ตอนที่ 4 เจรจาธุรกิจ

"แม่ ! แม่ ๆๆๆ !"

เมื่อฟองจันทร์กลับมาถึงบ้านก็ตะโกนเรียกแม่เสียงดัง ป้านงค์จึงเงยหน้าจากการคัดมะม่วงน้ำดอกไม้ลงในลังกระดาษ ป้านงค์มีที่อยู่ประมาณหนึ่งไร่จึงแบ่งที่สามงานปลูกมะม่วงน้ำดอกไม้ไว้ 20 ต้น ส่วนอีกงานหนึ่งที่เหลือท่านก็ปลูกบ้านหลังเล็็ก ๆ อยู่ ปีนี้มะม่วงให้ผลผลิตดีขายก็คงจะได้เงินก้อนใหญ่ พออยู่ได้แบบสบาย ๆ

"มีอะไรเสียงดังเชียว"

ถามลูกสาวพลางส่ายหน้าให้กับความม้าดีดกะโหลกของเธอ อายุจะ 30 อยู่รอมร่อยังจะทำตัวเป็นเด็กไปได้ ที่จริงแล้วอายุรุ่นราวคราวเดียวกับฟองจันทร์คนอื่นเค้ามีลูกมีเต้าไปกันหลายคนแล้ว ตอนที่ฟองจันทร์ยังอยู่กรุงเทพ ฯ ป้านงค์ก็หนักใจอยู่เหมือนกัน กลัวเธอจะใจแตกหอบเอาหลานมาให้เลี้ยงเหมือนตัวอย่างที่มีให้เห็นอยู่ทั่วไป แต่จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีวี่แววแม้กระทั่งคนเข้ามาจีบ ถ้าใครเข้ามาจีบฟองจันทร์ตอนนี้นะ จะรวยจะจนไม่สำคัญ ขอแค่เป็นคนดี ดูแลลูกสาวของป้านงค์ได้ บางทีอาจจะยกให้ฟรี ๆ แถมข้าวให้อีกสักสองกระสอบก็ได้

"หนูไปสำรวจลู่ทางมาแล้วแม่ หนูว่าจะเปิดร้านกาแฟเล็ก ๆ ในปั๊มน้ำมันที่อยูติดถนนใหญ่ตรงทางเข้าหมู่บ้านน่ะแม่"

บอกกับแม่อย่างตื่นเต้น

"ปั๊มนั้นน่ะเหรอ มีที่ว่างหรือลูก เขาว่าค่าเช่าแพงนะ"

ป้านงค์พูดกับลูกสาว แต่มือก็ยังคัดมะม่วงลูกสวย ๆ ไม่หยุดมือ

"หนูก็ยังไม่รู้รายละเอียด เจ้าของเค้าไม่อยู่จ้ะแม่ แต่หนูเอาเบอร์ให้เขาไว้แล้วแหละ เดี๋ยวก็คงโทรมา"

บอกกับแม่ตาเป็นประกาย ความจริงแล้วการเปิดร้านขายกาแฟก็เป็นความฝันของใครหลาย ๆ คน รวมทั้งฟองจันทร์ด้วย

"แล้วมันต้องใช้เงินเท่าไหร่ล่ะ ไอ้เปิดร้านกาแฟเนี่ย แม่จะได้เตรียมไว้ให้"

ฟองจันทร์กระโดดกอดแม่พร้อมกับหอมแก้มท่านฟอดใหญ่ เกือบหน้าคะมำกันทั้งสองคน ป้านงค์ตีแขนลูกสาวผัวะหนึ่ง ฟองจันทร์ลูบแขนป้อย ๆ

"หนูมีอยู่ก้อนนึงแม่ คิดว่าน่าจะพอ ถ้าไม่พอก็คงขาดไม่เยอะ ถ้าขาดเหลืออะไรหนูจะขอยื้มแม่ละกัน"

พูดจบก็กระโดดโลดเต้นเข้าไปในบ้าน ต้องส่งข่าวไปให้นังเรลี่ซะหน่อยแล้ว ป้านงค์มองตามลูกสาวอย่างเอือมระอาในความไม่รู้จักโตของลูกสาว

ครอบครัวของฟองจันทร์ไม่ได้ร่ำรวยก็จริง แต่ป้านงค์และสามีที่เสียไปก็มองการณ์ไกล หลังจากที่ฟองจันทร์จบ ม.สามและเข้ากรุงเทพ ฯ ทั้งสองท่านก็ช่วยกันบุกเบิกที่ว่างหลังบ้านให้เป็นสวนมะม่วงน้ำดอกไม้ ห้าปีก็ได้เก็บผลผลิต ขายมะม่วงได้ก็เก็บหอมรอมริบไว้ และช่วงสองสามปีหลังมานี้ฟองจันทร์ก็ส่งเงินมาให้ทุกเดือน จนกระทั่งเมื่อสองปีก่อนสามีคู่ทุกข์คู่ยากก็มาด่วนจากไป ป้าจำนงค์จึงอยากให้ลูกสาวเพียงคนเดียวกลับมาอยู่ด้วย โดยการขู่ว่าจะแต่งงานใหม่หากลูกสาวไม่ยอมกลับมา และมันก็ได้ผล ฟองจันทร์ยอมกลับมาอยู่กับท่าน ป้านงค์จึงอยากจะตอบแทนอะไรให้ลูกสาวบ้าง โดยการช่วยสนับสนุนทุนให้ลูกสาวหากฟองจันทร์อยากจะลงทุนทำการค้า

เมื่อเข้ามาในห้องแล้วฟองจันทร์ก็กระโดดขึ้นเตียง นอนคว่ำหน้าควักมือถือออกมาจากกระเป๋าสะพายและวีดีโอคอลหาเรลี่เพื่อนสาวเพียงคนเดียวของเธอ เล่าเรื่องที่จะเปิดร้านกาแฟเล็ก ๆ ให้เรลี่ฟัง เรลี่ก็พลอยตื่นเต้นไปกับเธอด้วย

"มันจะเวิร์คเหรอวะอีฟอง"

ถามเพื่อนอย่างเป็นห่วง

"เวิร์คสิ ทำเลเหมาะมากนะแก ติดถนนใหญ่ เป็นถนนมิตรภาพ ผู้คนสัญจรเยอะ เหมาะแก่การเปิดร้านคาเฟ่นั่งชิว ๆ วิวและบรรยากาศดี มองเห็นภูเขาราวกับจะเอื้อมมือคว้ามาได้"

ฟองจันทร์บอกเล่ากับเพื่อนสาวอย่างยืดยาว ตาเป็นประกาย

"เออ ๆ ถ้าเป็นอย่างที่แกเล่าก็โอเค เดี๋ยววันที่แกเปิดร้านถ้างานมันไม่เยอะมาก ฉันจะไป แต่ไม่รับปากนะเว้ย"

"อื้อ ! ได้ ๆ แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ขอบใจมากนะเรลี่ แค่นี้ก่อนนะ"

แล้วทั้งสองก็วางสายกันไป

"เพชร เป็นอะไรลูก นั่งเหม่ออยู่ได้"

เสียงป้าเอมอรหรือป้าอรถามลูกชาย หลังจากที่ท่านกลับมาจากในเมือง ก็มาเห็นลูกชายนั่งเหม่อราวกับคนเป็นไข้

"แม่ กลับมาแล้วเหรอ ไม่มีอะไรครับ แค่กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ"

ตอบแม่ไปพร้อมกับเดินมาถือถุงข้าวของต่าง ๆ ทีอยู่ในมือท่าน และเดินจูงมือท่านเดินเข้าบ้านไป

"เออ.. แม่ ในปั๊มน้ำมันของเรายังเปิดให้เช่าอยู่ไหม มีคนจะมาขอเช่า เธอบอกจะเช่าเปิดร้านขายกาแฟ"

วางของในมือเสร็จก็หันหน้ามาถามแม่ทันที

"ใครกันจะมาเช่า มันก็มีว่างอยู่นะ แต่ว่า..ถ้าเป็นของที่ขายเหมือนกันแม่ก็ไม่อยากให้เช่า เดี๋ยวจะมีการแย่งลูกค้า แม่ค้าจะทะเลาะกัน"

บอกลูกชายไปอย่างมีเหตุผล

"ผมก็ไม่รู้ครับแม่ว่าเป็นใคร ไม่เคยเห็นหน้า อาจจะเป็นคนต่างหมู่บ้าน"

เพชรตอบแม่พลางครุ่นคิดถึงใบหน้าของฟองจันทร์ไปด้วย

"แล้วกาแฟมีคนขายหรือยัง ถ้ายังก็ให้เขาเช่าเถอะ เพชรก็ไปจัดการละกัน"

ป้าเอมอรพูดจบก็ลุกเดินเข้าไปในครัวเพื่อทำกับข้าว เพชรจึงเอากระดาษแผ่นน้อยออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และจัดการเมมเบอร์มือถือของฟองจันทร์ลงไปในเครื่อง สักพักเสียงแจ้งเตือนของไลน์ก็ดังขึ้น เพชรจึงเปิดดู 'คุณเป็นเพื่อนกับฟองจันทร์แล้ว' เพชรจึงกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของเธอ และมองมันอยู่นาน ไม่ตรงปกเลยแฮะผู้หญิงสมัยนี้ แต่สำหรับฟองจันทร์ตัวจริงดูดีกว่าเยอะ