MasukShare
บทที่ 8 กล่องไม้กลิ่นความหลัง
Terakhir Diperbarui:
2025-11-20 11:55:00บทที่ 8 กล่องไม้กลิ่นความหลัง
กลางวันแสงแดดสาดทอลงบนลานหินหน้าตำหนักเฉินหลง
ขันทีผู้หนึ่งก้าวเข้ามาอย่างเงียบงัน พร้อมกล่องไม้เล็ก ๆ ที่ปิดผนึกไว้แน่นหนา
กล่าวเพียงสั้น ๆ ก่อนก้มศีรษะลึก
“กระหม่อมพบกล่องนี้ในห้องเก็บของด้านหลังวังตะวันออก เป็นคำสั่งให้ทำลายของตกค้างตั้งแต่รัชกาลก่อนพ่ะย่ะค่ะ…แต่กระหม่อมเห็นตราประทับ ‘ซู’ ที่มุมฝากล่อง จึงไม่กล้าทำลายโดยพลการ”
สีพระพักตร์ของฮ่องเต้ไม่เปลี่ยน ทรงรับกล่องมาด้วยมือ
แต่เมื่อเปิดฝากล่อง…กลิ่นจันทน์จาง ๆ ก็ลอยออกมา พร้อมกับ ผ้าผืนเล็กปักลายมังกร สีหม่นที่เก่าจนแทบขาด
ข้างใต้คือ จี้หยกเขียวรูปเมฆหมุน และ จดหมายฉบับหนึ่งที่ซีดกรอบไปตามกาลเวลา พระหัตถ์ที่พลิกดูจี้หยกนั้น…สั่นเล็กน้อย
ทรงจำในวัยเยาว์คล้ายถูกปลุกขึ้นอย่างรุนแรงโดยไม่ทันตั้งตัว
เสียงหัวเราะแผ่ว ๆ ของสตรีผู้หนึ่ง
“องค์ชายอย่าซนนัก เดี๋ยวจี้ห้อยนี้จะหลุดเอานะเพคะ”
เสียงนั้นอ่อนโยน อบอุ่น…และหายไปจากชีวิตพระองค์นานนัก
“จี้เส้นนี้…”
พระสุรเสียงเอ่ยเบา ราวไม่มั่นใจว่าตนเพ้อฝันไปหรือไม่ พระเนตรทอดมองผ้าปักลายมังกร
มุมหนึ่งยังมีรอยเลือดจาง ๆ ที่ซักไม่ออกติดอยู่
“ของทั้งหมดนี้…เป็นของใคร”
ขันทีรีบก้มลึก
“ตามบัญชีระบุว่าเป็นของฮองเฮาซูเฟยเมื่อรัชกาลก่อนพ่ะย่ะค่ะ เคยมีคำสั่งให้นำไปเผา แต่ข้าราชบริพารคนหนึ่งในอดีตแอบเก็บไว้ ไม่กล้าทำลาย”
ฮ่องเต้นิ่งไปเนิ่นนาน ก่อนจะเอื้อมหยิบจดหมายนั้นขึ้น ลายมือบนกระดาษเก่าแก่…แม้แทบเลือนราง แต่ยังจำได้ไม่ผิด มันคือ ลายมือของมารดา
ซูเฟย
ถ้อยคำในจดหมายนั้นแม้สั้น แต่ทุกประโยค…คือมีดกรีดลงในใจ
‘หากวันหนึ่งเจ้ามีโอกาสอ่านจดหมายฉบับนี้ จงรู้ไว้ว่า…มารดาไม่เคยทอดทิ้งเจ้าอย่างเต็มใจ’
แม้ทุกอย่างรอบกายจะยังปกติ แต่ใจของฮ่องเต้กลับเริ่มสั่นคลอน พระองค์ไม่รู้เลยว่า ความทรงจำวัยเยาว์ของตนเอง…เป็นความจริง หรือเพียงเรื่องที่ถูกวางกลมาให้เชื่อ
และสิ่งของเก่าเหล่านี้…คือหมากที่ซูเฟยวางไว้ตั้งแต่สิบห้าปีก่อน
ภายในตำหนักซึ่งเจิ้งซูเฟยพักอาศัยมีเพียงเสียงพัดกระดาษบางที่หวีดเบา ๆ กับเสียงฝีเท้าของนางกำนัลคนสนิทหญิงรับใช้คุกเข่าลงตรงหน้า กล่าวเบา ๆ
“ฝ่าบาททรงทราบเรื่องกล่องเก็บของในห้องเก่าแล้วเพคะ ขณะนี้ทรงเก็บจดหมายกับจี้หยกนั้นไว้ด้วยพระองค์เอง”
เจิ้งซูเฟยวางมือจากการปักผ้า แววตาที่ทอดไปยังเบื้องหน้า หาใช่ตระหนกหรือยินดี…หากแต่เป็นแววตา ที่คล้ายวางแผนอะไรบางอย่างไว้อย่างเงียบงัน
นางไม่ได้ถามว่า เขาว่าอย่างไร
เพราะคำตอบนั้น…เจิ้งซูเฟยรู้ดีอยู่แล้ว
“หากของสิ่งนั้นยังไม่ถูกเผาทำลาย ย่อมมีคนเฝ้ารอวันทีเขาพบมันเข้า…เช่นเดียวกับข้า”
นางลูบมือเบา ๆ บนชายผ้าปักครึ่งผืนที่เย็บค้างไว้ ริมฝีปากคลี่ยิ้มบาง หญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเคยอ่อนแอและถูกริดรอนทุกสิทธิ์ บัดนี้ได้กลับมายืน ณ จุดที่แม้แต่ไท่หวงไท่โฮว่ก็ไม่อาจมองข้าม
“เมื่อเขาเริ่มตั้งคำถามกับอดีต…ย่อมไม่อาจปิดหูปิดตาได้ตลอดไป”
เจิ้งซูเฟยลุกขึ้นยืน พลางหันไปสั่งการกับคนสนิท
“ไปบอกแม่นมซ่ง ให้เตรียมชุดที่เคยใช้เมื่อสิบกว่าปีก่อน ข้า…อยากให้ฝ่าบาทเห็นบาดแผลในอดีตด้วยตาตนเอง แล้ว…ส่งกลอนบทหนึ่งไปให้เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋น
เป็นคำขอของ ‘พระมารดา’
มิได้สั่ง มิได้เรียกร้อง
แค่…วิงวอนให้ลูกชายฟังความจริงของผู้เป็นแม่บ้างเถิด
ด้านไท่หวงไท่โฮว่
ข่าวกล่องเก่าที่ไปถึงพระหัตถ์ฮ่องเต้ก็มิได้รอดพ้นสายตานาง สีพระพักตร์ของไท่หวงไท่โฮว่เย็นเยียบ ฝ่ามือกำพัดแน่นจนแทบหัก
“นางผู้นั้น…กลับมาไม่ใช่เพียงเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์แต่มาเพื่อล้มข้าโดยใช้บุตรชายเป็นหมาก”
【บทกลอนจากใจแม่】
แม่มิหวังฟ้าสูงจะเหลียวแล
เพียงเฝ้าแต่เงาเจ้าทุกเช้าค่ำ
ยามเจ้าหัวเราะเสียง แม่แอบซึ้งอยู่ในใจลำพัง
ยามเจ้าน้ำตาหลั่ง แม่ปวดร้าวแทบขาดใจ
ดอกเหมยบานแล้วร่วง โรยร้างดั่งวันวาน
เสียงร่ำไรในลมหนาว นั่นคือเสียงแม่เรียกหา
รักของชายต่อหญิง มักผันแปรยากไว้ใจ
แต่รักที่กลั่นจากสายเลือด…ไม่เคยหนีหาย
เจ้าเติบใหญ่ใต้เงาแห่งใครเล่า
แม่เฝ้าถามฟ้า ยามไร้โอกาสแม้เอ่ยคำ
มิได้ขอให้อภัย
มิได้ขอสิทธิ์ใด ๆ
ขอเพียงเจ้า…จำได้ว่า
แม่เคยมีชีวิตอยู่ เพื่อรักเจ้า…แม้จะไร้ชื่อเรียกก็ตาม
Bab terbaru
การกลับมาของฮองเฮาเจิ้ง บทที่ 51 รอยแผลและแสงดาว
บทที่ 51 รอยแผลและแสงดาวในห้วงเวลาที่ความมืดค่อย ๆ เลือนหายหลายคนเกิดคำถามว่าทุกอย่างที่ดำเนินมาหลายต่อหลายวันเหตุใดจึงจบลงง่าย ๆ เพียงไม่กี่วัน ทุกอย่างกลับจบแล้วสามารถคุมตัวของอดีตไท่หวงไท่โฮว่ได้แต่นั่นไม่ได้แปลกอะไรเลย ฮ่องเต้ไม่ได้เพิ่งวางหมากไว้ตามจุดต่าง ๆ พระองค์จัดการเรื่องนี้พร้อมกับบิดาและมารดามานานหลายปีแล้ว แต่เพิ่งมาลงมือจริงจัง แม้ยามที่ยังไม่แน่ใจก็ไม่ได้ปล่อยให้เหล่าขุนนาง มิว่าจะฝั่งไหนหลุดรอดพ้นสายตา ไม่ใช่ติดตามเพื่อบังคับ แต่เพื่อจับตาว่าคนเหล่านั้นที่เป็นหูเป็นตาของเขาไม่ได้ทำผิดอันใด และเมื่อวางหมากเอาไว้แล้ว เมื่อถึงเวลาก็แค่กินทีเดียว พลิกกลับทั้งกระดาน แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ต้องขอบคุณข้อมูลสุดท้ายที่ทำให้ปิดจบทุกอย่างได้อย่างแนบเนียน พระนางไม่น่าเร่งร้อนรีบเตรียมกองกำลังเลย เพราะการทำเช่นนั้น มันร้ายแรงยิ่งกว่าสิ่งใด ขนาดข้อหาเกี่ยวพันการสิ้นพระชนของอดีตฮ่องเต้ แม้จะมีหลักฐาน แต่หลายคนก็ยังไม่เชื่อ แต่เพียงแต่ส่องสุ่มกำลังเท่านั้น ทุกคนเบนเข็มไปที่นาง และต่างชี้ว่าพระนางกระทำผิดอย่างชัดเจน คนที่ระวังตัวมาหลายสิบปี กลับต้องมาพลาดเพราะเรื่องง่าย ๆ แต่นั่นก็
การกลับมาของฮองเฮาเจิ้ง บทที่ 50 บัลลังก์แห่งความยุติธรรม
บทที่ 50 บัลลังก์แห่งความยุติธรรมเสียงกระซิบคุยกันเบา ๆ คลายความเงียบลง ฮ่องเต้ทรงตั้งพระพักตร์อย่างหนักแน่น ทรงยืนอยู่เบื้องหน้าขุนนางและไท่หวงไท่โฮว่สายพระเนตรฉายแววความเด็ดขาดและความโศกเศร้าจนทุกคนอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าพระองค์จะตรัสอะไร แต่เมื่อพระองค์เกริ่มเริ่มทุกคนก็รู้ว่าสิ่งที่ไท่หวงไท่โฮว่บ่ายเบี่ยงมาก่อนหน้านี้ไม่สามารถหลีกหนีได้อีกแล้ว ฮ่องเต้ถือราชโองการที่ตนเองออกไว้ในมือ ก่อนจะเอ่ยด้วยงพระสุรเสียงหนักแน่น“บัดนี้ความจริงปรากฏชัดผู้ที่เคยยืนอยู่เบื้องหลังความทุกข์ยากของราชวงศ์ผู้ที่ขับไล่เจิ้งซูเฟยออกจากวังและผู้ที่วางยาพิษฮ่องเต้พระองค์ก่อน… ก็คือไท่หวงไท่โฮว่แห่งราชวงศ์นี้”คำสรุปนี้มิใช่ไม่เคยกล่า แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ราชโองการนี้ถูกกล่าต่อหน้า ไท่หวงไท่โฮ่ว และที่เป็นเช่นนั้นได้ ก็เพราะเหล่าขุนนางที่ตั้งตนเป็นปรปักษ์กับฮ่องเต้ ถูกจัดการเสียจนสิ้นระหว่างที่ไท่หวงไท่โฮ่วกำลังคิดจะเล่นแง่กับฮ่องเต้ และเจิ้นซูเฟยในพระราชวัง ตั้งแต่ได้ยินเรื่องราชโองการ การแสร้งยอมของฮ่องเต้ทำให้ไท่หวงไท่โฮ่วไม่ได้มีเวลาจะไปใส่ใจกับนอกพระราชวัง แต่กลับต้องเสียแรงเสียเวลากับทางนี้จนลืมท
การกลับมาของฮองเฮาเจิ้ง บทที่ 49 แผนลับในเงามืด
บทที่ 49 แผนลับในเงามืดฮ่องเต้และเจิ้งซูเฟยนั่งล้อมรอบโต๊ะเล็ก ๆ บนโต๊ะนั่นมี แผนผังราชสำนักและรายงานข่าวกรองวางอยู่เบื้องหน้าแสงเทียนส่องประกายบนพระพักตร์ของทั้งสองพวกขุนนางวงนอกพวกเขาสามารถจัดการได้อยู่หมัดแล้ว และก็โดนจับไปด้วยสาเหตุต่าง ๆ กันหลายคนแล้ว แต่ขุนนางใกล้ชิดและเหล่าอำนาจเก่าทั้งหลาย ไม่ใช่คนประเภทจัดการได้ง่าย ๆ คนเหล่านี้แม้มีความผิด แต่ก็ทำตัวเฉกเช่นเดียวกันกับที่ไท่หวงไท่โฮ่วทำคือแสร้างทำเป็นไม่รู้หรือไม่ยอมรับ แผนการใหม่จึงต้องบุกไปถึงแหล่ง แม้ว่านั่นจะอันตราย แต่ก็เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำ ในเมื่อไม่ยอมรับความผิดก็จับให้ได้คาหนังคาเขา เพราะหากไม่ตัดแข่งขาของไท่หวงไท่โฮว่ก็ไมมีวันที่จะพานางลงมาจากอำนาจที่นางถืออยู่ได้ เพราะบุญคุณต่างตอบแทน สิ่งที่นางทำให้เหล่าขุนนางพวกนั้น มีค่ามิใช่น้อย และพวกเขาก็ตอบแทนด้วยการภักดี และคอยช่วยเหลือดูแลนาง แต่เมื่อโค่นองครักษ์ ลำพัง สตรีในราชวังที่ไร้พิษสงก็คงจัดการได้ไม่ยากฮ่องเต้วางพระหัตถ์บนแผนผัง“เราต้องเปิดโปงกลุ่มขุนนางที่แฝงตัวอยู่เบื้องหลังไท่หวงไท่โฮว่ให้ได้ไม่เช่นนั้น แผ่นดินจะถูกบ่อนทำลายจากภายใน”เจิ้งซูเฟยจ้องมองอ
การกลับมาของฮองเฮาเจิ้ง บทที่ 48 ดาบคำพูดในท้องพระโรง
บทที่ 48 ดาบคำพูดในท้องพระโรงเสียงซุบซิบในท้องพระโรงเงียบลง เมื่อการปะทะเมื่อครู่สิ้นสุดทุกสายตาจับจ้องไปที่เจิ้งซูเฟยและไท่หวงไท่โฮว่ ที่เดินจากไปบรรยากาศเต็มไปด้วยแรงกดดันและความคาดหวัง กับคนทั้งสอง ไม่ว่าจะจากฝั่งไหน ก็ล้วนอยากให้คนของตนชนะคนจากอีกฝ่าย เจิ้งซูเฟยเอ่ยน้ำเสียงแหลมและดังพอให้คนที่เพิ่งเดินออกไปได้ยิน“หากความจริงถูกปิดบัง จะมีใครเหลือที่ยืนอยู่ในแผ่นดินนี้อีกเล่า ข้าจะไม่ยอมให้ความยุติธรรมถูกกลบฝังด้วยเงื้อมมือของอำนาจ!” เจิ้งซูเฟยพูดแม้จะรู้ว่าคำนั้นคงไม่อาจจะถึงคนที่เพิ่งเดินออกไปแล้ว เพราะก่อนหน้าพระนางก็นิ่งเฉย แต่คำพูดเหล่านั้นมันกลับติดอยู่ในใจของเหล่าขุนนาง ไท่หวงไท่โฮว่ที่เดินยังไม่พ้นโถงกลับได้ยินทุกคน พระนาง หันกลับมาตอบโต้ด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แต่แฝงด้วยแรงอาฆาต“เจ้าคิดว่าการกลับมาของเจ้า จะทำให้ราชวงศ์สงบสุขได้จริงหรือ หรือเป็นเพียงการบ่อนทำลายความมั่นคงที่เราสร้างมาเป็นเวลานาน ความยุติธรรม และความจริงที่เจ้าเรียกหา ทำเพื่อชาวประชาจริงหรือ หรือเพียงแค่อยากแสดงบทคนดีเพื่อให้ได้รับความช่วยเหลือ เพื่อให้ได้ล้างมลทินที่เจ้าเป็นคนก่อเอง ”“ข้าเป็นคนก่อหรื
การกลับมาของฮองเฮาเจิ้ง บทที่ 47 ใต้เงาของราชบัลลังก์
บทที่ 47 ใต้เงาของราชบัลลังก์ฮ่องเต้ทรงนั่งอยู่ในห้องส่วนพระองค์ การพบเจอกับไท่หวงไท่โฮ่ว ทำให้เขาคิดอะไรได้บางอย่า งแต่มันไม่ใช่การอ่อนข้อหรือยอมแพ้ เขาแค่ไม่เข้าใจ จนถึงตอนนี้อีกฝ่ายก็ยังไม่เข้าใจว่าตนเองผิดอะไร แสงเทียนสาดส่องเงาอันนุ่มนวลบนพระพักตร์ ที่หมองเพราะความรู้สึกที่สับสน เสียงฝีเท้าของเจิ้งซูเฟยดังขึ้นอย่างเบา ๆ อีกฝ่ายขยับมายืนใกล้กับชายที่ครุ่นคิด ก่อนเจิ้งซูเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่แฝงความหมาย“ฝ่าบาท… แผนการทุกอย่างแม้จะซับซ้อนเพียงใด ก็ไม่อาจปิดบังความจริงในใจของเราได้ หากพระองค์ยังไม่พร้อม ”ฮ่องเต้ทรงทอดพระเนตรอย่างลึกซึ้ง“เจิ้งซูเฟย… ความจริงบางอย่างอาจหนักหน่วงเกินกว่าจะรับไว้ได้โดยง่าย แต่เมื่ออยู่ตรงนี้ข้าต้องรับเอาไว้ให้ได้ทุกอย่าง ไม่ต้องห่วง เราไม่ได้เป็นอะไร ทุกอย่างยังเหมือนเดิม”เจิ้งซูเฟยก้าวเข้ามาใกล้“ข้าเข้าใจ… แต่ถ้าไม่เริ่มต้นวันนี้ เราจะไม่มีวันก้าวผ่านเงามืดนั้นได้เลย”“ข้าไม่ได้อยากรอ เพียงอยากให้เวลาขยับเร็วขึ้นอีกนิด เพราะสุดท้ายแล้ว ข้าเองก็อยากเห็นผลของมันพอ ๆ กับที่อยากจะรู้ว่ามันจะจบเมื่อใด” ไท่หวงไท่โฮว่ทรงนั่งอยู่กับขุนนางคนสนิ
การกลับมาของฮองเฮาเจิ้ง บทที่ 46 เงื่อนงำในเงามืด
บทที่ 46 เงื่อนงำในเงามืดไท่หวงไท่โฮว่ทรงนั่งอยู่ในห้องส่วนพระองค์พระพักตร์เรียบเฉยแต่สา พระเนตรแฝงด้วยความเจ้าเล่ห์ พระนางทรงส่งสัญญาณให้ขันทีและขุนนางที่ไว้ใจเข้าพบแม้รู้ว่านางกำลังถูกต้อนจนจนมุมแล้ว แต่คนเช่นนางไม่เคยยอมรับความพ่ายแพ้ และนางจะไม่แพ้ ตรามใดที่ยังหายใจ นางจะไม่ยอมให้ใครเป็นคนกำหนดสิ่งที่นางคาดและคิดเอาไว้แล้ว ไท่หวงไท่โฮว่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา และในแววตาก็แอบ ตัดพ้อ“แม้ฮ่องเต้จะไม่อยู่ฝ่ายพวกเรา แต่หมากการะดานนี้ยังไม่จบง่าย ๆ เจิ้งซูเฟยคิดว่าตนจะชนะ แต่ข้าจะใช้ทุกวิถีทาง เพื่อให้บัลลังก์ยังคงเป็นของข้าและผู้ที่ข้าเลือก” นางไม่เคยแต่งงานเพื่อความรัก และก็ไม่เคยมีชีวิตอยู่เพื่อความรัก ทุกสิ่งอย่างที่นางทำถูกกำหนดความคำที่นางบัญญัติขึ้นเพื่อความพอใจของนางเอง ทุกอย่างจะต้องเหมาะสมในสายตานาง และตอนนี้ฝ่าบาทที่เชื่อฟังแต่สตรีผู้นั้นก็ไม่เหมาะสมกับบัลลังก์เลยแม้แต่น้อยขันทีคนสนิทรับคำสั่งบรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความระแวดระวังเจิ้งซูเฟยนั่งกับขุนนางใกล้ชิดพวกเขากำลังวางแผนรับมือกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นจากฝ่ายไท่หวงไท่โฮว่เจิ้งซูเฟยมองไปยังเอกสารในมือ“ข้าจ
Anda juga akan menyukai
ยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน164.3K Dibacaเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่138.2K Dibacaจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน25.2K Dibacaวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย160.7K Dibacaวาสนาเคียงนิรันดร์
องค์หญิงโนเนม2.9K Dibacaทะลุมิติมาเป็นคุณหนูผู้คลั้งไคล้เงินทอง
ต้าเหนิง2.5K Dibacaอย่าเรียกข้าว่า...พี่ชาย!
ดอกหญ้าของหมาเฒ่า303 Dibacaกลับมาครั้งนี้ข้าขอเปลี่ยนชะตาเพื่อทวงแค้น
sanvittayam3.4K Dibaca
