LOGINปึก ปึก ปึกดั่งไฟที่โหมกระหน่ำ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกังวานไปทั่วห้องและคาดว่าคงดังเล็ดลอดออกไปด้านนอก เพราะตอนนี้บรรยากาศในหมู่บ้านชาวดอยเงียบสงัด จะมีเพียงเสียงครางและเสียงกระแทกที่หนักหน่วงดังเท่านั้นนานหลายนาทีที่เทเลอร์สาดใส่ท่อนเอ็นไม่ยั้งจนร่างกายเริ่มส่งสัญญาณ"ซี๊ดดด...อื้ม…พี่จะแตก""หน
"พี่...เทเลอร์ อ่ะ อ่าา โอ๊ยยย มันแน่นและเจ็บ อ่าาา""ทุกครั้งพี่จะให้หนูเสร็จแค่สองนิ้ว แต่วันนี้พี่จะยัดให้หนูไปเลยสี่นิ้ว อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าสี่นิ้วแล้วหนูจะเสร็จแบบไหน" เทเลอร์ยกยิ้มมุมปากเมื่อปล่อยให้เต้าอวบเธอเป็นอิสระแต่มือหนายังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด น้ำหวานจากร่างกายเธอไหลออกมาไม่หยุดจนเลอะ
ตอนพิเศษ 6 ช่วงค่ำของวันเดียวกันริมฝีปากบางยิ้มร่าอยู่หน้ากระจกเงาพร้อมกับหวีผมไปพลางๆระหว่างรอสามี มองภาพตัวเองที่อยู่ในชุดนอนเซ็กซี่สีแดงขับผิวขาวในผ่องกว่าเดิม การที่ฉันแต่งตัวแบบนี้เพราะเตรียมต้อนรับบทลงโทษอย่างหนัก นานๆครั้งฉันจะหยิบชุดนอนไม่ได้นอนแบบนี้มาใส่ มันบางจนเห็นเนื้อด้านใน เป็นเพียง
"เรามีเรื่องต้องคุยกัน!" เทเลอร์พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินเข้าบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปโรงเรียนกับลูก'อยากจะเห็นหน้าไอ้เด็กที่มันกล้ามาหอมแก้มลูกสาวสุดหวงของตัวเองซะเหลือเกิน'ไม่นานเทเลอร์จูงมือลูกสาวเดินมาถึงโรงเรียนบ้านชาวดอยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและเรียบนิ่ง โดยมีหญิงสาวตัวเล็กเดินตามมาไม่ห่าง สายตาคม
ตอนพิเศษ 5 5 ปีต่อมา..."แม่น้อยหน่าขา…ไปโรงเรียนกันเถอะค่ะ หนูอยากไปโรงเรียนเช้าๆ" เด็กสาวตัวน้อยที่อยู่ในชุดนักเรียนส่งเสียงเรียกผู้เป็นแม่เสียงแจ๋ว ต่อให้ต้องตื่นเช้าไปเรียนแต่เด็กน้อยไม่มีท่าทีอิดโรยหรืองอแงแม้แต่นิดเดียว ใบหน้าจิ้มลิ้มปากนิดจมูกหน่อย แก้มพวงกลมสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติ ริมฝีปาก
เทเลอร์รู้ตั้งแต่แรกที่พยาบาลสาวบอกแล้ว และพยายามจะบ่ายเบี่ยงประเด็นแต่น้อยหน่าก็ไม่ยอมง่ายๆ"มีอะไรจะพูดกับหนูไหมคะ""พี่ไม่อยากให้พวกมันขึ้นมาจับตัวลูกสาว ให้แต่ผู้หญิงขึ้นมาได้ไหม ไอ้พวกเวรนั่นให้มันอยู่ข้างล่าง""จริงๆเลยนะ หนูไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบ่นพี่ ดีที่ลูกยังดูดนมหนูอยู่ ไม่งั้นพี่โดนหนูบ่
เขาใช้เวลากลืนกินน้ำหวานจากโพรงสวาทอยู่หลายนาทีกว่าจะหนำใจ ก่อนจะผละใบหน้าคมคายออกจากกลางหว่างขาของเธอ ริมฝีปากหนาถูกเคลือบไปด้วยน้ำหวานสีใสและแสยะยิ้มอย่างชอบใจ"โรคจิต" นินิวพูดขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าชอบใจของคนตัวสูง"เธอหรือฉันที่โรคจิต ดูเหมือนเธอจะชอบนะ"พรึบธันวาลุกขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างกับเธอ มือห
"ฉันตอบแล้ว ฉันหายโกรธแล้ว"จุ๊บ"ธันวาพอแล้ว ฉันป่วยอยู่นะ" นินิวใช้น้ำเสียงออดอ้อนเป็นการขอร้อง เพราะต่อให้เธอพูดอะไรออกไปเขาก็จูบเข้าที่ปากเธออยู่ดี มือบางรีบดันแผงอกแกร่งไม่ให้เขาจู่โจมเข้ามาอีก"ถ้าส่งไข้จากรอยจูบได้ก็คงดี เพราะฉันจะจูบเธอจนกว่าไข้จะหาย""....." นินิวถึงกับนิ่ง คำพูดของเขาทำเอา
“ฉันยังไม่หิว ข้าวเช้าไม่ค่อยเหมาะกับฉันเท่าไหร่”“อ้าปาก” เธอหั่นไส้กรอกเป็นชิ้นเล็กๆ และยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากหนา “ฉันอยากมีคนกินข้าวด้วยกันทุกครั้ง นายทำได้ไหม”“…..” สายตาคมมองใบหน้าหวาน และเหลือบมองไส้กรอกก่อนจะอ้าปากให้เธอป้อน รอยยิ้มหวานฉายขึ้นบนใบหน้าทันที รอยยิ้มนี้ทำให้เขาหลงใหล และอยากเห็นม
จ๊วบ จ๊วบ "อื้อ อ๊ะ" แค่เพียงลิ้นสากตวัดดูดดึงยอดประทุมถันก็ทำเอาเธอเสียวสะท้าน มือหนาบีบขยำอย่างเอาแต่ใจไปพลาง มันทั้งเสียวและเจ็บเวลาที่ถูกฟันอันแหลมคมกัดเข้าที่ยอดประทุมถัน แขนเรียวยาวโอบรัดลำคอเขาไว้อัตโนมัติและระบายความเสียวไปที่ลำคอจนเกิดรอยแดงจากเล็บที่จิกลงไป"เอาขาเกี่ยวเอวฉัน แล้วเธอจะไม่







