Mag-log inShare
ตอนที่ 5 ตกใจอะไร
Petsa ng paglalathala:
2026-07-16 11:06:11“แหม คำพูดคำจาอยู่บนฟ้าราวกับเจ้าของบ้าน คิดเหรอว่าคนอย่างหล่อนจะเทียบกับแฟนคุณทัตได้ คุณทัตไม่มีทางชายตาแลเธอหรอกนะฝน” มะลิกล่าวพลางทำหน้าหมั่นไส้เธอซะเต็มประดา
“ฉันคิดแล้วคิดอีก มันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวกับพวกพี่นะ ฉันจะทำอะไร จะคิดยังไง มันก็เรื่องของฉัน ไม่เห็นจะเกี่ยวกับพวกพี่เลย”
“นี่แกว่าพวกฉันเสือกเหรอ”
“เปล่า ไม่เห็นมีคำว่าเสือกออกจากปากฉันเลยนะพี่มะลิ แต่ถ้าพี่จะเข้าใจอย่างนั้นก็แล้วแต่” เธอกล่าวอย่างใจเย็นก่อนก้าวเท้าจะเดินออกไป
“อยู่ต่อหน้าคุณหญิงทำเป็นเรียบร้อย ใสซื่อ แต่จริง ๆ แล้วสันดานเธอมันก็แค่หมาจรจัด ต่อให้เก็บมาเลี้ยงให้ดีแค่ไหน มันก็เป็นได้แค่หมาจรจัดเหมือนเดิม”
แม้จะรู้สึกโกรธแต่ปลายฝนก็พยายามทำใจให้เย็น เธอไม่อยากมีเรื่องกับคนพวกนี้ เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด มีแต่จะทำให้เธอถูกมองในแง่ลบไปด้วย
“ก็ยังดีกว่าพวกดีแต่เห่า ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวัน ๆ เสือกแต่เรื่องของชาวบ้าน”
นั่นไม่ใช่เสียงปลายฝน แต่เป็นเสียง คะน้า สาวใช้อีกคนที่เอ็นดูปลายฝนราวกับน้องในไส้ และคอยอยู่เคียงข้างเวลาที่เธอโดนสองคนนี้เล่นงาน
“แกว่าใครนังคะน้า”
“ก็ว่าใครล่ะ ที่ชอบหาเรื่องคนอื่น พวกขี้อิจฉา”
“ใครอิจฉากันยะ แค่อยากให้ธาตุแท้ของนั่งนี่มันเปิดเผยออกมา กระแดะ”
“นั่นปากเหรอ!” คะน้าโกรธแทนน้องสาวจนทนไม่ไหว พุ่งพรวดเข้าหาคู่อริ ทว่าปลายฝนรีบรั้งตัวไว้เสียก่อน
“อย่าพี่คะน้า ช่างมันเถอะ ฝนชินแล้วล่ะ”
“แต่พี่ไม่ชิน ปล่อยให้มันว่าฝ่ายเดียวไม่ได้หรอก”
“อย่าอาพิมเสนไปแลกกับเกลือเลยจ้ะ มันไม่มีประโยชน์หรอก”
“แหม ๆ ประดิษฐ์คำพูดราวกับพวกผู้ดี ฉันล่ะอยากจะขำให้ฟังร่วง ใช่ไหมวะรำเพย” ว่าแล้วทั้งสองสาวก็หัวเราะชอบใจ
“มึงอยากจะฟันร่วงหมดปากเพราะหมัดกูไหมล่ะ” คะน้ากำหนัดจะชกเข้าให้ แต่โดนน้องสาวดึงแขนออกไปจากครัวเสียก่อน
ปลายฝนพาพี่สาวต่างสายเลือดออกมาจนถึงสวนหลังบ้าน เพื่อให้เจ้าหล่อนสงบสติอารมณ์ คะน้าคอยปกป้องดูแลเธอตั้งแต่เด็กจนโต เพราะทั้งสองต่างก็เป็นเด็กกำพร้าเหมือนกัน ไม่มีพี่น้องที่ไหนจึงรักใคร่กันราวกับพี่น้องในไส้
“พวกมันด่าฝนขนาดนั้นพี่ทนไม่ได้หรอก”
“ช่างมันเถอะพี่ ฝนไม่อยากให้มีเรื่องมีราว เราไม่จำเป็นจะต้องต่ำเหมือนพวกนั้นสักหน่อย” ปลายฝนพยายามทำให้อารมณ์พี่สาวดีขึ้น โดยการส่งรอยยิ้มหวาน ๆ ให้
“แกนี่นะ จะทำตัวดีเกินไปแล้วนะ มันจะโดนคนรังแกได้ง่าย ๆ”
“ความอดทนฝนก็มีจำกัดเหมือนกันนะพี่ ถ้าหากทนไม่ไหวจริง ๆ ก็ไม่ยอมเหมือนกันนั่นละ”
“ทำให้ได้อย่างที่ปากพูดก็แล้วกัน”
“อ้อ พี่คะน้า วันพรุ่งนี้ฝนจะต้องไปหัวหินกับคุณทัตนะ ฝากงานที่บ้านด้วยนะพี่”
“อ้าว! ไปทำอะไรน่ะ”
“คุณหญิงกำลังให้คนไปต่อเติมบ้านพักตากอากาศ เลยให้คุณทัตไปช่วยดูจนกว่าจะเสร็จ ส่วนฝนท่านให้ไปสอดแนมพฤติกรรมคุณทัตน่ะสิ ท่านกลัวว่าหลานชายจะพาแฟนไปอยู่ที่นั่นด้วย”
“สองต่อสองงั้นเหรอ”
“จ้ะพี่”
“ระวังตัวด้วยล่ะ คุณทัตยิ่งไม่ค่อยชอบขี้หน้าแกอยู่ด้วย”
“จ้ะพี่ ฝนจะระวังตัว คนอย่างคุณทัตคงไม่มาทำอะไรมิดีมิร้ายฝนหรอก”
“เผื่อหน้ามืดตามัวขึ้นมาใครจะรู้ รายนั้นยิ่งชอบแกล้งแกอยู่ด้วย เคยพูดดีด้วยซะที่ไหนล่ะ” คะน้ากล่าวอย่างเป็นห่วงน้องสาวสุดที่รัก เพราะเธอรู้เห็นการกระทำของกันติทัตมาโดยตลอด ว่าปฏิบัติต่อปลายฝนอย่างไรบ้าง
“ฝนไม่อ่อนแอขนาดนั้นหรอกน่า พี่สบายใจได้ อีกอย่างมันก็เป็นคำสั่งคุณหญิง เขาคงไม่กล้าทำอะไรฝนหรอก”
“ให้มันจริงเถอะ”
“จ้า”
“งั้นพี่ไปทำงานต่อก่อนนะ เดี๋ยวเย็นนี้จะไปเก็บของช่วย”
“จ้ะพี่คะน้า”
ทั้งสองสาวโบกมือร่ำลา ก่อนที่คะน้าจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน ทิ้งให้คนเป็นน้องสาวยืนคิดอะไรอยู่ที่เดิม คงไม่ใช่เรื่องอะไร หากแต่เป็นการต้องไปอยู่ร่วมชายคากับกันติทัตสองต่อสอง เธอคงจะรู้สึกอึดอัดและทำตัวไม่ถูก หากต้องตื่นขึ้นมาแล้วเจอคำพูดเสียดสีทิ่มแทงใจอยู่เป็นประจำ โดยไม่รู้ว่าจะได้กลับมาตอนไหน
“เป็นเธอนี่ก็ดีนะ พูดอะไรใครก็เชื่อ”
ได้ยินเสียงทุ้มของใครบางคนจากทางด้านหลัง ปลายฝนก็สะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ รีบหันขวับไปมองก็เจอกับคนที่คุ้นตายืนกอดอกมองมาอยู่ก่อนแล้ว
“พี่ทัต”
“ตกใจอะไร หรือกำลังนินทาฉันในใจอยู่”
Pinakabagong kabanata
กรงเสน่หาวิวาห์ไร้รัก ตอนที่ 60 อวสาน
“อย่ามากล่าวหากันนะ พี่ไม่ได้วางแผนสักหน่อย อีกอย่างใครจะบ้ามาทำอะไรตรงนี้ หรือว่า...เราชอบเอาท์ดอร์” เขากระซิบบอกข้างใบหูปลายฝนหน้าแดงก่ำ รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งใบหน้า“บ้า! ใครจะไปชอบแบบนั้นเหมือนพี่กันล่ะ”“อายอย่างนี้แสดงว่า...เธอคิดใช่ไหมว่าพี่จะทำอะไร แสดงว่าคิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องโดน”“พี่ทัต! หุบปากเดี๋ยวนี้เลย ไม่กลัวคนอื่นได้ยินก็เกรงใจเจ้าที่ท่านบ้าง” เธอเอ็ดเสียงดังแก้เขิน“พี่แค่แกล้งเล่นเท่านั้นเอง ใครจะกล้ามาทำอะไรตรงนี้ นั่งนิ่ง ๆ บนตักให้พี่กอดอย่างนี้ก็พอ บรรยากาศโรแมนติกอย่างนี้ เราควรจะนั่งชมจันทร์ฟังเสียงคลื่นทะเลดีกว่าว่าไหม”“พูดจริง?”“จริงดิ ไม่ไว้ใจพี่แล้วเหรอครับ” คนพูดทำน้ำเสียงออดอ้อนราวกับเด็กน้อย“ไม่ต้องทำเสียงอ้อนหรอก เชื่อแล้วค่ะ”“วันนี้พระจันทร์สวยจังเลยนะว่าไหม”“ค่ะสวยมาก”“แต่พี่ว่ายังไงฝนก็สวยกว่าอยู่ดี แถมยังหอมกว่าด้วย”“ถ้าพระจันทร์ได้ยินคงจะเสียใจแย่เลย แต่ฝนเองก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะคะ เพราะมันคือความจริง”“ฝนว่า...เราจะมีลูกกันกี่คนดี”“แหนะ! วนเข้าเรื่องใต้สะดืออีกแล้วนะพี่”“เปล่า...แค่ถามความเห็นเฉย ๆ พี่ไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลยนะ แค่อยากให้หนูฟ
กรงเสน่หาวิวาห์ไร้รัก ตอนที่ 59 พี่มันร้าย
ชายหนุ่มยังไม่เลิกเล่นสงครามประสาทกับคนเป็นเมีย ปลายฝนทำหน้ายักษ์ใส่แล้วคว้ามือลูกสาวมาจับไว้“เรากลับเข้าบ้านกันดีกว่าค่ะหนูฟ้า”“มาขี่คอพ่อจ๋าดีกว่าค่ะ”กันติทัตชิงตัวอุ้มลูกสาวขึ้นมานั่งบนคอตัวเอง แล้วยักคิ้วให้กับภรรยา ปลายฝนแยกเขี้ยวใส่ กำหมัดขึ้นทำท่าจะชกหน้า ผู้เป็นสามีรีบเอียงหน้ารอรับอย่างไม่รู้สึกกลัว ท้ายที่สุดเจ้าหล่อนก็ยื่นหมัดนั้นเข้าไปสัมผัสที่ก้มออกแรงดันเบา ๆ เท่านั้น“รีบไปเลย จะได้อาบน้ำอาบท่ากินข้าวเย็นกัน”“นึกว่าจะแน่ซะอีก หึ ๆ”“ไม่ต้องทำเป็นดีใจไปหรอก ฝนแค่ฝากไว้ก่อน รอให้พี่เผลอเมื่อไหร่จัดหนักแน่”“รีบมาจัดนะจ๊ะเมียจ๋า พี่พร้อมรับมือเสมอ นานแล้วนะที่ไม่ได้นอนกอดเมีย” คนพูดทำหน้าตายียวนกวนประสาทอย่างน่าหมั่นไส้ โยงเข้าเรื่องใต้สะดือเข้าจนได้ ปลายฝนยิ้มพลางส่ายหน้า รีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในบ้านก่อนหลังจากทานมื้อเย็นแล้วทั้งสามก็ออกมานั่งรับลมที่หน้าบ้าน ลมเย็น ๆ ที่พัดผ่านมาประสานกับเสียงคลื่นทำให้รู้สึกผ่อนคลาย แสงไฟตามจุดต่าง ๆ ของสวนหน้าบ้าน กำลังประชันเปล่งแสงกับดวงดาวนับพันบนท้องฟ้า โซฟาตัวยาวถูกจับจองจนไม่มีที่ว่าง คนเป็นพ่อกับแม่นั่งริมส่วนลูกสาวตัวน้อยนั่
กรงเสน่หาวิวาห์ไร้รัก ตอนที่ 58 ก็ฝนดื้อ
สองปีต่อมา…ณ ประเทศอังกฤษ“อลันมาหาหม่ามี๊เร็วลูก”“มี๊”เมื่อได้ยินเสียงผู้เป็นแม่เด็กชายอลันวัยขวบเศษก็รีบวิ่งเข้ามาหา ขณะวิ่งเล่นอยู่ในสวนหน้าบ้าน อลิชากอดลูกชายไว้ด้วยความหวงแหน กดปลายจมูกลงที่กลางกระหม่อมฟอดใหญ่ด้วยความรัก“เก่งมาก ๆ เดี๋ยวหม่ามี๊จะพาไปอาบน้ำนะครับ”“ไม่อาบ”เมื่อได้ยินอย่างนั้นเจ้าตัวเล็กก็รีบวิ่งหนีอย่างเอาเป็นเอาตาย ผู้เป็นแม่ได้แต่ยืนยิ้มอยู่อย่างนั้นด้วยความเอ็นดู แค่มีลูกชายคนนี้คนเดียวชีวิตเธอก็มีความสุขมากพอแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องรับใครเข้ามาในชีวิตเพิ่มเติมอีกสองสัปดาห์หลังจากวันที่ได้เจอกับเขมทัต เธอก็ตัดสินใจมาคลอดลูกที่อังกฤษ เพราะต้องการหลีกหนีจากความทุกข์ที่เกิดขึ้น และเพื่อสะดวกในการใช้ชีวิตมากกว่า จนถึงตอนนี้ยังไม่เคยกลับเมืองไทยเลยสักครั้ง“อลันมานี่เดี๋ยวนี้เลย จะไปไหนครับ” เธอว่าพลางวิ่งไล่จับลูกชายพร้อมกับรอยยิ้มแห่งสุข แทนที่จะรีบจับตัวไปอาบน้ำ แต่กลับกลายเป็นว่ามาวิ่งไล่กันเล่นเสียอย่างนั้น“ฮ่า ๆ ๆ หม่ามี๊”“ดื้อนักนะเรา ฮ่า ๆ”ขณะสองแม่ลูกกำลังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานภายในรั้วบ้าน มีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ เป็นเขมทัตน
กรงเสน่หาวิวาห์ไร้รัก ตอนที่ 57 ช่วงเวลาที่น่าจดจำ
เมื่อเสร็จภารกิจช่วงเช้าแล้ว ก็ถึงเวลาที่กันติทัตจะได้มีโอกาสอยู่กับภรรยาสองต่อสอง ตอนนี้ปลายฝนกำลังยืนล้างจานอยู่ในครัว คนเป็นสามีเห็นก็แอบเดินย่องไปเงียบ ๆ แล้วสวมกอดจากด้านหลัง เกยคางบนไหล่บางอย่างถือวิสาสะ“พี่ทัตทำอะไรเนี่ย”เมื่อโดนรบกวนปลายฝนก็วางจานลงในอ่าง เอียงหน้ามามองคนที่กำลังส่งสายตากรุ้มกริ่มให้ เขาทำตัวราวกับเด็กน้อย ที่กำลังต้องการเรียกร้องความสนใจ“ท้องก็โตขึ้นทุกวัน ๆ ทำไมถึงยังดื้อมายืนล้างถ้วย”“แค่ล้างถ้วยเองนะคะ มันไม่ได้หนักหนาอะไรสักหน่อย”“ก็พี่เป็นห่วง อยากให้เรานั่งเฉย ๆ ทำตัวเป็นคุณนายสวย ๆ ไม่ได้เหรอ งานบ้านก็ปล่อยให้คนใช้ทำแทน”“ไม่เอา แค่งานในบ้านใหญ่ทุกคนก็ยุ่งมากพอแล้ว แค่นี้ฝนทำไหวค่ะ ต่อให้ท้องโย้วฝนก็ไหว” เธอยังคงยืนยันที่จะทำหน้าที่แม่ศรีเรือนต่อไป“งั้นพี่จะเป็นคนทำเอง ไม่ว่าจะเป็นทำกับข้าว ซักผ้า ล้างจาน กวาดบ้าน ถูบ้าน และอื่น ๆ ที่ฝนบัญชามาพี่ทำได้ทั้งนั้น”“จริงดิ ฝนไม่ไว้ใจพี่เลย กลัวว่าจะทำบ้านพังไปทั้งหลังนะสิไม่ว่า”“ไม่เชื่อใจพี่เหรอครับ สมัยไปเรียนต่างประเทศพี่ก็ทำเองทั้งนั้น”“โม้ป่าว ไปอยู่ที่โน่นไม่มีใครเห็นด้วยจะพูดอะไรก็ได้”“จริง
กรงเสน่หาวิวาห์ไร้รัก ตอนที่ 56 ย่ารู้ทัน
หลังจากวันนั้นอลิชาก็ไม่มายุ่งเกี่ยวกับคนในบ้านเทวทัตภิรมย์อย่างที่พูดจริง ๆ และตอนนี้กันติทัตได้เอาเฝือกออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่สามารถลงน้ำหนักเท้าได้เท่าที่ควร การเดินจึงช้ากว่าคนทั่วไปช่วงนี้อารมณ์ของปลายฝนขึ้น ๆ ลง ๆ ผู้เป็นสามีจึงต้องตามใจอย่างปฏิเสธไม่ได้ ทุกอย่างกลับตาลปัตร เพราะตอนนี้คนที่มีอำนาจเหนือกว่าคือปลายฝนไปเสียแล้ว กันติทัตคอยเอาอกเอาใจและคอยดูแลภรรยาแทบยี่สิบสี่ชั่วโมง หวงยิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีก“จะรีบตื่นไปไหน”เสียงอันงัวเงียดังอยู่ข้างหู ขณะเธอกำลังพยายามแกะมือเขาออก เตรียมตัวจะลุกขึ้นเพื่อไปใส่บาตรในตอนเช้า“ฝนจะไปตักบาตรค่ะ คนบาปอย่างพี่คงไม่เข้าใจหรอก”“ให้กอดอีกสักแปบไม่ได้เหรอ เดี๋ยวพี่จะไปใส่ด้วย”ฟอดดด!!!คนที่อยู่ในอ้อมกอดเขินจนหน้าแดง เธอยังคงไม่คุ้นชินกับสรรพนามที่เปลี่ยนไปของกันติทัต ฟังดูแล้วมันเลี่ยน ๆ อย่างบอกไม่ถูก ในขณะเดียวกันก็ทำให้รู้สึกหัวใจพองโตเช่นกัน“ขืนนอนต่อมีหวังพระท่านไปก่อนพอดี ปล่อยฝนเดี๋ยวนี้เลย”“โอเคครับปล่อยก็ปล่อย แต่ฝนต้องจูบพี่ก่อนนะ” ว่าแล้วก็พลิกร่างบอบบางให้หันมาเผชิญหน้ากัน และตอนนี้กันติทัตได้รู้ว่าเจ้าหล่อนกำลัง
กรงเสน่หาวิวาห์ไร้รัก ตอนที่ 55 หยุดเดี๋ยวนี้เลย
ภายในร้านอาหารสุดหรูย่านธุรกิจใจกลางเมืองหลวง มุมหนึ่งของร้านมีหญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีกำลังนั่งดื่มน้ำส้มคั้นด้วยจริตผู้ดี พลางหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาอัปเดตข่าวสารจากบรรดาคนรู้จักในโลกโซเชียล เธอรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างบอกไม่ถูกที่จู่ ๆ กันติทัตก็นัดมาเจอ คำพูดของอดีตแฟนหนุ่มมีพิรุธ ราวกับมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังเธอกำลังลังเลใจว่าจะยอมบอกความจริงเรื่องพ่อของเด็ก หรือปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ แล้วหายไปจากชีวิตคนพวกนี้ ให้พ่อของลูกได้ชื่อว่ากันติทัตต่อไป“ทำไมยังไม่มาอีกนะ เป็นคนโทรฯ นัดเรามาแท้ ๆ”อลิชาบ่นหลังจากดูเวลาที่หน้าจอมือถือ พบว่าตอนนี้เลยเวลานัดไปแล้วเกือบยี่สิบนาที เธอนั่งถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะตัดสินใจหยิบกระเป๋าแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้“คุณอลิซ”เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้เจ้าหล่อนขมวดคิ้วอย่างประหลาดใจ เสียงนั่นไม่ใช่กันติทัตแต่เป็นเสียงเขมทัต หรือว่าเธอจะโดนหลอกเข้าให้แล้ว เมื่อหันไปมองก็เป็นอย่างที่คาดเดาในใจจริง ๆ“คุณเขม! คุณมาที่นี่ทำไม”“ก็ผมอยากจะมาคุยกับคุณไงล่ะ”“แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ” เธอกล่าวแล้วเดินผ่านหน้าไป ทว่าเขมทัตรั้งมือเอาไว้ เจ้าหล่อนส่งส
Maaari mong magustuhan
ยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.5K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่219.5K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.6K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.2K viewsเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa570 viewsพ่อเลี้ยงขา... หนูแฉะไปหมดแล้ว... ลงโทษหนูสิคะ
Heln178 viewsวิวาห์แค้นใต้เงาเงิน
Nuan4545250 viewsเซอร์วิส รัก Service Love
เหนือ กว่าความคาดหมาย37 views
