw na pinagaaralan niya ako. Parang hinuhubaran niya ako gamit ang tingin lang.

Kinilabutan ako at akmang to tatayo..pero mahigpit niya akong hinawakan.

Yung daliri niya na dahan-dahang dumudulas sa leeg ko pababa, hanggang sa collarbone ko. 

Napalunok ako.

Parang biglang lumamig ang kwarto.

Kalma Sabrina Baka ganyan Lang talaga ang Kuya pag naglalambing!!!

Napailing ako..at tumingin Nalang din Dito..

"K-kuya...pwede ko bang hawakan Yung tattoo mo?"

Tumango Ito..

Hinawakan ko ang bagong tattoo niya na paakyat sa leeg—yung itim na linya na parang ugat na umaakyat mula sa dibdib hanggang sa ilalim ng panga, may mga simbolo pa sa dulo na hindi ko maintindihan. Mabagal kong tinitrace ‘yon gamit ang dulo ng daliri ko, parang sinusubukang basahin ang kwento na nakaukit doon. Mainit pa ang balat niya, bagong gawa pa Yung tattoo, at medyo namamaga pa ang gilid ng tinta.

Bigla niyang hinawakan ang kamay ko nang dumaan ang daliri ko sa Bandang Adams apple niya—mabilis, mahigpit,  Parang sinasabi na sapat na at tumigil na ako.

Nagkatinginan kami.

Mga mata niya na matalim Kung tumingin, Maliit lang ang pag-iling niya—halos hindi halata, pero malinaw sa akin. Indikasyon na huwag ko na Siyang  hawakan nang ganun. 

Kumunot ang noo ko, nagtaka pero hinayaan ko nalang...

Inalis ko ang kamay ko nang dahan-dahan, pero hindi niya binitawan ang kamay ko. 

“Sabrina,” sabi niya nang mahina, boses na parang bulong pero puno ng babala. “You’re only turning sixteen. Don’t you dare touch me like that again.”

Tinitigan ko siya.

“Bakit?” tanong ko nang halos bulong na lang. “Bakit bawal, ano ba mangyayari Kong hahawakan kita dito?” Akmang hahawakan ko ulit Yung Adams apple niya..Hinawakan niya ulit ang kamay ko—ngayon ay dinala niya ito sa labi niya. 

Gulat akong napatingin at napatayo sa kandungan niya, 

Hindi wag ka mag isip ng masama  Sabrina normal lang yan nag lalambing Lang ang Kuya mo..

Tumingin siya sa mata ko nang diretso, hinila ako pabalik..

Maya-maya, hinila niya ako paupo sa kandungan niya. Nakatalikod ako sa kanya, nakasandal ang likod ko sa dibdib niya, habang mahigpit na yumakap ang mga braso niya sa bewang ko.

Bumulong siya.

“Ngayon… ano bang assignment mo?”

sabi niya, labi niya malapit na sa tenga ko, hininga niya na mainit sa balat ko,

“U-uhm… limits and continuity po,” sagot ko nang mahina, halos hindi na makapagsalita nang maayos dahil sa biglaang pagpapaupo ulit niya. Yung dibdib niya na mainit at matigas, nakadikit sa likod ko. Yung braso niya na nakayakap pa rin sa bewang ko—hindi naman masikip na parang ikinulong sa bisig niya, Yung sapat na para maramdaman ko na hindi ako makakaalis kung hindi niya payagan.

Tumango siya, parang walang nangyari. Parang normal lang na nakaupo ako sa kandungan niya nang ganito.

“Sige… kunin mo yung libro mo.”

Pero sumunod pa rin ako. Inabot ko yung libro sa gilid ng kama, medyo nahirapan dahil sa posisyon namin, dahil ayaw niya talaga akong bitawan. Habang inaabot ko, napansin kong tumaas yung kamay niya mula sa bewang ko… dahan-dahang umakyat sa tiyan ko, sa ilalim ng manipis kong sando. 

Hinawakan nang diretso yung balat ko—yung daliri niya, malamig na metal ng singsing niya, dumudulas sa tela, parang sinusukat kung hanggang saan ako papayag.

Napahinto ako sa pag-abot ng libro.

“K-kuya…” nag aalinlangan kong Sabi..

“Shh,” bulong niya sa likod ng tenga ko.

Parang may nagtutulak sakin na lumabas na ng kwarto niya..

Bumalik siya sa pagkakahawak sa bewang ko, pero ngayon ay pareho na yung dalawang kamay niya sa tiyan ko—naka-spread, parang hinahawakan niya yung init ng katawan ko sa pamamagitan ng damit. parang… sinasadyang dahan-dahan. 

Naabot ko yung libro ipinatong ko sa kandungan ko.

Binuksan ko yung libro sa page ng limits and continuity, pero nagba-blur yung mga letra. Hindi ko na maintindihan ang lahat.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • When Protection Turns Dark   Epilogue

    Alejandro POV. I’m staring at her. Sabrina. Even now, after everything, the sight of her still tightens something deep in my chest. Something dark. Something that never really left. There was a time when my obsession with her was terrifying—even to me. I used to watch her scared to me. I used to memorize every breath, every shift of her body under the sheets. I used to imagine locking the doors so no one else could ever look at her the way I did. I hated every boy who smiled at her. I hated the way the world dared to notice her beauty. I wanted to own it. I wanted to own her. Completely. Ruthlessly. Even if she cried then. Even if she begged me to stop then. Even if she hated me for it. I was willing to destroy everything my family, my future, my own soul just to keep her mine. That version of me was dangerous. Unhinged. A man who would’ve burned the whole world down before letting anyone else touch what belonged to him. And now, here I am, staring at the woman who will soon be

  • When Protection Turns Dark   61

    Lumipas ang ilang araw...At ngayon, saksi ang mga magulang niya, mga kaibigan, mga tito at tita namin sa pag-iisang dibdib namin.Nasa altar kami ni Alejandro, magkahawak-kamay, habang ang pari ay binibigkas ang huling salita ng seremonya. Ang damit-pangkasal ko ay simple pero elegant—puting lace gown na may subtle shimmer, tube top, at mahabang train na gumagapang sa likod ko. Si Alejandro naman, naka-black tuxedo na fitted sa katawan niya, black tie, at ‘yung tattoo sa leeg niya na bahagyang kita sa kwelyo ng shirt parang paalala na kahit sa ganitong okasyon, may parte pa rin siya na hindi nawawala ang mapanganib at kaakit-akit na dating.“Congrats, newly wed!!!” sigaw nila sa likod namin nang sabay-sabay. May confetti na lumilipad sa hangin at palakpakan na hindi natatapos.Dumating si Tito Azrael na parang walang nangyari parang kinalimutan na lang ang lahat ng tensyon sa pagitan nila Eros at Alejandro noong nakaraan. Nakangiti siya nang mahinahon. Yumakap siya sa akin, tapos tin

  • When Protection Turns Dark   60

    "Let's go inside..."Tumango ako, nakangiti na talaga.Pero bago kami makapasok, humarap siya kay Maricar."Cancel the meeting."Seryoso niyang utos SA secretary niya, nakatingin diretso kay Maricar na nakatayo pa rin sa desk niya, namumula ang mukha sa inis at biglaang pagkagulat."Sir... pero po yung meeting with the board-" simula pa lang ni Maricar, pero pinutol siya ni Alejandro agad."I said cancel it." Ulit niyang sinabi, mahigpit. "Now."Namutla si Maricar. Ramdam ko yung paghigpit ng kamay niya sa phone, pero hindi na siya nagsalita. Agad niyang binuksan ang computer niya, nag-type nang mabilis, at nag-click sa cancel button ng calendar."Done na po, Sir," mahina niyang sabi, halos hindi marinig ang boses.Hindi sumagot si Alejandro. Tumitingin lang siya pabalik sa akin.Nagbago ang mukha niya. Ang malamig at intimidating na ekspresyon kanina... nawala agad. Napalitan ng malambot na ngiti-para lang sa akin.Lumapit siya sa akin nang mabilis, pero kontrolado at maayos ang bawa

  • When Protection Turns Dark   59

    Sabrina's POV “Of course may tiwala siya sa’yo. Girlfriend ka eh.Pero pag trabaho ang usapan… ako ang tinatawag niya,” sabi ni Maricar.Napakurap ako at napatingin sa kanya. tahimik na kasi akong nakaupo at Hindi na sana makikipag usap pa.“Hindi naman ako nakikipag-compete sa posisyon mo, Magkaiba tayo ng lugar…” seryoso kong sabi, pero bahagyang ngumiti, parang inosenteng reaksyon lang.“Magkaiba, oo.Pero tandaan mo… mas madalas siyang nandito kaysa sa bahay,” wika niya.Ramdam ko ang inis. Siguro akala niya tatahimik lang ako at tatalikod na pauwi, pero nakakaramdam din ako ng lakas para ipagtanggol ang sarili ko, parang simula ng naging boyfriend ko si alejandro, tumatapang na ako at nagiging selosa na masyado. Nakita ko siyang nag-timpla ng kape—siguro para kay Alejandro. Nang matapos, humakbang siya papuntang opisina, akmang pumasok na sana, nang mapahinto siya at lumingon sa akin.Inilapag niya muli ang kape sa desk nang medyo malakas, halatang may bahagyang galit. Kilay

  • When Protection Turns Dark   58

    Matapos naming dalawin si Eros noong araw na ’yon, unti-unting bumalik sa normal ang mga araw namin ni Alejandro.Bawal pa rin kaming magtabi sa iisang kwarto, ayon kay Mommy Zamara. Pero kapag malalim na ang gabi at tulog na ang lahat sa mansion, saka siya palihim na lumilipat sa kwarto ko. Tahimik siyang pumapasok, dahan-dahang hihiga sa tabi ko, yayakap mula sa likod, at marahang bubulong ng, “Good night, baby,” bago kami tuluyang lamunin ng antok.Ngayon, nasa bahay ako ni Lorraine. Alas-dos pa lang ng hapon nang pauwiin kami ng professor dahil may sakit daw ang isa naming instructor. May dalawang oras pa bago ang “supposed” out ko na alas-kuwatro, at alam ni Alejandro na gano’n ang oras ng uwi ko.Kaya naisipan ko siyang i-surprise.Balak kong dumiretso sa opisina niya nang hindi niya alam. Gusto ko siyang makita ulit sa work mode—mas lalo kasi siyang gwapo kapag seryoso, lalo na kapag abala at dominante ang aura.Nakatayo ako ngayon sa harap ng full-length mirror sa kwarto ni Lo

  • When Protection Turns Dark   57

    SABRINA POV....Mahigpit akong nakalapit sa braso ni Alejandro, parang ang hawak ko sa kanya ang tanging nakakapagbigay sa akin ng lakas para hindi tuluyang masira ang composure ko sa harap nila.Nasa sofa kami ng malaking mansion ni tito Azrael...katapat namin si Tito Azrael kasama niya si tita sienna at ate Bea tapos si kuya Aziel..Hindi Ako makatingin kay Tito Azrael—hindi ko kaya. Ramdam ko ang bigat ng titig niya, kahit hindi ko siya direktang tinitingnan. Parang bawat segundo na tahimik ako ay nagpapalala ng guilt sa dibdib ko. Si Eros... Comatose, at parang ako ang may gawa noon lahat.“Sabrina,” tawag ni Tito Azrael nang mahina pero malinaw, boses na kalmado pero puno ng awtoridad. “Hindi mo kasalanan. Walang may gusto sa nangyari.”Napatingin ako sa sahig, luha na naman ang tumutulo nang hindi ko namamalayan. Hinigpitan ko pa ang hawak sa braso ni Alejandro—“Pero... Tito...” bulong ko, boses na nanginig. “Kung hindi dahil sa amin... sa akin...”Tahimik saglit si Tito Azra

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status