ตอนที่ 3 สำรวจลู่ทาง

วันนี้ฟองจันทร์อยู่ว่าง ๆ จึงขับมอร์เตอร์ไซค์คันเก่าของพ่อไปสำรวจลู่ทางทำมาหากินในหมู่บ้าน จะเอาเสื้อผ้ามาขายเธอก็ยังไม่รู้สไตส์การแต่งตัวของหนุ่ม ๆ สาว ๆ ในละแวกนี้ จะเป็นแม่ทีมขายครีมเธอก็พูดไม่เก่ง จะเป็นแม่ค้าตลาดนัดก็ยังไม่รู้จะขายอะไร จะเป็นยูทูปเปอร์ ก็ยังคิดคอนเทนต์ไม่ออก ไอ้จะให้อยู่เฉย ๆ รอขอตังค์แม่ก็คงจะไม่ไหว ต้องหาอะไรทำไม่งั้นง่อยรับประทานแน่ เธอขี่รถวนรอบหมู่บ้านหลายรอบ พลางคิดว่าหมู่บ้านของเรานี่ก็ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย ระหว่างนั้นก็เกิดอาการคอแห้งขึ้นมา จึงมองหาร้านขายน้ำ ก็เจอร้านขายน้ำปั่นกับร้านขายน้ำแข็งใสตั้งอยู่เคียงกันในปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง เธอจึงแวะเข้าไปและสั่งน้ำ

"สวัสดีค่ะ น้ำมะพร้าวปั่นแก้วนึงค่ะ"

พร้อมกับยิ้มทักทายแม่ค้าไปด้วย แม่ค้าเป็นสาววัยรุ่นอายุน่าจะไม่เกินยี่สิบหน้าตาสะสวย

"ได้จ้า รอสักครู่นะจ๊ะ"

ฟองจันทร์จึงนั่งลงที่โต๊ะตัวที่ตั้งอยู่ภายในร้าน พร้อมกับสำรวจตรวจตราบริเวณนั้นไปด้วย เพราะเธอเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา ขี่รถวนรอบหมู่บ้านก็หลายรอบแล้ว ยังไม่เห็นมีร้านกาแฟเลยสักร้าน ตอนที่อยู่กรุงเทพ ฯ เธอเคยใช้เวลาว่างหลังเลิกงานไปเรียนสูตรชงกาแฟเพราะเป็นคนชอบทานกาแฟอยู่แล้ว ลองใช้ความรู้ที่ร่ำเรียนมาเปิดร้านขายดูก็คงจะดีไม่น้อย

"พี่จ๋า น้ำปั่นได้แล้วยี่สิบห้าบาทจ้า"

เสียงแม่ค้าเรียก ฟองจันทร์จึงออกจากภวังค์ความคิด รับน้ำมาและจ่ายเงิน เสร็จแล้วเธอก็ถือโอกาสนี้ลองเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามแม่ค้าคนสวยดูดีกว่าว่าในปั๊มน้ำมันนี้มีที่ว่างให้เช่าอีกไหม

"น้องจ๋า ถ้าอยากจะเช่าที่ขายของในปั๊มนี้ต้องติดต่อใครจ๊ะ"

แม่ค้ามองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าแต่ก็ยอมบอกเธอแต่โดยดี

"พี่ลองไปถามตรงโน้นดูก็ได้จ้า ว่าเค้าจะเปิดให้เช่าที่เพิ่มอีกหรือเปล่า"

แม่ค้าคนสวยชี้ไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่อยู่อีกฟากฝั่งของถนน ฟองจันทร์มองตามก็เห็นรถหกล้อดั๊มพ์ และรถแบล๊คโฮลจอดอยู่หลายคัน โอ้โฮเป็นเจ้าของปั๊ม น้ำมัน มีกิจการรับขุดลอกและถมที่ด้วยแฮะ เจ้าของคงล่ำซำน่าดู

"ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ"

พูดจบก็เดินออกมาจากร้านขายน้ำและขับรถมอร์เตอร์ไซค์คันเก่าของพ่อข้ามถนนตรงไปยังสถานที่ ที่แม่ค้าคนสวยบอกทันที เมื่อหาที่เหมาะ ๆ จอดรถได้แล้วเธอก็เดินเข้าไป เป้าหมายคือผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ข้างรถแบล๊คโฮล เมื่อเดินเข้ามาใกล้มากพอที่จะคุยกันรู้เรื่องแล้วฟองจันทร์ก็เอ่ยทักทาย

"สวัสดีค่ะคุณลุง"

เธอเอ่ยทักพร้อมกับพนมมือไหว้เขาด้วย ผู้ชายคนนั้นมีท่าทางแปลกใจ เขาเลิกคิ้วและเพ่งสายตาที่อยู่หลังแว่นกันแดดยี่ห้อเรย์แบรนด์มองดูผู้มาเยือนอย่างแปลกใจ พร้อมกับเหลียวหน้าเหลียวหลังมองหาคนที่เธอเรียกว่าลุง

"เอ่อ..ลุงนั่นแหละค่ะ หนูรบกวนสอบถามหน่อยค่ะ"

เพชรจึงยืดตัวเต็มความสูง 180 เซ็นติเมตรและเดินตรงมาหาฟองจันทร์ พร้อมเอ่ยปากถาม

"จะปรับที่เหรอ ?"

"ไม่ใช่ค่ะ หนูอยากเช่าที่ตรงปั๊มน้ำมันเพื่อเปิดร้านขายกาแฟ ไม่ทราบว่าจะพบเจ้าของได้ที่ใหนคะ ถามแม่ค้าขายน้ำเค้าบอกให้มาถามตรงนี้"

เมื่อเขามายืนใกล้ ๆ ฟองจันทร์ก็พบว่าเขาเป็นคนที่สูงมาก ใบหน้าเหลี่ยมสันกรามชัดเจน ภายใต้แว่นกันแดดนั้นจมูกโด่งเป็นสันดูมีเสน่ห์มาก ผิวคล้ำน่าจะเพราะทำงานกลางแดด แอบหล่อเหมือนกันนะเนี่ย เสียดายไว้หนวดเครารุงรังไปหน่อย และน่าจะมีครอบครัวแล้วมั้ง

"เจ้าของเค้าไม่อยู่นี่หรอก เค้าอยู่บ้านในเมืองโน่น"

เสียงทุ้มตอบมาอย่างหงุดหงิดปนรำคาญ

"แล้วหนูจะติดต่อเค้าได้ยังไงคะ"

ฟองจันทร์ก็ยังไม่ละความพยายาม

"ทิ้งเบอร์ไว้ละกันเดี๋ยวจะให้เค้าติดต่อไป"

ฟองจันทร์จึงหยิบสมุดโน้ตและปากกาในกระเป๋าสะพายออกมา จดเบอร์โทรและยื่นให้เขา เธอพกสมุดโน้ตและปากกาเสมอเพราะติดนิสัยจากตอนที่ยังทำงาน

"ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ"

ยกมือไหว้เขาและเดินไปขึ้นมอร์เตอร์ไซค์ขับออกมาและตรงกลับบ้านทันที ต้องไปปรึกษาแม่และระดมทุนหน่อยแล้ว เผื่อเงินเก็บไม่พอในการเปิดร้านจะได้มีแหล่งเงินทุนสำรอง ฟองจันทร์คิดอย่างอารมณ์ดี และฮัมเพลงไปด้วย

คราแรกเพชรรู้สึกหงุดหงิดที่มีคนมารบกวนการทำงานของเขา เพราะเขากำลังเช็คระบบการทำงานและบำรุงรักษารถแบล๊คโฮลด้วยการอัดจาระบีเข้าไปยังจุดข้อต่อ และตามน็อตต่าง ๆ อยู่ โดยเฉพาะผู้หญิงด้วยแล้ว เขาจะรำคาญเป็นพิเศษเพราะสาว ๆ เหล่านั้นมักจะมาทอดสะพานให้เขาอยู่เป็นประจำ แต่เขาไม่เล่นด้วย เพราะยังไม่พบคนถูกใจ เขาจึงครองตัวเป็นโสดมาจนอายุ 35 ปี

เพชรเรียนจบวิศวะยานยนต์ที่สถาบันมีชื่อย่านลาดกะบัง พอเรียนจบก็มาช่วยครอบครัวบริหารกิจการ ฐานะทางบ้านร่ำรวยระดับจังหวัดจึงไม่แปลกที่สาวน้อยสาวใหญ่จะจ้องเขาตาเป็นมัน

แต่พอได้เห็นหน้าแม่สาวคนเมื่อกี้หัวใจเขาถึงกับกระตุกแปลก ๆ ลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่รู้ไม่เคยเจอหน้ามาก่อน เขาจึงได้บอกให้เธอทิ้งเบอร์โทรไว้ ส่วนหนึ่งเพราะจะได้ติดต่อไปเรื่องเช่าร้าน แต่อีกส่วนเพราะอยากรู้จัก เพชรก้มมองลายมือเป็นระเบียบที่เขียนตัวเลขสิบตัวนั้นอย่างชื่นชม นอกจากตัวเลขแล้วยังมีชื่อด้วย 'ฟองจันทร์' เพชรเก็บกระดาษแผ่นเล็ก ๆแผ่นนั้นใส่กระเป๋าเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตไว้ และทำงานต่อ เดี๋ยวเย็นนี้รอให้แม่กลับมาจากในเมืองก่อนแล้วค่อยให้ท่านพิจารณาอีกที