Share

9

Penulis: Sitha
last update Tanggal publikasi: 2026-05-17 23:09:20

          บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงันชั่วครู่  “แล้วเมื่อวานที่เจอกัน เป็นไงบ้าง”  ลลินาถาม

          “เขาไปดูตอนที่นาเนียร์ถ่ายแบบ  พอเสร็จแล้วก็บอกว่าอยากขอคุยด้วย แต่ฉันไม่พร้อมเลยบอกว่าไม่ว่าง”  นีนนาราเล่า

“แต่พอสักพักฉันขึ้นไปหาพี่วันใหม่ข้างบน  ฉันเจอแม่เขา”    

คนฟังตาโต  แม่ของหมอณรัฐเคยได้ยินมาวัชร์เล่าว่าเป็นคุณหญิง  สามีเป็นคนใหญ่คนโตของบ้านเมืองที่เธอเองก็ยังไม่เคยเจอ

“สักพักหมอเขาก็เข้ามาในห้องรับรองด้วย  แม่เขาคงโทรตาม”  นีนนาราเล่าต่อ

“แล้วเขามาทำไม  หรือเขารู้ว่านาเนียร์เป็นหลานเขา”

นีนนาราคิดแล้วส่ายหน้า  “คงไม่รู้หรอก  ท่าทางแม่เขาน่าจะแค่มาหาลูกชายมากกว่า  แกก็คิดว่านาเนียร์เป็นพรีเซนเตอร์ของโรงพยาบาลแค่นั้น” 

“แล้วแม่เขาเป็นไง  ท่าทางโอเคไหม” 

นีนนาราจึงเล่าถึงบทสนทนาเมื่อวานให้อีกฝ่ายฟัง  ลลินาฟังแล้วถึงกับเคือง 

“ผู้ใหญ่อะไรไม่มีมารยาท ถามถึงพ่อเด็กจะถามทำไม  บอกว่าไม่ได้มาด้วยก็พอแล้วไหม  อะไรจะต้องไล่บี้เอาคำตอบขนาดนั้น”  คนท้องแก่โกรธแทนเพื่อนพลางบ่นต่อ  “การมีเงินก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีมารยาท” 

“อย่างน้อยเขาก็ทำให้เรารู้ว่า เราต่างกันมาก ต่างกันเหมือนเขาอยู่บนฟ้าแล้วเราอยู่ก้นเหว  เราเลยเข้าใจว่าทำไมเขาถึงบอกเลิกเรา เพราะมันไม่มีอนาคตด้วยกันแต่แรกแล้ว”  นีนนาราพูดต่อ  เธอไม่ได้ร้องไห้แล้วเหมือนว่าน้ำตาไหลย้อนกลับเข้าไปในอก  เมื่อพิจารณาความจริงแบบไม่โกหกตัวเอง

“อย่าพูดแบบนั้นหนิง”  ลลินาปรามเพื่อน  “ต่อให้บ้านเขาจะรวย จะไฮโซแค่ไหนแต่ถ้าบินไม่ได้มันก็คือคนเหมือนกัน  ตัวเราเองก็ไม่ได้แย่อะไรเลยนะ  เธอเก่งมากๆ แล้วที่เลี้ยงลูกมาได้คนเดียว  ลิลเองยังไม่รู้เลยว่าจะทำได้ครึ่งนึงของหนิงหรือเปล่า” 

ลลินาหยุดจิบน้ำก่อนจะพูดต่อ  “แต่เรื่องขอคุย ลิลคิดว่าหนิงคุยกับเขาก็ดี  ตกลงกันไปเลยให้ชัดเจนว่าอะไรยังไง  เพราะคงเลี่ยงที่จะเจอกันไม่ได้  เขาเป็นหมอส่วนนาเนียร์ก็เป็นพรีเซนเตอร์รพ.”

นีนนาราฟังแล้วก็เงียบไป  เธอยังคิดไม่ตกว่าจะคุยอะไรกันอีก  แต่ก็เห็นด้วยกับเพื่อนว่าเธอคงหนีปัญหาเรื่องนี้ไม่ได้แล้ว

วันเดียวกันณรัฐติดต่อไปที่ทนาย

“ผมอยากเห็นเอกสารการโอนคอนโดให้นีนนารา  ที่สั่งคุณไว้ตอนก่อนบินเมื่อสองปีก่อน  รบกวนส่งมาให้ผมดูด้วย” 

“เอ่อ...”  ทนายอึกอัก 

“หรือว่าคุณคิดว่ามีอะไรที่ควรบอกผมไหม”  ชายหนุ่มพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เพียงเท่านั้นเขาก็รู้ว่าณรัฐทราบเรื่องคอนโดแล้ว

“คือว่าผมมีเรื่องจะเรียนคุณหมอครับ  ว่าที่สั่งให้ผมโอนกรรมสิทธิ์ห้องให้คุณนีนนารา  คุณหญิงสั่งระงับและไม่ให้ผมแจ้งคุณหมอ  ผมต้องขอโทษคุณหมอด้วยครับ”

“คุณแม่สั่งระงับ  แล้วท่านให้ทำอะไรมากกว่านี้ไหม”  ณรัฐถามด้วยน้ำเสียงเย็นจัด

“เอ่อ.... ท่านสั่งให้ผมส่งโนติสให้คุณนีนนาราย้ายออก  แต่ผมก็ประวิงเวลาแล้วว่าผ่านมาเกือบปี ถึงค่อยส่งนะครับ” 

ณรัฐยอมรับว่าโกรธมาก  “แล้วคุณรู้ไหมว่าตอนที่คุณส่งหนังสือไปไล่เธอออกจากห้อง  เธอเพิ่งคลอดลูกของผมได้แค่เดือนเดียว  เธอยังเป็นแม่ลูกอ่อนแบบนั้นคุณไล่เธอได้ยังไง” 

ทนายตกใจจนแทบทำโทรศัพท์หลุดมือ 

“คุณนีนนาราท้องเหรอครับ  แต่ผมไม่ทราบจริงๆ ว่าเธอมีลูกกับคุณหมอ” 

นั่นสิ  คำขอโทษนั้นดึงสติของชายหนุ่มได้นิดหน่อย  เขาเป็นพ่อเองแถมเป็นหมอเขายังไม่รู้เลยว่าเธอท้อง  แล้วเขาจะมีหน้าไปโกรธคนอื่นได้อย่างไร  ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรต่อเขากดตัดสายด้วยความโกรธตัวเองอย่างที่สุด

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • กลับมาเถอะความรัก   79

    สุดท้ายหลังดูห้องอยู่พักใหญ่ ณรัฐก็มาหยุดอยู่ที่ห้อง Duplex Premium สองห้องนอน ตึก 5 ห้องนี้เพดานสูง โปร่ง กระจกบานใหญ่ มองเห็นวิวมหาวิทยาลัยชั้นล่างมี living room ขนาดใหญ่ ครัวเล็ก โต๊ะอาหาร และห้องนอนอีกหนึ่งห้องชั้นบนเป็น master bedroom พร้อมมุมทำงานและระเบียงเล็ก ๆนาเนียร์เดินดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนหันมามองพ่อ “มันใหญ่ไปไหมคะ”“ไม่หรอก” ณรัฐตอบทันที “เผื่อน้องมาค้าง”“ใช่ หนูจะมาแน่ๆ” นีซรีบยกมือ“ผมด้วย” เนโอพูดบ้าง “ถ้าผมสอบเข้าสาธิตเจพีได้ จะมาอยู่เป็นเพื่อนพี่” เนโอพูดถึงการสอบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่เขาก็ค่อนข้างมั่นใจว่าผ่านแน่นาเนียร์หัวเราะ“ยังไม่ทันย้ายเลย จะมากันแล้วเหรอ”“ก็หนูกลัวพี่นาอยู่คนเดียวแล้วจะเหงานี่” นีซพูดเสียงอ้อนนีนนารามองห้องอย่างชอบใจ “พี่หมอ ห้องนี้ดูโอเคดีนะคะ”ณรัฐพยักหน้าจริง ๆ เขาตัดสินใจตั้งแต่เห็นระบบรักษาความปลอดภัยแล้ว ที่สำคัญไม่ใช่ penthouse ที่อยู่ชั้นเดียวกับกลุ่มบ้านโชติภิวรรธ และเย็นวันนั้นทุกอย่างก็ถูกจัดการอย่างรวดเร็วเมื่อท่านนายพลวัฒนารู้เรื่อง ก็สั่งให้คนช่วยจัดการเรื่องเอกสารทันที ส่วนคุณหญิงเรไรกำชับคนดูแลเรื่องเฟอร์นิเจอร

  • กลับมาเถอะความรัก   78

    “หนูว่าไม่เห็นต้องดูหลายห้องขนาดนี้เลยค่ะพ่อ”เสียงของณราภัทรหรือ “นาเนียร์” ดังขึ้น หลังจากที่เธอเดินตามพ่อกับแม่ขึ้นลงคอนโดของมหาวิทยาลัยเจพีมาเป็นชั่วโมงแล้ววันนี้เป็นวันดูห้องพักก่อนเปิดภาคเรียนของนักศึกษาชั้นปีหนึ่ง คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเจพีอินเตอร์ฯณรัฐในฐานะพ่อผู้ปกติเป็นคนใจเย็นอย่างมาก หากวันนี้กลับอยู่ในโหมดจริงจังอย่างประหลาดในความรู้สึกของทุกคน“ห้องที่จะให้ลูกอยู่ พ่อเขาก็ต้องเลือกดี ๆ สิลูก” นีนนาราพูดพลางยิ้มไปด้วยแต่สายตาก็มองสามีอย่างรู้ทัน ในฐานะแม่และภรรยาเธอเข้าใจทั้งนาเนียร์และสามีตัวเองตั้งแต่มาถึงเธอเห็นเขาถามทุกอย่าง จนเจ้าหน้าที่โครงการแทบตอบไม่ทัน ตั้งแต่ระบบคีย์การ์ด กล้องวงจรปิด ระเบียบการเข้าออกของบุคคลภายนอก ระยะทางจากคอนโดถึงคณะจุดรับส่ง ระบบการจัดการยามฉุกเฉินหรือโรงพยาบาลใกล้เคียงจนสุดท้ายเจ้าหน้าที่เผลอถามอย่างเกรงใจ “คุณหมอทำงานด้านความปลอดภัยด้วยเหรอครับ”ณรัฐนิ่งไปครู่หนึ่ง “เปล่าครับ แต่ผมเป็นพ่อ”ทำเอาทุกคนหลุดหัวเราะทันที“พ่อคะ หนูมาเรียนมหาลัยนะคะ ไม่ได้ไปอยู่ต่างประเทศคนเดียว” นาเนียร์อดบ่นไม่ได้“ก็เหมือนกันนั่นล่ะ” ณรัฐ

  • กลับมาเถอะความรัก   77

    เนโอที่นั่งกินข้าวเงียบ ๆ มาตลอดพูดขึ้นบ้าง “จริง ๆ ผมว่าเด็กทำงานก็ไม่ดีนะ มันกระทบพัฒนาการ”ทุกคนหันไปมองด้วยสีหน้าเหมือนถูกช็อตฟิลด์“ลูกอ่านอะไรมาน่ะ” ณรัฐถามขำ ๆ“paper ครับ” เนโอยังคงท่าทางจริงจัง“กินข้าวให้หมดก่อนนักวิจัย” นีซรีบแซวพี่ชาย “แล้วอย่าลืมว่าวันนี้เวรพี่ล้างจานแล้วค่อยไปอ่านเปเปอร์ต่อ” จากนั้นเสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วโต๊ะอาหารเมื่อถึงโรงพยาบาลโชติภิวรรธ โดยรอบมีบรรยากาศคึกคักกว่าปกติ เจ้าหน้าที่หลายคนที่ทำงานมาตั้งแต่สมัยนาเนียร์ยังเป็นพรีเซนเตอร์และ Brand Ambassador พวกเขาต่างเข้ามาทักทายครอบครัวณรัติกุลอย่างอบอุ่น“นาเนียร์โตเป็นสาวแล้วนะ”“สวยเหมือนคุณแม่เลย”“สูงมากลูก”เด็กสาวยกมือไหว้ยิ้มหวานอย่างมีมารยาท ณรัฐยืนมองอยู่ไม่ไกลแล้วรู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก เมื่อก่อนลูกยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กวิ่งกอดขาเขาอยู่เลยแต่วันนี้… ลูกสาวเขาเริ่มแต่งหน้าอ่อนๆ เริ่มมีคนมอง เริ่มมีคนชมว่าสวย และสิ่งเหล่านี้มันทำให้เขาไม่สบายใจอย่างประหลาด“คุณพ่อ”เสียงเรียกทำให้เขาหันกลับมา นาเนียร์ยืนอยู่ตรงหน้าในชุดเดรสสีขาวเรียบหรูสำหรับออกงาน “วันนี้หนูโอเคไหมคะ”ณรัฐนิ่

  • กลับมาเถอะความรัก   76

    “แม่… วันนี้หนูไปด้วยได้ไหม”เสียงของนีนนลินหรือ “นีซ” ดังขึ้นตั้งแต่ยังไม่ทันนั่งกินข้าวเช้า เด็กหญิงวัยสิบสองยืนกอดแขนแม่อยู่ข้างโต๊ะอาหารพลางทำตาเป็นประกาย“จะไปไหนคะลูก” นีนนาราถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว“งานโรงพยาบาลไงคะ งานที่พี่นาเนียร์ไปเป็นพรีเซนเตอร์”วันนี้โรงพยาบาลโชติภิวรรธจัดกิจกรรมครบรอบปีขององค์กร และในฐานะพรีเซนเตอร์รุ่นแรกของโรงพยาบาล นาเนียร์ หรือ ณราภัทร ได้รับเชิญกลับไปร่วมงานอีกครั้งเด็กสาววัยสิบห้าปี ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็กตัวเล็กในชุดคนไข้โฆษณาโรงพยาบาล วันนี้กลายเป็นวัยรุ่นหน้าตาสะสวย สูงโปร่งและมีความมั่นใจในตัวเองจนเริ่มเป็นที่จับตามอง“ไปได้ค่ะ” นีนนาราพยักหน้า “แต่ห้ามดื้อ ห้ามซน ห้ามเดินไปไหนๆ เองนะคะ”“เย้...” นีซหันไปกอดพี่สาวทันที “พี่นาเนียร์ วันนี้หนูจะไปดูคอนโดพี่ด้วยนะ”นาเนียร์เงยหน้าจากโทรศัพท์สีหน้ายังงงๆ “คอนโดอะไรนีซ”“คอนโดที่แม่เล่าไง ว่าพี่ได้มาตั้งแต่เด็ก”ณรัฐที่กำลังอ่านเอกสารคนไข้อยู่เงยหน้าขึ้นทันที“อ๋อ…” นีนนาราหัวเราะ “ห้องของพี่น่ะเหรอ” นาเนียร์พอจำได้ราง ๆ เพราะสมัยเด็กเธอเคยอยู่ที่นั่นอยู่พักหนึ่ง ในความทรงจำจึงยังมีภาพ

  • กลับมาเถอะความรัก   75

    นีนนารามองภาพตรงหน้าอย่างเผลอยิ้ม เด็กสามคนโตขึ้นเร็วมากจริง ๆ จากวันที่นาเนียร์ยังตัวเล็กวิ่งกอดขาเธอ วันนี้ลูกสาวคนโตกำลังเข้าเรียนมัธยมปีที่หนึ่ง ส่วนลูกแฝดก็เริ่มมีโลกของตัวเองชัดเจนขึ้นทุกวันเนโอเป็นเด็กช่างสงสัย ชอบถาม ชอบทดลอง และมักใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่กับหนังสือสารานุกรมหรือคลิปวิทยาศาสตร์ส่วนนีซตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เด็กหญิงชอบร้องเพลง ชอบเต้น ชอบเล่าเรื่อง และมักเป็นคนพาพี่ชายออกจากโลกส่วนตัวเสมอ“แล้วถ้ามันกลายเป็นผีเสื้อแล้วล่ะ” นีซถามทั้งที่ยังยืนห่าง ๆ“ผมจะปล่อยมันครับ” เนโอตอบทันที “สัตว์มันต้องอยู่ในธรรมชาติ”คำตอบนั้นทำให้ณรัฐเลิกคิ้วนิดหนึ่งก่อนมองลูกชาย “ใจดีเหมือนแม่นะเรา”“ผมว่าผมเหมือนพ่อมากกว่า” เด็กชายตอบทันที“ตรงไหนครับ” คนเป็นพ่อถามต่อ“ชอบวิทยาศาสตร์”ณรัฐหัวเราะออกมาเต็มเสียง “อันนี้จริง”นีนนาราหันมามองพ่อลูกแล้วยิ้ม “งั้นวันนี้คุณนักวิทยาศาสตร์ช่วยแม่รดน้ำผักด้วยนะคะ”“ได้ครับ”“แล้วหนูล่ะ” นีซถาม“นีซช่วยแม่เก็บพริกไหม”“ได้ค่ะ” เด็กหญิงยิ้มกว้างทันที “แต่หนูไม่จับหนอนนะ”“ไม่มีใครบังคับเธอหรอกจ้ะ”นาเนียร์พูดขำๆ ก่อนเดินไปเปิดสายยางเพื่อ

  • กลับมาเถอะความรัก   74

    “เนโอ ตัวทำอะไรน่ะ” เสียงของเด็กหญิงนีนนลินหรือ “นีซ” ถามคู่แฝดของตัวเอง เด็กชายณพรรธน์ หรือ “เนโอ” หันมามองคู่แฝดตัวเองแล้วทำสัญญาณให้อีกฝ่ายเงียบ “อย่าเสียงดังสินีซ เราต้องการสมาธิ” ว่าแล้วเด็กชายวัยเก้าขวบก็หันไปก้มหน้าก้มตาสนใจสิ่งตรงหน้าต่อ ในขณะที่นีซเดินมาใกล้ๆ แล้วก็ร้องเสียงดัง“อี๋... ตัวอะไรอะ”บนโต๊ะไม้เล็ก ๆ ริมสวนผัก มีกล่องพลาสติกใสถูกเจาะรูไว้เรียบร้อย ด้านในเต็มไปด้วยใบแก้วสด และหนอนสีเขียวอ้วนป้อมหลายตัวกำลังกินใบไม้อย่างเอร็ดอร่อย“หนอนผีเสื้อ” เนโอตอบเรียบ ๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติ “อีกไม่กี่วันมันก็จะเข้าดักแด้แล้ว”“แล้วทำไมต้องเอามาไว้ในบ้าน”“เราไม่ได้เอาเข้าบ้าน” เด็กชายเถียงทันที “นี่ห้องวิจัย”“มันคือระเบียงแม่ต่างหาก” “แม่อนุญาตแล้ว” เนโอยืนยันเริ่มโมโหนิดๆ“แม่” นีซหันไปตะโกนลั่นบ้านทันที“พ่อ... เนโอจับหนอนเข้าบ้านค่ะ”นีนนาราที่เพิ่งเดินออกจากครัว ได้ยินเสียงลูกสาวคนเล็กโวยวายเวลาเดียวกับที่ณรัฐและนาเนียร์กลับเข้ามาพอดี“อะไรกันลูก นีซตะโกนทำไม” หญิงสาวถาม“เนโอจับหนอนเข้าบ้านค่ะแม่ ตัวเบ่อเริ่มเลย” นีซฟ้องณรัฐก้าวเข้ามามือก

  • กลับมาเถอะความรัก   40

    ณรัฐตัดสินใจที่จะเลิกรับบทคนช่วยเหลือนีนนารา และเป็นคนที่ยืนข้างเธอแทน เขาเลิกพูดเรื่องจะให้อะไรเธอแต่เปลี่ยนเป็นการช่วยดูแล ช่วยเลี้ยงลูก ช่วยเล่นเป็นเพื่อนลูกในตอนที่เขาเลิกงานเพื่อให้หญิงสาวมีเวลาส่วนตัวบ้าง“ผมช่วยไหม หนิงจะตัดมาทำอะไร” เขาถามเมื่อเห็นเธอหยิบกรรไกรมาตัดใบเคลจากหลายกระถางที

  • กลับมาเถอะความรัก   39

    นีนนาราไม่ได้พูดเรื่องนี้กับณรัฐอีก แต่เขารู้สึกว่าความสัมพันธ์ที่น่าจะมีแนวโน้มดีขึ้นกลับแย่ลง และเธอก็ยิ่งกันตัวเองออกห่างไปมากกว่าเดิม ในเวลาที่เขามาหาลูก หญิงสาวจะปลีกตัวไปทำงานหรือทำอะไรของเธอตามลำพัง โดยที่มันทำลายภาพบรรยากาศครอบครัวที่เขาเคยหวังไว้พังจนแทบไม่กล้าคิดต่อ

  • กลับมาเถอะความรัก   34

    ในห้องกิจกรรมของเด็กวัย 2-4 ขวบ เสียงเด็กเล็กคุยกันจ้อกแจ้กดังอยู่ในห้องกิจกรรมของสโมสร โต๊ะเตี้ย ๆ ถูกจัดเรียงเป็นแถว แต่ละโต๊ะมีถาดพลาสติกใส่หญ้าแห้ง ดอกไม้เล็ก ๆ และเศษใบไม้สีเขียวอ่อนวางอยู่ กลิ่นหอมจาง ๆ ของธรรมชาติลอยปะปนกับกลิ่นกาว“วันนี้เราจะทำงานศิลปะติดปะนะคะเด็ก ๆ วาดหน้าคนที่เรารัก แ

  • กลับมาเถอะความรัก   32

    เจ้าสัวมองภาพนั้นเงียบ ๆ ก่อนจะหันไปหานีนนารา“เรื่องของหนูกับลูกไม่ต้องเป็นห่วงอะไรนะ ปู่ให้ความยุติธรรมกับหลานๆ เสมอ เราไม่ได้ทำอะไรผิดหรือไม่เหมาะสม”น้ำเสียงท่านยังคงหนักแน่นเช่นเดิม “และในเมื่อผลตรวจออกมาแล้วจะไม่มีใครค้านได้ เจ้ารัฐก็ต้องทำหน้าที่พ่อส่วนเธอก็ทำหน้าที่แม่”ท่านหยุดเล็กน้อย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status