กรงสวาทรักมาเฟีย (โรมินิก X พริมพริตา) มี E-BOOK

กรงสวาทรักมาเฟีย (โรมินิก X พริมพริตา) มี E-BOOK

last updateHuling Na-update : 2025-06-08
By:  รินทรายOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
18Mga Kabanata
746views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

“คุณปล่อยฉันไปเถอะ…ฉันจะหาเงินมาใช้หนี้ก้อนนั้นให้เอง" “ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้นอีก” นัยน์ตาหวานวูบไหวระริก ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ “มันเอาน้องฉันจนท้อง ฉันก็เอาน้องมันคืนบ้าง เธอว่าเป็นไง”

view more

Kabanata 1

อารัมภบท

結城宗谷(ゆうき そうや)と再婚してから3年目、結城杏奈(ゆうき あんな)は妊娠した。

よき妻であるため、杏奈はできるだけ衝突は避けようと努めてきた。

だから、宗谷の帰りが遅くても、わざわざ迎えに行くことはしないし、彼が接待で泥酔して帰ってきた夜は、家政婦に酔い覚ましに効く飲み物を用意させるだけ。

いくら宗谷が忙しくて、滅多に帰ってこないとしても、杏奈は「帰ってきてほしい」と、電話をかけたことすらない。妊娠8カ月の頃、宗谷のコートから自分のではない保湿クリームが出てきても、黙って元に戻すだけだった。

そんなことが続いたある日、産婦人科へ検診に訪れた杏奈は、信じがたい光景を目にする。

看護師二人が病室から出てきて話し込んでいた。「結城さんって、すごく中村さんに尽くしてるよね。元気な男の子が生まれた途端、ここで一番の特別病室を貸し切っちゃったんだから!」

「聞いたところだと、あの中村さんって結城さんの殉職した部下の奥さんらしいよ。それにしても、一晩中中村さんに付き添って、官舎にも帰らないなんて、結城さんは本当に義理堅い人じゃない?」

「でも結城さんの奥さんも、もうすぐ出産でしょ?もし知ったらどうなっちゃうのかしらね」

看護師は小声で話しているつもりなのだろうが、杏奈の耳にははっきりと聞こえた。

病室の中で赤子を抱き、微笑む宗谷の姿を見てしまうと、杏奈の目には知らず知らずのうちに涙が溜まった。

もう、離婚しよう。二度と宗谷とは一緒にならない。

……

「結城室長、おめでとうございます!元気な男の子が生まれたそうですね!」

「奥さんがもし女の子を産んだら、男の子と女の子で幸せですね!」

「この子のこと、奥さんはまだ知らないんですか?」

病室には、宗谷の親しい同僚たちが何人かいたのだ。

嬉しそうにしていた宗谷だったが、杏奈の名前が出た瞬間、彼の表情が厳しくなった。「ああ、知らない。あいつには絶対言うなよ。杏奈はもう妊娠後期だから、あまりストレスを与えたくないんだ」

「じゃあ、いつ打ち明けるんですか?ずっと黙っているわけにはいかないでしょう?」

宗谷は少し黙り込んだあと、断言した。「産まれてから考えるよ。子供ができれば、杏奈も俺から離れていかないはずだから」

「もしかして私迷惑かけちゃってる?」ベッドに横たわっていた女性が、そっと目を開いた。「宗谷さん、私は多くを望んでいないから。啓太が亡くなってしまったけど、あなたの子を産めただけで十分幸せ。もう他には何もいらないの」

宗谷は手を伸ばし、中村琴音(なかむら ことね)を抱き寄せる。「琴音、俺はお前を支えるって言っただろ。約束は必ず守るから。でも、3年間ずっとお前のことを公にしてやれなくて、本当にごめんな」

ドアの隙間から、杏奈はその様子を、冷めた表情で見つめていた。普段は厳しく冷たい空気を纏っている宗谷が、今は杏奈でもみたことがない優しい笑みを浮かべている……

3年前、宗谷と殉職した彼の部下・中村啓太(なかむら けいた)の妻である琴音が、関係を持っていることを知ってしまったため、杏奈は離婚を切り出した。

杏奈は、もし宗谷が琴音との関係を続けるのであれば、離婚すると言い、琴音は関係を切るのなら自殺すると騒ぎ立てた。

二人の板挟みになった宗谷は、結局琴音を選んだ。

杏奈が離婚を申し出てからの3年、宗谷はすべてを投げ打ってまで、遠く離れた土地にある杏奈の実家まで彼女を探しに行った。

杏奈を見つけた時、宗谷は杏奈の目の前で膝をつきながら言った。愛しているのは杏奈だけだ、と。

そして、琴音が死んでしまったら、亡き戦友に顔向けができないから、離婚は仕方がなかったとも言った。

その後、杏奈を安心させるために、宗谷は琴音を遠く離れた街へ引っ越させた。

出会って10年、愛し合って5年。

だから杏奈もこの関係を終わらせることができず、復縁を許してしまったのだ。

復縁後、宗谷は埋め合わせをするかのように杏奈へ尽くした。

杏奈の好きなお菓子がなかなか手に入らなければ、海外から取り寄せたし、杏奈が風邪をひいてはいけないと、防寒着を自作してまで持たせた。

出張中も必ず杏奈に電話をかけ、杏奈を安心させてくれた。

だが、この3年間、宗谷は琴音を遠ざけてなどいなかったらしい。

ずっと琴音を近くに匿い、関係を続けていた。それも、子供ができるほどに……

この瞬間、杏奈はようやく自分の愚かさを思い知った。

どれだけ信じて、どれだけ愛されていると思っても、一度壊れた心は二度と元には戻らないようだ。

数日前、宗谷は「山間部の機密施設で、特殊訓練を指揮するから1か月帰れない」と言っていた。

自分は愚かにもその言葉を信じた。

だからもし、今日産婦人科の健診に来ていなかったら、一生気づかずに騙され続けていたはずなのだ!

杏奈の感情の変化を感じ取ったのか、お腹の中の子がポコポコと2回彼女のお腹を蹴った。

「痛いっ……」苦しげにお腹を押さえ、腰を曲げる杏奈。

お腹だけではなく、心も同じように痛い。

通りがかった人が杏奈の異変に気づき、慌てて支える。「大丈夫ですか?どうしました?」

「誰だ?」

室内の全員が病室のドアの方を振り返った。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
18 Kabanata
อารัมภบท
ร่างสูงกำยำด้วยมัดกล้ามในชุดสูทสีดำสนิทเข้ารูปตัดกับไทด์สีเทาลายทางตามแบบฉบับของผู้ดีอังกฤษย่างกรายเข้ามายังห้องทำงานหรูชั้นระฟ้าของผู้เป็นเจ้านายตนเอง ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของโรงแรมคาสิโนสูงเสียดฟ้ากลางกรุงในประเทศอิตาลีแห่งนี้ และยังเป็นเจ้าของธุรกิจสีเทาอีกมากมายนับไม่ถ้วน วิลล์ มือขวาคนสนิทดึงซองเอกสารสีน้ำตาลที่ภายในบรรจุเอกสารลับพร้อมรูปถ่ายหลายสิบใบออกมาจากกระเป๋าชั้นในสูทเพื่อส่งมอบให้กับบุรุษผู้มีใบหน้าสลักเสลาคมเข้มรับกับนัยน์ตาสีครามน้ำทะเลอันทรงพลังเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่กำลังนั่งจับจ้องหน้าจอไอแพดในมือด้วยท่าทางเคร่งขรึมอยู่เป็นนิจ ไม่ได้มีท่าทียี่หระหรือสนใจคนที่เพิ่งผ่านบานประตูเข้ามาในห้องมากนัก “เรียบร้อยแล้วครับนาย” วิลล์กล่าวพร้อมกับยื่นซองเอกสารที่เตรียมมาให้กับคนเป็นนาย ได้ยินมือขวาคนสนิทเอ่ยอย่างนั้นแล้วคนเป็นนายจึงวางมือลงจากข่าวธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังเป็นที่สนใจจากนักธุรกิจหลายกลุ่มบนหน้าจอไอแพด พร้อมกับวางแก้วกาแฟดำที่พร่องลงไปกว่าครึ่งแก้วแล้วลงในจานรองแก้วด้านขวามือที่ประจำของตัวเองโดยไม่ได้ชำเลืองตามองเลยสักนิดด้
Magbasa pa
บทที่ 2 ยินดีต้อนรับสู่ขุมนรก
เป็นเวลากว่าสามวันแล้วที่พริมพริตาไม่มีแม้แต่ข้าวสักเม็ดหรือน้ำสักหยดตกลงถึงกระเพาะของตัวเอง หญิงสาวนอนซมคุดคู้อยู่ริมผนังห้องที่ฉาบไปด้วยปูนทั้งสี่ด้านเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสด้วยอาการหนาวสั่น มีเพียงแสงและอากาศเพียงเล็กน้อยที่ลอดเข้ามาจากทางช่องใต้ประตูและช่องลมขนาดเล็กเพียงคืบพอให้ได้เห็นเดือนเห็นตะวันอยู่บ้าง ใบหน้าหวานจิ้มลิ้ม หางตาเฉี่ยวแต่กลมโตเหมือนลูกแมวตัวน้อย จมูกที่เรียวยาวรับกับใบหน้ารูปไข่ และพวงแก้มใสที่เคยเป็นสีชมพูระเรื่อ แต่ในตอนนี้กลับเต็มไปด้วยฝุ่นผง เศษดิน เศษหินตามพื้นปูนเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งตัวและใบหน้า ริมฝีปากบางซีดเผือดแตกแห้งกร้านจากการที่ร่างกายขาดน้ำอย่างหนัก ร่างกายของเธอในตอนนี้มันหิวกระหายน้ำจนร่างกายแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ และไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าจะลุกขึ้นยืนได้ด้วยซ้ำ เธอไม่รู้เลยว่าคนที่จับตัวเธอมากักขังไว้แบบนี้เขาเป็นใครและเขาต้องการอะไรกันแน่ เธอรู้เพียงแต่ว่าเขาถามถึงแต่พี่พีท พี่ชายคนเดียวของเธอ พี่พีทไม่ได้ติดต่อกับเธอมาเป็นอาทิตย์แล้ว เธอเองก็ไม่รู้จริงๆว่าเขาหายไปไหน แต่โดยปกติแล้วเขาจะไม่หายไ
Magbasa pa
บทที่ 3 สิบล้าน
“ร่างกายอ่อนเพลียจากการขาดน้ำอย่างรุนแรง และมีไข้ต่ำๆด้วยครับ คงจะต้องพักอย่างน้อยสักสองสามวันร่างกายถึงจะดีขึ้นครับ” วิลล์บอกกับคนเป็นนายตามที่ได้รับรายงานจากแพทย์ประจำของโรงแรมที่มาทำการรักษาพริมพริตา ซึ่งขณะนี้กำลังนอนพักฟื้นไม่ได้สติอยู่ในห้องเพนท์เฮาส์ชั้นบนสุดของโรงแรม “ผมให้คนของเราไปเช็คประวัติอีเมลและข้อมูลการใช้โทรศัพท์ทั้งหมดมาแล้ว ไอ้พีทมันไม่ได้ติดต่อมาเป็นอาทิตย์แล้วจริงๆครับ ดูเหมือนเธอเองก็น่าจะไม่รู้ว่าพี่ชายตัวเองหายไปไหนเหมือนกัน” การ์ดหนุ่มว่าพร้อมกับส่งรายงานที่เพิ่งได้รับมาให้กับเจ้านายของตัวเอง มือหนารับเอกสารมาดูอย่างลวกๆ เขาพอจะเดาได้อยู่ก่อนหน้าแล้วว่าคนหัวหมออย่างนั้นคงจะไม่ทิ้งหลักฐานเอาไว้ให้สาวไปถึงตัวได้แน่ เพียงแต่ว่ามันคงยังไม่รู้ว่ามันเล่นอยู่กับใคร “แล้วเรื่องไอ้พีทไปถึงไหนแล้ว” “มันข้ามชายแดนเข้าฝั่งมาเลย์ไปแล้วครับ มันระวังตัวมาก ไม่มีการติดต่อกับใคร บัญชีก็ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย ในกลุ่มแข่งรถใต้ดินที่มันโกงเขาไปทั่วตอนนี้ก็เริ่มมีการตั้งค่าหัวมันกันแล้ว ผมให้คนกระจายกำลังกัน
Magbasa pa
บทที่ 4 เอาคืน [NC+]
“...คะ” พริมพริตาถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง เงินมากมายขนาดนั้นหาทั้งชีวิตยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะได้ถึงครึ่งหรือเปล่า ชีวิตพนักงานออฟฟิศโลจิสติกส์ธรรมดาๆอย่างเธอ จะหาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากที่ไหนได้ กู้ธนาคารตั้งแต่ล้านแรกอาจจะยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แถมไม่ได้ไปทำงานนานเกือบอาทิตย์ขนาดนี้ เธอคงโดนเด้งไปแล้วเรียบร้อย สมัยนี้งานยิ่งหายากๆอยู่ด้วย “ไม่มีปัญญาล่ะสิ” มือหนายกก้านบุหรี่ขึ้นจุดติดไฟสูดเอาควันสีเทาเข้าปากและปลดปล่อยออกมาพร้อมกับลมหายใจหนัก โดยไม่ได้สนใจว่าในห้องจะมีคนนอนป่วยอยู่รวมด้วย “ฉันหาได้ค่ะ…ฉันจะหามาให้ได้ ขอแค่คุณปล่อยฉันไป ฉันสัญญาว่าฉันจะจ่ายเงินคืนให้คุณทุกเดือนจนครบทุกบาททุกสตางค์แน่นอน” หญิงสาวอ้อนวอนมาเฟียหนุ่ม พยายามพูดดีด้วยสุดชีวิต แม้จะไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะหาเงินมากมายขนาดนั้นมากจากไหนก็เถอะ แต่นั่นกลับทำให้มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มออกมากับความโลกสวยของเจ้าหล่อน โรมินิกโน้มตัวเข้ามาใกล้ร่างเล็กที่อยู่บนเตียงนอน สองนิ้วคีบก้านบุหรี่ไว้ในมือ ลมหายใจเข้าออกของเขามันเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่อ่อนๆชวนให้ขนล
Magbasa pa
บทที่ 5 ไร้ปรานี [NC++]
“ช่วยด้วย!” ทั้งที่รู้ดีว่าต่อให้ตะโกนไปก็ไร้ความช่วยเหลือแต่พริมพริตาก็เลือกที่จะขัดขืนมากกว่าสมยอมให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรกับตัวเองก็ได้ตามใจชอบ หญิงสาวใช้จังหวะที่เขาเผลอในขณะที่กำลังสวมเครื่องป้องกันตะโกนร้องขอความช่วยเหลือและผุดลุกขึ้นจากเตียง หากแต่ยังไม่ทันที่จะได้วิ่งหนีไปไกลก็ถูกวงแขนกำยำคว้ารอบเอวคอดของเจ้าหล่อนไว้แล้วคว้ากลับไปนอนราบลงกับเตียงกว้างเหมือนเดิม ไร้ความปรานีจากมาเฟียหนุ่มอีกต่อไป เขาเหลืออดเกินกว่าจะทนฟังเสียงของเจ้าหล่อนได้อีก ร่างกายใหญ่โน้มตัวลงมาทาบทับร่างอรชร เนื้อตัวที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามร้อนผ่าวไปทั่วทั้งตัว ฝ่ามือหนาจับปลีขาเรียวงามแยกออกจากกันเผยให้เห็นกลีบดอกไม้สีหวานที่เริ่มเปียกชื้นไปด้วยน้ำเกสรชโลม โรมินิกบดขยี้ริมฝีปากเรียวเล็กจนเลือดไหลซิบคละเคล้าไปกับรสจูบร้อนแรง ลิ้นร้อนตวัดเข้าชิมความหอมหวานทั่วทั้งโพรงปากอย่างช่ำชองในขณะที่คนใต้ร่างแทบขาดอากาศหายใจ เอวสอบขยับเข้ามาบดเบียดกลางกายสาว ความร้อนผ่าวจากร่างกายกำยำแผ่ซ่านไปถึงคนตัวเล็กที่ดีดดิ้นไม่หยุด “อึก…อ๊าา! เจ็บ!” ความคับแน่นที่ไม่เคยได้ล
Magbasa pa
บทที่ 6 ทำงานคืนแรก
             พริมพริตามองจ้องเข้าไปในดวงตาดุดันเขม็ง           “ปล่อยฉันไปได้หรือยัง…”           โรมินิกยิ้มเย้ย เขานึกอะไรดีๆที่มันมากกว่าการจับน้องสาวของคนที่กำลังตามล่ามาไว้เป็นตัวประกัน           ในเมื่อเจ้าหล่อนเล่นเป็นงานเสียขนาดนี้แล้วทำไมไม่ให้เธอทำในสิ่งที่เธอถนัดไปเสียเลยล่ะ           “สิบล้าน” โรมินิกว่าและเงียบไปครู่หนึ่ง “เธอจะต้องทำงานที่นี่ชดใช้หนี้ก้อนนี้ทั้งหมดจนครบทุกบาททุกสตางค์ ส่วนเรื่องบนเตียงเมื่อกี้ฉันก็จะถือว่าค่าตัวเธอเป็นค่าดอกเบี้ยที่จะต้องจ่าย”           ฝ่ามือเรียวเล็กกำเข้าห
Magbasa pa
บทที่ 7 CK
               หยาดน้ำตาใสรื้นขึ้นที่ขอบดวงตาอีกครั้งเมื่อผิดหวังในสิ่งที่ตัวเองพยายามจะอ้อนวอนขอร้องให้เขาเห็นใจ พริมพริตาพยายามแข็งขืนไม่ถอยทั้งที่รู้ว่าเริ่มจะอ่อนแรงเพราะสู้แรงผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าไม่ไหว           “กรุณาปล่อยมือโสโครกๆของจากผู้หญิงคนนี้ด้วยครับ”           เสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่มแปลกหน้าคนใหม่ดังขึ้นมาจากด้านหลังของคนที่พยายามจะรุกรานพริมพริตา ชายคนนั้นหันไปมองทางต้นเสียงด้านหลังด้วยท่าทางหัวเสียรำคาญใจ ใครที่มันกล้าขัดใจเขาได้คงจะไม่รู้ว่าเขามีอิทธิพลใหญ่คับคั่งแค่ไหน           “แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วยวะ”           “
Magbasa pa
บทที่ 8 หัวเสีย
               “ไอ้คาล์กมันกลับไปแล้วครับนาย” วิลล์รายงานกับคนร่างสูงกำยำที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ริมกำแพงฝั่งด้านนอกของส่วนบาร์เครื่องดื่มในโซนวีไอพี           มาเฟียหนุ่มยังคงอยู่ในทุกช่วงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับพริมพริตา เขาไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำถึงขนาดที่จะปล่อยให้เจ้าหล่อนโดนถึงเนื้อถึงตัวขนาดนั้น ยิ่งเป็นของของเขาแล้ว ไม่ว่าเขาจะใช้ต่อหรือไม่ เขาก็ไม่ชอบให้ใครมายุ่งย่ามวุ่นวายทั้งนั้น           แต่จะให้เขาลงไปช่วยเจ้าหล่อนจากแขกคนอื่นแบบนั้นมันก็ดูจะเป็นการให้ค่าให้ราคากับผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นตัวประกันของตัวเองมากเกินไปหน่อย เขาจึงเลือกที่จะเดินหนีไป และให้วิลล์มือขวาคนสนิทของตัวเองเป็นคนไปจัดการเรื่องนี้แทน          &n
Magbasa pa
บทที่ 9 ยั่วโมโห
“มากกว่านี้ก็ทำมาแล้วนี่” โรมินิกเหยียดหยัน ปลายจมูกไล้ไปตามสันกรามกรอบใบหน้าหวาน ปกติแล้วเขาไม่ชอบที่จะหิ้วผู้หญิงคนเดิมขึ้นเตียงซ้ำเป็นครั้งที่สองที่สามนัก เพราะไม่อยากจะสานต่อให้มีความผูกพันกันทั้งสิ้น แต่กับร่างบอบบางตรงหน้าเขานี่ ไม่ว่าจะได้ตักตวงไปเท่าไหร่ เขาก็ไม่รู้จักอิ่ม เพียงแค่สูดกลิ่นหอมอ่อนๆบนเนื้อกายสาวเพียงเล็กน้อย เขาก็แทบอยากจะกลืนกินเจ้าหล่อนลงไปทั้งตัว “นี่ออกไปนะ!” เสียงหวานร้องห้าม กลัวว่าเขาจะทำอะไรมากกว่านี้ แม้ว่าร่างสูงกำยำของเขาจะบดบังตัวเธอไว้จากมุมกล้องได้เกือบทั้งหมด แต่ยังไงท่าทางล่อแหลมของเขาก็คงทำให้คนที่ได้พบเห็นมองออกไม่ยากว่าคนทั้งสองคน หนึ่งหนุ่มและหนึ่งสาวในลิฟต์กำลังทำอะไรกันอยู่ ตัวเลขดิจิทัลสีแดงบนหน้าจอบ่งบอกว่าอีกไม่นานก็ใกล้ที่ประตูลิฟต์จะเปิดเพราะถึงที่หมายแล้ว ริมฝีปากหนาละจากเนื้อตัวเนียนนุ่มของหญิงสาวขึ้นมาบดจูบริมฝีปากบางเล็กที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีไวน์แดงเย้ายวนแทน ลิ้นสากร้อนมอบรสจูบที่เต็มไปด้วยรสชาติน้ำอำพันผสมกับบุหรี่จางๆให้กับคนตัวเล็กพร้อมกับกวาดชิมความหวานไปทั่วโพรงป
Magbasa pa
บทที่ 10 กลืนลงไป [NC+]
“มานี่!” เมื่อเห็นว่าประตูห้องปิดสนิทแล้วเขาก็หันมากระชากตัวพริมพริตาให้เดินเข้าไปในห้องนอน มือหนาออกแรงกึ่งบีบกึ่งกระชากข้อมือเรียวที่เมื่อครู่กล้าที่จะอาจหาญท้าทายเขาด้วยการไปปลดเปลื้องเสื้อผ้าของคนอื่น โดยไม่ได้สนใจว่าจะเป็นการทำให้อีกฝ่ายโดนเศษขวดแก้วที่แตกกระจัดกระจายอยู่บนพื้นบาดเข้าที่ฝ่าเท้า “ฉันเจ็บ!” พริมพริตาร้องออกมาทั้งน้ำตาที่เริ่มรื้นขึ้นมาอีกรอบ หลังจากที่โดนเหวี่ยงลงไปนอนกับเตียงกว้างในห้องพักของตัวเอง ที่ฝ่าเท้าขวาเริ่มมีเลือดสีแดงไหลออกมาเป็นทางยาวหลังจากที่ไม่ทันได้ระวังจนไปเหยียบเข้ากับเศษขวดแก้วเหล้าที่แตกอยู่บนพื้นในระหว่างที่ถูกฉุดกระชากลากตัวมา หากแต่โรมินิกไม่ได้สนใจเธอมากขนาดนั้น มาเฟียหนุ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าท่อนบนของตัวเองออก ก่อนจะกระโดดขึ้นมาบนฟูกหนาคร่อมร่างของคนตัวเล็กเอาไว้ แล้วฉีกกระชากเสื้อผ้าตัวเล็กจิ๋วออกจากร่างของคนตรงหน้าเช่นกัน พริมพริตาขัดขืนปัดป้องเต็มที่ แต่ก็ไม่อาจที่จะสู้แรงอีกฝ่ายได้ หญิงสาวจึงได้แต่หยิบผ้านวมผืนใหญ่ขึ้นมาบดบังสายตาดุร้ายที่จ้องมองมาราวกับจะกลืนกินเสียให้ได้
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status