Beranda / โรแมนติก / กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย / Chapter 09 : อย่าคิดจะล้ำเส้น

Share

Chapter 09 : อย่าคิดจะล้ำเส้น

last update Terakhir Diperbarui: 2025-08-22 18:13:09

หลายวันต่อมาหลังจากการใจเซ็นสัญญาแต่งงานของอินหลงผ่านไป พิมดาวก็ชั่งใจอยู่นานว่าจะบอกเรื่องนี้ให้พ่อและแม่สะใภ้รับรู้ดีไหม เพราะถ้าให้ว่ากันตามตรง สัญญานี้ก็ค่อนข้างจะยึดผลประโยชน์ของอินหลงเป็นหลักซึ่งสำหรับคนอย่างเขามันก็คงจะไม่แปลก...

เขาจะมานึกถึงเธอได้อย่างไร เพราะเธอเป็นคนพรากอิสระอันแสนสุขที่อเมริกาของเขา และทำให้อินหลงต้องมาติดแหง็กอยู่ฮ่องกงกับเธอ

"เฮ้อ..." หญิงสาวนั่งถอนหายใจอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่นรอบที่ร้อย พร้อมทั้งมีเพื่อนคือสายฝนที่ตกปรอย ๆ มาตั้งแต่เมื่อคืน เธอนั่งฟังเสียงฝนคลอเบา ๆ จนแทบจะเคลิ้มหลับ แต่ก็นึกถึงได้ว่าวันนี้ยังไม่เห็นสามีลงมาที่ห้องทำงานชั้นล่างเลย...

แบบนี้มันแปลก ๆ นะ เพราะไม่ว่าจะดื่มหนักแค่ไหน แต่ตอนเช้าเขาก็ต้องลงมาขลุกตัวอยู่ในห้องทำงานชั้นล่างเสมอ แต่วันนี้ยังไม่เห็นเลย หรือเขาจะเป็นอะไรหรือเปล่า...เพื่อความชัวร์ต้องลองถามสาวใช้ดู

"พี่จิงคะ...วันนี้เห็นเฮียอินลงมาหรือยัง"

"ยังเลยค่ะคุณพิม" คำตอบของจิงทำเอาความกังวลเริ่มท่วมท้น เธอเลยตัดสินใจเดินขึ้นไปชั้นสองและหยุดอยู่ที่หน้าห้องของอินหลง

พิมดาวแนบใบหูไปกับประตูบานใหญ่เพื่อลองฟังเสียงเผื่อว่าเขาอาจจะกำลังนอนดูทีวีอยู่ แต่ก็เงียบมาก ไม่มีเสียงอะไรเลย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ไม่รอช้า พิมดาวรีบเคาะประตูห้องนอนใหญ่ทันที แต่เคาะอยู่นานก็ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ เลย ซึ่งมันทำให้หญิงสาวเป็นห่วงอย่างมาก

"เฮียคะ พิมเองนะคะ" พิมดาวยังเคาะประตูต่ออีกสองรอบ ถ้าเขาไม่มาเปิดเธอคงจำเป็นต้องแหกกฏข้อที่สามด้วยการบุกรุกเข้าไปแล้วล่ะ

ก๊อก...

"จะเคาะทำไมนักหนา น่ารำคาญ!" หลังจากเคาะประตูรอบสุดท้าย อินหลงก็กระชากเปิดประตูออกมาอย่างแรงจนแม้แต่พิมดาวและสาวใช้ก็พากันสะดุ้ง

แต่ที่ทำให้เธอตกใจที่สุดคือใบหน้าของอินหลงที่ดูซีดเผือกมีเหงื่อซึมเล็ก ๆ แถวขมับ แถมยังได้ยินเขาแอบสูดน้ำมูกดังฮึดฮัดอีกด้วย นี่มันคืออาการของคนไม่สบายชัด ๆ เลย

"เฮียกำลังไม่สบาย"

"ไม่ต้องมายุ่ง"

"ไปนอนเถอะค่ะเดี๋ยวพิมเช็ดตัวให้"

"ฉันบอกว่าอย่ามายุ่งไง!" เขาตะคอกกลับมา ดวงตาคมจ้องเธอเขม็ง พลางเดินกลับไปล้มตัวลงนอนบนเตียง...ร่างสูงของเขาดูเหนื่อยล้าแต่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากเธอ

"อย่าคิดจะก้าวเข้ามา ไม่อย่างนั้นก็เตรียมไปหาเงินมาชดใช้ให้ฉัน" คนดื้อดึงหันมาเอ่ยเตือนพิมดาวที่กำลังจะก้าวเข้าไปในห้องนอนของเขาด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

ป่วยแล้วยังจะดื้ออีก...

"ทำยังไงดีคะคุณพิม" แม่บ้านจิงแอบกระซิบกับพิมดาวอยู่หน้าห้องอินหลง

"ไปเตรียมผ้าชุบน้ำกับข้าวต้มและยามาค่ะ พิมจะยืนเฝ้าอยู่ตรงนี้ก่อน เดี๋ยวเฮียล็อกประตู"

"ได้ค่ะคุณพิม" เธอรีบรับคำและกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปทันที พิมดาวพยายามยืนอยู่ตรงขอบประตูเพื่อคอยดูอาการของสามีห่าง ๆ ขืนเธอลงไปเขาได้ลุกมาปิดประตูและล็อกกลอนเป็นแน่ เพราะคนดื้ออย่างเขาคงไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากใครอยู่แล้ว

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา แม่บ้านประมาณสามคนก็ยกของทุกอย่างมาที่หน้าห้องของคุณชายประจำบ้าน พิมดาวจึงบอกให้พวกเธอทยอยเข้าไปข้างใน

"ทานข้าวก่อนนะคะเฮีย จะได้ทานยา" หญิงสาวเอ่ยเสียงอุ่น โดยที่นัยน์ตากลมโตยังคงเฝ้ามองอาการของเขาไม่ห่าง

"ฉันไม่กิน"

"ถ้าเฮียไม่กิน พิมก็จะยืนอยู่ตรงนี้เรื่อย ๆ ถ้าเฮียไม่อยากเห็นหน้าพิมเฮียก็ต้องกินข้าวกินยาและเช็ดตัวให้เรียบร้อยค่ะ" เธอยกเอาความเหม็นขี้หน้าที่เขามีให้เธอมาใช้ให้เป็นประโยชน์ เพราะคนป่วยคงไม่มีแรงจะมาไล่เธอได้บ่อย ๆ หรอก และเธอจะไม่ยอมไปไหนจริง ๆ จนกว่าจะแน่ใจว่าเขาโอเค

"เหอะ" ถึงจะแค่นเสียงหัวเราะใส่ แต่ดูเหมือนว่าเขาเองก็ไม่สามารถต่อต้านความอ่อนแอของร่างกายได้ ร่างสูงชันตัวขึ้นมากึ่งนั่งกึ่งนอนพิงกับหัวเตียงและยอมทานข้าวต้มร้อน ๆ 

พิมดาวยืนดูสถานการณ์อยู่ตลอด เห็นเขายอมทานข้าวทานยาและยอมให้เช็ดตัวก็ดีใจแล้ว แม้ว่าจะอยากทำเองแต่ถ้าเธอเข้าไปในห้องมีหวังได้วีนจนบ้านระเบิด เพราะฉะนั้นให้แม่บ้านจัดการไปแหละถูกแล้ว

เขาเหม็นขี้หน้าแค่เธอ ไม่ได้มีปัญหากับคนอื่นนี่นา...แถมยังดูเหมือนเด็กเอาแต่ใจที่มีเจลลดไข้แปะอยู่บนหน้าผากหมดมาดมาเฟียผู้ดุดันอีกด้วย

"ออกไปได้แล้วฉันจะนอน" พอทำทุกอย่างเสร็จ พ่อคุณก็เอ่ยไล่ทุกคนทันที

"พักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ เดี๋ยวอีกสี่ชั่วโมงพิมมาปลุก"

"ไม่ต้อง...อย่าคิดว่าการที่ฉันยอมกินข้าวกินยา จะหมายถึงฉันยอมรับเธอ...ถ้ายังอยากอยู่ด้วยกันก็อย่าล้ำเส้น" แม้เสียงจะอู้อี้ แต่ประโยคที่เขาเอ่ยออกมาก็ยังคงทำร้ายจิตใจผู้ฟังได้ชัดเจนเสมอ

"เข้าใจแล้วค่ะ..."  พิมดาวตอบกลับอย่างแผ่วเบา พลางถอยหลังเดินออกมาพร้อมแม่บ้านและปิดประตูห้องนอนใหญ่ลง เธอพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และบอกให้ตัวเองอดทน เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาใช้คำพูดรุนแรงใส่เธอ...

ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหน แต่เธอก็ทำได้แค่ฮึดสู้และใช้ชีวิตร่วมกับเขาต่อไป เพราะเธอรู้ดีว่าสำหรับเขา...เธอไม่มีวันจะเป็นได้มากกว่าภรรยาในนาม และทุกอย่างก็เป็นเพียง 'หน้าที่' เท่านั้น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 42 : ปกป้องดวงใจตลอดไป (END)

    "คุณพ่อลองอุ้มเลยค่ะ" เมื่อผ่านขั้นตอนการคลอดลูกจนมาพักอยู่ในห้อง VVIP แล้ว พยาบาลก็นำลูกน้อยของเขาและเธอมาให้คุณพ่อมาเฟียลองอุ้มแม้จะมือสั่นน้ำตาซึมไปบ้าง แต่ท่าทางของเขานั้นแสนจะแข็งแรงและดูมืออาชีพสมกับไปเข้าคอร์สติวการเลี้ยงลูกมาอย่างเข้มข้นตลอดหลายเดือนจริง ๆ ตอนนี้ทุกคนต่างอมยิ้มให้กับภาพที่ไม่มีใครคิดว่าจะได้เห็น...บุคคลที่เคยเอาแต่ใจและฝีปากเจ็บ ๆ จนทุกคนร้องไห้เพราะเขามามากกำลังอยู่ในโหมดคุณพ่อที่เห่อลูกเห่อเมียที่หนึ่งเขาอุ้มลูกน้อยอ้วนกลมโยกไปมาเบา ๆ อย่างเอ็นดู และจึงวางเหมยอิงไว้ที่เตียงเด็กแรกเกิดข้าง ๆ ภรรยา"น่ารักจังเลยหลานอาม่า โตมาสวยเหมือนหม่าม้าหนูแน่ ๆ " เกศมณีเดินเข้าไปมองใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของหลานสาวด้วยความรักตอนนี้ครอบครัวจางอยู่กันพร้อมหน้าเพื่อตอนรับหลานสาวคนแรกของตระกูล...พวกเขาทั้งเอ็นดูและหมั่นแวะเวียนมาพูดคุยกับเจ้าตัวน้อยที่นอนหลับพริ้มอย่างรักใคร่ นั่นทำให้พิมดาวตื้นตันใจเป็นอย่างมากที่ทุกคนรักและเอ็นดูลูกสาวของเธอแม้เธอจะเติบโตมาด้วยการเป็นลูกสาวที่พ่อไม่ค่อยจะรักสักเท่าไหร่ แต่เธอก็มั่นใจได้ว่าเหมยอิงจะไม่ได้รับประสบการณ์แบบเธอแน่นอน เพราะดวงใจ

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 41 : ทายาทคนแรกแห่งตระกูลจาง

    "เรากำลังจะมีลูกด้วยกัน!""..." หญิงสาวหยิบที่ตรวจครรภ์มาจากสามี ขีดทั้งสองนั้นชัดเจนจนมือไม้ของเธอสั่น แม้ว่าใจลึก ๆ จะพอรู้ว่าตัวเองน่าจะท้อง แต่เมื่อผลตรวจออกมาตอกย้ำความเป็นจริงแบบนี้ก็ทำให้พิมดาวดีใจจนน้ำตารื้นได้ ถึงจะดีใจแค่ไหนแต่หญิงสาวก็รู้สึกกลัวและไม่มั่นใจ"พิมไม่ดีใจเหรอ" อินหลงรีบเดินมาโอบภรรยาด้วยความเป็นห่วง"ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว...""กลัวอะไรครับ""พิมไม่มั่นใจ พิมไม่รู้ว่าตัวเองจะทำได้ดีไหม" หญิงสาวพูดตรง ๆ ถึงความกังวลในอนาคต"โถที่รัก พิมต้องเป็นหม่าม้าที่ดีที่สุดในโลกอยู่แล้ว น่ารัก ใจดี ทำกับข้าวก็เก่ง มีอะไรที่ต้องกังวลครับ" ชายหนุ่มยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูภรรยาตัวน้อย เขาเข้าใจที่เธออาจมีความกลัวและกังวล เพราะว่ากันตามตรงเธอก็อายุเพียงยี่สิบต้น ๆ เอง แถมยังผ่านเรื่องราวมามากมาย และสามีก็ยังใจร้ายกับเธอมาตั้งนาน"ฮือ...พิมดีใจ" คนตัวเล็กโผเข้ากอดสามีที่เพิ่งจะดีกันได้ไม่กี่ชั่วโมงด้วยความรักใคร่ ไม่อาจปฏิเสธเลยว่าทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เขา เธอมักจะรู้สึกปลอดภัยราวกับถูกโอบกอดด้วยภูเขาแสนอบอุ่นอยู่เสมอ"ฮ่า ๆ โอ๋ ๆ ไม่เป็นไรนะครับ" อินหลงหัวเราะกับท่าทีเหมือนเด็กน้อยข

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 40 : ของขวัญ

    แสงพระจันทร์ยามค่ำคืนสาดส่องเข้ามาในห้องนอนที่เพิ่งเป็นสถานที่เปิดศึกรักไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อนทำให้หญิงสาวตื่นขึ้นมา ภาพแรกที่เธอมองเห็นคือใบหน้าหล่อราวกับรูปปั้นสลักที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขหลังจากจบบทรักแสนเร่าร้อนบนเตียง เขาก็อุ้มเธอเข้าไปอาบน้ำและสูบพลังเธอไปอีกหลายครั้งจนหญิงสาวต้องบอกให้เขาพอก่อน เพราะเธอเขาสั่นจนแทบยืนไม่ไหวแล้ว แม้คนตัวสูงจะแอบบ่นอุบอิบเพราะยังกินไม่หนำใจ แต่ก็ยอมใส่อาบน้ำใส่ชุดและมานอนให้เรียบร้อยตามคำสั่งภรรยาหญิงสาวกวาดสายตาไปมองนาฬิกาและพบว่าตอนนี้เวลาที่เธอสะดุ้งตื่นมานั้นประมาณตีสองเอง อีกนานกว่าจะเช้า หญิงสาวเลยพยายามหลับตาเพื่อจะนอนอยู่ในอ้อมกอดของสามีต่อแต่อาการปั่นป่วนก็เข้าเล่นงานเธอเวียนหัวมาก รู้สึกคลื่นไส้หนักจนต้องรีบวิ่งเข้าห้องน้ำและนั่นทำให้สามีของเธอตื่นขึ้นมาทันที"พิม เป็นอะไรครับ!""อ้วก..." พิมดาวอาเจียนออกมาเต็มอ่างล้างหน้าโดยมีอินหลงเดินเข้ามาลูบหลังภรรยาที่กำลังอาเจียนอย่างหนัก น้ำตาใส ๆ เอ่อคลอเพราะความทรมานในการออกแรงอาเจียนใช้เวลาอยู่พักหนึ่งเธอก็ปลดปล่อยของเสียออกมาจนหมด พิมดาวรีบล้างปากและกำลังจะทำความสะอาดซากอ้วกของต

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 39 : คลั่งไคล้ภรรยา (NC 20+) 100%

    "อ่า...เสียว" อินหลงสูดปากร้องครางเมื่อถูกการสุขสมของภรรยาบีบรัดตัวตนของเขาจนแทบจะเสียการควบคุม ชายหนุ่มดันเรียวขาขาวให้ขึ้นไปชิดกับทรวงอกนุ่ม จนตอนนี้สะโพกของเธอลอยเด่นขึ้นเหนือเตียงนอน พาให้ร่างกายนุ่มนิ่มรองรับการตะบี้ตะบันกระแทกของเขาอย่างลึกขึ้นไปอีกมือหนากดขาภรรยาจนแนบแน่นติดไปกับเต้าตูมและตะบี้ตะบันตอกกระแทกท่อนเอ็นใส่โพรงเนื้ออุ่นอย่างหนักหน่วงเสียงเนื้อกระทบเนื้อผสานกับเสียงครางของเขาและเธอดังก้องไปทั่วทั้งห้อง เขาไม่แคร์ว่าใครจะได้ยิน เพราะการได้เอากับเมียแบบดุเดือดแบบนี้แหละที่เขาโหยหามานานแสนนาน และเขาไม่จำเป็นต้องปกปิดความเสน่หาที่มีต่อร่างกายเธออีกต่อไปแล้วต่อจากนี้และตลอดไป เขาจะแสดงออกในทุก ๆ วันว่ารักและหลงใหลในตัวเธอมากแค่ไหน อินหลงอยากให้ภรรยาภูมิใจว่ามีสามีที่รักและเทิดทูนอย่างสุดหัวใจ"อ่า...เมียจ๋า รักนะครับ""รัก รักที่สุด" ระหว่างที่กำลังโจนจ้วงเข้าใส่ร่างบางอยู่นั้น เขาก็บอกความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมากับภรรยาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะตอนนี้เขารักเธอจนแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว..."อ๊า...พิมก็รักเฮียค่ะ" แม้จะถูกสามีบดเบียดมาไม่ได้พัก แต่คำว่ารักของเขานั้นชัดเจนในหัวใจ เ

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 39 : คลั่งไคล้ภรรยา (NC 20+)

    "บ้า! ไปปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยค่ะ" พิมดาวฟาดไปที่ไหล่แกร่งแรง ๆ อย่างเขินอาย จะให้แม่บ้านมาได้ยินตอนเธอกำลังทำอะไรต่อมิอะไรกับสามีได้ยังไง เธอก็เขินเป็นนะ"ก็ได้ครับ" เขาทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย แต่ยังคงไม่ยอมปล่อยเรือนร่างพิมดาวให้เท้าติดพื้น เขายังคงอุ้มเธอเกี่ยวเอวไว้อย่างนั้น และเวลาที่ก้าวเดินส่วนตรงนั้นก็จะเสียดสีกันอย่างน่าหวาดเสียวฟุ่บ...เมื่อปิดประตูเสร็จเรียบร้อย คนตัวสูงก็พาร่างเล็กลงมานอนบนเตียงและรีบทาบทับกายแกร่งลงมาคร่อมตัวเธอไว้ เขาประกบริมฝีปากลงมาและเริ่มจุมพิตอันดุดันอีกครั้งริมฝีปากของทั้งคู่ต่างบดขยี้กันและกัน ลิ้นร้อนแลกเปลี่ยนเป็นพัวพันเกี่ยวกระหวัดจนเสียงดังชัดเจน...เขาจูบเธอหนักแน่นราวกับต้องการกลืนกินลมหายใจที่โหยหามานานแสนนาน"อื้อ..." พิมดาวร้องครางอู้อี้ในลำคอเมื่อฝ่ามือร้อนของสามีปัดป่ายไปตามเนื้อตัวนุ่มนิ่มและจัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ของเธอให้หมดไป อินหลงผละริมฝีปากออกและหันไปจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองจนตอนนี้ทั้งสองเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงประจักษ์แก่สายตาของกันและกันริมฝีปากร้อนของเขาไล่จูบที่แก้มใสทั้งสองข้างและเลื่อนไล้ลงมาซุกไซ้กับซอกคอขาวเนียนที่มีกลิ่น

  • กฎหลักคือห้ามรักมาเฟีย   Chapter 38 : ยอมทุกอย่าง (18+) 100%

    "เฮีย...อย่าร้องไห้ค่ะ" พิมดาวทั้งตกใจและสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่จริงใจของเขาจนน้ำตาไหลตามกัน ยิ่งเขาสะอื้นดังขึ้นเท่าไหร่ หัวใจของพิมดาวก็เหมือนจะขาดออกเป็นเสี่ยง ๆ "เฮียรักพิม..." คำบอกรักเจือเสียงหอบหายใจทำเอาหยาดธาราไหลรินออกมาเป็นสาย"เฮียจะไม่ยอมหย่ากับพิมเด็ดขาด ไม่…เฮียทำไม่ได้จริง ๆ เฮียขอร้องนะ ขอโอกาสให้ผู้ชายแย่ ๆ ที่รู้ตัวช้าได้ไหมครับ""เฮียรักพิม…เฮียขาดพิมไม่ได้ ฮึก" เขายังคงสะอื้นไห้อย่างต่อเนื่อง หยดน้ำตาของเขาหลั่งไหลออกมาจนเปรอเปื้อนบริเวณเอวเธอไปหมดเขากำลังเสียใจอยู่จริง ๆ … ไม่ใช่อาการผีออกผีเข้า แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังยอมทุกอย่าง หมดสิ้นอีโก้ทุกทางตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว…และเธอยอมรับทั้งหัวใจอย่างซื่อสัตย์เลยว่า...โคตรรักเขาเลย รักจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าไม่เสียใจนะที่เลือกจะมอบใบหย่าให้สามีพิมดาวเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าเขาเลย แต่เธอคิดว่ามันอาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราสองคน...ในวันแรกที่เธอคุยกับพ่อแม่ของเขาว่าจะหย่า พวกท่านก็ช็อกพอสมควรที่เธอตัดสินใจแบบนั้นแต่ที่เธอเลือกจะหย่า นั่นก็เพราะยึดมั่นในสัญญาที่เคยเซ็นไว้กับเขา คือเรื่องจบเมื่อไหร่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status