30

คำพูดใสซื่อของหลานสาวตัวน้อย ทำเอาน้ำตาของคนเป็นอาถึงกับคลอเบ้า เมื่อก่อนนี้เวลาที่โรงเรียนมีกิจกรรมที่เกี่ยวกับพ่อ เด็ก ๆ ในห้องต้องผลัดกันพาพ่อไปตามคำเชิญของครูประจำชั้น เธอต้องเอาเรื่องพ่อป่วยมาบอกหลานทุกครั้ง ซึ่งหลานสาวก็เข้าใจและไม่เคยงอแง จนเธอมารู้ความจริงวันนี้เองว่าที่ผ่านมาหลานรู้สึกยังไง เธอรีบเอามือป้ายน้ำในตาทิ้งอย่างเร็ว ก่อนที่มันจะไหลออกมา

“ไว้โรงเรียนใกล้เปิดเทอมแล้วแม่ย้ายมาอยู่กับพ่อเควี่ดีมั้ยคะ” เธอไม่สนอะไรอีกแล้ว คนที่สำคัญกับเธอที่สุดคือลูกทั้งสองคนนี้ต่างหาก คนอื่นจะนินทาว่าร้ายอะไรก็ช่างพวกเขาแล้ว

เควินเอื้อมมือข้างที่ว่างจากอุ้มวาคิมไปกอดคนรักที่อุ้มวลาลี “ยินดีต้อนรับ จำไว้ว่าผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอฮันนี่” กระซิบที่ข้างหูเธอแล้วแตะปากลงที่ขมับของเธอแผ่วเบา  แต่สร้างความรู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจของหญิงสาว

............................

ภาพของพ่อแม่ลูกกำมะลอกำลังกอดกันอยู่นั้น สร้างความประทับใจให้กับประมุขทั้งสองของบ้านแม็คแคนเลย์มาก พวกท่านที่กำลังจะเดินเข้าไปทักทายหยุดยืน ปล่อยให้ทั้งสี่ได้สัมผัสถึงความอบอุ่นใจซึ่งกันและกัน ให้เด็ก ๆ ได้สัมผัสถึงคำว่าครอบครัว 

“พ่อเควี่ครับ คิมอยากไปหาย่าดาครับ” วาคิมหันไปเห็นย่าดากับปู่สมิธยืนยิ้มอยู่จึงบอกพ่อ

“น้องวาไปด้วยค่ะ”

เมื่อทั้งสองถูกปล่อยให้เป็นอิสระก็วิ่งไปหาปู่กับย่า ย่าพูดอะไรบางอย่างกับเด็กทั้งสองก่อนจะกวักมือเรียกพี่เลี้ยงให้พาพวกเขาออกไป เมื่อเด็ก ๆ ออกไปแล้วจึงพากันเดินไปหาหนุ่มสาวทั้งสอง    

ณัฐวรายกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสอง รอให้ท่านนั่งลงเรียบร้อยแล้วจึงนั่งลงตามคำเชิญ 

การกระทำของเธอนั้นถูกใจคุณกานดานัก จะกี่ปีเธอก็ปฏิบัติตัวเสมอต้นเสมอปลาย มารยาทดีไม่มีที่ติ ถึงแม้จะเป็นคนคุยเสียงดัง ติดตลก แต่ก็วางตัวดีมีมารยาทกับผู้ใหญ่เสมอ

“แม่โทรไปหาพระอาจารย์ให้ช่วยดูฤกษ์แต่งงานให้ ท่านบอกว่าอาทิตย์หน้าให้ไปรับฤกษ์ แม่เลยบอกพวกเราไว้ก่อน” คุณกานดามองทั้งสองคนสลับกันพร้อมรอยยิ้ม  

“ผมขอฤกษ์ที่เร็วที่สุดนะครับ ผมใจโอ๊ย!” เขาอุทานเสียงดังเรียกร้องความสงสาร เมื่อถูกคนรักหยิกเข้าที่สีข้าง “พ่อครับ แม่ครับ ดูน้ำผึ้งสิครับ ยังไม่ทันได้แต่งก็ทำร้ายร่างกายผมเสียแล้ว” เขาออดอ้อนบุพการีตาละห้อย

ผู้ใหญ่ทั้งสองหัวเราะ เห็นลูกชายสุขใจ คนเป็นพ่อแม่ก็พลอยสุขใจไปด้วย   

“น้ำผึ้ง หนูก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ได้แล้วนะลูก ไม่ต้องรอให้ถึงวันแต่งงานหรอก เพราะยังไงก็แต่งแน่” คุณสมิธเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอมากกว่าเรื่องอื่น

“เสร็จจากงานบริษัทเค้าก็จะย้ายมาอยู่ที่นี่กับพวกเราแล้วครับ” เควินชิงตอบแทนคนรัก

“ไม่เห็นต้องรอให้เสียเวลาเลย อยู่ที่นั่นคนเดียว ถึงจะมีรั้วรอบก็ไม่น่าไว้ใจอยู่ดี”

“น้ำผึ้งเค้าติดบ้านน่ะครับ คงต้องใช้เวลาสักพัก แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ ตอนนี้มีผมไปอยู่เป็นเพื่อนแล้ว ใช่มั้ยฮันนี่”

พูดหน้าตาเฉยไม่มีสะทกสะท้าน แถมยังหันมาถามเธอท้ายประโยค แล้วใครจะกล้าเออออด้วยล่ะตาบ้าเอ้ยหน้าไม่อายจริง ๆ เธอนี่แทบอยากจะดำดินหนีไปให้พ้น ๆ อยู่แล้ว อายพ่อแม่เขาเหลือเกิน อายจนไม่รู้จะทำหน้ายังไงดี    

คุณกานดาและคุณสมิธรู้ดีว่าหญิงสาวอายคำพูดของลูกชาย จึงเปลี่ยนเรื่องคุยไปเป็นเรื่องงานที่บริษัท และงานเลี้ยงที่จะมีในวันเสาร์นี้แทน ซึ่งก็ช่วยเธอได้มากทีเดียว

หลังจากกินมื้อค่ำเรียบร้อยแล้ว ผู้ใหญ่ทั้งสองจึงขอขึ้นบ้านก่อน เพื่อเปิดโอกาสให้พ่อแม่ลูกได้อยู่ด้วยกันในห้องนั่งเล่น วาคิมนั่งเล่นเกมโดยมีชายหนุ่มนั่งดูอยู่ข้าง ๆ ส่วน วลาลีนั้นเดินเกะกะไปทั่ว และตอนนี้กำลังเดินไปกอดคุณพ่อที่ให้ความสนใจพี่ชายมากกว่า

“พ่อเควี่ขา” เรียกเขาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน  

“ว่าไงครับลูกวา” เขาหอมแก้มนุ่มด้วยความหมั่นเขี้ยวเด็กขี้อ้อน   

“เปิดเทอมนี้พ่อเควี่กับแม่น้ำผึ้งไปส่งน้องวากับพี่คิมด้วยกันนะคะ น้องวาอยากพาพ่อเควี่ไปอวดเพื่อน พวกเขาจะได้รู้ว่าน้องวามีพ่อ และเรามีตากับผมสีเหมือนกัน นะคะพ่อเควี่” เด็กหญิงตัวน้อยเพิ่มแรงอ้อนด้วยการหอมแก้มเขาสองข้าง เธอเคยถูกเพื่อน ๆ ล้อว่าเธอไม่มีพ่อ เธอจึงอยากพาเขาไปอวด ให้พวกเขาได้เห็นว่าเธอมีพ่อ และมีหน้าตาคล้ายพ่อมากเพียงใด  

“ได้ครับลูก” แล้วลุกขึ้นยืน อุ้มเด็กหญิงตัวน้อยไปนั่งเคียงข้างหญิงสาวที่เช็ดน้ำตาป้อย ๆ อยู่บนโซฟา วางลูกสาวลงบนตักเธอแล้วโอบทั้งสองคนเข้ามากอด หอมแก้มแม่กับลูกสลับกันไปมาด้วยความรัก 

“พ่อเควี่ขา พ่อรักแม่น้ำผึ้งมากมั้ยคะ” หนูน้อยทำตาบ้องแบ๊วไร้เดียงสาขณะถาม

 “รักสิครับ”

“เหมือนน้องวากับพี่คิมเลยค่ะ เราสองคนรักแม่น้ำผึ้งมากเลย” หนูน้อยหัวเราะดีใจที่พ่อรักแม่เหมือนเธอและพี่ชาย แล้วเด็กน้อยก็ถามโน่นถามนี่สารพัด มีคำถามที่ถามได้ไม่หยุดหย่อน แต่เขาก็คอยตอบอย่างใจเย็น เพราะรู้ว่าเด็กวัยนี้อยู่ในวัยกำลังเรียนรู้ ป้อนเรื่องดีไม่ดีก็จะจดจำได้แม่นยำ 

เหมือนกับการจ้างพี่เลี้ยงให้มาดูแล เขาก็จ้างพี่เลี้ยงที่จบปฐมวัยโดยตรงมาดูแล ยอมจ่ายเงินเดือนที่แพงเพื่อแลกกับการเรียนรู้ที่ดีของลูก