Se connecter"ฮึก..เจ็บ..โอ๊ย..ช้าหน่อยค่ะ" หญิงสาวพยายามตะเกียกตะกายดิ้นให้หลุกจากเงื้อมมือของเขา เธอคลานเข่าขยับหนีแต่ด้วยท่านี้ทำให้คาลอสตามกระแทกจนเธอตัวโยนไปข้างหน้าตามจังหวะที่เขาส่งให้
"ซี้ด..วารี..อ๊าส์" เสียงครางกระเส่าส่งเสียงเรียกชื่อคนใต้ร่างที่ทำให้เขาคลั่งได้ถึงขนาดนี้ กิจกรรมเข้าจังหวะยังดำเนินไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด คาลอสเอาแต่ใจตัวเองไม่ยอมปล่อยให้เธอได้เป็นอิสระ ส่วนวัลวารีที่ยังสติเลือนรางก็ทำได้แค่ตอบสนองความต้องการของเขาไปอย่างว่าง่าย "อ๊ะ..จะ..อ๊าย..ออกแล้ว" "ทนก่อน..อ๊าส์..แน่นฉิบหาย" ร่างหนาโหมอัดใส่ไม่เว้นจังหวะให้เธอได้พักหายใจ เวลานี้อะไรก็หยุดเขาไม่ได้อีกแล้ว "อ๊า..พอแล้ว..อ๊ะ" คนตัวเล็กที่ยังอยู่ในท่านอนคว่ำแอ่นสะโพกยกลอยให้เขา มือเล็กจิกกำผ้าปูที่นอนจนยับยู้ยี่ไม่เหลือสภาพดี "ฟัค..โอ๊ว!" "อ๊าย.." สองเสียงสอดประสานดังพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย กายเล็กกระตุกถี่ๆ ตัวสั่นโยนก่อนจะนิ่งไปทั้งแบบนั้น เมื่อถึงเวลาปลดปล่อยคาลอสรีบชักแก่นกายใหญ่ออกจากร่องสาวแต่ไม่ทัน จังหวะที่ถอดถอนความเป็นชายออกมานั้นได้มีน้ำสีขาวขุ่นไหลย้อนตามออกมาด้วย ทำให้คาลอสหน้าเปลี่ยนสีทันควัน "ชิท!" ร่างหนาถึงกับสบถคำหยาบ เขาตั้งใจจะดึงออกมาแต่ช่องทางเล็กกลับตอดรัดแน่นจนเขาขยับไม่ได้ "แฮ่กๆ" หญิงสาวนอนหอบหายใจเหนื่อยอ่อนไร้เรี่ยวแรงแม้แต่ขยับตัว ดวงตาสวยเริ่มปรือก่อนที่จะปิดลงไปในที่สุด "หึ! อย่าคิดที่จะหนีฉัน เพราะเธอหนีไม่พ้น" คาลอสลุกขึ้นยืนมองร่างเล็กที่นอนสลบสไลไปทั้งน้ำสีขาวหนืดที่ยังค้างคาอยู่ในช่องทางแคบแน่น ชายหนุ่มเดินเลี่ยงออกไปด้านมุมห้องที่มีกล้องวิดีโอถูกติดตั้งเอาไว้ก่อนหน้าที่เขาจะพาเธอเข้ามา คาลอสถอดเมมโมรี่จากกล้องวิดีโอที่บันทึกภาพเหตุการณ์ทั้งหมดในคืนนี้เก็บใส่กระเป๋าเพื่อที่จะใช้ต่อรองกับวัลวารีเลขาใต้อาณัติของเขา วัลวารีรู้สึกตัวในช่วงเช้าของวันใหม่ เธอค่อยๆ ประคองสติตัวเองให้ได้ สายตาพลันเห็นสภาพห้องที่ไม่เรียกว่าห้องจะดีเสียกว่า เตียงนอนยับยู้ยี้ไม่เหลือชิ้นดี เสื้อผ้าถูกกองกระจัดกระจายบ่งบอกได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เธอก้มหน้ามองสภาพตัวเองใต้ผ้าห่มที่ยังเปลือยเปล่า หน้าขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำสีขาวที่แห้งกัง ทำให้เธอรีบประมวลผลเหตุการณ์ที่ผ่านมาทันที สองมือยกขึ้นกุมขมับพยายามนึกให้ออก แต่สติของเธอจำได้แค่เพียงใบหน้าของเจ้านายที่เธอเพิ่งทำงานได้เพียงวัยเดียว "ตื่นแล้วเหรอ" เสียงทักทายของชายอีกคนที่อยู่ร่วมห้องกับเธอตลอดทั้งคืน วัลวารีหันมองหน้าเขาด้วยสายตาครุ่นเคืองทันทีที่เห็นเขาปรากฎตัว "คุณทำแบบนี้ทำไม คุณทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนเลยหรือเปล่าคะ" วัลวารีจ้องเขม็งมองตาขวางใส่คนร้ายกาจ ถึงจะจำเหตุการณ์ทั้งหมดไม่ได้ แต่เขาคือคนที่ทำให้เธอต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ผิดแน่ "เธอคิดว่าที่ฉันเลือกเธอมาเป็นเลขาเพราะอะไรล่ะ ความสามารถเหรอ..หึ..ผิดแล้ว" คาลอสปรายตามองสภาพของคนตรงหน้าที่เพิ่งผ่านศึกหนักมาเมื่อคืน "ฉันจะลาออก คุณมันเป็นบ้า คนดีๆ ที่ไหนเขาทำแบบนี้ ฉันจะแจ้งความที่คุณวางยาฉันด้วย" วัลวารีขยับตัวอย่างยากลำบากเตรียมจะลุกขึ้นไปใส่เสื้อผ้าเพื่อจะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ "แจ้งความ? เธอมีหลักฐานหรือไงว่าฉันวางยาเธอ ไหนล่ะหลักฐาน" "คราบน้ำที่ขาฉันไงคะ ฉันจะบอกว่าคุณข่มขืนฉัน" วัลวารีเถียงกลับไม่ยอมให้เขาข่มเหงได้ "แต่เมื่อคืนเธอเองไม่ใช่เหรอที่เป็นฝ่ายร้องขอให้ฉันทำ" "ไหนล่ะคะหลักฐาน" คราวนี้เป็นตาเธอทวงหาหลักฐานจากเขาบ้าง [อ๊ะ..คุณคาลอส] [อยากให้ฉันทำอะไร] [ใส่เข้ามาที ไม่ไหวแล้ว..อื้ม] ภาพเคลื่อนไหวประกอบกับเสียงของเธอที่ดังชัดเจนออกมาจากวิดีโอที่เขากำลังเปิดให้เธอดูเต็มสองตา วัลวารีนิ่งอึ้งตาค้างไม่คิดว่าตัวเองจะดูร่านสวาทได้ถึงเพียงนี้ แต่นั่นไม่ใช่ตัวตนของเธอมันเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่ดื่มเข้าไป "หลักฐานแบบนี้พอจะใช้พิสูจน์ได้ไหมว่าเธอเป็นฝ่ายต้องการฉัน" คาลอสกระซิบข้างหูคนตัวเล็กที่กำลังนั่งนิ่งไม่ไหวติง "แต่คุณวางยาฉัน คุณจงใจทำให้ฉันเป็นแบบนี้" วัลวารีเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในเงื้อมมือของซาตานอย่างเขา "คิดดูดีๆ นะวารี ถ้าเธออยากให้คลิปนี้หลุดว่อนไปทั่วอินเทอร์เน็ตเธอก็ไปแจ้งความสิ แต่เธอก็น่ารู้นะว่าฉันมีอำนาจมากขนาดไหน ไม่ใช่แค่เธอที่เดือดร้อนแต่ครอบครัวของเธอ ทั้งพ่อ แม่ ญาติพี่น้องเธอก็คง.." "คุณต้องการอะไรคะ" เธอไม่รอให้เขาสาธยายจนจบ แค่นี้เธอก็ทนฟังเขามามากพอแล้ว "ฉันไม่ได้ต้องการอะไร ก็แค่อยากให้เธอทำตัวเชื่อฟังคำสั่งของฉัน ห้ามปฏิเสธสิ่งที่ฉันขอ แล้วฉันจะลบคลิปของเราไม่ให้เหลือเลย" คาลอสพยายามใช้น้ำเสียงเกลี่ยกล่อมให้เธอเชื่อฟัง มือหนาลูบวนลำคอระหงสวยที่บัดนี้เต็มไปด้วยร่องรอยที่เขาทิ้งเอาไว้ให้เธอดูต่างหน้า "ทำไมคุณถึงทำแบบนี้คะ คุณเห็นฉันเป็นอะไรกันแน่" "แค่นี้ยังดูไม่ออกอีกเหรอวารี เมื่อคืนเซ็กซ์ของเราเข้ากันได้ดีเลยนะ ดูจากในคลิปก็น่าจะรู้นี่" ตอนนี้เขาถือไพ่เหนือกว่าเธอ วัลวารีไม่สามารถทำอะไรได้เลย "คุณจะลบคลิปทั้งหมดใช่ไหมคะ ถ้าฉันยอมทำตามที่คุณต้องการ" "ใช่ แต่หลังจากที่ดูพฤติกรรมของเธอก่อน" "นานแค่ไหนคะ ที่คุณจะปล่อยฉันไป" วัลวารีเอ่ยถามเวลาที่จะได้อิสระคืนกลับมา เธอไม่อยากตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ไปตลอด "แค่จนกว่าฉันจะเบื่อ แต่แบบนี้ก็คงไม่นานลีลาท่อนไม้ฉันคงเบื่อเร็วๆ นี้แหละ" คาลอสส่งสายคาเย้ยหยันมองคนตรงหน้าอย่างไม่แยแส "ช่วยทำตามที่บอกด้วยนะคะ ฉันจะทำตามที่คุณต้องการและคุณก็ลบคลิปบ้าๆ นั่นออกไปด้วย" "ต้องว่านอนสอนง่ายแบบนี้สิถึงจะน่ารัก" มือหนายกมือยีผมเธอราวกลับเธอเป็นสัตว์เลี้ยงที่ทำตัวเชื่องกับเจ้านาย หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นวัลวารีต้องอยู่ใต้อาณัติของเขาอย่างปฏิเสธไม่ได้ เธอไม่กล้าแจ้งความเพราะกลัวคลิปจะหลุดออกไป กลัวครอบครัวจะเห็นและผิดหวังในตัวเธอ หญิงสาวไร้ทางเลือกทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับปล่อยให้เวลาเยียวยาทุกอย่างเจลหล่อลื่นถูกชโลมลงบนของเล่นเจ้าปัญหาจนชุ่มก่อนที่มือหนาจะจับแหวกแก้มก้นขาวออกช้าๆ วัลวารีหลับตาแน่นเมื่อรู้สึกถึงความเย็นของเจลหล่อลื่นและของเล่นขนาดเล็กที่ทำจากโลหะชั้นดีค่อยๆ เข้ามาใกล้ปากทางเข้ารูเล็กด้านหลังที่ปิดสนิท"อ๊ะ!" เสียงหวานร้องตกใจกับเจลเย็นๆ ที่ถูกหยดลงมาที่เนินก้นของเธอ"อย่าเกร็งล่ะ" คาลอสจัดการสอดเจ้าของเล่นเข้าไปช้าๆ ไม่รีบร้อนตะบี้ตะแบง"อื้อ.." สะโพกสวยเผลอยกลอยอย่างลืมตัวเมื่อของเล่นเย็นๆ ถูกสอดเข้ามาในช่องทางรักที่สองชายหนุ่มเห็นท่าทีของคนตัวเล็กที่เริ่มผ่อนคลายจึงกดเจ้าสิ่งที่อยู่ในมือเข้าไปจนมิด แต่ยังโชคดีที่ของเล่นชนิดนี้มีส่วนที่เอาไว้จับดึงออกเป็นรูปหัวใจ เพื่อไม่ให้หลุดเข้าไปด้านใน"อ๊า..""บอกแล้วว่าเธอจะต้องชอบ" คาลอสมองก้นสวยที่ส่ายไปมา กลางรูเล็กมีสิ่งที่เพิ่งสอดเข้าไปเสียบคาไว้ยิ่งชวนน่ามอง"มันอึดอัด..อ๊ะ!" เธอไม่ได้รู้สึกเจ็บ แต่รู้สึกอัดอัดที่ช่องทางหลัง แถมตอนนี้ยังดูเขากระตุ้นด้วยการขยับเจ้าสิ่งนั้นที่ก้นเธอเบาๆ อีกด้วย"ดูสิ พอใส่ข้างหลัง ข้างหน้าก็แฉะเลย" เพราะถูกกระ
ร่างสูงโปร่งก้าวขาเร็วๆ หนีจากความวุ่นวายภายในงาน ทิ้งคู่ควงอย่างวาเลนเซียให้ยืนเกาหัวแกรกๆ ด้วยความมึนงง วัลวารีพอเห็นเจ้านายเดินออกจากงานก็รีบวิ่งตามเขาไม่ให้คาดสายตา"ออกรถ!" ทันทีที่ขึ้นนั่ง เสียงเข้มก็ออกคำสั่งกับคนขับรถทั้งที่ประตูฝั่งเธอยังไม่ปิดไม่สนิทดี"เกือบไม่ทัน" วัลวารีถอนหายใจเบาๆ คิดว่าจะตามเขาไม่ทันเสียแล้ว"คุณอเล็กคะ จอดส่งฉันข้างหน้าด้วยค่ะ" เสียงหวานเอ่ยบอกอเล็กที่รับหน้าที่ขับรถ"ไม่ต้องจอด ไปเพนท์เฮาส์" คาลอสแทรกเสียงขึ้นมาสร้างความหนักใจให้กับอเล็กเสียเหลือเกิน แต่อย่างไรก็ขัดคำสั่งเจ้านายไม่ได้อยู่แล้ว"อื้ม.." จู่ๆ คนตัวเล็กก็ถูกดึงรั้งเข้าไปรับจูบแสนหยาบโลนของคนใจร้ายอย่างไม่ทันตั้งตัวหญิงสาวทั้งผลักทั้งตีเพื่อให้เขาปล่อย แต่คาลอสยิ่งตะปบจูบเธอแรงกว่าเดิม แถมยังพยายามสอดลิ้นเข้าโพรงปากเล็กของเธออีกด้วย"อื้อ.." เธอไม่คิดว่าเขาจู่โจมเธอตอนนี้ เพราะตรงนี้ไม่มีแค่เขากับเธอแค่สองคน"วันนี้เธอขัดใจฉันหลายเรื่องเลยนะ" คาลอสคาดโทษสีหน้าจริงจัง วันนี้วัลวารีขัดคำสั่งเขาทุกอย่าง แต่ที่โกรธที่ส
"ขอบคุณนะคะที่ช่วย ถ้าไม่คุณฉันคงล้มไปแล้วแน่ๆ""ไม่เป็นไรครับทีหลังก็ระวังด้วยนะครับ คนสวยๆ แบบคุณเป็นอะไรไปจะแย่นะครับ" ชายหนุ่มเอ่ยพลางส่งสายตาหวานมองเธออย่างไร้พิษภัย ไม่เหมือนสายตาเย็นชาจากคาลอสที่เธอได้รับเป็นประจำ"จะส่งยิ้มให้กันอีกนานไหม" เสียงของคนที่เธอไม่อยากเห็นหน้าดังขัดจังหวะทั้งคู่จนเสียบรรยากาศ"อ้าว! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ..พี่ชาย" คำทักทายของชายหนุ่มสุภาพบุรุษที่ช่วยเหลือเธอทำให้วัลวารีขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความสงสัย"ยังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ..น้องชาย" คำตอบรับดูเหมือนจะไม่ได้ดีใจเสียเท่าไรที่ได้เจอน้องชายต่างมารดา"ผมไม่ตายง่ายๆ หรอกครับ เพราะผมยังสนุกไม่สุดเลย""ไอ้คูเปอร์!" คาลอสขึ้นเสียงดังใส่คนตรงหน้าที่กำลังทำท่ายียวนกวนประสาทจนน่าโมโห"คูเปอร์..คุณคือคุณคูเปอร์ เคแอมบาสใช่ไหมคะ" วาเลนเซียที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นกลางวงสนทนาพี่น้องที่กำลังแยกเขี้ยวใส่กัน"ครับ ผมเอง ดีใจที่คุณวาเลนเซียรู้จักผมนะครับ" ชายหนุ่มนามว่าคูเปอร์ จับมือคู่ควงของพี่ชายขึ้นมาจุมพิตเบาๆ ต่อหน้าต่อตาคาลอสราวกับกำลังจะบอกเป
วัลวารีมองตัวเองผ่านกระจก ชุดเดรสตัวสวยราคาแพงช่างไม่เหมาะกับคนแบบเธอเลย แต่ในเมื่อมันเป็นคำสั่งของเขาแล้วเธอจะคัดค้านได้อย่างไร"พร้อมหรือยัง" เสียงที่ดังจากด้านหลังทำให้หญิงสาวเงยหน้ามองในกระจก เผยให้เห็นชายหนุ่มตัวสูงในชุดทักซิโ้ด้สีดำ ทรงผมถูกจัดเซตทรงอย่างเป็นระเบียบ"ค่ะ ส่วนคุณวาเลนเซียฉันให้คนขับรถไปรับแล้วค่ะ""อืม ถ้าพร้อมแล้วก็รีบไป" คาลอสพูดพลางจัดแต่งชุดของตัวเองไปพลางคนตัวเล็กก้าวเดินตามเขาไม่ห่างกาย เพราะที่นี่คือเพนท์เฮาส์สุดหรูของผู้ชายที่ชื่อว่าคาลอส เมื่อวานหลังจากลองชุดเสร็จเขาก็ไม่ยอมให้อเล็กไปส่งเธอ แต่กลับมาเธอมาที่เพนท์เฮาส์ และแน่นอนว่ามันจบลงด้วยการเอาแต่ใจของเขาอีกเช่นเคย"เดี๋ยวฉันตามไปทีหลังก็ได้ค่ะ" วัลวารีเอ่ยบอกอเล็กที่กำลังเปิดประตูรถให้เธอ"ไปพร้อมกันนี่แหละ จะลีลาทำไม" คนในรถทำหน้าไม่สบอารมณ์ ชักสีหน้าไม่พอใจใส่เธอหญิงสาวจำเป็นต้องก้าวขึ้นรถเพื่อไปพร้อมกับเขาอย่างปริปากไม่ได้ ร่างเพียวบางในชุดเดรสเข้ารูปกับผิวพรรณที่ขาวเนียนยิ่งขลับให้เธอยิ่งดูมีสง่าขึ้นมาแบบที่ไม่น่าเชื่อ"ใ
เลขาสาวกับโต๊ะทำงานตัวโปรดไร้ดอกไม้สีสันสดใสอย่างเช่นวันแรกที่ได้มาทำงาน เธอไม่มีอารมณ์ที่จะเลือกซื้อดอกไม้มาตกแต่งโต๊ะอีกแล้ว ใครจะรู้ว่าแต่ละวันของเธอกว่าจะผ่านไปได้มันยากแค่ไหน[เข้ามาหาฉัน..เดี๋ยวนี้!] น้ำเสียงเข้มดังจากอินเตอร์โฟนบนโต๊ะ คนที่ถูกเรียกรีบวางมือจากทุกอย่างแล้วสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะเปิดประตูห้องบานใหญ่ที่ไม่ต่างจากประตูนรก"มีอะไรคะ""ฉันได้เมลจากหมอเทียน่าเรื่องนัดของเธอวันนี้""ค่ะ ฉันทราบแล้วค่ะ เลิกงานแล้วจะรีบไปค่ะ" วัลวารีตอบกลับอย่างไม่รีรอ เธอรู้หน้าที่ของตัวเองดี"ก็ดี อย่าให้พลาดล่ะ ไปให้ตรงตามนัดทุกครั้งเข้าใจไหม""ค่ะ คุณไม่ต้องห่วงนะคะ เรื่องผิดพลาดจะไม่เกิดขึ้นแน่นอนค่ะ" หญิงสาวเน้นย้ำชัดเจน เธอจะไม่ปล่อยให้พลาดเป็นอันขาด เขาก็คงจะไม่ต้องการให้เรื่องนี้เกิดขึ้น"วันนี้ฉันจะไปด้วย" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นโดยที่ยังก้มหน้าอ่านเอกสารที่อยู่ในมือ"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปเองได้""ฉันจะไปดูเองให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้เล่นตุกติก" คาลอสเงยหน้าจากเอกสารจ้องลึกไปที่ดวงตากลมไร้ความสดใสของเธอ
..ปัจจุบัน...จวบจนถึงวันนี้เป็นเวลาหนึ่งปีที่วัลวารีไม่สามารถหลุดพ้นจากผู้ชายร้ายกาจที่ชื่อคาลอสได้ เธอต้องยอมจำนนทำตามที่เขาต้องการแลกกับอิสระที่ถูกพรากไปและเพื่อให้เขาลบคลิปแสนโสมมของเธอหญิงสาวเดินกะเผลกออกจากห้องทำงานใหญ่ของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้านายของเธอ ขาเรียวค่อยๆ ก้าวช้าๆ อย่างยากลำบากกับความเอาแต่ใจของเขาที่รังแกเธอได้ตลอดเวลา"ไม่เป็นไรนะ ทนก่อนเดี๋ยวมันก็จบแล้ว" คำปลอบใจที่เอ่ยบอกตัวเองทุกครั้งหลังจากต้องเจอเรื่องที่เธอไม่เคยอยากเจอหญิงสาวยืนมองสภาพตัวเองที่ฉายในกระจกให้เห็นถึงแววตาที่หม่นมองไร้ความสุขเหมือนที่เคยเป็น ลำคอระหงมีร่องรอยที่เขาทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า เป็นเครื่องหมายย้ำเตือนอย่างดีว่าเธอมีค่าแค่ร่างกายที่เขาต้องการ เขาถึงยังเก็บเธอเอาไว้ ไม่ใช่เพราะความสามารถ แต่เพราะเซ็กซ์เท่านั้นในสายตาของคาลอสเขาเห็นเธอเป็นแค่ที่ระบายในยามที่ต้องการปลดปล่อย ไม่ว่าจะที่ไหน เมื่อไร เขาไม่เคยถามความสมัครของเธอเลยสักคำ เพราะอย่างไรเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเขาได้อยู่แล้ว เธอในตอนนี้มีชีวิตไปเพื่อความหวังอันริบหรี่ที่จะได้หลุดพ้นจากเข







