Masukเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
ขบวนรถยนต์สีดำมุ่งหน้าผ่านตัวเมืองที่มีคนพลุกพล่านอีกครั้ง แสงท้องฟ้าด้านบนอ่อนลงบ้างแล้วหลังจากพวกเขาใช้เวลาสอบสวนผู้ต้องสงสัยนานพอสมควรดวงตากลมสวยช้อนมองสีหน้าเคร่งเครียดของคนข้างกายนิ่ง ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสหลังมือใหญ่เอาไว้ส่งผ่านความรู้สึกในใจ หวังว่ามันจะช่วยปลอบโยนเขาได้บ้างลูคัสเองก็เห
ท่าทางสติแตกของลูคัสทำให้เรนนี่ทนมองไม่ไหว รีบก้าวเข้าไปห้าม“ใจเย็นก่อน...ทำแบบนี้มันไม่ช่วยอะไรหรอก ไม่เห็นเหรอว่าเธอสติแตกแล้ว”“แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไง!”“เดี๋ยวฉันคุยเอง”นัยน์ตาแดงฉานตวัดมองคนตัวเล็ก ภายในเขาร้อนผ่าวด้วยความโกรธแค้นอย่างไม่อาจจะบรรยายได้สันกรามได้รูปขบกันแน่นจ้องมองใบหน้าจริงจ
มุมปากหนาเผยยิ้มจาง ๆ ด้วยความเอ็นดูกับสายตาเป็นประกายคู่สวยยามมองความวุ่นวายด้านนอก เขาไม่ได้ตำหนิอะไร ก้มอ่านรายงานจากในโทรศัพท์ระหว่างรถยนต์เคลื่อนตัวห่างจากตัวเมืองไปเรื่อย ๆวิวภายนอกค่อย ๆ เปลี่ยนไปจากความวุ่นวายในเมืองหลวงกลายเป็นโกดังเก็บสินค้าใกล้ท่าเรือที่ค่อนข้างเงียบรถสีดำชะลอตัวก่อนจะห
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาตั้งแต่คืนอันเร่าร้อนนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเรนนี่และลูคัสก็ค่อย ๆ ดีขึ้น เขายอมแชร์ข้อมูลหลาย ๆ อย่างกับเธอ แถมยังรับฟังข้อเสนอของเธออย่างใจดีอีกด้วยตอนนี้เธอไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นเชลยสักนิด ออกจะเหมือนเจ้าหญิงมากกว่า เพราะวัน ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย นั่ง ๆ นอน ๆ เดินเล่นไปมา และจบวัน







