LOGINHindi natuloy ang balak nina Darius at Damon na maglaro ng hide and seek sa loob ng paaralan para sa mga bagong estudyante, kaya maaga ring nakauwi si Sabrina.
SABRINA POV...
Marahan akong kumatok sa p***o ng kwarto ni Kuya Alejandro, bitbit ang notebook at libro sa dibdib ko. Halos alas-siyete na ng gabi, pero kailangan ko talaga siyang tanungin tungkol sa assignment sa limits—hindi ko kasi maintindihan yung part na one-sided limits at continuity sa discontinuities.
Sabi niya nung nakaraan
Kumatok Lang ako.
“Kuya…?”
Bumukas ang p***o pagkatapos ng ilang segundo.
Bumungad siya—nakasando lang, jogging pants. Napatitig ako sa bagong tattoo sa dibdib at leeg niya.
Namumula pa rin yung tinta sa gilid, parang bagong gawa lang. Yung itim na linya na parang ugat na umaakyat mula sa dibdib hanggang leeg..
Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong natakot at... na-curious nang sabay.
"K-kuya Alejandro... nagpa-tattoo ka??" tanong ko nang mahina, mata ko pa rin naka-focus doon sa balat niya na medyo kita pa rin dahil sa sando na suot niya.
Hindi siya sumagot..
"Anak ka nga ni Daddy Asmodeus," sabi ko ulit, parang pabiro lang.
"Kasi si Daddy Asmodues punong-puno ng tattoo ang katawan niya. Parang demonyo sa mga kwento sa kombento..." Pero agad Kong tinakpan ang bibig ko hindi ko alam kung bakit bigla kong nasabi 'yon.
Natawa siya, pero ngayon ay mas mababa, mas malalim. Parang natuwa talaga siya sa sinabi ko..
"Look..." Sabi pa niya,
bigla niyang hinubad ang sando niya sapat lang para makita ko ang simula ng mas malaking design sa dibdib niya.
Napakurap ako.
"Come here," sabi niya bigla, boses na hindi na tanong. Utos na.
Pumunta siya sa gilid ng kama at umupo ulit, hinihintay akong sumunod.
Pinapaupo niya ako... sa kandungan niya.
"K-kuya..." sabi ko nang mahina, natatakot pero hindi rin makagalaw.
"Sabi po pag dalaga na, bawal na umupo sa lap ng boys..."
Tumingin siya sa akin nang diretso..
"Bawal... pag hindi ako, Sabrina."
"Come here."
Hindi na siya naghintay ng sagot. Hinawakan niya bigla ang kamay ko hanggang makaupo ako sa kandungan niya nang maayos.
Hindi ako gumalaw.
Hindi ko alam kung dapat ba akong tumakbo o manatili. Pero ang kamay niya sa baywang ko... parang sinasabi na hindi na ako pwede umalis kahit gusto ko.
Tumingin siya sa leeg ko, tapos sa mukha ko, tapos pababa sa dibdib ko, pero malinaw na pinagaaralan niya ako. Parang hinuhubaran niya ako gamit ang tingin lang.
Kinilabutan ako at akmang to tatayo..pero mahigpit niya akong hinawakan.
Yung daliri niya na dahan-dahang dumudulas sa leeg ko pababa, hanggang sa collarbone ko.
Napalunok ako.
Parang biglang lumamig ang kwarto.
Kalma Sabrina Baka ganyan Lang talaga ang Kuya pag naglalambing!!!
Napailing ako..at tumingin Nalang din Dito..
"K-kuya...pwede ko bang hawakan Yung tattoo mo?"
Tumango Ito..
Hinawakan ko ang bagong tattoo niya na paakyat sa leeg—yung itim na linya na parang ugat na umaakyat mula sa dibdib hanggang sa ilalim ng panga, may mga simbolo pa sa dulo na hindi ko maintindihan. Mabagal kong tinitrace ‘yon gamit ang dulo ng daliri ko, parang sinusubukang basahin ang kwento na nakaukit doon. Mainit pa ang balat niya, bagong gawa pa Yung tattoo, at medyo namamaga pa ang gilid ng tinta.
Bigla niyang hinawakan ang kamay ko nang dumaan ang daliri ko sa Bandang Adams apple niya—mabilis, mahigpit, Parang sinasabi na sapat na at tumigil na ako.
Nagkatinginan kami.
Mga mata niya na matalim Kung tumingin, Maliit lang ang pag-iling niya—halos hindi halata, pero malinaw sa akin. Indikasyon na huwag ko na Siyang hawakan nang ganun.
Kumunot ang noo ko, nagtaka pero hinayaan ko nalang...
Inalis ko ang kamay ko nang dahan-dahan, pero hindi niya binitawan ang kamay ko.
“Sabrina,” sabi niya nang mahina, boses na parang bulong pero puno ng babala. “You’re only turning sixteen. Don’t you dare touch me like that again.”
Tinitigan ko siya.
“Bakit?” tanong ko nang halos bulong na lang. “Bakit bawal, ano ba mangyayari Kong hahawakan kita dito?” Akmang hahawakan ko ulit Yung Adams apple niya..Hinawakan niya ulit ang kamay ko—ngayon ay dinala niya ito sa labi niya.
Gulat akong napatingin at napatayo sa kandungan niya,
Hindi wag ka mag isip ng masama Sabrina normal lang yan nag lalambing Lang ang Kuya mo..
Tumingin siya sa mata ko nang diretso, hinila ako pabalik..
Maya-maya, hinila niya ako paupo sa kandungan niya. Nakatalikod ako sa kanya, nakasandal ang likod ko sa dibdib niya, habang mahigpit na yumakap ang mga braso niya sa bewang ko.
Bumulong siya.
“Ngayon… ano bang assignment mo?”
sabi niya, labi niya malapit na sa tenga ko, hininga niya na mainit sa balat ko,
“U-uhm… limits and continuity po,” sagot ko nang mahina, halos hindi na makapagsalita nang maayos dahil sa biglaang pagpapaupo ulit niya. Yung dibdib niya na mainit at matigas, nakadikit sa likod ko. Yung braso niya na nakayakap pa rin sa bewang ko—hindi naman masikip na parang ikinulong sa bisig niya, Yung sapat na para maramdaman ko na hindi ako makakaalis kung hindi niya payagan.
Tumango siya, parang walang nangyari. Parang normal lang na nakaupo ako sa kandungan niya nang ganito.
“Sige… kunin mo yung libro mo.”
Pero sumunod pa rin ako. Inabot ko yung libro sa gilid ng kama, medyo nahirapan dahil sa posisyon namin, dahil ayaw niya talaga akong bitawan. Habang inaabot ko, napansin kong tumaas yung kamay niya mula sa bewang ko… dahan-dahang umakyat sa tiyan ko, sa ilalim ng manipis kong sando.
Hinawakan nang diretso yung balat ko—yung daliri niya, malamig na metal ng singsing niya, dumudulas sa tela, parang sinusukat kung hanggang saan ako papayag.
Napahinto ako sa pag-abot ng libro.
“K-kuya…” nag aalinlangan kong Sabi..
“Shh,” bulong niya sa likod ng tenga ko.
Parang may nagtutulak sakin na lumabas na ng kwarto niya..
Bumalik siya sa pagkakahawak sa bewang ko, pero ngayon ay pareho na yung dalawang kamay niya sa tiyan ko—naka-spread, parang hinahawakan niya yung init ng katawan ko sa pamamagitan ng damit. parang… sinasadyang dahan-dahan.
Naabot ko yung libro ipinatong ko sa kandungan ko.
Binuksan ko yung libro sa page ng limits and continuity, pero nagba-blur yung mga letra. Hindi ko na maintindihan ang lahat.
Hindi natuloy ang balak nina Darius at Damon na maglaro ng hide and seek sa loob ng paaralan para sa mga bagong estudyante, kaya maaga ring nakauwi si Sabrina.SABRINA POV...Marahan akong kumatok sa pinto ng kwarto ni Kuya Alejandro, bitbit ang notebook at libro sa dibdib ko. Halos alas-siyete na ng gabi, pero kailangan ko talaga siyang tanungin tungkol sa assignment sa limits—hindi ko kasi maintindihan yung part na one-sided limits at continuity sa discontinuities. Sabi niya nung nakaraan Kumatok Lang ako. “Kuya…?”Bumukas ang pinto pagkatapos ng ilang segundo.Bumungad siya—nakasando lang, jogging pants. Napatitig ako sa bagong tattoo sa dibdib at leeg niya.Namumula pa rin yung tinta sa gilid, parang bagong gawa lang. Yung itim na linya na parang ugat na umaakyat mula sa dibdib hanggang leeg..Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong natakot at... na-curious nang sabay."K-kuya Alejandro... nagpa-tattoo ka??" tanong ko nang mahina, mata ko pa rin naka-focus doon sa balat niy
SABRINA'S POVH-hindi mo dapat ‘yan ginagawa sa isang babae,” sabi ko nang mahina pero malinaw, habang nakatitig sa punit-punit na mga pahina ng notebook na nakakalat sa sahig ng rooftop. Kinangisi ni Damon yun, pero hindi na ‘yung ngisi na parang natatawa lang. Mas parang galit na pinipigilan, na parang hindi niya inaasahan na sasagot ako nang ganun.Lumapit siya sa akin—mabagal na humakbang, hanggang magkadikit na halos ang sapatos namin. Ang init ng araw ay walang kwenta kumpara sa lamig ng tingin niya.“Anong Sabi mo?” mapang asar niyang Sabi bahagyang yumuko ngising ngisi..Hindi ako gumalaw agad. Pero nang makita kong hindi siya aatras, humakbang ako paatras."Salbahe ka.." kabado Kong Sabi..“Salbahe? Ako? Bakit, Ano ba dapat ang gawin sa kanya?” tanong niya, habang tinuturo ang babaeng umiiyak parin.“Sa tulad niyang bastos at hindi marunong gumalang?”Umiling ako nang mabilis. “Ikaw ang bastos. Hindi ka marunong gumalang sa babae… parang wala kang ina na nagtuturo sa’yo ku
SABRINA'S POV Nasa kwarto pa rin si Sabrina, nakatayo sa harap ng full-length mirror na may gold frame— Ang kwarto ay maluwang, may malalaking bintana na may heavy cream curtains, at sa likod niya ay ang walk-in closet na puno ng mga damit na hindi pa niya nasusuot. Pero ngayon, naka-uniform na siya, at pakiramdam niya kahit mag dadalawang linggo na siya Dito ay parang naka-costume pa rin siya para sa isang papel na hindi niya sigurado kung kaya niyang gampanan.Huminga siya nang malalim habang tinitingnan ang sarili sa salamin. Ang puting long-sleeve polo ay naka-tuck in nang maayos sa navy blue pleated skirt. Medyo nanginginig ang kamay niya habang inaayos ang necktie—yung knot ay hindi pa rin perpekto, medyo crooked sa gilid. Tinulungan siya ni Mommy Zamara kahapon sa knot nito, pero ngayon ay parang nawawala na Naman sa memorya niya Kung paano. “Relax lang, Sabrina,” bulong niya sa sarili. Kinuha niya ang maliit na silver cross necklace mula sa vanity table—yung tanging baga
Halos magdadalawang linggo na akong nandito sa malaking bahay na ito, pero pakiramdam ko hanggang ngayon ay parang bisita pa rin ako. Lahat ng mamahaling gamit na ibinigay sa akin ni Mommy Zamara—mga bag na mukhang mamahalin, mga sapatos, damit—nakaayos pa rin sa malaking aparador ng aking kwarto. Hindi ko pa rin magawang gamitin Lahat sa dami. Nasa harap na ako ng pinto ni Kuya Alejandro. Suot ang Hello Kitty pajama ko rosas at puti.. Naaalala ko pa yung sabi ni mommy Zamara kanina sakin..“Sabrina… kapag may mga aralin kang hindi mo naiintindihan o may assignment ka, andiyan si Kuya Alejandro. Pwede kang magpaturo sa kanya, huwag kang mag-alala—mabait naman ‘yon.”Iyan ang sinabi sa akin ni Mommy Zamara Pero ngayon, habang nakatayo ako rito sa madilim na hallway, pakiramdam ko ay masyado akong maliit para sa bigat ng gabing ito.Mahina akong kumatok. “K-kuya Alejandro…?”Walang sagot.Alas-diyes na ng gabi. Baka tulog na siya. Pero kanina natanaw ko pa siyang paakyat wala pan
SABRINA'S POVMatagal ko nang naririnig mula kay Sister Fe ang mga kwento tungkol sa pamilyang Montenegro—ubod daw ng yaman, bukas ang kamay sa pagbibigay ng donasyon sa simbahan, at parang walang katapusang biyaya ang ipinagkakaloob sa kanila ng langit. Hindi ko inakalang ako mismo ang magiging bahagi ng kanilang mundo.Napatitig ako sa harap ng malaking pintuan ng mansion. Mataas at makapal na pinto ang bumungad—mga haliging marmol na parang nasa palasyo, kristal na chandelier at hagdanang engrande na parang dinisenyo para sa mga hari at reyna. Sa kamay ko, mahigpit na nakahawak si Ma’am Zamara—o dapat nga palang Mommy Zamara na.“Sabrina,” mahinhin niyang sabi habang hinahaplos ang buhok ko, “simula ngayon, dito ka na titira. Ito na ang magiging tahanan mo. At simula ngayon… ako na ang mommy mo. At siya—” tumingin siya sa matangkad na lalaking katabi niya, ang lalaking may matalim na tingin at ngiti na parang may lihim, “—siya si Daddy Asmodeus mo.”Parang may kakaibang bigat a







