FAZER LOGINCrassus froze when he saw Raine was trying to hold back her tears. Lumunok pa ito para lang umurong ang luha nito.Hindi nakatiis si Crassus, Muli niya utong niyakap , at sa pagkakataon'g iyon ay mahina ng umiyak si Raine. Nabalisa si Crasssus. Hinaplos niya ang buhok nito habang nakayakap kay Raine. "I heard from Julie that you had a fight with your mom,” he said, his voice laced with concern. “What’s going on?"Natahimik si Raine. Iniwas niya ang kanyang mata at inayos sa pagpahid ang luha. "W-wala."Crassus’s eyes darkened, a flicker of restrained anger passing through them. “So you’re not going to tell me?”Muling natahimik si Raine. Tinitigan niya ang hawak na bulaklak. "Ano...." Dahan-dahan siyang kumawala sa yakap ni Crassus. "Tungkol lang kay Athelios.""Liar," he said. "Alam kong wala kang pakialam sa kapatid mo."Muling natahimik si Raine. Nilaro niya at inikot-ikot ang hawak ang bulaklak. "Iyon nga iyon."Naningkit ang mata ni Crassus. "You're not good
Mapait na wika ni Raine habang makahulugang nakatitig sa kanyang mama. "Ano? Itatakwil muna ako?"Napatda si Roberta sa narinig. Kumikibot-kibot ang kanyang labi habang nakatitig kay Raine. "Nak naman.""Tch!" Pait na ngumiti si Raine. Lumunok siya. Tinitigan niya si Roberta. "May magagawa pa ba ako? May choice ba ako noong mga time na 'yon? Siyempre, wala," malungkot na wika niya. "Masisisi mo ba ako? Walang gustong tumulong sa akin. Iniiwasan na ako ng mga tao. Baun ako sa utang. Kahit na may sideline ako, kulang pa rin ang sweldo ko. Pinapaaral ko pa ang sarili ko. Si Athelios, ayaw tumulong. Gusto na lang niya na mamatay ka. Iyong mga kadugo mo, ayaw rin tumulong. Ilang beses na ako palipat-lipat ng boarding house kasi hindi ako makapagbayad ng maayos sa renta. Pati sarili kong pagkain, kailangan ko pa'ng tipirin. Ngayon, sabihin mo sa akin. Marumi pa ba ako sa paningin mo?"Napakurap-kurap si Roberta sa narinig. Nagulantang siya. Hindi niya inaasahan na ganoon kalala ang pinagdaa
Hindi kaagad naka-imik si Crassus nang marinig niya ang sinabi ni Raine. Blangkong tinitigan niya ito. Hindi pa rin ito tumitigil sa kakaiyak. So Raine's mother finally told her the truth. Crassus eagerness to wait had finally paid off. Ang tagal niyang nagtimpi na huwag sabihin kay Raine ang tungkol sa pagkatao nito. He was so impatient about it— thank goodness, he was able to restrain himself.Mas lalo'ng humagulhol si Raine. Bumalik sa reyalidad ang isip ni Crassus. Nagtaas-baba na rin ang baba nito dahil sa kakaiyak. Napatiimbagang si Crassus. Binuhat niya ito at dinala sa loob.Subalit nang marating ni Crassus ang sofa ay hindi niya tuluyang inilapag si Raine. Umupo siya roon habang kinandong niya ito. Patuloy pa rin ito sa pag-iyak. Binalewala nito ang pagbuhat niya, patunay lang na okopado ang isip nito. Kung sa ibang pagkakataon pa ay matagal na sana ito nagreklamo, pero hindi. Umiiyak pa rin ito.Hindi nagsalita si Crassus. Alam niya'ng nasasaktan ito sa nalaman kaya binigy
Kumunot ang noo ni Crassus nang makitang patay na ang ilaw ng living area. Tahimik na ang villa. Kahit ang mga katulong ay hindi na pakalat-kalat sa sala. Sinipat niya ang suot na relo, pasado ala siyete pa lang ng gabi. Sinara ni Crassus ang pinto. Pupuntahan niya sana ang kwarto ni Manang Lena nang biglang nagpakita si Scott. "Where is she?" Crassus asked as he stared to his cousin. Si Raine kaagad ang pumasok sa isip niya. Kapag ginabi siya ng uwi ay madalas na naghihintay ito sa kanya. Subalit hindi niya ito nakita ngayon. Kahit sa sala ay hindi kya ito nadatnan na nag-aabang. "Room," Scott replied. "Something's off. Her mom visited earlier. She came straight here. Kahit na galing pa siya sa province."Tinabingi ni Crassus ang kanyang ulo. "Maybe she's just missed her daughter.""I hope so." Namulsa si Scott. Ininguso niya ang hagdan. "She's upstairs."Crassus nodded. Aalis na sana siya nag may nakalimutan siyang itanong kay Scott. "Is everything good while I'm away?""Yes
"H-hindi ako ang tunay mo'ng ina, Raine."Nagulantang si Raine sa narinig. Parang pinompyang ng husto ang kanyang puso. Natulala siya habang nakaawang ang kanyang labi. Pansin ni Roberta na nawalan ng imik si Raine. Dahan-dahan niya'ng niyugyog ang kamay nito. "Tina..." sambit ni Roberta para kunin ang atensiyon nito. Hinaplos niya ang pisngi nito. "Tina..."Kumukurap-kurap si Raine. Tulalang lumingon siya sa kanyang mama.Napapikit ng mariin si Roberta. Pinagdikit niya ang kanilang mga noo at kanyang ikinulong ang pisngi nito sa kanyang mga kamay.Tinabig ni Raine ang kamay ni Roberta. Hilaw siyang ngumiti."N-nagbibiro ka lang po, hindi ba, mama?" muling tanong ni Raine. Dahan-dahan siyang umiling. "Hindi ba?"Lumunok si Roberta. Mas lalo siya naging balisa nang makitang natuliro ulit si Raine. "P-pero itong tandaan mo, Tina. Kahit hindi ka nanggaling sa akin, tinuturing kita na parang sarili kong anak. Kahit anuman ang mangyari, hindi ako mawawala sa tabi mo.""A-ano ba iyang p
Dumaan ang ilang araw matapos mangyari ang insidente ay naging bugnutin si Raine. Tatlong araw ng hindi umuuwi si Crasssus sa villa. Naninibago siya dahil panay ang mga katulong, si Scott at si Rothan ang kanyang mga kasama. Gusto niya sanang lumabas pero hindi naman siya pinapayagan. Simula ng may humarang sa kanila ay naging maingat na si Crassus. Bago ito pumunta ng business trip ay binilinan na nito si Scott na huwag siya palalabasin kung hindi importante. Kahit pagkatapos ng review class niya ay diretso uwi na siya sa bahay. Hindi katulad dati na hawak pa niya ang kanyang oras.Pabor naman iyon sa kanya, pero nakaraang araw lang iyon. Nahihirapan pa siyang maglakad noong time na iyon dahil sa pèmpem niya kaya okay lang sa kanya. Pero ngayon na kaya na niya'ng kumilos, pakiramdam niya ay parang kinadina ang kanyang paa."Tch! Business trip," maktol na wika ni Raine nang nakasimangot. "Sino'ng niloloko mo? Iniiwasan mo lang ako. Loko talaga ang orangutan na 'yon."Hanggang ngayon
Habol ni Raine ang kanyang hininga habang namamangha nakatitig kay Crassus. Hinila niya ang kanyang kamay pero naging limitado ang kilod niya dahil sa posas na ikinabit nito.Napatiimbagang si Raine. "Mr. Almonte, ano na naman ba 'to?'Ngumisi si Crassus. Lumuhod ito sa kama pero hindi ito umalis s
"Crassus..." sambit ni Raine nang hindi gumagalaw. Nang maramdaman niya ang mumunting halik ni Crassus sa kanyang leeg ay napalunok siya. Nabato siya sa kanyang kinatatayuan.Tumigil si Crassus. Bigla ay nanlansik ang mga mata nito. Hinaklit nito ang kamay niya at napatiimbagang."What's that smel
Imbes na mawala ang inis ni Raine ay domoble pa iyon mula nang makausap niya si Tia. Dala-dala niya iyon hanggang sa kanyang pag-uwi. Kahit si Diana ay hindi na nakaimik nang sinikmatan niya ito ng tingin.Kaya pala matagal ito nakabalik kanina. Tumambay pala ito sa nadaanan nito na estante ng mga
Habang namamasyal sina Raine at Diana sa plaza ay marami na silang nakita. Doon na rin sila kumain ng hapunan dahil may nagtitinda roon ng meal set. Affordable lang iyon at mainit pa. Natatakam si Raine kaya inaya niya si Diana. Nilibre niya ito.Pagkatapos kumain ay nagpatuloy sila sa pag-wiwindow







