เข้าสู่ระบบ“พวกมึงก็อย่าไปพูดให้น้องมันคิดมากสิว่ะ” พี่โฟนคงจะเห็นสีหน้าเศร้าของฉันเลยพูดดุพี่ๆเขา“ปากพวกมึงทุกตัวนี่มัน” ตามด้วยพี่ดาร์ก“ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ” ฉันเกลียดตัวเองตอนนี้มาก แต่ก็ไม่อยากจะงี่เง่าอะไร เพราะเขาทำงาน“อืม มันบอกว่าจะมา เดี๋ยวมันก็มา”“ค่ะ”“งั้นน้องวาเลนมาถ่ายรูปกับพวกพี่ก่อน”แล้วผู้หญิงเพียงคนเดียวอย่างฉันก็ถ่ายรูปกับหนุ่มๆที่เป็นตำนานของคณะวิศวะ ฉันยืนอยู่ตรงกลางฉีกยิ้มให้กล้อง จนกระทั่งสายตามองเห็นกลุ่มลูกโปร่งสีชมพูขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนตัวแหวกฝูงชนเข้าใกล้มาบริเวณที่ฉันยืนอยู่เรื่อยๆ“หู้ววว” สิ่งนั้นเรียกเสียงฮือฮาให้ดังขึ้น ฉันมองอย่างสงสัยปนอิจฉาว่าใครกันที่จัดใหญ่เล่นโตขนาดนี้ แต่เพียงไม่นาน ผู้คนก็แหวกออก ฉันที่มองอยู่ก็ตาโต เพราะพี่แทนกำลังเดินถือมวลลูกโปร่งมากมายนั้นเดินมาหาฉัน และมืออีกข้างก็ถือกุหลาบสีชมพูช่อใหญ่เน้นว่าใหญ่มากกกกพี่แทนยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของฉัน ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจสิ่งแวดล้อมโดยรอบเลย แม้กระทั่งว่าตัวเองยืนถ่ายรูปกับพี่ๆเขาอยู่ฉันก็ไม่ได้สนใจเลย เพราะสายตาฉันตอนนี้มองที่พี่แทนอย่างเดียวเขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน พี่แทนยิ้มกว้างรอยยิ้มที
แล้ววันพิเศษอีกวันในชีวิตของฉันก็มาถึง เพราะเป็นวันที่ฉันเรียบจบแล้วนั้นเองเย้ๆ 4 ปีแห่งความทรมาน ไม่สิ ต้องบอกว่า 4ปีแห่งการเก็บเกี่ยวความรู้และได้ประสบการณ์ต่างๆก็ได้สิ้นสุดลง เพื่อโบยบินสู่โลกอันกว้างใหญ่ตอนนี้ฉันและเพื่อนๆกำลังยืนถ่ายรูปที่หน้าซุ้มต่างๆที่รุ่นน้องจัดเตรียมไว้ให้ บรรยากาศในวันนี้ค่อนข้างจะวุ่นวายและคนเยอะจนแน่นและเบียดกันไปหมด ข้างๆฉันตอนนี้ก็มี พ่อแม่ฉัน แล้วก็พ่อแม่ของพี่แทน กำลังยืนถ่ายรูปยิ้มหน้าบานกันอยู่ ส่วนพี่แทนเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเขาบอกว่ากำลังประชุมอยู่ แต่จะรีบมา“ตาแทนนี่ยังไงคะคุณ เมื่อไรจะมาถึงสักที” แม่พี่แทนบ่นลูกชายตัวเสียงดัง ฉันเลยได้แต่หันไปมองยิ้มๆ“ลูกบอกว่าประชุมอยู่เดี๋ยวก็มา” พ่อพี่แทนหลังจากเห็นแววตาที่ไม่พอใจของคุณป้าก็รีบพูดขึ้น แล้วก็ลูบที่แขนเบาๆ เหมือนเป็นการบอกให้ใจเย็น แล้วพ่อกับแม่ของฉันที่ยืนอยู่ก็พูดขึ้นบ้าง“นั่นสิคะคุณพี่ ใจเย็นก่อนค่ะ”“ก็ดูลูกชายตัวดีสิคะ วันสำคัญของแฟนทั้งทียังทำงานได้”“เอาน่าคุณ”“นั่นสิคะคุณป้า เดี๋ยวพี่แทนก็มา” ฉันช่วยพูดด้วย“ผมว่าพวกเราไปนั่งรอกันดีกว่า นี่แดดก็เริ่มแรงแล้ว” ทุกคนเดินเข้าไปนั่งลงที่
ฉันร้องด้วยความตกใจ เพราะเขาจับขาทั้งสองข้างของฉันให้อ้าออกกว้าง จนดอกไม้ของฉันปรากฏให้เขาได้ยลโฉม“อ่า เมียพี่สวยที่สุดเลย” เขาเงยหน้ายิ้มๆมองฉันที่ตอนนี้ที่แดงไปทั้งร่างกาย เพราะถึงแม้ว่าเราสองคนจะมีอะไรกันมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ฉันก็ยังอายและเขินทุกครั้งอยู่ดี“พะ พี่แทน” ฉันพยายามจะหุบขา แต่ก็โดนเขายื้อเอาไว้ด้วยแรงที่มากกว่าแล้วเขาเอาแต่จ้องอยู่อย่างนั้น“อ๊ายยยย”ฉันร้องเสียงดังอีกครั้งเมื่อพี่แทนก้มเลียที่กุหลาบของฉัน ฉันหมดแรงทิ้งตัวให้ราบไปกับพนักพิงของโซฟา ลิ้นของพี่แทนก็เลียไม่หยุด เขาเหมือนคนอดอยาก กระหายอย่างไม่รู้จักพอ และยิ่งกุหลาบของฉันผลิตน้ำหวานออกมา เขาก็ยิ่งเลียหนักกว่าเดิม“อ๊ะ อ่าส์ เสียว”น้ำตาฉันเริ่มคลอ จากนั้นเขาก็สอดนิ้วของเข้ามาด้านใน แล้วก็ขยับต่อ“อ่าส์”ความรู้สึกของฉันตอนนี้มันยากจนเกินจะบรรยาย เพราะยิ่งเขาขยับนิ้วเข้าออกเร็วเท่าไร ฉันก็ยิ่งเสียวมากขึ้นเท่านั้นและไม่ได้ฉันก็กระตุก ตัวลอยฉันปลดปล่อยออกมา โดยที่พี่แทนดื่มกินน้ำหวานของฉันจนหมด ฉันไม่มีแรง ตอนนี้เลยได้แต่นั่งมองเขาที่ลุกขึ้นยืน ถอดกางเกงออกอย่างเร่งรีบ จากนั้นเขาก็จับให้ฉันนั่งบนตักและหันหน
“พะ พี่แทน”“ดื้ออย่างนี้ ลงโทษแบบไหนดีนะ”“มะ ไม่ อื้อออออ”จ๊วบ จ๊วบพรึบ“จูบแค่นี้ถึงกับเข่าทรุดเลยเหรอที่รัก”“บะ บ้า”“ถ้าเจอหนักกว่านี้จะรับไหวไหมเนี่ย” พี่แทนเงยใบหน้าขึ้นมองฉันด้วยรอยยิ้มร้ายๆ แต่ในสายตาของฉันเขาก็ยังหล่ออยู่ดี ฉันรู้ได้เลยว่าต่อจากนี้ไปตัวเองจะเจอกับอะไรบ้าง เพราะหลังจากที่เขาลากตัวฉันมาจากสถานีตำรวจเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เขาก็กึ่งลากกึ่งดึงฉันจนมาถึงคอนโด และทันทีที่เปิดประตูห้องได้เขาก็ผลักฉันพิงกับกำแพงห้องแล้วก็ระดมจูบฉันอย่างหิวกระหายวันนี้พี่แทนร้อนแรงมาก เพียงแค่เขาจูบ ฉันก็ถึงกับเข่าอ่อนนั่งกองลงที่พื้นแล้วตอนนี้หนึ่งปีของการคบกันมา แฟนฉันร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ฉันก็ยังอ่อนหัดเหมือนเดิม แต่สกิลการตบของฉันเก่งขึ้นนะ“นะ หนู” ฉันที่ยังหาเสียงของตัวเองไปเจอก็ถูกจับอุ้มตัวลอย ฉันคิดว่าพี่แทนจะตรงไปที่เตียงนอนในห้องเหมือนทุกครั้ง แต่วันนี้เขากลับจับฉันนั่งลงบนตักเขาบนโซฟาในห้องรับแขก“พี่บอกแล้วไง วันนี้หนูต้องโดนลงโทษ” ฉันตาโตตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน และนั่นทำให้เขายกยิ้มอย่างพอใจคนบ้า“อือ” เขากดริมฝีปากร้อนนั้นเข้ามาหาฉันอีกรอบ แต่ครั้งนี้เขาสอดลิ้น
ก๊อกๆๆแล้วเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมอง“เข้ามา”“ผู้กองครับ มีคนมาขอพบครับ” พอได้รับอนุญาตแล้วตำรวจนายหนึ่งก็เปิดประตูเข้ามาแล้วรายงานทันที“ใคร”“บอกว่าเป็นผู้ปกครองของคู่กรณี” ตำรวจที่รายงานหันมามองฉันอย่างเกร็งๆ“อื้ม ให้เข้ามา” พอผู้กองที่นั่งหัวโต๊ะอนุญาตก็มีคนเปิดประตูเข้ามาทันที“พี่แทน” พอฉันเห็นคนที่เดินเข้ามาแล้วก็ไม่รู้จะพูดยังไง หรือต้องรู้สึกยังไงดีไอ้ดีใจกับก็ดีใจนะที่เขามา แต่ว่าพอเห็นหน้าตึงๆ ของเขาแล้วฉันก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“อ้าว แทน” ครอบครัวยัยลินดาหันไปมองก็ทำหน้าแปลกใจ ยกเว้นลูกสาวตัวดีของพวกเขาที่ทำหน้าดีใจอยู่คนเดียว“สวัสดีครับคุณอา” พี่แทนเอ่ยขึ้นแล้วเดินมานั่งข้างฉัน“ไอ้แสบ ก่อเรื่องอีกแล้ว” พอนั่งลงแล้วเบาก็หันมาพูดกับฉันพร้อมส่ายหน้าเอือมๆ“แหะๆ” ฉันก็ได้แต่ยิ้มแห้งน่ะสิ“เอ่อ แม่หนูนี่เป็นอะไรกับแทนหรอ” พอเห็นท่าทางสนิทสนมของพี่แทนกับฉันแล้วแม่ยัยลินดาก็ถามขึ้นทันที“นี่แฟนผมเองครับ” พี่แทนหันไปตอบกลับเสียงนิ่ง“ฟะ แฟน” แล้วท่าทางของพ่อแม่ยัยนั่นก็เปลี่ยนเป็นตกใจทันที ส่วนลูกสาวก็หันมามองฉันอย่างไม่พอใจ“ทำไมถึงมีเรื่องได้วาเลน”
“อีเจ้าล่ะ” ฉันหันไปถามรรันที่ยืนขำอยู่ข้างๆ“อยู่รถกับทิชา กูเห็นว่านาน เลยมาตาม”“กูน่าจะได้ไปโรงพัก มึงพาเจ้ามันกลับเถอะ” ฉันบอกมันไปแบบเซ็งๆ เฮ้อออออ คิดถึงที่นอนจะตายแล้ว เหอะ ฉันน่าจะตบเด็กนั่นเยอะกว่านี้ว่ามั้ย?? โทษฐานที่บังอาจมาขัดขวางการนอนของฉัน“ได้ไง” รรันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ“เออ กูอยู่ได้ เดี๋ยวพี่แทนก็มา” ฉันบอกไปแล้วพูดถึงแฟนสุดโหดของตัวเอง“แน่นะ”“อื้ม พามันไปนอนห้องมึงนะ กูว่ารอบนี้มันหนักว่ะกว่าเดิมอีก ตอนแรกกูว่าจะนอนกับมัน แต่คงดึก” ฉันพยักหน้าให้เพื่อนไป“ได้ๆ มีอะไรโทรมา เป็นยังไงก็ทักบอกกูด้วย” รรันพยักหน้ารับอย่างไม่อิดออด เพราะตอนนี้อีเจ้าก็สำคัญเหมือนกัน แล้วป่านนี้ไม่รู้ทิชามันจะสาปแช่งพวกฉันไปถึงไหนแล้วที่ปล่อยให้มันดูแลคนเมาคนเดียว“อื้ม” ฉันยิ้มให้เพื่อนเล็กน้อยแล้วรรันมันก็รีบเดินออกไป“เฮียบอกมันล่ะ เดี๋ยวให้มันตามไปสถานีตำรวจ” พอรรันไปได้ไม่นานเฮียโฟนก็เดินเข้ามาบอก“ไปเถอะ” เฮียดาร์คหันมาบอกฉัน“ค่ะ”สถานีตำรวจ“เข้าไปก่อนนะ” เฮียโฟนหันมาบอกฉันทันทีที่รถมาจอดที่หน้าโรงพักแล้ว ที่จริงฉันจะได้มารถตำรวจแล้ว แต่เฮียดาร์คไม่ให้ฉันไปกับยัยนั่น เพราะกลั
แกรก“วาเลน” เมื่อเปิดประตูเดินออกมา เพื่อนๆ ของฉันก็รีบตรงเข้ามาหาทันที“เป็นไงบ้างชะนี” ทิชาถามขึ้น“ก็โดนทัณฑ์บนไว้เฉยๆ”“เห้ออออ” พอได้ยินคำตอบของฉันแล้วเพื่อนของฉันก็ถอนหายใจออกมาทันที“ขอบคุณมากนะคะคุณปู่” ฉันยิ้มให้เพื่อนเล็กน้อยแล้วหันไปยกมือไหว้ขอบคุณปู่ของรรันที่มาเป็นธุระให้วันนี้ นี่ถ้า
ตึกอธิการบดี“วาเลน” ฉันที่อยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบเดินออกจากลิฟท์เคียงคู่มากับพี่แทน พอเดินมาก็เห็นเพื่อนฉัน รรัน จันทร์เจ้า แล้วก็ทิชาที่ยืนอยู่ ทุกคนหันมามองฉันเป็นตาเดียวลืมบอกว่าก่อนมานี่ฉันโทรบอกเพื่อนแล้วแหละว่าไม่ได้เข้าเรียน แต่จะมาที่ตึกอธิการบดี เพื่อนฉันจึงบอกว่าจะมาหาแล้วที่สำคัญค
“จะ เจ็บ” ฉันร้องบอกเขาเสียงสั่น แล้วมองหน้าเขาน้ำตาคลอพี่แทนเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันนิ่งแล้วเลื่อนขึ้นมาจูบซับน้ำตาของฉันจ๊วบแล้วเป็นอีกครั้งที่พี่แทนประกบปากเข้าที่ปากฉันแล้วดูดดึงอย่างหลอกล่อ จนฉันเคลิ้มแล้วจูบเขากลับ“อื้อออออ” ฉันเบิกตากว้างขึ้นทันทีรู้สึกว่าอะไรที่มันดันๆ อยู่ในตอนแรกแล้วตอ
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ“อื้อออออ” ฉันร้องขึ้นทันทีที่พี่แทนประกบปากลงที่ยอดอกฉันแล้วดูดดึงจนเกิดเสียงดัง มือข้างหนึ่งเขาก็บีบเค้นที่หน้าอกฉันอีกข้างที่ว่างส่วนมือของเขาอีกข้างประกบที่เนินเนื้อของฉันผ่านแพนตี้แล้วลูบเบาๆ แต่สัมผัสนั่นทำให้ฉันเสียวท้องวูบวาบ“อื้ออออ” ฉันเม้มปากครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ มือท







