อารัมภบท

          ร่างสูงกำยำด้วยมัดกล้ามในชุดสูทสีดำสนิทเข้ารูปตัดกับไทด์สีเทาลายทางตามแบบฉบับของผู้ดีอังกฤษย่างกรายเข้ามายังห้องทำงานหรูชั้นระฟ้าของผู้เป็นเจ้านายตนเอง ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของโรงแรมคาสิโนสูงเสียดฟ้ากลางกรุงในประเทศอิตาลีแห่งนี้ และยังเป็นเจ้าของธุรกิจสีเทาอีกมากมายนับไม่ถ้วน

          วิลล์ มือขวาคนสนิทดึงซองเอกสารสีน้ำตาลที่ภายในบรรจุเอกสารลับพร้อมรูปถ่ายหลายสิบใบออกมาจากกระเป๋าชั้นในสูทเพื่อส่งมอบให้กับบุรุษผู้มีใบหน้าสลักเสลาคมเข้มรับกับนัยน์ตาสีครามน้ำทะเลอันทรงพลังเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่กำลังนั่งจับจ้องหน้าจอไอแพดในมือด้วยท่าทางเคร่งขรึมอยู่เป็นนิจ ไม่ได้มีท่าทียี่หระหรือสนใจคนที่เพิ่งผ่านบานประตูเข้ามาในห้องมากนัก

          “เรียบร้อยแล้วครับนาย” วิลล์กล่าวพร้อมกับยื่นซองเอกสารที่เตรียมมาให้กับคนเป็นนาย

          ได้ยินมือขวาคนสนิทเอ่ยอย่างนั้นแล้วคนเป็นนายจึงวางมือลงจากข่าวธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังเป็นที่สนใจจากนักธุรกิจหลายกลุ่มบนหน้าจอไอแพด พร้อมกับวางแก้วกาแฟดำที่พร่องลงไปกว่าครึ่งแก้วแล้วลงในจานรองแก้วด้านขวามือที่ประจำของตัวเองโดยไม่ได้ชำเลืองตามองเลยสักนิดด้วยความคุ้นชิน

          ทุกสิ่งทุกอย่างบนโต๊ะของเขาล้วนแล้วแต่เป็นระเบียบไร้ที่ติ บ่งบอกถึงความเป็นคนเจ้าระเบียบและดุดันไปในตัว

          ชายหนุ่มยื่นมือไปรับเอกสารนั้นมาเปิดดู ต่อเมื่อได้เห็นภาพถ่ายหลายสิบใบและเอกสารสำคัญทั้งหมดในซองนั้นแล้ว รอยหยักยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมริมฝีปากหนาออกมาอย่างเจ้าเล่ห์เพทุบาย

          หนามยอกก็ต้องเอาหนามบ่งแล้วเอาน้ำเกลือราดซ้ำมันถึงจะสาสมกัน

          ไม่มีอะไรที่ โรมินิก คาสเตลีออน ทายาทคนโตสุดในบรรดาบุรุษสามพี่น้อง ทายาทตระกูลมาเฟียเชื้อสายสเปน-อิตาลีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในแถบภูมิภาคนี้อยากรู้แล้วจะไม่ได้รู้ หรือปรารถนาที่จะได้แล้วจะไม่ได้ หากว่าเขาต้องการที่จะได้มันมา

          เฉกเช่นเดียวกันกับข้อมูลของ พริมพริตา หญิงสาวใบหน้าหวานจิ้มลิ้มวัย 23 ปีที่ปรากฏอยู่ในภาพถ่ายหลายสิบใบนี้ น้องสาวเพียงคนเดียวของผู้ชายที่เกือบจะได้ชื่อว่าเป็นสามีอย่างถูกต้องทั้งทางพฤตินัยและทั้งทางนิตินัยของน้องสาวในอุปการะของเขา ทุกอิริยาบถของเธอล้วนแล้วแต่ถูกเขาจับจ้องอยู่ทั้งสิ้น

          ย้อนกลับไปเมื่อสมัยที่ตัวเขาเองยังเป็นเด็ก เขาโตมาพร้อมกับ ริคคาโด น้องชายต่างมารดา ทายาทคนที่สองของตระกูลคาสเตลีออน และ เร็กซ์ตัน น้องชายคนสุดท้องของตระกูลที่เกิดจากมารดาผู้ให้กับกำเนิดคนเดียวกันกับเขา

          ชีวิตของเด็กชายทั้งสามคนคงขาดสีสัน ไร้รสชาติ และไร้หัวใจไปมากกว่านี้หากไม่ได้ ริสา ลูกสาวคนเดียวของมือขวาคนสนิทของ ราฟา คาสเตลีออน พ่อของพวกเขาทั้งสามคนผู้เป็นหัวเรือใหญ่ของตระกูล

          พวกเขาทั้งสี่คนต่างเติบโตมาด้วยกันในคฤหาสน์ตระกูลคาสเตลีออน ทั้งโรมินิก ริคคาร์โด และเร็กซ์ตันต่างก็รักริสาเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆของตัวเองคนหนึ่งเช่นกัน ริสามักจะเป็นคนที่มาคอยห้ามปรามเวลาเขากับริคคาร์โดมีเรื่องกันเสมอ 

          แต่หลังจากที่พ่อของริสามือขวาคนสนิทพลาดถูกยิงจนเป็นอัมพาตไปครึ่งซีก เขาก็เกษียรตัวเองกลับไปยังประเทศไทย บ้านเกิดเมืองนอนของตัวเองพร้อมกับภรรยาและลูก เด็กชายทั้งสามคนจึงไม่ได้เจอกับริสาอีกนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แม้ว่าหลังจากนั้นพวกเขาจะยังคงมีการติดต่อกันอยู่บ้าง แต่เมื่อพวกเขายิ่งโตขึ้น พวกเขาก็ยิ่งมีภาระหน้าที่ที่จะต้องรับผิดชอบมากขึ้นตามไปด้วยเช่นกัน

          รู้ข่าวริสาอีกทีก็ตอนที่ริสากำลังจะแต่งงานกับนักแข่งรถชาวไทยที่ชื่อพีท ทีแรกเขาก็ไม่ค่อยเห็นด้วย เพราะผู้ชายที่น้องสาวของเขากำลังจะแต่งงานด้วยนี้ แทบจะเรียกได้ว่าเป็นคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอะไรเลย แม้แต่ค่าสินสอดทองหมั้นทางฝั่งเจ้าสาวเองที่พอมีฐานะอยู่แล้วก็เป็นฝ่ายออกให้ เพราะแม้ว่าพ่อของริสาจะเกษียรไปนานแล้ว แต่ทางคาสเตลีออนก็ไม่เคยทอดทิ้ง ยังคงให้เงินเดือนและคอยให้ความช่วยเหลืออยู่ตลอด

          ฝ่ายเจ้าบ่าวไม่ได้ออกเงินเลยแม้แต่สลึงเดียว ไม่ว่าจะเป็นค่าใช้จ่ายในส่วนของสินสอดหรือในส่วนของพิธีวิวาห์เองก็ตาม แต่ครั้นจะไม่ให้แต่งก็คงจะไม่ได้ เพราะน้องสาวของเขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว อีกหนึ่งชีวิตที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่กำลังจะลืมตามาดูโลกนั้นทำให้ครอบครัวของริสาต้องจำใจยอมกลับดำให้เป็นขาว

          และด้วยเหตุนี้เองทั้งเขาและน้องชายร่วมสายเลือดอีกสองคนจึงตัดสินใจที่จะไม่ไปร่วมงานวิวาห์ เขาไม่อยากจะให้ใครต้องอึดอัดเพราะการปรากฏตัวของตระกูลมาเฟียอย่างคาสเตลีออน โดยเฉพาะผู้หญิงที่เขารักมากที่สุดรองจากมารดาของตัวเองอย่างริสา

          แต่นั่นกลับกลายเป็นการตัดสินใจครั้งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตของเขาเอง

          งานแต่งของริสาไร้เงาของเจ้าบ่าวมาร่วมพิธี มีเพียงเจ้าสาวและครอบครัวของเจ้าสาวเท่านั้นที่ออกมารับหน้าแขก ทีแรกริสาก็นึกเป็นห่วงกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับว่าที่สามีของตัวเอง แต่สุดท้ายก็ได้รู้ว่าเจ้าบ่าวหนีไปพร้อมกับสินสอดเกือบสิบล้าน ทิ้งให้เธอเป็นหม้ายขันหมากท่ามกลางแขกเหรื่อนับร้อยที่มาร่วมงาน

          ริสาเจ็บปวดเกินกว่าที่จะพบหน้าใครได้ แม้แต่ผู้เป็นพ่อและแม่ของตัวเอง ยิ่งเห็นท่านทั้งสองที่ทั้งช้ำใจและทั้งอับอายผู้คนที่พูดถึงเรื่องของเธอกันอย่างสนุกปาก และยังต้องมาสูญเสียเงินนับสิบล้านที่เหน็ดเหนื่อยมากว่าค่อนชีวิต และผิดหวังกับตัวเอง โกรธเกลียดตัวเองเกินกว่าจะให้อภัยได้ที่หลวมตัวไปกับผู้ชายแบบนั้น จนปล่อยให้เด็กคนหนึ่งที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต้องลืมตามาดูโลกทั้งที่กำพร้าพ่อตั้งแต่อยู่ในท้องและตกเป็นที่ครหาของคนรอบข้างตั้งแต่วินาทีแรกของชีวิต

          ริสาใจสลายเหมือนตายทั้งเป็น หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง แตกสลายเกินกว่าจะเก็บประกอบกลับมาใหม่ได้ ลำพังตัวเองคงไม่เท่าไหร่ แต่อาการของพ่อที่ทรุดหนักกว่าเดิมเพราะการกระทำของตัวเอง แม่ที่ไม่เคยแม้แต่จะร้องไห้ออกมาสักครั้งให้เธอเห็น และลูกน้อยที่กำลังจะเติบโตมา

          ริสาไม่เคยรักใครมาก่อนในชีวิต เขาเป็นคนรักคนแรกของเธอ และคิดว่าจะเป็นคนสุดท้ายของชีวิตด้วยเช่นกัน ชีวิตของเธอกำลังพังทลายลงอย่างไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิมได้อีก เธอรักเขามาก มากจนยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเขาได้ทั้งหมด โดยที่เขาไม่ได้รักเธอเลยแม้สักเศษเสี้ยวเดียว

          และสุดท้ายริสาจึงตัดสินใจจบเรื่องทุกอย่างด้วยการดิ่งดาดฟ้าคอนโดตัวเอง…

          โรมินิกกำหมัดแน่นเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน เขาสาบานกับตัวเองอย่างหนักแน่นว่าเขาจะต้องลากคอไอ้คนที่มันพรากน้องสาวเพียงคนเดียวและพรากหลานที่ยังไม่ทันได้ลืมตาดูโลกของเขาไปอย่างไม่มีวันกลับมาชดใช้ให้มากกว่าที่ควรได้รับด้วยซ้ำไป มันจะต้องได้ลิ้มรสชาติของการสูญเสียให้มากกว่าที่ริสาเคยรู้สึก

          “คนของเรารายงานมาว่าไอ้พีทมันลอบหนีออกจากฝั่งชายแดนไทยไปตามช่องทางธรรมชาติออกไปทางมาเลย์ได้ 2 วันแล้วครับ มันกำลังหนีหนี้เขาไปทั่วจนหัวซุกหัวซุน”

          “ไปลากคอมันกลับมาลงนรกให้ได้ จะวิธีไหนก็ได้ แต่ห้ามให้มันตาย” โรมินิกหยิบรูปถ่ายของคู่พี่น้องที่เขากำลังตามล่าตัวขึ้นมา สีหน้าของคนทั้งสองที่ปรากฏอยู่บนรูปภาพนั้นช่างเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสุขกันเสียเหลือเกิน ก่อนจะจุดไฟแช็คเผารูปนั้นจนมอดเกือบทั้งใบ แล้วทิ้งเศษซากที่เหลือลงในถ้วยกาแฟของตัวเอง “ความตายมันสบายสำหรับมันเกินไป”

          “ครับนาย”

          “แล้วผู้หญิงอยู่ที่ไหน” โรมินิกถามถึงคนเป็นน้องสาว

          “พาตัวไปไว้ที่ห้องมืดของโรงแรมเรียบร้อยแล้วครับ” วิลล์ตอบก่อนจะถามต่อ “นายจะให้ผมจัดการยังไงต่อดีครับ”

          โรมินิกนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะแสยะยิ้มที่มุมปากออกมา

          “ไม่ต้อง…ฉันนี่แหล่ะจะเป็นคนลากมันทั้งพี่ทั้งน้องลงนรกเอง”