Home / Romance / Widower's Fake Wife / Chapter 2: Agreement

Share

Chapter 2: Agreement

Author: Ellucidera
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-11 15:22:38

Ysabel Montecillo's POV

"Marriage?"

Napataas na naman ang kilay ko sa lalaking nasa harapan ko, waiting for him to take back what he had just said.

He didn't.

Sa halip ay inayos niya lang ang suot niyang relo.

"Yes. Marriage."

Natawa ako.

"Proposal ba ‘to o business deal?"

"Whichever makes you agree."

"Wow. Galing!"

Napabaling ang tingin ko nang tumikhim si Attorney Villanueva, muntik ko nang makalimutang nasa isang meeting kami kasama ang mga attorneys.

"Perhaps we should discuss the proposal before making any assumptions. Mr. Serrano believes that a legal marriage would provide a more stable arrangement for the child, especially considering the circumstances."

I scoffed.

"At anong magiging role ko? Asawa sa papel? Surrogate na lang, ganon?"

"That's not what I want," Rafhayeel answered.

"Then what do you want?"

Huminga siya ng malalim.

"I want to be involved in every step of my child's life. I don't want to miss another opportunity to give this baby the family Ellara and I once dreamed of."

For a moment, nakaramdam ako ng awa sa kanya.

Just for a moment.

"Okay."

Napataas muli ang kanyang kilay. "Okay?"

"Huwag mo akong tignan ng ganyan, hindi pa ako pumapayag."

"Then what are you agreeing to?"

I took a deep breath.

"I-co-consider ko ang proposal mo, pero may kondisyon."

Napasandal siya.

"I'm listening."

Umayos ako ng upo.

"Una, ayokong papakialaman mo ang buhay ko.”

He nodded.

"Reasonable."

"Pangalawa, lahat ng pregnancy-related medical expenses ay sagot mo.”

"Alam ko ‘yon. I will provide everything for my child. Given na ‘yon."

"Pangatlo, huwag kang maiinlove sa akin."

One corner of his mouth lifted.

"As if."

Sinamaan ko siya ng tingin, kapal talaga.

“Last na, lumayo ka sa ‘kin ng mga 100 meters.”

Naging seryoso ang expression niya dahil sa sinabi ko.

“I won’t allow that. Why would you forbid me to feel my child?”

"Sinabi ko ba ‘yon?"

"You said I should stay a hundred meters away from you."

"Exactly. Sa akin. Hindi ko sinabing pati sa anak mo."

"How am I supposed to feel my child if I can't even get near you?"

Natigilan ako. Oo nga naman.

"Mr. Serrano, ang ibig kong sabihin, huwag kang masyadong dikit nang dikit sa akin."

"Why would I do that?"

I gave him a sarcastic smile.

"Baka mamaya gusto mo pang sabay tayong matulog para maramdaman mo ang baby every night."

"That's ridiculous."

"Kaya nga nililinaw ko na agad."

Napailing siya at sumandal sa upuan. Mukhang nauubos na ang pasensya niya sa akin. Well, same here, Mr. Serrano. Same here.

"Look," he started, his voice calmer this time. "I don't intend to make you uncomfortable. But I want to be present during the pregnancy. I want to attend the checkups, know how the baby is doing, and be there when I can."

Napatingin ako sa kanya. Bakit ako natutuwa?

"Edi gawin mo," sagot ko. "Hindi ko naman ipinagbabawal. Pero sana maintindihan mo rin na may sarili akong space. Hindi porket dala ko ang anak mo, kailangan mo nang bantayan ang bawat galaw ko."

"I understand."

"Good. At saka, kung gusto mong maramdaman ang baby, sabihan mo ako. Hindi iyong bigla ka na lang hahawak sa tiyan ko."

He nodded.

"Fair enough."

"Finally. May napagkasunduan din tayo."

"Can we move on to the my conditions now?"

Gaya-gaya naman.

"Sige."

Tumikhim si Attorney Villanueva bago muling nagsalita.

"Now that we've clarified that, perhaps we can discuss the living arrangement. Mr. Serrano is offering his private villa in Tagaytay until the delivery."

"Ano?"

"Your safety and the baby's," sagot ni Rafhayeel. "The place is quiet, away from the city, and has enough space for you to be comfortable. I can also arrange for a doctor to monitor your pregnancy."

"May sarili naman akong bahay."

"I know."

"Bakit naman ako titira doon?"

"Because I want to make sure you're properly taken care of."

Napataas ang kilay ko.

"Sinasabi mo bang hindi ko kayang alagaan ang sarili ko?"

"That's not what I meant. I'm saying that your pregnancy needs proper attention. I have the resources to provide that, and I want to make sure you have everything you need."

Napakagat ako sa loob ng pisngi ko.

I held his gaze for a few seconds before looking away.

"Now, about the marriage," aniya.

“Kailangan pa ba talaga ‘yon?"

"Yes."

"I'm not asking you to pretend that we're a real couple. I just want us to have a clear arrangement. We can live together as husband and wife, but we don't have to interfere with each other's personal lives."

"So basically, roommates tayo na may wedding ring?"

"If that's how you want to describe it."

I rolled my eyes.

"At huwag kang mag-expect na magiging sweet wife ako. Hindi ako marunong magluto ng five-course meal, hindi ako mahilig mag-asikaso ng lalaki, at lalong hindi ako magigising nang maaga para lang ihanda ang breakfast mo."

"I have a chef."

"Good. At least hindi ako mamamatay sa kusina."

"Anything else?"

“Wala na.”

"Certainly, Ms. Montecillo. We'll prepare a formal agreement covering the arrangements you've discussed. We'll also make sure that the provisions are properly reviewed and consistent with applicable laws."

Tumango ako at tumayo na.

“Where are you going?”

“Uuwi?”

Hindi niya pa ako sinasagot ay tumayo na siya at hinila na naman ako pero this time, pumiglas na ako.

“Hoy, hindi ako aso na hihila-hilain mo lang ha. Sabi ko, ‘di ba? No physical touch!”

“Tsk! Uuwi na tayo,”

“Uuwi ako mag-isa. Sa bahay ko.”

Bago pa ako makaangal ay nakarga na niya ako. Bwesit talaga!

“Ano ba! Hindi pa ako nakakapag-impake! Ibaba mo ako, ngayon na!” sigaw ko.

Nagpatuloy lang siya sa paglalakad, binabalewala ang mga tinginan at bulungan sa paligid. Hintayin mo lang talagang makawala ako dito, sasapakin talaga kita!

“I’ll buy you new things. I don’t want my kid to grow up inside you suffering from your worn-out clothes. It’s unhealthy.”

“Nilalabag mo na ang conditions ko!”

“I’m simply taking care of you. See, hindi ka na mapapagod maglakad.”

“Tumahimik ka!”

Tinignan ko siya ng masama hanggang sa mailapag niya ako sa magara niyang kotse.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Widower's Fake Wife   Chapter 6: Glaring eyes

    Ysabel Montecillo’s POVTatlo na kami sa mesa.Si Raf sa dulo, gaya ng dati. Ako sa kanan niya, dahil iyon ang sabi niya kaninang umaga at hindi ko na pinagtalunan. Si Daniel naman, sa harapan namin.Dumating si Odette na may dalang mainit na sabaw at inihaw na isda. Pagkalapag niya ng plato ko, may inilagay pa siyang maliit na mangkok sa tabi nito.Champorado.“Hindi po ba sabi ni Ma’am, favorite niya ito?” bulong ni Odette, sabay tingin kay Raf. “Pinainit ko po ulit.”“Champorado?” Tumaas ang kilay ni Daniel. “For dinner?”Sumubo na ako at hindi na siya sinagot pa.“Tuyo?” Napatingin siya sa platito sa gitna. Tapos sa mukha ko. Tapos sa mukha ni Raf na biglang naging seryoso. “Wait. You’re telling me my cousin, ang taong hindi kumakain ng kahit anong hindi imported, allowed ‘yan sa mesa niya?”“It’s for the baby,” mabilis na sabi ni Raf.“Ahh.” Ngumiti si Daniel, ‘yung ngiting alam niyang may nakuha siyang impormasyon. “For the baby.”“Eat your food.”“Hindi pa nga ako nagsisimula.”

  • Widower's Fake Wife   Chapter 5: Cousin

    Ysabel Montecillo's POVHindi ko alam kung kailan ako nakatulog.Ang huling naaalala ko, nasa kalsada kami pababa ng Tagaytay, at kumikislap ang araw sa pagitan ng mga puno. Nang magising ako, hindi na gumagalaw ang kotse.May nakapatong na jacket sa balikat ko. Amoy kape at mamahaling pabango.Dahan-dahan akong dumilat. Nakahinto kami sa harap ng gate ng villa, patay na ang makina. Nakasandal si Raf sa upuan niya, nakatingin sa akin.Hindi sa daan. Sa akin.“Gising ka na.”“Bakit hindi mo ako ginising?”“You looked tired.” Nagkibit-balikat siya. “And you were snoring.”“Hindi ako humihilik!”“Small snores. Like a kitten.”Tumawa siya, mababa at masarap pakinggan, at bigla kong naramdaman na masyado kaming malapit. Bumilis ang tibok ng puso ko sa pagngiti niyang iyon, minsan ko lamang masilayan iyon sa lobb ng isang linggo naming pagsasama.Napailing ako. Bawal ‘tong nararamdaman ko.Hindi pwede. “Gaano na tayo katagal dito?”“Forty minutes.”“Forty minutes?!”“I didn’t want to wake

  • Widower's Fake Wife   Chapter 4: Check-up

    Ysabel Montecillo's POVMay sticky note na nakadikit sa pinto ko.Maaga pa. Hindi pa man ako nakakapagmumog, napahinto na ako sa harap nito, nakatitig sa sulat-kamay na parang galing sa mamahaling pen.Breakfast at 8. Don’t skip it. You need to eat for the baby.– RNakakainis kung gaano ako kabilis ngumiti. Mabilis kong binura sa mukha ko iyon, bago pa makita ni Odette na nakasilip na pala sa hallway, hawak ang walis.“Magandang umaga po, Ma’am Ysa,” sabi niya, ang laki ng ngiti. “Maganda po ang gising ni Sir ngayon.”Kagat-labi akong pumasok ulit sa kwarto.“Baby,” sabi ko, “kalimutan mo na lahat ng narinig mo kagabi.”Lumabas ako ng banyo at binuksan ang closet para kumuha ng damit. Doon ko napansin na wala na ang mga lumang damit ko. Dinala raw ng maid sa laundry, sabi ng note sa ibabaw ng kama.Ang natira lang ay ang mga pinamili niya.Napabuntong-hininga ako. Wala akong choice. Pinili ko ang pinakasimpleng damit, isang puting dress na hanggang tuhod, walang burda, walang kung an

  • Widower's Fake Wife   Chapter 3: He's hot!

    Ysabel Montecillo's POVNapangiwi ako nang tumambad sa akin ang sandamakmak na paper bags na galing sa iba’t ibang brands. Parang may nagbukas ng mall sa sala. Aanhin ko naman ang mga ‘yan?“Akin lahat ‘yan?”Ngumiti siya sabay tango. “Ako po mismo ang pumili. Hindi naman po nagkakalayo ang sizes natin kaya hindi ako nahirapan. Isukat niyo na po.”“Isukat? Lahat?”“Lahat po.”Wala akong nagawa nang dalhin niya ako sa taas habang sinesenyasan niya ang mga maid na ipasok sa kwartong binigay sa akin ang mga iyon. Isang paper bag, dalawa, tatlo... hindi ko na mabilang. Wala na ba talaga akong karapatang tumanggi sa mga taong ‘to?Pagkatapos ng ilang oras na pagsusukat ng damit, sapatos, at kung anu-ano pang hindi ko alam kung saan gagamitin, para akong runway model na walang audience. Nang makahiga ako, parang bumagsak na lang ako sa kama.Madilim na nang magising ako. Hindi ko na nga namalayan kung anong oras ako nakatulog.Napaupo ako at kinusot ang mga mata. Sandaling nanatili ang ting

  • Widower's Fake Wife   Chapter 2: Agreement

    Ysabel Montecillo's POV"Marriage?"Napataas na naman ang kilay ko sa lalaking nasa harapan ko, waiting for him to take back what he had just said.He didn't.Sa halip ay inayos niya lang ang suot niyang relo."Yes. Marriage."Natawa ako."Proposal ba ‘to o business deal?""Whichever makes you agree.""Wow. Galing!"Napabaling ang tingin ko nang tumikhim si Attorney Villanueva, muntik ko nang makalimutang nasa isang meeting kami kasama ang mga attorneys."Perhaps we should discuss the proposal before making any assumptions. Mr. Serrano believes that a legal marriage would provide a more stable arrangement for the child, especially considering the circumstances."I scoffed."At anong magiging role ko? Asawa sa papel? Surrogate na lang, ganon?""That's not what I want," Rafhayeel answered."Then what do you want?"Huminga siya ng malalim."I want to be involved in every step of my child's life. I don't want to miss another opportunity to give this baby the family Ellara and I once dream

  • Widower's Fake Wife   Chapter 1: The Misunderstanding

    Ysabel Montecillo's POVTatlong taon.Tatlong taon na pagtitipid at pagtatrabaho para mabuo ko ang buhay na mayroon ako ngayon. Ilang beses ko na ring naisip kung tama ba ang desisyon kong magkaanak nang walang asawa, na walang suporta mula kanino. Pero sa tuwing naiisip kong kinaya ko lahat nang mag-isa, I am confident enough na kaya kong bumuhay ng isang batang matatawag kong akin.At ngayon, sa wakas, mangyayari na iyon."Konting tiis pa, baby. Mommy's doing her best."I smiled, Mommy na ako. Minsan talaga, nahuhuli ko na lamang ang sariling kinakausap ang tiyan ko kahit wala pang gaanong makikitang pagbabago. Natigilan ako nang tumunog ang phone ko at nang tignan ko ang nasa screen, galing iyon sa fertility clinic. "Good morning, Ms. Montecillo. We would like to request your presence at the clinic today. There are some matters regarding your IVF procedure that need further discussion."Nawala ang ngiti ko, nakaramdam ako ng kaba."May problema po ba?""Please don't worry. The doc

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status