เข้าสู่ระบบนักข่าวสายไฮยีน่าไม่รอช้า รีบเข้ารุมล้อมตัวรัฐมนตรีอดิศรทันที เร็วจนการ์ดคนสนิทเข้าขวางไว้ไม่ทัน แสงแฟลชสาดใส่รัวพอๆ กับเสียงซักถาม นักข่าวทุกคนไม่คิดจะปล่อยให้ข่าวนี้หลุดมือ เพราะคนในภาพเป็นถึงรัฐมนตรีใหญ่ แต่กลับมีคลิปหลุดว่าทำผิดกฎหมายเสียเอง ข่าวใหญ่แบบนี้พวกเขาต้องเล่นให้เปรี้ยงข่าวด่วนและพาดหัวข่าวในช่วงดึกของวันต้องมีข่าวนี้ไปลง!“ไม่มีอะไรทั้งนั้น! เจ้าหน้าที่ปิดจอเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นผมฟ้องพวกคุณแน่! ฟ้องให้หมดเลย!” เสียงตวาดก้องดังมาจากคนที่ถูกล้อมเอาไว้ เขายังหันไปสบตาคนสนิทที่ยืนอยู่นอกวง ไม่นานฝ่ายนั้นก็ถอยห่างออกไป“ท่านคะ ท่าน!"“ชี้แจงด้วยค่ะท่าน!”นักข่าวยังร้องถามเสียงอื้ออึง เมื่อเห็นเป้าหมายกำลังจะหลบออกไป แต่รัฐมนตรีใหญ่กลับไม่แม้แต่จะหยุดฝ่ากองทัพนักข่าวออกไป“จะรีบไปไหนล่ะครับท่าน”เสียงหนึ่งดังขึ้นมาก่อนรัฐมนตรีเฒ่าจะก้าวเท้าไปถึงประตูห้องจัดงาน การ์ดที่กันนักข่าวอยู่รีบเข้ามาขวางผู้มาใหม่ไว้ ถึงแม้ว่าชายคนนั้นจะอยู่ในชุดบริกร แต่เขาไม่ได้มาแค่คนเดียว ยังมีเพื่อนอีกหลายคนยืนอยู่ด้านหลัง“แกเป็นใคร!” นายอดิศรถามเสียงกร้าวทันที และเป็นคำถามที่เกิดขึ้นในใจของคนท
“สวัสดีครับคุณเมวิน”“...” ร่างสูงของคนคิดจะหลบออกไปสูดอากาศหลังเดินทักทายแขกเหรื่อจนเมื่อยขาถอนใจเบาๆ เมื่อมีคนมาทักอีกแล้ว เขากลับไปพร้อมรอยยิ้มบางแบบปั้นแต่ง พอเห็นว่าใครมาทักก็กลายเป็นยิ้มจริงใจทันที “คุณศิวาเองเหรอครับ”“ครับ ผมนึกว่าจะไม่ได้คุยกับคุณเมวินแล้ว”เมวินเอ่ยสีหน้าละมุน “ยังไงต้องขอบคุณที่มาร่วมงานของเรานะครับ”“ยินดีครับ งานดีๆ แบบนี้ผมจะพลาดได้ยังไง”“คุณนงลักษณ์ไม่มาด้วยเหรอครับ คืนนี้เราเอาของสวยๆ งามๆ ออกมาประมูลตั้งหลายชิ้น” เจ้าของงานถามหาเมื่อไม่เห็นมารดาของชายหนุ่มตรงหน้า ปกติแล้วรายนั้นแทบไม่พลาดงานแบบนี้“คุณแม่ไม่สะดวกครับ ผมเลยควงสาวน้อยคนนี้มาแทน” ว่าแล้วศิวาก็ดึงร่างเล็กของเพื่อนรักที่หลบอยู่ข้างหลังออกมาแนะนำกับหนุ่มหล่อตรงหน้า “นี่เพียงรักษ์ เพื่อนสนิทผมครับ”“...” เพียงรักษ์ เวลานี้เธอปั้นหน้าแทบไม่ถูก เมื่อถูกดึงออกมาจ๊ะเอ๋กับชายตรงหน้าดื้อๆ คิดไม่ถึงว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้ ตอนแรกเธอยังนึกไม่ออกว่าทำไมคุ้นหน้าเขา พอมาเจอจังๆ แบบนี้ถึงนึกออกว่าเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อนนายหมียักษ์บนเครื่องบินนั่น!“นี่เพื่อนคุณศิวาเหรอครับ” เมวินถามเสียงนุ่ม สายตามองแก้มป
งานแสดงเพชรประจำปีของเคพีจีกรุ๊ปเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่ มีเหล่าคนดังและไฮโซตบเท้ามาร่วมงานอย่างล้นหลาม คุณหญิงคุณนายแต่งองค์ยกเครื่องกันมาแบบจัดเต็มทุกคน ประโคมได้ประโคมเหมือนกลัวจะน้อยหน้ากันทว่าเพิ่งได้อวดกันไม่นาน ทุกคนในงานก็พบว่าสื่อต่างๆ พากันไปรุมล้อมอยู่บริเวณทางเข้างานเหมือนมีคนสำคัญกำลังจะมา จึงเลิกอวดกันชั่วคราว หันไปมองทางนั้นด้วยความอยากรู้อย่างเห็นก่อน รวมถึงสองเพื่อนรักที่คนเพิ่งมางานด้วยหลังจากกินแห้วมาหลายคืน คืนนี้ศิวากับเพียงรักษ์เลยเปลี่ยนสถานที่มองหาหนุ่มๆ ไม่ไปแล้วผับบาร์ มาหาในงานใหญ่ระดับนี้น่าจะมีผู้ชายงานดีเข้าตากรรมการบ้างละ“แกๆ ดูนั่นสิ คนอะไร๊ หล่อลากอะไรเบอร์นั้นคะ” ศิวาในสูทสีอ่อนโก้หรูสะกิดบอกเพียงรักษ์ที่อยู่ในชุดราตรีสีมรกตเข้ม“คนไหนอะ”“คนนั้นเลย”เพียงรักษ์ชะเง้อมอง 'คนนั้น' ของเพื่อน แต่ด้วยความที่ยืนกันอยู่ไกล เลยเห็นไม่ค่อยชัดเท่าไร ทว่าก็รับรู้ได้ว่าชายหนุ่มร่างสูงในสูทสีน้ำเงินที่ฝ่าพวกสื่อเข้ามาในงานได้เป็นคนแรกนั่นหล่อมากจริงๆ หน้าคมเข้มออกตี๋หน่อย ส่วนหญิงสาวร่างสมส่วนสวมชุดราตรีสีน้ำเงินเหลือบดำก็สวยหวานมาก ที่เดินเคียงมากับหล่อนก็เป็นหนุ่
สองสามวันต่อมาเวลาสามทุ่มตรง ณ ร้านอาหารกึ่งผับสุดหรูแห่งหนึ่งเพียงรักษ์ในชุดเดรสสั้นสีดำแนบเรือนร่างเดินเข้าร้านมามองหาคนที่นัดไว้ ไม่นานก็เจอเขานั่งอยู่ในมุมด้านใน เธอเดินฉับๆ ไปหาอีกฝ่ายด้วยสีหน้ายิ้มๆ เพราะเวลานี้ศิวาไม่ได้นั่งอยู่คนเดียวอย่างที่ควรจะเป็นขนาดมาถึงก่อนไม่กี่นาที หมอนี่ยังหาคนนั่งคลอเคลียได้แล้ว“ที่รักขา!” หญิงสาวแกล้งทักเสียงหวาน เมื่อชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาราวกับพระเอกหนังจีน ไม่ได้มีท่าทีว่าจะรับรู้การมาถึงของเธอเลย และเสียงเรียกของเธอก็ทำให้อีกฝ่ายหันมากลอกตาใส่ พร้อมเปรยออกมาเบาๆ“นางมารมาขัดคอหอยแล้ว”เพียงรักษ์ขึงตาใส่ ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงฝั่งตรงข้าม ไม่ลืมพยักหน้าให้หนุ่มหล่อที่นั่งอยู่กับศิวา คนนี้เธอเจอบ่อย เลยพอจะรู้จักกันอยู่บ้าง“หวัดดีฮะคุณรักษ์” อีกฝ่ายค้อมศีรษะทักเธอยิ้มๆ“หวัดดีค่ะ วันนี้ว่างเหรอคะ ถึงมากับศิวาได้”“น้องเขามาธุระแถวนี้พอดี เลยแวะมาส่งฉันน่ะ” ศิวาบอกแทนคนของตน“คุณรักษ์มาแล้ว ผมไม่กวนละ
สมัยก่อนหลายครอบครัวมักจะจับลูกหลานแต่งงานกับญาติสนิทมิตรสหาย เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์และเกื้อหนุนหน้าที่การงานของกันและกัน ประมาณว่าเรือล่มในหนอง ทองจะไปไหน นั่นแลนั่นคือสมัยก่อน ตอนนี้มันศตวรรษที่เท่าไรแล้ว ทำไมเธอยังถูกจับคลุมถุงชนอยู่อีกเล่า!เพียงรักษ์เดินหน้าบูดเข้าไปหาบิดาที่กำลังดูบอลอยู่ในห้องนั่งเล่นกับพวกคนสนิท ส่งเสียงเชียร์ดังลั่นคฤหาสน์เลยทีเดียว บิดาวัยย่างห้าสิบของเธอยังสวมชุดบอลทีมโปรด สลัดมาดนักธุรกิจเจ้าพ่อห้างสรรพสินค้าชื่อดังทั่วประเทศแบบเอาจริงเอาจังกับบอลนัดนี้ ก็จริงจังจนไม่สนใจเธอเลยนั่นละ“กลับมาแล้วค่า” เธอส่งเสียงบอกอย่างนึกหมั่นไส้“อ้อ” พายัพปรายตามองลูกสาวเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมองจอต่อเมินกันอย่างนี้ คนถูกตามตัวกลับมาย่อมรู้ว่าถูกงอนแล้ว ร่างเล็กจึงก้าวเข้าไปนั่งลงใกล้ๆ บิดาแล้วเริ่มง้อเสียงอ่อนเสียงหวาน“โธ่! คุณป๋าอย่างอนสิคะ”“หึ!”“หนูก็แค่อยากอยู่เงียบๆ ระหว่างการตัดสินใจเรื่องที่คุณป๋าขอเอง”พายัพหันขวับมาถามทันที “แล้ว
ดวงตากลมโตของหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักคนหนึ่งเหลือบมองซ้ายขวาผ่านขอบหนังสือเล่มเล็กในมือ พอชายฉกรรจ์สามสี่คนที่แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มคู่กับกางเกงยีนวิ่งมาหยุดอยู่ใกล้ๆ เธอก็รีบมุดหน้าเข้าหนังสือ พอพวกนั้นพากันวิ่งไปทางอื่น ร่างเล็กก็ผุดลุกขึ้นเดินเร็วๆ ออกจากร้านทันทีแต่คงจะไม่ใช่จังหวะที่ดีนักหนึ่งในชายเหล่านั้นดันหันกลับมาเห็นเธอเข้าพอดี!“หยุดนะ!”พวกนั้นตะโกนอย่างไม่เกรงใจคนอื่นในสนามบิน เธอตะโกนตอบกลับไปเสียงดังอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน “ไม่หยุดหรอก!” ชั่วโมงต่อมา...ร่างเล็กบอบบางนั่งกอดอกทำหน้าบึ้งอยู่บนเครื่องบิน ด้านข้างมีชายหน้าเข้มสองคนประกบ อีกสองคนนั่งเบาะถัดไปด้านหลังอย่างกับเธอเป็นนักโทษ "พวกนายจำไว้เลย ถ้าหนีได้ ฉันก็จะหนีอีก!” เสียงหวานใสเอ่ยออกมาทั้งหน้าบูดๆ “โธ่! คุณหนูจะหนีทำไมครับ ไม่อยากแต่งก็บอกคุณท่านไปสิครับ” ได้ยินบอดี้การ์ดที่ติดตามเธอมาพูดมาแบบนั้น ดวงหน้าสวยน่ารักยิ่งบูดกว่าเดิม“คุณป๋านะเหรอจะฟังฉัน” เพียงรักษ์แค่นยิ้มเมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้เธอต้องหลบมาพักผ่อนไกลถึงเชียงราย อยู่ดีไม่ว่าดี บิดาก็คิดจะจับเธอแต่งงานกับลูกชายเพื่อน เพื่อเชื่อมคว
เมื่อแดดร่มลมตก งานเลี้ยงฉลองก็เริ่มขึ้นในงานนี้ไม่ได้มีแต่แขกคนสำคัญเหมือนพิธีช่วงเช้าแล้ว สินธรยังอนุญาตให้คนงานในไร่มานั่งกินดื่มฉลองด้วย พวกเขาดีใจมาก แต่งหล่อ แต่งสวย มาร่วมงานแต่หัววัน แต่ขอนั่งอยู่ไกลๆ ไม่กล้านั่งรวมกับเจ้านายและแขกคนอื่นเสียงปรบมือและโห่แซวดังขึ้นทันทีที่ตนุภัทรเดินกุมมือ
ในที่สุดก็ถึงวันที่เมวินกับชญานินต้องกลับกรุงเทพมหานครสองพี่น้องเตรียมออกเดินทางในตอนสาย บังเอิญสินธรติดธุระสำคัญในไร่พอดี จึงร่ำลาพวกเขาด้วยความซาบซึ้งใจแต่เช้า ให้พิชานันท์ทำหน้าที่ส่งพวกเขาตามลำพังตอนนี้กระเป๋าเดินทางถูกยกขึ้นรถนานแล้ว แต่คนกลับไม่ได้ออกเดินทางไปไหนสักที เพราะพิชานันท์อาลัยชญา
สองวันต่อมาชญานินยังอยู่ที่ไร่รุ่งรวินท์ ไม่ได้เดินทางกลับกรุงเทพฯ เลย เพราะเมวินอยากรอดูเรื่องคนร้ายที่หนีไปได้ก่อนวันนั้นหลังจากทำแผลถูกยิงถากๆ ที่หัวไหล่เสร็จ สินธรหารือกับเตชทัตอยู่นานหลายชั่วโมง ด้วยพ่อเลี้ยงหนุ่มต้องการจัดการเสี่ยวงศกรเอง ไม่อยากให้สินธรเข้ามายุ่งอีก สินธรไม่เห็นด้วย คุยกัน
บริเวณป่าห่างจากจุดปะทะกันออกมาไกลพอสมควร ในเวลานี้มันได้กลายเป็นสนามไล่ล่าของพวกตนุภัทรกับพวกเสี่ยวงศกรไปแล้วเมื่อขึ้นรถหลบหนีออกมาได้แบบไม่ทิ้งฝุ่น พวกเสี่ยวงศกรยังนึกกระหยิ่มใจว่าปลอดภัยแล้วแน่ๆใครจะรู้ ยังไปไม่ถึงไหน พลันมีคนสาดกระสุนใส่รถไม่ยั้ง เป็นเหตุให้รถเป๋ไปเป๋มาทันที“รีบลงจากรถ!!” เส



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



