MasukSumandal si Lucas sa aking tabi, ang kaniyang hawak sa aking kamay ay tila nagbigay ng kaunting init sa malamig at nakakatakot na silid na iyon. Tumuwid ang kaniyang tindig at humarap sa doktor nang walang bakas ng alinlangan sa kaniyang mukha. "Doctor, do not worry about the finances," mabilis at pormal na pahayag ni Lucas. "I will pay the full amount immediately. Just prepare everything needed for the surgery. Also, if finding a heart valve donor or a full heart transplant is the issue, I can handle that too. I will find a donor myself as soon as possible and cover all the necessary costs." Napatigil ako sa pag-iyak. Nanlaki ang mga mata ko sa narinig habang nakatitig sa matatag na itsura ng mukha ni Lucas. Dalawang milyon... at ang maghanap ng donor sa sarili niyang paraan? Napasulyap ako kay Nanay na nagulat din at napahawak sa kaniyang dibdib, hindi makapaniwala sa naririnig mula sa lalaking kasama ko. Agad kong hinala nang bahagya ang kamay ni Lucas at mabilis na umiling sa k
Pagkahinto na pagkahinto ng sasakyan sa may tapat ng emergency entrance ng ospital, hindi ko na hinintay na maipark nang maayos ni Lucas ang kotse. Mabilis kong binuksan ang pinto at patakbong pumasok sa loob. Amoy ng gamot, malalamig na ilaw, at ang nakakatarantang tunog ng mga monitor ang agad na sumalubong sa akin. Ang dibdib ko ay parang sasabog sa sobrang kaba.Inilibot ko ang paningin ko sa maingay at abalang lobby. Sa isang sulok, nakita ko si Nanay, nakaupo sa isang plastik na upuan, nakatungo, at nanginginig ang mga balikat habang nakahawak sa kaniyang mukha."Nay!" sigaw ko habang patakbong lumalapit sa kaniya.Napaangat ang ulo ni Nanay. Sa sandaling makita niya ako, mas lalong bumuhos ang mga luha sa kaniyang mga mata at mabilis siyang tumayo para yakapin ako nang mahigpit. Ramdam ko ang panginginig ng buo niyang katawan."Anya... anak..." humahagulgol niyang sabi habang nakasubsob sa balikat ko."Nay, kumusta si Lola? Gising na ba siya? Anong sabi ng mga doktor?" sunod-su
"Anya?" sagot ng babae sa kabilang linya. Medyo pormal ang tono nito, ngunit mabilis ding pinalitan ng pamilyar na hininga. "Anya, magandang umaga. Wait lang, 'wag mong ibababa. Ang Nanay mo, gustong makipag-usap sa'yo. Ibibigay ko sa kaniya ang telepono." Napakunot ang noo ko. Nanay? Eh, wala namang sariling cellphone si Nanay, at paniguradong hindi rin marunong gumamit ng landline. "Po? Teka—" Bago ko pa man matapos ang itatanong ko, narinig ko na ang kaluskos sa kabilang linya. May nagpalitan ng humahawak ng telepono. Pagkatapos ng ilang segundong nakakabinging katahimikan, narinig ko ang pamilyar, mahina, at nanginginig na boses na agad nagpabilis ng tibok ng dibdib ko. "Anak... Anya?" "Nay?!" halos mapasigaw kong balik sa kaniya habang mahigpit na pinipiga ang hawak kong telepono. "Nay! Anong nangyari? Bakit kayo napatawag? Tsaka kaninong telepono 'yan? Wala naman kayong phone, ah! May nangyari ba diyan sa bahay?" Sunod-sunod ang tanong ko. Biglang nawala ang lahat ng kalok
Pagdating ng umaga, halos magmura na ang liwanag mula sa napakalaking salaming bintana ng penthouse ni Lucas. Iyon ang tipong nakakasilaw, iyong mapapapikit ka pabalik at mapapaisip kung bakit kailangan pang magkaroon ng umaga sa mundong ito. Pero siyempre, dahil malakas ang aking pakiramdam at may built-in alarm ata ang konsensya ko, naramdaman kong umaga na talaga.Bahagya kong iminulat ang aking mga mata. Aray ko po, ang mga binti ko! Pakiramdam ko ay dumaan sa matinding marathon ang buo kong ibaba at parang hiwa-hiwalay ang mga buto ko sa balakang. Paglingon ko sa tabi ko, mahimbing pang natutulog ang mahal kong hari. Si Lucas na mukhang mala-anghel kung matulog pero tila leon sa kama kapag nagising. Naka-dapa siya, halos nakakalat ang malalapad niyang balikat, at bahagyang nakalabas ang kalahati ng kaniyang makinis na puwet sa ilalim ng duvet.Jusko, Lord, kay aga-aga, ulam agad ang bungad! Gusto ko sanang gumapang pabalik para hawakan ang paborito kong ulam, pero biglang sumagi
Napa-angat ang dalawa kong kilay sa sinabi niya. Bonus performance?! Pero siyempre, dahil dakilang marupok at palaban ako sa larangang ito, hindi ako pwedeng magpatalo. Bawal magpadala sa panghihina habang nakatingin ang jackpot ng buhay ko!Dahan-dahan siyang kumawala sa yakap at pumwesto papunta sa ulo ng kama. Sumandal siya sa may headboard, iyong tipong akala mo hari ng kaharian na naghihintay lang ng kaniyang tribute. Naka-de kwatro pa ang lolo mo, hingal pa rin pero ang lakas ng dating. Ang gulo-gulo ng buhok niya, basa ng pawis ang kaniyang leeg pababa sa lapad ng kaniyang dibdib, at iyong alaga niya... Aba! Saglit lang nagpahinga, tumatayo na naman nang may integridad at pagmamalaki! Parang hindi man lang napagod! San ginawa 'tong lalaking 'to?! Sa titanium?!"What are you waiting for, Anya?" tanong niya habang nakatitig sa akin. Ang boses niya ay napakalalim, napaka-paos, at halos magpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan. Pinagmasdan niya ako na parang isa akong masarap n
"Aba, hoy, boyfriend ko!" sigaw-bulong ko habang nakabitbit ako sa kaniya na parang sako ng bigas. "Iyong mga pinggan sa lababo, baka mangamoy! Tapusin ko kaya muna? Para kapag natapos tayo deretso tulog na lang?"Natawa lang nang mahina si Lucas habang dire-diretso ang lakad patungo sa kaniyang bedroom. Ang bawat hakbang niya ay puno ng kumpiyansa, samantalang ako naman ay para nang dissolved na kandila sa sobrang pangangatog ng tuhod ko mula sa nangyari sa kitchen counter."The plates can wait, Anya. But my endurance can't," pabulong niyang sagot bago niya ginamit ang kaniyang balikat para itulak ang pinto ng kuwarto.Endurance daw! Jusko, Lord, tulungan niyo po ang kawawang kaluluwa ko! Kakagaling ko lang sa langit, ibabalik na naman ako kaagad sa kalawakan? Wala man lang pahinga?! Pero sino nga ba ang niloloko ko rito eh gusto ko rin naman?!Dahan-dahan niya akong ibinaba sa gitna ng kaniyang napakalaki at napakalambot na kama. Eto na naman tayo sa kamang 'to! Iyong foam na parang
Matapos ang gabing muntik nang maging 'Rated SPG' ang buhay ko ay biglang naglaho si Sir Lucas. Akala ko pa naman ay masusundan ang aming moment, pero mukhang sa panaginip ko muna itutuloy ang mga naudlot na halik. Ang dalawang linggong wala si Sir Lucas ay parang dalawang taon para sa akin. Para
Halos mag-split ako sa tuwa habang tinatahak ang daan patungong labanderya. Pagdating ko doon, nadatnan ko ang tatlong iba pang maid na abala sa pagtitiklop at pag-aayos ng mga telang puting-puti.“Uy, ang bagong salta!” bati ng isang morenang babae na may name tag na ‘Gina’. “Si Sir Lucas ba ang
Naramdaman ko ang biglang pag-akyat ng lahat ng dugo ko sa mukha. "O-opo, Sir. Sorry po talaga. Akala ko po talaga kasi ikamamatay ko na 'yung kaba," sabi ko habang pilit na inaayos ang suot kong manipis na puting t-shirt. Sa sobrang luma nito, halos maging transparent na siya, at sa sobrang kaba k
Pagod na pagod ako pagdating ng gabi. Parang kinuha ng mga polo shirt ni Sir Lucas ang lahat ng energy sa katawan ko. Pagkatapos ng hapunan at paglilinis sa kusina, diretso na ako sa servant’s quarters. Ang plano ko talaga, ititupi ko pa 'yung mga bagong tuyong damit ni Sir na kinuha ko sa sampayan







