Mag-log inหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
"เปล่าครับ อย่างที่บอกครับ ว่าผมแค่แวะมาเยี่ยม" "ภูมิแน่ใจนะ ว่าไม่ใช่เพราะน้ำ" "คุณลุงคุณป้าจะว่าอะไรไหมครับ ถ้าผมจะขอคบกับน้ำจริงจังสักที" ภูมิตัดสินใจพูดออกไปตรงๆ "ช้าไปแล้วล่ะ น้ำเขาคบกับภพอยู่" เกษมถอนหายใจแรงๆ "ไม่จริง สองคนนั้นก็แค่เล่นละครตบตาทุกคนแค่นั้นเอง" ภูมิเริ่มจะนั่งไม่ติด
ส่วนภพก็นิ่งอึ้งไปเขาไม่คิดว่าหญิงสาวที่เขาหมายใจแอบรักมานานจะจู่โจมเขาโดยไม่ทันได้ตั้งตัวเลย แต่เขาก็ยิ้มรับในสิ่งที่หญิงสาวทำ ไม่ว่าเธอจะทำไปด้วยเหตุผลอะไรเขาก็ดีใจที่ได้รับสัมผัสจากเธอ แต่เขาก็หวังลึกๆ ว่าเธอจะเปิดใจให้เขาแทนที่จะเป็นชายหนุ่มอีกคนที่จ้องแต่จะทำร้ายร่างกายและจิตใจของเธออยู่ตลอดเวล
หลายวันต่อมา หลังจากที่บรรพตออกจากโรงพยาบาลภูมิก็คอยดูแลเอาใจใส่บิดาเป็นอย่างดี ชายหนุ่มให้บรรพตพักผ่อนอยู่บ้านไปก่อนเพราะพึ่งจะออกจากโรงพยาบาล เขาไม่อยากให้บิดารีบกลับไปทำงานเดี๋ยวจะกลับมาเครียดอีก แต่พอว่างเมื่อไหร่เขาก็จะกลับบ้านมาอยู่เป็นเพื่อนบรรพตที่บ้านตลอดเพื่อให้ท่านอุ่นใจ เพราะเหลือกันแค่
"ภูมิรีบพาน้องไปทำแผลสิ" บรรพตเอ่ยขึ้น "ไม่เป็นไรค่ะ คุณลุงหนูขอตัวกลับก่อนดีกว่าค่ะ" พูดพลางรีบเดินออกไปจากห้องทันที โดยไม่สนใจบาดแผลที่มีเลือดไหลซึมออกมา "รีบตามไปสิ" บรรพตเอ่ยสั่งลูกชาย "ครับ" ภูมิรีบเดินตามหลังร่างบางไปติด ๆ น้ำจึงรีบเดินไปข้างหน้าเพื่อให้พ้นจากชายหนุ่มที่เดินตามหลังมา ภู







