LOGIN"Matagal ng patay ang Papa ko," matabang na sagot ni Crassus na siya'ng ikinaawang ng labi ni Sergio.Natahimik ito. Naitungo nito ang ulo at tulalang tumitig sa sahig. Hindi nakatiis si Victoria. Nilapitan niya ito at hinagod ang likod. Nasa ganoong paraan ba nito pinapakalma si Sergio."Crassus..." ani ni Victoria habang ang kamay ay humahaplos sa likod ni Sergio. "Can you be a little bit nice? After all—""You tell me why I should do that,” Crassus retorted. “Aside from being my father, has he ever done anything good?” Crassus retorted. "In the first place, ano ba ang rason ninyo at bakit naisip pa ninyo na umuwi? I thought you two were living comfortably in Spain. Ah..."Ngumisi si Crassus. Humakbang siya ng isang beses at tumango-tango."My bad, I remember now. My perfect father was diagnosed with depression right?" Crassus asked sarcastically.Namilog ang mata ni Raine sa narinig. Binalingan niya sina Victoria at ang Daddy ni Crassus. Parehong gulat din ito na
Nang marinig ni Raine ang sagot ni Victoria ay blangko ang kanyang ekspresyon. Tahimik niya ito'ng tinitigan.Sa totoo lang ay hindi niya alam kung paano ito pakitunguhan. Sa tuwing nakikita niya ito ay naalala niya ang reaksiyon ni Crassus. Iniisip din niya na dapat ay hindi siya manghimasok sa away pamilya nila Crassus, pero sa tuwing maalala niya ang dahilan kung bakit namatay ang mama nito ay hindi niya maiwasan madala. Hindi man vocal si Crassus sa nararamdaman nito, subalit alam niya'ng nasasaktan ito.Nasa pamamahay nila ang dahilan kung bakit namatay ang mommy nito. Lihim na ipinagsalamat ni Raine na hindi kasama ni Victoria ang ama ni Crassus, dahil kung hindi—mas lalo siyang ma-pepressure kung paano haharapin."Ano po ba'ng gusto mo'ng itanong?" malamig na tanong ni Raine."Ah..." Hilaw na ngumiti si Victoria. "Gusto ko lang sana malaman kung dito ba kayo nakatira ni Crassus."Umiling si Raine. "May sariling villa si Crassus. Doon po kami nakatira," malamig
Tulalang nakatitig si Raine sa sungkod na binato ni Lolo Faustino sa anak nito. Lumingon siya sa Papa ni Crassus. Kagaya niya ay gulat na gulat din ito."Sir," sabat ng babaeng kasama ni Sergio. " Alam namin na malaki ang kasalanan niya sa inyo, pero pwede bang ipagpabukas na natin ito? Bawal kay Sergio ang stress dahil—""You should’ve thought of that before you both barged in here,” Crassus said flatly. His jaw tightened slightly as irritation flickered across his face. “And what about Abuello? He’s old too. Hindi ni'yo ba naisip na makakaapekto rin sa kalusugan niya ang pagpunta ninyo rito?"Napayuko ang babaeng kasama ni Sergio dahil sa hiya. "Tama na," awat ni Raine. Bumuntonghininga siya. "Huwag na tayong magtalo. Pareho naman na walang pakikitunguhan na maganda kapag nagtatalo pa kayo," mahinahon niya'ng ani pero may bahid ng pangangaral ang tono. "Magakainitan kang kayo ng ulo.""And who are you?" Sergio asked.Lumingon si Raine sa ama ni Crassus. "She's m
"Sorry po, Señor pero parents mo po iyong bagong dating na bisita." Parang binuhusan ng malamig na tubig si Crassus. Tuluyan nawala ang kanyang antok. Kahit si Raine ay napabangon sa higaan nang marinig ang sinabi ni Manang Linda. Naglapat ng mariin ang labi ni Crassus. "Pakisabi, hintayin nila ako na bumaba. Magbibihis lang ako," malamig na wika niya. Tumango si Manang Linda. "Sige po," magalang na sagot nito. "Does grandfather know about this?" Crassus asked. Umiling si Manang Linda. "Hindi po, Señor," sagot niya. "Good." Crassus sighed in relief. Iminuwestra niya ang kanyang baba. "Paki-asikaso po muna sila, Manang. Thank you." Bahagyang yumuko si Manang Linda. "Walang anuman po, Señor," magalang na sagot niya sabay alis sa harap ni Crassus. Napatiimbagang si Crassus. Napahawak siya ng mariin sa hamba ng pinto. Napansin iyon ni Raine kaya bigla siyang nag-alala. "Samahan na kita," presinta ni Raine. Umalis siya sa kama at tumayo. **
"Slap your husband for me."Napaamang si Raine. Mabilis siyang lumingon kay Crassus para sana basahin ang reaksiyon nito. Subalit hindi umimik si Crassus. Titig na titig lang ito kay Lolo Faustino.Lumunok si Raine. "T-teka lang po," ani niya na biglang na-pressure. Peke siyang ngumiti habang binalingan si Lolo Faustino."S-sigurado po ba kayo niyan, L-lolo?" Tumayo si Lolo Faustino. Mabagal siya'ng naglalakad. Nang malagpasan niya si Raine ay huminto siya. "Do it for me,” Don Faustino said in a firm yet weary tone. He pinched the bridge of his nose before letting out a heavy sigh. “And talk to him. Maybe he thinks too highly of himself—that’s why he didn’t even bother telling me about the operation.” His gaze darkened with disappointment as he looked away. “Talk to him. Mamumuti ang mata ko sa batang iyan."Ngumiwi si Raine. Napakamot siya sa kanyang ulo. Pasimple niyang tinitigan si Crassus.Paano naman niya ito sasampalin? Titignan lang niya ito sa mata ay mapapaatras na siya. Ok
"I don't want to see your face," Crassus said in a cold tone. "The next time you insult my wife, sisiguraduhin ko na may kalalagyan ka.""Ma'am," ani ni Erasha. "T-tara na po." Mangiyak-ngiyak na tumayo si Tia. Binalingan niya si Raine at saka ito tinapunan ng isang nakakamatay na tingin. "You're so lucky," she hissed. Saka niya tinitigan si Crassus. "Fine! Kung gusto mo'ng kunin ang bahay, so be it! Parang hindi ko naman kayang bumili ng bago!" Pagmamayabang pa niya. Tinitigan ni Tia si Raine mula ulo hanggang paa. Umismid siya. "Huh, what now? Hindi mo totoong mama si Roberta. Iyong kinikilala mo rin na ama mo, patay na rin. Poor you, I heard iyong papa mo lang ang nakakaalam sa buong pagkatao mo. Paano mo siya matatanong eh patay na siya?" panunuyang tanong ni Tia.Napatiimbagang si Raine. Humakbang siya ng isang beses subalit pinigilan siya kaagad ni Crassus. Malamig na tiningnan ni Raine si Crasssus. Saka niya binalingan si Tia. "Masyado ka ng maraming nalalaman," saad ni Ra
Habang nag-uusap sina Raine at Roberta sa loob ng kwarto, matiyaga na naghihintay sa baba ng hospital si Crassus. Malapit na mag-alas sais ng gabi, pero hindi niya magawang isturbuhin ang dalawa. Alam niya na namimiss nito ang isa't-isa kaya pinagbigyan niya si Raine. Ang tagal nitong naghintay na
"Raine, matagal akong na-ospital. Imposible iyang sinasabi mo," ani ni Roberta sa nagdududang tingin.Hindi makatingin si Raine sa kanyang Mama. Inayos niya ang kumot nito. Kumunot ang noo ni Roberta. "Raine?"Napalunok si Raine bago magsalita," po.""Hindi mo pa sinasagot ang tanong
"A-anak?" Makapigil hininga na tinitigan ni Raine ang kanyang Mama na nakaupo sa higaan. Nakaawang ang kanyang labi. Na tila ba nakakita siya ng isang himala sa kanyang harapan. Nasa pinto pa siya ng kwarto nito. Nakahawak pa siya sa door knob para kumuha ng suporta roon. Pakiramdam niya ay parang
“Crassus, huwag masyadong dibdibin ang problema ah?” payo pa ni Raine na siyang ikinatigil ni Crassus.Hindi makasagot si Crassus. Mataman siya nakatitig kay Raine. Parang may batingaw na kumakampa sa utak niya, dahilan upang mabingi ang kanyang sistema.Napilitan na tumango si Crassus. “Oo.” Saka







