LOGINเหตุการณ์ทุกอย่างในบริษัทยังคงปกติดี จะมีก็แต่เหมยลี่ที่เดินเข้ามาด้วยสายตาหวาดระแวง แค่เห็นมีคนจับกลุ่มคุยกัน ในหัวเธอก็คิดฟุ้งซ่าน กลัวว่าหัวข้อที่เขาคุยกันจะเกี่ยวข้องกับตัวเอง
[แชทกลุ่มบริษัท X]
'Ep 2 มาแล้วนะ อ่านหรือยัง'
'ฉันอ่านจบตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว'
'เธอว่าเป็นใคร'
'แอบแซ่บให้ข้อมูลเพิ่มเติมมาด้วยนะ'
ข้อความในแชทกลุ่มทำให้เหมยลี่ร้อนใจ เพราะแอบแซ่บไม่ได้อนุมัติให้เธอเข้าร่วมกลุ่ม 'เพื่อนรักจอมฉก' ที่กำลังเป็นประเด็นให้คนในบริษัทจับกลุ่มเมาท์มอยกัน และเดาว่าใครที่มีพฤติกรรมแอบฉกแฟนเพื่อนนั่นเอง
'เป็นเธอหรือเปล่า'
'ปากเหรอคะ'
'อ้าว! ก็แอบแซ่บบอกว่าผู้หญิงสายแบ๊ว'
'แล้วไง'
'แกล้งโง่ใช่ไหมห๊ะ! สายแบ๊วก็ต้องมาในคอนเซ็ปท์ที่ว่า ผู้หญิงตัวเล็กๆ น่ารัก ตาโตๆ ให้ฟีลอ่อนแอน่าทนุถนอมไง ใบ้มาขนาดนี้ตัดตัวเลือกออกไปได้เยอะเลยนะเธอ'
'อุ้ย! จริงด้วย'
ยิ่งข้อมูลมีมากเท่าไหร่ เหมยลี่ก็ยิ่งร้อนใจมากขึ้นเท่านั้น เริ่มจากรูปแอบถ่ายที่เห็นเพียงแผ่นหลังใกลๆ ตอนนี้เริ่มสาวเข้ามาใกล้ตัวเธอทุกที ใจหนึ่งอยากพิมพ์เข้าไปถามว่า EP 2. มีเนื้อหาว่าอะไร แต่อีกใจหนึ่งก็กลัวคนจับพิรุธได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวลใจ ตอนนี้ทำได้แค่ปะติดปะต่อเรื่องราวเอาเอง
ตริ้ง~
เสียงข้อความดึงให้เหมยลี่ที่นั่งเหม่อลอยหลุดจากภวังค์ วันนี้ทั้งวันเธอไม่มีกะจิตกะใจทำงานเลย เธอปรายหางตามองไปที่โทรศัพท์อย่างไม่ค่อยสนใจ แต่พอเห็นว่าใครเป็นคนส่งข้อความมา มือเรียวบางก็รีบหยิบขึ้นมาดูทันที
แอบแซ่บ : นั่งเหม่อไม่ได้นะจ๊ะ
ข้อความที่เหมือนจับตามองเธออยู่ตลอดเวลา ทำให้เหมยลี่หันขวับมองรอบตัวทันที
แอบแซ่บ : อย่ามีพิรุธสิ
เหมยลี่ : แกเป็นใคร
พิมพ์ไป มือก็สั่นไป ความระแวงทำให้เธอไม่กล้าไว้ใจใครที่นั่งอยู่ในแผนกสักคน
แอบแซ่บ : อยากรู้เหรอ
เหมยลี่ : อย่ามาเล่นลิ้น
แอบแซ่บ : จุ๊ๆ อย่าทำให้ฉันโมโหสิ
เหมยลี่ : แกจะทำอะไร
แอบแซ่บ : พอดีมีคนเรียกร้องให้ฉันเขียน EP.3 ต่อ แต่วันนี้ฉันรู้สึกเมื่อยนิ้วมาก ก็เลยคิดว่าจะลงรูปแฉให้มันจบๆ ไปเลยดีไหม เธอคิดว่ายังไง ฉันมีรูปมาให้เธอดูด้วยนะ ช่วยเลือกก่อนลงหน่อยสิ
แอบแซ่บ : ส่งรูปภาพ
รูปแรกที่ส่งเป็นรูปที่เห็นหน้าด้านข้างของผู้ชายที่เดินโอบเอวของผู้หญิงตัวเล็ก ผมยาวที่เห็นเพียงด้านหลัง หากมองผ่านๆ ก็คงไม่เป็นไร แต่ถ้าหากซูมเข้าไปใกล้ๆ คนใกล้ชิดที่สนิทกับเจิ้งหลุนต้องรู้แน่ๆ
แอบแซ่บ : ส่งรูปภาพ
รูปที่สองเป็นรูปผู้หญิง ผู้ชายเดินจูงมือกัน ใบหน้าด้านข้างของผู้หญิงเห็นไม่ชัด แต่ถ้าคนรู้จักก็ต้องพอเดาออก
แอบแซ่บ : ส่งรูปภาพ
รูปที่สามเป็นรูปที่ผู้หญิงและผู้ชายยืนกอดกัน ใบหน้าที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุขของผู้หญิงหันมาทางกล้องที่แอบถ่ายพอดี ภาพนี้ทำเอามือของเหมยลี่สั่นหนักกว่าเดิม
แอบแซ่บ : ชอบภาพไหน ฉันให้สิทธิ์เธอเลือกเลยนะ
มุมปากได้รูปกระตุกยิ้มจางๆ เมื่อเห็นข้อความของเหมยลี่ที่ตื่นตระหนกจนพิมพ์ข้อความผิดๆ ถูกๆ
แอบแซ่บ : รูปสวยใช่ไหม
เหมยลี่ : อีบ้า อีโรคจิต
แอบแซ่บ : จุ๊ๆ บอกแล้วไงว่าอย่าทำให้ฉันโกรธ วันนี้ฉันอารมณ์ดี จะให้เธอเลือกแล้วกันว่าอยากให้ลงรูปไหน
เหมยลี่ : ห้ามลงนะ!!
เหมยลี่ : แกอยากได้เงินใช่ไหม?
แอบแซ่บ : มีจ่ายเหรอ แพงน้าาาา~
เหมยลี่กัดฟันกรอดเมื่อรู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรได้เลย
เหมยลี่ : อยากได้เท่าไหร่
แอบแซ่บ : ฉันรวยอยู่แล้ว
เหมยลี่ : แล้วแกอยากได้อะไรกันแน่??
เหมยลี่ : ตอบมาสิ
เมื่อตกเป็นรอง อารมณ์มันก็ต้องมีขึ้นเป็นธรรมดา อยากได้อะไรก็พูดมา จะเล่นสงครามประสาทรึยังไง
แอบแซ่บ : กระเป๋าสวยดีนะ
มุมปากได้รูปผุดรอยยิ้มร้ายเพราะรู้นิสัยของเพื่อนรักคนนี้ดี ถึงไม่มี แต่ก็ชอบอัพเกรดตัวเองด้วยของแบรนด์เนมที่หลังๆ มักจะเอามาอวดอยู่บ่อยๆ ตอนนั้นเธอไม่ได้ระแคะระคายอะไร แต่ตอนนี้เธอมั่นใจว่า เจิ้งหลุนต้องซื้อให้แน่ๆ
แอบแซ่บ : พอดีฉันเห็นป้าขายน้ำในโรงอาหาร ตั้งใจทำงานดี เห็นเธอมีกระเป๋าสวยๆ หลายใบก็แบ่งๆ ให้ป้าแกใช้หน่อยแล้วกัน อ่อ! อย่าลืมถ่ายรูปแนบมาเป็นหลักฐานด้วยล่ะ ไม่อย่างนั้น.....
ข้อความที่จงใจละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจทำให้เหมยลี่ที่นั่งเครียดมาทั้งวันรู้สึกกดดันจนอยากอาเจียนออกมา
แอบแซ่บเป็นใคร?
ต้องการอะไร?
เหมยลี่ได้แต่ถามตัวเองที่ไล่อ่านข้อความย้อนขึ้น ทุกคำที่พิมพ์มา บ่งบอกว่า 'แอบแซ่บ' ต้องรู้จักเธอเป็นอย่างดี และคนที่รู้จักเธอดีมากกว่าใครในบริษัทก็มีอยู่แค่ไม่กี่คน
"อย่าให้ฉันรู้นะว่าเป็นใคร"
เสียงเล็กๆ ที่ลอดออกมาจากไรฟันเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ขณะจำใจยื่นกระเป๋าแบรนด์เนมใบโปรดให้กับป้าขายน้ำในโรงอาหารที่ทำหน้างงๆ
"เหมยลี่เธอใจดีจัง"
เพื่อนพนักงานคนอื่นที่ยืนอยู่แถวนั้นถึงกับตาลุกวาว เพราะกระเป๋าที่เหมยลี่ให้ป้าขายน้ำราคาไม่ได้ถูกๆ เลย เมื่อยอมทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ เหมยลี่ก็รีบส่งหลักฐานไปให้ทันที
เหมยลี่ : ฉันทำตามที่แกบอกแล้วนะ
แอบแซ่บ : ไหนหลักฐาน
เหมยลี่ : ส่งรูปภาพ
แอบแซ่บ : งั้นวันนี้ฉันจะไม่ลงรูปภาพแต่...
ข้อความที่พิมพ์ไม่จบ ทำให้คิ้วเรียวยาวของเหมยลี่ขมวดเข้าหากัน คนที่มีความผิดติดหลังรีบพิมพ์ถามด้วยความร้อนใจ
เหมยลี่ : แต่... แต่อะไร?
แอบแซ่บ : แต่พอดีฉันหายเมื่อยนิ้วแล้วไง ก็เลยคิดว่าจะเขียน EP. 3 ต่อ
เหมยลี่ : แก แกโกหกฉัน
แอบแซ่บ : จุ๊ๆ โกหกอะไร ฉันบอกเธอตอนไหนว่าจะไม่เขียน EP.3
เหมยลี่ : อี....อีบ้า!
แอบแซ่บ : ก็ฉันเคยบอกเธอไปแล้วไงว่าความสนุกมันเพิ่งจะเริ่มต้น ทำตัวดีก็ดีไป แต่ถ้าเธอทำให้ฉันโกรธเมื่อไหร่ ไม่รับประกันนะว่ามือจะลั่นรึเปล่า
"กรี้ดดดดด!"
ข้อความล่าสุดทำให้เหมยลี่สติหลุด ใบหน้าสวยหวานของเธอแดงก่ำไปด้วยแรงอารมณ์ที่ถูกอีกฝ่ายยั่วยุจนทนไม่ไหว ความโกรธที่ปะทุขึ้นในใจทำให้เธอเขวี้ยงโทรศัพท์ไปที่เตียงนอนอย่างแรง ก่อนจะพึมพำด้วยน้ำเสียงกดต่ำว่า
"ฉันจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ แน่"
สามปีผ่านไป🍃"ที่รักผมไม่อยากไปทำงานเลย"คนตัวโตทำหน้างอแง หลังจากที่ใช้พักร้อนหมดไปกับทริปฮันนีมูน เขาใช้เวลาอยู่กับซินเจียทั้งวัน พอต้องไปทำงาน มันก็ต้องมีคิดถึงภรรยาบ้างเป็นธรรมดา"ถ้าคุณไม่อยากไปทำงาน ก็ให้ฉันไปทำงานแทนดีไหมคะ"หญิงสาวบีบปลายจมูกโด่งๆ ของสามีที่ทำสายตาออดอ้อนเรียกร้องความสนใจ ก่อนแต่งเป็นยังไง หลังแต่งยิ่งติดเธอหนักกว่าเดิม"ไม่ครับ ผมไม่อยากให้คุณเหนื่อย"ว่าที่ 'ผู้บริหาร' รุ่นที่ห้าของตระกูล 'จาง' พูดด้วยสีหน้าและแววตาจริงจัง เขาเป็นถึงหนึ่งในผู้บริหาร ภรรยาคนเดียวจะเลี้ยงไม่ได้เชียวหรือ"ถ้างั้นก็...ไปทำงานค่ะ"หญิงสาวดันหลังสามีไปที่ประตู แต่เขาก็พยายามเอี้ยวตัวหันมาสบตา ก่อนจะพูดว่า"วันนี้ไม่มีแรงเลยครับ""คุณนอนเต็มอิ่มแล้วนะคะ เมื่อกี้ก็กินโจ๊กไปตั้งสองถ้วย ไข่ลวกไปอีกสองฟอง กาแฟอีกหนึ่งแก้วเต็มๆ ถ้าคุณไม่มีแรง ใครจะมีแรงคะ"แซวสามีที่ปากบอกว่า 'ไม่มีแรง' แต่ซัดอาหารเช้าไปซะจนพุงกาง ข้ออ้างทั้งนั้นเลย"ก็ผมยังไม่ได้กำลังใจ"ทำหน้าละห้อยใส่ภรรยา"กำ-ลัง-ใจ"หญิงสาวพูดเน้นๆ ทีละคำๆ ช้าๆ รวมเป็นคำว่า 'กำลังใจ' ส่งให้สามีที่ทำตัวให้เธออยากแกล้งตั้งแต่เช้าเลย
"อาทิตย์หน้าคุณว่างไหมครับ"ชายหนุ่มถามขณะจูงมือหญิงสาวเดินเล่นแถวๆ คอนโด หิมะแรกของฤดูกำลังโปรยปราย สายลมเย็นๆ พัดผ่านหน้าไป แต่ทว่ามือของเธอกลับรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นตลอดเวลา"ทำไมเหรอคะ?"ซินเจียถามแฟนหนุ่มที่จับมือเธอขณะเดินเคียงข้างกัน เขาทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนพิเศษด้วยการกระทำ บางครั้งไอ้คำพูดหวานๆ ก็ไม่จำเป็น"พอดีผมมีคนที่อยากให้คุณรู้จักครับ"ถึงเขาไม่ได้บอกว่าเป็นใคร แต่เธอก็เดาได้ทันทีว่าคนๆ นั้นต้องเป็นคนสำคัญ เพราะดูจากแววตาและสีหน้าที่ผ่อนคลายก็รู้แล้วว่าเป็นคนสำคัญสำหรับอี้เทียน"ว่างสิคะ"หญิงสาวพูดพลางระบายยิ้มกว้าง การที่เขาอยากแนะนำเธอให้ญาติผู้ใหญ่รู้จัก มันก็เหมือนเป็นการเปิดตัวเธอในฐานะ 'แฟน' กรายๆ ดังนั้นเธอจะทำตัวเฉิ่มและเชยให้อี้เทียนต้องขายหน้าไม่ได้เด็ดขาดเลย"ชุดนี้โอเคไหมนะ""กระโปรงหรือกางเกงดี""โอ้ย! เลือกยากจัง"หญิงสาวพึมพำกับตัวเองที่ยืนเลือกชุดอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าอยู่นาน ลองชุดนั้น เปลี่ยนชุดนี้จนเสื้อผ้ากระจัดกระจายเต็มเตียง แต่ทว่าก็ยังไม่มีชุดที่เธอถูกใจ สุดท้ายเลือกไม่ได้ก็เลยส่งรูปไปให้แฟนหนุ่มช่วยดูให้ ซึ่งคำตอบที่ได้มาก็คือ...'ชุดนี้สวยมากเล
Trrr📞"ครับคุณป้า"เสียงทุ้มตอบรับ ถึงเขาจะกำลังยุ่งกับงานจนหัวหมุน แต่เมื่อมีสายสำคัญโทรมา เขาย่อมปลีกเวลามาได้เสมอ"หลานว่างไหมจ๊ะ"โทนเสียงอบอุ่นใจดีถามหลานชายไป"สำหรับป้าอี้หนิงผมว่างเสมอครับ"พอได้ยินหลานชายสุดที่รักตอบมาอย่างนี้ คนแก่ก็ยิ้มแก้มปริดีใจ เธอเลี้ยงหลานชายคนนี้ตั้งแต่จำความได้ ไปไหน ทำอะไร ก็กระเตงไปด้วย"ปากหวานเสมอเลยนะหลานป้า"แซวหลานที่ทำให้หัวใจคนแก่ขี้เหงาพองโต ตั้งแต่ที่อี้เทียนเรียนจบและต้องเข้าไปทำงานในบริษัทของตระกูลก็ไม่ค่อยได้เจอกัน ทำให้เธอคิดถึงหลานคนนี้สุดใจ ว่างเมื่อไหร่ต้องนัดเจอทุกที คุยไปคุยมาก ถามสารทุกข์สุกดิบกันไป ก่อนจะวกมาถึงเรื่องที่เธอตั้งใจจะไหว้วานให้หลานมาช่วยอยู่เฝ้าร้านให้ไปทำธุระ ซึ่งหลานชายก็ตอบรับว่าจะมาดูร้านให้เธอนิยายเรื่องนี้อยู่ตรงไหนครับมีนิยายแนวดราม่าแนะนำไหมคะวันนี้หมอดูอยู่ไหมคะอี้เทียนที่มารับหน้าที่เป็นผู้จัดการร้านจำเป็นตอนนี้แทบไม่มีเวลาได้นั่งพักกินข้าวเลย เดี๋ยวคนนั้นถาม เดี๋ยวคนนี้ถาม ซึ่งเขาที่มาเล่นที่ร้านป้าบ่อยๆ มีหรือจะไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร นิยายวางตรงไหน เรื่องอะไร แน่นอนว่าเขารู้หมด และนั่นจึงเป็นเหตุผลท
ปกติเวลามีอะไรกัน อี้เทียนจะเป็นฝ่ายรุกก่อนเก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าเปอร์เซ็นต์ ส่วนอีกศูนย์จุดศูนย์หนึ่งที่เหลือนั้นคือเธอที่แอบจุ๊บแก้มเขาตอนหลับสนิทนั่นเอง"ดูสิครับว่ามันต้องการคุณ"มือหนาเอื้อมมาจับมือบาง ก่อนจะนำไปวางตรงท่อนความเป็นชายที่กำลังแข็งตัว ยิ่งเห็นเธอเขินอาย เขาก็ยิ่งตื่นตัว ดูท่าเขาคงจะหลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้นอย่างที่ไอ้เฉินว่าจริงๆ'ไอ้คนหลงเมีย''เบาได้เบาครับ''สงสารคนโสดอย่างกูด้วย'เมื่ออารมณ์มันพาไป เขาก็คว้าเธอมาจูบแลกลิ้นอย่างร้อนแรง ริมฝีปากสีแดงของเธอหวานฉ่ำไม่ต่างจากผลไม้ที่กำลังสุกงอม เย้ายวนชวนให้เขาจูบซ้ำแล้วซ้ำอีกจริงๆ"อือ...."หญิงสาวครางในลำคอเมื่อถูกริมฝีปากอุ่นร้อนทาบทับลงมา เขาจูบเธอด้วยความเสน่หา แววตาที่มองมาสะท้อนได้ถึงความรักที่เอ่อล้นภายใน ร่างกายของเธอสะท้านไหว เมื่อถูกมือหนารุกราน เรียวลิ้นตวัดเรียกร้องหาความหอมหวานจนเธอหายใจแทบไม่ทัน โซฟาที่เอาไว้นั่งเล่นคุยกันบัดนี้กลายเป็นสนามรักที่ทั้งสองใช้พรอดรักกัน บรรยากาศภายในห้องตอนนี้ช่างเป็นใจเหลือเกิน"อ๊ะ...อี้เทียน"ความนุ่มนวลและความร้อนของผิวเปลือยเปล่าที่สัมผัสแนบชิดกันปลุกเร้าความต้องการของทั้ง
เรื่องคาวๆ ของ 'ดาวอินสทา' ยังติดท็อปค้นหาให้โซเชี่ยลเผือกต่อไปอีกหลายวัน ซึ่งบริษัท X ที่รักษาภาพลักษณ์จึงมีคำสั่งปลดพนักงานคนนั้นให้ออกทันที"ฉันจะฟ้องให้หมดทุกคนเลย""พวกแกทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง""ไม่ต้องมาแตะตัวฉัน"เหมยลี่ที่โดนปลดแบบไม่ทันได้ตั้งตัวร้องตะโกนโหวกเหวกโวยวาย ไม่มีใครเห็นใจ มีแต่เสียงซุบซิบสมน้ำหน้าตามมา เหมยลี่มองคนที่นินทาระยะประชิดด้วยแววตาที่ไม่พอใจ ก่อนจะตรงปรี่เข้าไปกระชากทึ้งผมของอีกฝ่ายอย่างเดือดดาล"ปากดีนักใช่ไหม"ฝ่ามือเรียวฟาดลงไป ระบายอารมณ์กับอีกฝ่ายที่ไม่ได้ยอมเหมือนกัน ตบมา ตบกลับ ไม่โกง และจะตบให้ใบหน้าสวยๆ นั้นใช้หลอกล่อผู้ชายไม่ได้อีกเลย"โอ้ย!""กรี้ดดดด""ปล่อยผมฉันนะ"สองสาวเปิดศึกกัน ส่วนคนดูก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปและอัพลงโซเชี่ยลหวังเรียกยอดไลท์ให้พุ่งกระจุยกระจาย พร้อมติดแฮชแท็กที่ทำให้เหมยลี่ดังสมใจ คนเข้ามาแสดงความคิดเห็นมากมาย รูปถ่ายปลิวว่อนเน็ทอย่างรวดเร็ว#ดาวอินสทาขี้วีน#เหวี่ยงเก่งเกิ้นนนน#ตบเขาคิดดีหรือยังและผลของการตบกันก็ทำให้เหมยลี่หน้าบวมไปหลายวัน ในเมื่องานการไม่มีทำ จำต้องขายของเก่ากิน ชีวิตตอนนี้ตกต่ำจนเธอไม่กล้าออกไป
พอแฟนชม แรงฮึกเหิมในการทำอาหารก็มา ซินเจียที่เคยทุ่มเทเวลาให้กับการทำงาน ก็เลยเจียดเวลาว่างๆ ไปหัดทำขนมหวานตามคลิปที่เป็นกระแสในโลกออนไลน์แฟนชอบมากเลยค่ะเนื้อขนมนุ่มมากทำง่ายอร่อยด้วยคอมเม้นท์ของสาวๆ ทำให้เธอตัดสินใจทำเค้กไข่เนื้อนุ่มฟู ซึ่งเท่าที่ดูๆ ก็ไม่ได้ยากอะไร อุปกรณ์ในครัวไม่ครบไม่เป็นไร แค่ทำแล้วใส่ความรักเข้าไปเยอะๆ ก็พอ"อ๊ะ! ลืมซื้อช้อนตวง"เพราะไม่เคยทำขนม ทำให้เธอลืมซื้อช้อนตวงที่เป็นอุปกรณ์สำคัญ แต่นั่นไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับคนที่อยากทำขนมเซอร์ไพร์สแฟนเลย"กะๆ เอาก็ได้มั้ง"ว่าแล้วก็ทำการกะปริมาณส่วนผสมด้วยตา และคิดเองเออเองว่าสิ่งที่ทำไปนั้นตรงตามสูตรทุกประการ ไม่มีตรงไหนผิดพลาด กลิ่นของมันหอมยั่วยวนชวนให้ท้องร้องมาก ถ้าอี้เทียนเห็นต้องดีใจแน่ๆ คนที่อดใจไม่ชิมเค้กเพราะกลัวจะแหว่งไม่สวยคิด เธอบรรจงจัดเค้กไข่ลงกล่องอย่างสวยงาม พร้อมเขียนการ์ดใบเล็กๆ ว่า'กินให้อร่อยนะคะ'ตั้งใจว่าจะเอาไปให้ด้วยตัวเอง แต่เธอดันมีงานด่วนเข้ามา ก็เลยฝากน้องที่ดูจะว่างที่สุดในแผนกไปส่งแทน ส่วนเธอก็รีบเตรียมเอกสารไปประชุม งานยุ่งมากจนไม่มีเวลาส่งข้อความ และไม่ได้ถามรุ่นน้องที่เดินกลับมาว่าเ







