ログインMatagal nang magkalaban sina Margaret at Imelda. Sa paglipas ng mga taon, hindi kailanman naging maayos ang kanilang samahan. Samantala, ang relasyon naman ni Margaret kay Roberto ay nanatiling malamig, parang isang sugat na hindi tuluyang naghihilom, at wala ring malinaw na katapusan.Ngunit sa pagdating ni Maxine, tila isang maliit na bato ang inihagis sa tahimik na tubig at sa isang iglap, nagulo ang lahat. Ang simpleng presensya niya ay sapat na upang baguhin ang umiiral na balanse at wasakin ang mga relasyong matagal nang nakatayo.Si Maxine, matalino, banayad, at may kagandahang kasing-linaw ng niyebe ay parang isang munting anghel na hindi mo maiiwasang hangaan. May kakaibang liwanag sa kanya na agad nakakahatak ng loob ng sinumang makakasalamuha niya.Tahimik siyang tiningnan ni Margaret, tila sinusukat ang lalim ng pagkatao nito. Maya-maya ay nagsalita siya, may halong pagtataka sa tinig.“Maxine, isang beses pa lang tayong nagkita, pero tinutulungan mo na ako nang ganito.
Napasinghap si Margaret sa matinding gulat.“Roberto, baliw ka ba? Kapag kinuha ang dugo ng puso mo, tiyak na mamamatay ka! Hindi ko kailangan na ipagpalit mo ang buhay mo para sa akin. Wala kang obligasyon na gawin ito at lalong ayokong may utang na loob sa ’yo!”Hindi man lang siya nilingon ni Roberto. Diretso ang kanyang tingin kay Maxine, malamig ngunit buo ang pasya.“Magsimula na tayo.”Agad siyang hinawakan ni Margaret, mariin at halos nanginginig.“Roberto, a-ayokong iligtas mo ako! Naririnig mo ba ako? Maxine, huwag kang makinig sa kanya. Hindi ako pumapayag!”Tiningnan ni Maxine ang dalawa. Ramdam niya ang mabigat at nagyeyelong tensyon sa pagitan nila, tila punong-puno nang hindi nasasambit na damdamin.Ngunit sa halip na mag-alala, marahan siyang ngumiti.“Sir, hindi na kailangang madaliin ang paggamot kay Margaret. Maaari kong gamitin ang acupuncture para pansamantalang supilin ang lason sa kanyang katawan.”Bahagya siyang huminto, saka sinulyapan si Roberto.“P
Diretsong nahulog si Roberto mula sa kama at malakas na bumagsak sa sahig.Nakatayo si Maxine sa may pintuan at nasaksihan niya ang lahat. Ang kinikilalang hari ng mundo ng negosyo na si Roberto ay walang-awang sinipa paalis ng kama ni Margaret.Napasinghap siya, saka hindi napigilang matawa.Tuluyan nang kumawala ang kanyang tawa.Tumayo si Roberto, bahagyang naninigas ang katawan sa inis. Una niyang pinukol ng malamig na tingin si Margaret bago dahan-dahang humarap kay Maxine.“Maxine, ano ba ang pinagtatawanan mo?!”Pinilit pigilan ni Maxine ang kanyang sarili, ngunit halatang hirap na hirap siya.“Pasensya na, Mr. Aguilar. Hindi naman po talaga ako tumatawa, maliban na lang kung hindi ko na mapigilan.”Natahimik si Roberto, bakas ang pagkainis sa mukha.'Sapat na ba ang tawang iyan? Halos nawawala na ang respeto.'Samantala, bumaling si Margaret kay Maxine, bahagyang bumawi sa kanyang ayos.“Miss Garcia, pasensya na sa abala.”Lumapit si Maxine, at habang papasok ay hin
Hindi umiwas si Roberto. Tahimik lamang niyang hinayaan si Margaret na ilabas ang galit na kanina pa nito kinikimkim.Maya-maya, muli siyang humiga sa kama at marahang hinila si Margaret papalapit sa kanyang bisig, tila natural lamang na doon ito nararapat.“Naalala mo ba si Maxine?” tanong niya sa mababang tinig.Bahagyang tumango si Margaret at sinabi, “Oo naaalala ko.”“Magaling si Maxine sa medisina,” patuloy ni Roberto. “Isa siya sa mga pinaka-bihirang doktor sa bansa at kilala bilang si Surgery Master. Siya rin ang gumamot sa mga paa ni Mrs. Velasco.”Mahinang ngumiti si Margaret, tila humanga.“Talaga? Ang galing naman. Hindi ko inakala na ganoon pala siya kahusay.”Sandali siyang natahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Hindi ko alam kung bakit pero sa tuwing nakikita ko siya, parang may kung anong humihila sa akin na lumapit. Pero sa anak nating si Monica, wala akong maramdamang ganoon.”Bahagyang nanahimik si Roberto.Sa totoo lang, ganoon din ang
Tinitigan ni Margaret si Roberto, at sa isang iglap ay itinaas niya ang kanyang kamay upang ipulupot iyon sa leeg nito.“Masama ang pakiramdam ko. Mr. Aguilar, pagbigyan mo na lang ako,” mahina ngunit mapang-akit niyang bulong.Alam na ni Roberto, tuwing kusa itong lumalapit, walang mabuting idinudulot iyon sa kanyang pagpipigil. May kung anong apoy ang agad na sumisiklab sa loob niya. Gusto na sana niya itong angkinin doon mismo, nang walang pag-aatubili. Ngunit naalala niya ang nangyari kanina. Ang panghihina nito, ang muntik nitong paghimatay. Hindi pa ito ganap na magaling.Pinilit niyang kontrolin ang sarili.“Margaret,” malamig ngunit mabigat ang kanyang tinig nang magsalita. “Sinasadya mo ba ito?”Kumurap si Margaret, tila inosente.“Sinasadya ang ano, Mr. Aguilar?”Ang pang-aasar. Ang paglalaro sa kanya.Bahagyang kumawala si Margaret, tila babawiin ang kanyang mga kamay, ngunit mabilis siyang hinuli ni Roberto. Hinila niya ito palapit, hanggang sa magdikit ang kanilang
“Imposible naman na maging mabait ako.”Ito ang sinabi ni Margaret habang nakatitig kay Roberto na para bang binabasa ang bawat reaksyon nito. “Ano'ng bahagi mo ba ang hindi ko pa nahawakan? Huwag kang magkunwaring inosenteng binata.”Hindi nakapagsalita si Roberto. Sa sandaling iyon, tila lumalim ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa.Maya-maya, napunit ang mga butones ng polo ni Roberto. Unti-unting nalantad ang kalahati ng matipuno at perpektong hubog ng kanyang dibdib. Dumampi ang malamig ngunit mapusok na kamay ni Margaret sa mainit at matigas niyang kalamnan, kumakapit sa kanya na parang isang mapang-akit na ahas na marunong bumalot at hindi basta-basta bibitaw.Bahagyang lumunok si Roberto. Sa halip na umiwas, hinayaan niya itong manatili sa kanya.Ang init ng katawan niya ay tila nakapagpapagaan sa kondisyon ni Margaret, bagama’t halatang nananatiling maputla at mahina ang kanyang mukha.“Si Monica…” mahina niyang bulong, may halong pag-aalala.“Huwag kang mag-alala
Tumingin naman si Raven kay Madam Agatha nang walang ekspresyon sa kanyang mukha.“Bakit mo ako hinahanap?” tanong niya rito.Lumapit si Madam Agatha at tinuklaw ang mga kalamnan sa baywang niya gamit ang daliring may pulang nail polish. “Ang tigas.”“Alisin mo ang kamay mo!” malamig na utos ni
Tumigil sandali sina Maxine, Althea, at Jessica sa kanilang narinig.“Sikat talaga ang bar sa restaurant na ito. Narinig ko na may main attraction dito na sobrang patok lalo na sa mayayamang babae. Kapag umaakyat siya sa entablado at nag-perfrom, hindi tumitigil ang tip galing sa mga babae,” saad n
Si Shawn ay hindi kailanman papayag na makipag-date si Jessica kay Raven.“Mr. Velasco, masyado ka nang nakikialam. Anong kinalaman mo sa problem ni Jessica?” inis na saad ni Maxine.Tumingin naman si Shawn kay Maxine dahil sa kanyang sinabi. Napakunot ang noo nito habang mataman na nakatitig sa k
Bukod pa roon, nahubad na rin ni Jessica ang kanyang panlabas na damit.Biglang napaungol si Jessica.“A-Ah...”Nais niyang sumigaw, ngunit mabilis na tinakpan ni Raven ang kanyang bibig, mariing pinigilan ang tunog.“Huwag kang gumawa ng ingay,” mahina ngunit mariing sabi niya. “Maaaring marini







