MasukShare
บทที่ 14
Tanggal publikasi:
2026-09-17 23:35:12ก่อนที่ทรรศิกาจะหนีออกมาจากห้อง เธอได้ยินการสนทนาของปกรณ์ที่พูดเกี่ยวกับตัวเธอ ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าปลายสายพูดอะไรเธอก็พอจะเดาได้ หญิงสาวสลัดศีรษะเพื่อขับไล่ความมึนงง และกระหน่ำกดลิฟต์เพราะเกรงว่าปกรณ์จะตามมาทัน
“เร็ว ๆ สิ”
ทรรศิกาก้าวเข้าไปในลิฟต์ด้วยความรีบร้อน และรีบกดปิดประตูลิฟต์เมื่อเห็นปกรณ์วิ่งตามมาติดๆ โชคดีที่ประตูลิฟต์ปิดก่อนที่เขาจะตามเข้ามาได้ทัน
จังหวะที่เดินออกจากลิฟต์นั้น เธอก็ได้ชนกับใครคนหนึ่งเข้าอย่างแรง
“บ้าจริง! เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยหรือไง” หญิงสาวแหวใส่เขาทันที
“คุณเป็นคนเดินมาชนผมเอง นอกจากไม่ขอโทษ แล้วยังจะมาโวยวายใส่ผมอีก”
หลานสาวคุณหญิงทิพย์มณียิ้มออกมาอย่างโล่งอก เมื่อมองเห็นทางรอดจากปากเหยี่ยวในครั้งนี้
“คุณเองหรือ...ดีจังที่ได้เจอคุณ”
“ซวยนะสิไม่ว่า เจอคุณทีไรความซวยมาเยือนผมทุกที”
“ช่วยอะไรฉันหน่อยนะ”
“ไม่!” เขารีบปฏิเสธเสียงแข็ง
“มันเป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ”
“ฝันไปเถอะ!”
“ถ้าคุณไม่ยอมช่วยฉันจะโวยวายว่าคุณลวนลามฉัน”
ทันทีที่พูดจบทรรศิกาก็กระชากเสื้อของตนเองจนกระดุมเม็ดบนหลุดขาดกระเด็น เผยให้เห็นเนินอกขาวผ่อง อติรุจงงงันกับการกระทำของเธอไปชั่วขณะ
“คุณมันบ้าไปแล้ว เมาก็กลับไปนอนซะ อย่ามาสร้างความเดือดร้อนให้ผม บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่าผมไม่พิศวาสคุณหรอก”
“บังเอิญคุณไม่มีทางเลือกอื่นซะด้วยสิ”
ทรรศิกาพูดพร้อมกับดึงตัวเขามาอีกด้านหนึ่ง ซึ่งเป็นบริเวณที่ตกแต่งไม้ประดับเป็นพุ่มไว้อย่างสวยงาม โดยมีเก้าอี้ตัวยาวตั้งบริการไว้ ณ ที่นั้นด้วย
“จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว ปล่อยผมเดี๋ยวนี้นะ” อติรุจตวาดกลับไปด้วยความฉุนเฉียว
“ไม่มีทาง ในเมื่อฉันขอร้องคุณดี ๆ แต่คุณไม่ยอมให้ความร่วมมือ ฉันก็จะบังคับให้คุณช่วยฉันโดยไม่มีข้อแม้”
ทรรศิกากำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่น เพื่อรั้งเขาเข้ามากอดกระชับแนบชิดยิ่งขึ้น และใช้ร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังร่างบางของเธอเอาไว้ โดยไม่สนใจอาการขัดขืนของอีกฝ่าย และเมื่อเธอได้ยินเสียงลิฟต์อีกตัวเปิด ทรรศิกาก็หลับหูหลับตาจูบที่ริมฝีปากเขาทันที เธอไม่เปิดโอกาสให้เขาตั้งตัว อติรุจพยายามผลักไส แต่หญิงสาวไม่ยอมปล่อยเขา แถมยังพยายามปล้ำจูบเขาอีกต่างหาก
จังหวะนั้นเองที่ปกรณ์เดินออกมาจากลิฟต์ เขาหันไปเห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังกอดจูบกันอย่างดูดดื่ม แต่ก็มิได้ให้ความสนใจและรีบวิ่งออกไปนอกตัวอาคารเพื่อตามหาตัวทรรศิกา
อติรุจผลักทรรศิกาอย่างแรง เมื่อไม่ได้ระวังตัวก็เลยทำให้เธอเสียหลักล้มลง แต่มือของเธอคว้าคอเสื้อของเขาไว้แน่น ทำให้เขาล้มลงมาทาบทับตัวเธอ จมูกโด่งคมสันสัมผัสแก้มนวลใสของเธอเข้าอย่างจังโดยมิได้ตั้งใจ
“ฉันแค่ให้คุณร่วมแสดงละครตบตาใครบางคน ไม่ใช่ให้คุณมาลวนลามฉันจริง ๆ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเขาจูบแก้มเธอ แม้จะไม่ได้ตั้งใจก็ตามที
“ใครกันแน่ที่ทำแบบนั้น คุณต่างหากที่เป็นฝ่ายเข้ามากอดจูบผมก่อน”
ทรรศิกาเกือบที่จะวีนใส่เขาตามนิสัยเดิมของเธอ แต่สายตาเหลือบไปเห็นปกรณ์เดินย้อนกลับเข้ามาก็เลยต้องหุบปากของตัวเอง แถมยังต้องเอามือปิดปากอติรุจไว้เพื่อมิให้เขาโวยวายเสียงดัง
“บ้าฉิบ! หายไปไหนแล้ววะ ไวจริง” ปกรณ์สบถออกมาด้วยความหงุดหงิด ที่เหยื่อของเขาหลุดมือไปอย่างน่าเสียดาย จากนั้นก็กดลิฟต์กลับขึ้นไปบนห้องพัก
ทรรศิกาถอนหายใจอย่างแรงเมื่อลอดพ้นวิกฤตินั้นมาได้ เธอรีบผลักตัวอติรุจออกไปให้พ้นร่างของตนเอง ทั้งคู่ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน จากนั้นทรรศิกาก็เปิดฉากต่อว่าเขาเป็นชุด
“ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ บ้ากาม แถมยังรังแกผู้หญิงไม่มีทางสู้”
โดยแสร้งทำเป็นลืม ๆ ไปว่าเธอเป็นฝ่ายเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยง และขอความช่วยเหลือจากเขาก่อน
‘นี่ขนาดเมาจนยืนแทบไม่ติด แต่ก็ยังเหวี่ยงได้เป็นชุด’ ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนจะย้อนถามกลับไปด้วยความโมโห
“ว่าใครมิทราบ!”
“ก็ว่านายนั่นแหละ” ทรรศิกาเอ่ยพร้อมกับสลัดศีรษะเพื่อขับไล่ความมึนงง เธอพยายามที่จะประคองสติที่เหลืออยู่น้อยนิด
ชายหนุ่มยิ้มเยาะที่มุมปาก “พูดผิดพูดใหม่ได้นะ ผมยังไม่ได้ทำอะไรคุณเลย มีแต่คุณนั่นแหละที่ปล้ำผม และไอ้กระดุมเสื้อที่หลุดลุ่ยนั่นมันก็เป็นฝีมือของคุณเอง” อติรุจพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่เสื้อของเธอ หญิงสาวรีบตะปบคอเสื้อของตนเองเอาไว้
“ถึงจะเป็นอย่างนั้นนายก็ไม่ควรฉวยโอกาส” ทรรศิกายืนโซเซตอบกลับไป
Bab terbaru
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
Anda juga akan menyukai
ให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.7K Dibacaนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย158.4K Dibacaพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.8K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.0K DibacaFriends with Benefits กฎรัก...เกินห้ามใจ
ยูกิระดา111 Dibacaวิมานรักพยัคฆ์ร้าย
ศรีปุรัม มณีปุรัม79 Dibacaสามีเถื่อนรัก NC30+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง14 Dibacaสัมพันธ์ลับนายกแสนร้าย (นายกสุเมธ:ของขวัญ)
นามปากกาดาวเหนือ85 Dibaca
