กูไม่ยอมเป็นเมียหรอก! Ep 3 nc

“อ่าส์!” เสียงครางลั่นดังก้องในความมืด ลิ้นร้อนไล่เลียตั้งแต่ส่วนโคน จรดปลายหัวสมพูอ่อน น้ำสีใสไหลเปื้อนริมฝีปากแดงนุ่ม สายตาต้องการมองใบหน้าแดงก่ำของผมไม่ว่างตา รอยยิ้มมุมปากแต่งแต้มใบหน้าหล่อ 

“อึก อื้อ! อิ๊...” ใบหน้าอาบเหงื่อเชิดหน้าขึ้นสูง พลันหอบหายใจหนัก พยายามข่มความต้องการ ที่ไอ้เด็กลูคัสปลุกปั่น

“ยะ...อย่า อย่าแตะตรงนั้น” เสียงแหบแห้งเอ่ยบอกไม่เต็มเสียง เมื่อปลายนิ้วเรียวสะกิดเข้ามาในช่องทางด้านหลัง ก่อนจะกดเข้าไปเรื่อยๆ เรื่อยๆจนปลายนิ้วเข้าไปถูกจุดกระสันภายใน

“!!!” ดวงตาเรียวเบิกตากว้าง อกหนาแอ่นขึ้นรับความเสียวซ่าน เสียงที่เคยครางพลันหายไป 

“หื้ม?” คิ้วเข้มสวยยกขึ้นข้างหนึ่ง เมื่อเห็นสีหน้าทรมานเพราะความกระสันของผม ก็พลันมีรอยยิ้มสนุก ก่อนจะเพิ่มจำนวนนิ้วกระแทกเข้ามา จนเสียววูบในท้องน้อย พลันต้องหุบขาเข้าหากันแน่น ฝ่ามือเรียวกำผ้าปูนอนจนยับ ฟันคมกัดกรามแน่นจนขึ้นสันนูน ใบหน้าอาบเหงื่อส่ายหน้าไปมา

“ไม่ อึก อ่า เอาออกไป อึก ไอ้เด็กเหี้ย! ไอ้เด็กเหี้ย!!” ผมสบถด่ามันเสียงดังลั่น ไอ้คนถูกด่าไม่สนใจ มันยิ่งรัวนิ้วเข้าออกหนักหน่วง ลิ้นร้อนก็ทำหน้าที่เล้าโลม มันเสียวทั้งหน้าและหลัง จนสติแทบขาดกระเจิง

“อะ อื้อ อ้าง!...” หยาดน้ำตาใสไหลอาบข้างแก้ม ความต้องการปนความมึนเมา นิ้วเท้าเกร็งจิกจนขึ้นข้อขาว ดวงตาเรียวเหม่อลอย หน้าท้องมีมัดกล้ามเกร็งแน่น อีกเพียงนิดเดียว อีกนิด...

“เฮือก!” แค่นิดเดียวก็จะได้แตะฝั่งปรารถนา แต่กลับถูกกระชากกลับมา เมื่อไอ้ลูคัสดึงนิ้วออกไม่ทำต่อ ปลายลิ้นเองก็ไม่เล้าโลมเหมือนเดิม จนผมต้องก้มหน้ามอง ว่ามันจะทำอะไร

“เราเปลี่ยนวิธีเล่นกันดีกว่า” รอยยิ้มร้ายแต่งแต้มใบหน้าแดงจัด ทั้งที่มันเองก็แทนไม่ไหว แต่ยังไม่ยอมทำอะไร เหมือนจงใจหยอกล้อให้ผมหมดความอดทน ความร้องขอให้มันทำ

“อึก ไอ้เด็กเหี้ย อะ อย่าให้กู อื้อ! หลุดไปได้นะ!” ผมสบถเสียงดังไม่พอใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความต้องการ

“หึ อยากได้ ก็ร้องขอดิ” มันเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน ผมกัดฟันแน่นจนเส้นเลือดขึ้นนูน สายตาไม่พอใจจ้องหน้าไอ้เด็กเหี้ยไม่ว่างตา ไอ้เวรตรงหน้ายกยิ้มพอใจที่ถูกด่า ก่อนที่สายตามันจะเปลี่ยนไป

“ผมไม่ได้ใจดีเหมือนไอ้คิงนะ” เสียงเข้มกดต่ำในลำคอแกร่ง ก่อนจะจับเอวหนาไว้แน่น พร้อมรอยยิ้มร้ายที่ดูน่ากลัว

“มึง อ๊ะ!” เสียงแหบร้องลั่น ดวงตาเบิกกว้างเชิดหน้าขึ้น ความเจ็บปนเสียววูบ มันแล่นไปทั่วท้องน้อย เมื่อแท่งร้อนขนาดใหญ่ กระแทกเข้ามาในช่องทางด้านหลัง ความรู้สึกแสบร้อนจากช่องทางฉีกขาด แม้มันจะเจ็บ แต่เพียงไม่นาน ความรู้สึกเสียวซ่านที่เข้าแทนที่ เมื่อกายแกร่งกระแทกเข้ามาหนักหน่วง

ตั่บ!...ตั่บ!...

เอวสอบกระแทกหนักจนแน่นท้อง มันจุกจนร้องไม่ออก ได้แต่ส่ายหน้าไปมา อ้าปากค้างหอบหนัก แอ่นเอวหนารองรับความรุนแรงที่ถูกกระแทกใส่ คนกระทำหน้ามืดมัวเมา กระแทกเข้าใส่ไม่สนใจอะไร มีเพียงความต้องการที่นำพา

“อ่ะ อึก อิ๊! อ่าส์ อื้อ!...” ฟันคมกัดริมฝีปากแน่น น้ำหูน้ำตาไหลอาบข้างแก้ม ร่างกายขยับโยกไปตามเรี่ยวแรงกระแทกหนัก เสียงหยาบโลนดันกระทบเนื้อก้องไม่หยุด

พั่บพั่บพั่บ!...

“อื้อ! ซี๊ด...” เสียงครางต่ำในลำคอแกร่งสบถต่ำ ไอ้เด็กเหี้ยกัดฟันแน่น ข่มอารมณ์รุนแรงของตนเอง จนเส้นเลือดนูน

“อ่า พอแล้ว กูเจ็บ ไอ้เด็กเหี้ย! อื้อ เจ็บ อ่าส์ พอแล้ว!” ผมร้องขอทั้งน้ำตา พยายามดันอกแกร่งให้ออกห่าง แต่ยิ่งผมดัน ไอ้ลูคัสยิ่งกระแทกเข้ามาหนักมากขึ้น เมื่อไหร่ที่ผมขยับหนี มันจะดึงกลับมากระแทกย้ำ เหมือนบอกว่าห้ามหนี

ตั่บ!ๆ...

เสียงหยาบโลนดังปนเสียงครางลั่น ดวงตาเรียวพร่ามัว หน้าท้องเกร็งแน่นเพราะความเสียว 

“เฮือก!” พลันสะดุ้งเฮือก เมื่อเอวสอบบดคลึงเอว ฝ่ามือหนารูดชัดความเป็นชายเล็กกว่า นิ้วมือเคล้นคลึงส่วนปลาย พลางก้มหน้ากดจูบไล่เลีย เล้าโลมจนสยิวทั่วร่าง ดวงตาปรือหยาดน้ำตาเหม่อลอย ขาเรียวสั่นระริก

“อ่ะ...อื้อ อ่าส์ อึก...” สั่นสะท้านทุกครั้งที่ริมฝีปากนุ่มกดจูบไปตามร่างกาย

แจ๊ะ...แจ๊ะ...

เสียงหยาบโลนน่าอับอายมันแข่งเสียงกดจูบ ริมฝีปากร้อนพรมกดจูบไปทั่วร่างกาย ก่อนจะหยุดที่เม็ดกาแฟนเข้ม หยุดหยอกล้อเลียเม็ดกาแฟ

“อึก! อื้อ อ้าง อิ๊!” เสียงหอบครางหนักแผ่วเบา ปากคอสั่น ความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้รับรู้ ความสุขสมที่ได้ปลดปล่อย กับความกระสันที่ถูกกระแทกใส่ มันน่ากลัวจนผมอยากหมดสติไป จะได้ไม่ต้องรับรู้ความรู้สึกน่ากลัวนี้ แม้จะสุขสม แต่มันก็น่ากลัวมากเหมือนกัน

“ทำไมหวานไปทั่งร่างกายแบบนี้” เสียงหอบหนักเอ่ยบอกไม่เต็มเสียง รอยยิ้มร้ายแต่งแต้มใบหน้า ก่อนจะยันกายขึ้น หรี่ตามองสภาพของผมอย่างพึงพอใจ

“...หึ” ฝ่ามือหนาเสยผมขึ้นลวกๆ สภาพของ

ผมตอนนี้ไม่ด่าอะไรจะคนที่ถูกรุมโทรม ร่างกายแน่นเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ตอนนี้ถูกแต้มไปด้วยร่องรอยที่อีกคนทำไว้ รอยฟัน รอยดูด น้ำลายไหลย้อนมุมปาก น้ำตาไหลอาบข้างแก้ม ร่างกายหนากระตุกเกร็งเมื่อได้ปลดปล่อย หน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เปื้อนไปด้วยน้ำกามสีขาวขุ่น หากช่องทางด้านหลังนั้น ยังคงกลืนกินความเป็นชายใหญ่ จนมันบวมแดง

“เอาอีกมั้ย” เสียงเข้มเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม สายตาสีน้ำข้าวมองผมไม่วางตา

“...” ผมส่ายหน้ารัวแทบคำตอบ เสียงที่จะเอ่ยออกมานั้นมันแหบมาก ปากสั่นจนไม่สามารถเอ่ยออกมาได้

“แต่น่าเสียดาย เพราะยาที่พี่ให้ผมกิน มันแรงพอดู” มันก้มมากระซิบบอก แววตาเจ้าเล่ห์มองสบตากัน ผมไม่น่า ไปแหย่เสือให้ตื่นเลย ใครจะคิด ว่ามันจะย้อนกลับมาเล่นตัวเอง

“ไอ้ อึก เด็กเหี้ย!” ผมสบถเสียงดังลั่น จ้องหน้ามันด้วยสายตาไม่ยอมแพ้ นั้นยิ่งทำให้ไอ้ลูคัสยกยิ้มพึงพอใจ ลิ้นร้อนเลียริมฝีปากแตกเพราะถูกผมต่อย

“งั้นคืนนี้ ก็อย่าหวังจะได้นอนเลย!” เสียงกดต่ำเอ่ยกระซิบบอกข้างหู ผมเบิกตากว้างตัวสั่นเทา เพราะน้ำเสียงของมันนั้นเอาจริง กับคำที่เอ่ยออกมา

ooo

@10:39.

พั่บพั่บพั่บ!...

เสียงหยาบโลนยังคงดันไม่หยุด แม้ท้องฟ้าจะสว่างจนสาย เลยเวลาไปทำงานหลายชั่วโมง ไอ้เด็กเหี้ยนี่ก็ยังไม่ยอมหยุดกระแทก มันทำตั้งแต่เมื่อคืนจนเช้าอีกวันตามที่พูด เมื่อไหร่ที่ผมหลับ มันก็จะกระแทกให้ผมได้สติ ไม่ยอมให้ผมได้พัก จากเสียงที่ครางลั่นห้อง ก็พลันหาบไป มีแต่เสียงแหบร้องคราง ปนเสียงกระทบเนื้อ และผ้าปูนอนยับ ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยคาบน้ำกาม

แจ๊ะ!ๆ...

เสียงฉ่ำแฉะน่าอับอายมันดังก้องในหัว สายตาปรือใกล้ปิดเต็มที แต่มันยังปิดไม่ได้ เพราะร่างกายถูกกระแทกเข้าใส่ไม่ยั้งแรง 

“เฮือก!” ก่อนจะแอ่นอกหนาขึ้น เมื่อความอุ่นร้อนไหลเข้ามาในร่างกายสั่นเทา หยาดอารมณ์ถูกปลดปล่อยเข้ามาในช่องทางหลายครั้ง น้ำกามที่เคยอยู่ด้านใน พลันไหลย้อนออกมาเปื้อนของเก่า ของใหม่ถูกเติมเต็ม ของเก่าไหลย้อนออกมา

“แฮ่กๆ อึก อื้อ!” คิวเรียวเข้มขมวดเข้าหากันแน่น เมื่อแท่งร้อนของไอ้เด็กเหี้ย ถูกดึงออกทันที จนช่องทางที่เคยมีของนั้นทั้งคืน ขมิบหาของที่หายไป

“...” เจ้าของแท่งร้อนหรี่ตามองช่องทางบวมแดง พลันเลียริมฝีปากกระหาย เมื่อปากทางนั้นไล่น้ำกามออกมา เปื้อนเรียวขาสั่นระริก

“อ๊ะ!” เสียงแหบแห้งร้องลั่น เจ็บร้าวเมื่อฟันคมกัดต้นขาอ่อนด้านใน ฟันคมกัดเข้าลึกจนได้เลือด ก่อนจะไล่เลียเลือดไม่นึกรังเกียจ

“อย่าคายออกมาสิ มันเสียดาย” เสียงเข้มเอ่ยขึ้น ลิ้นร้อนเลียความเป็นชายไร้อารมณ์ 

ป๊อก!...

พลางเสียงน่าอายเกิดขึ้น เมื่อริมฝีปากนุ่มดึงออกจากความเป็นชายของผม แล้วเลียริมฝีปากกินน้ำของผมจนหมด

“ครั้งหน้าอยากวางยาใคร พี่ต้องดูดีๆนะครับ” มันว่า ผมปรือตามองหน้าไอ้เด็กเหี้ยไม่เต็มตา ด้วยความเหนื่อยล้าที่ถูกมันเคี้ยวกำตลอดทั้งคืน ตอนนี้ร่างกายนี้มันไม่ไหวอีกแล้ว มันฝืนทนต่อไปไม่ได้แล้ว แม้แต่จะอ้าปากด่ามัน ยังทำไม่ได้ มีแรงหายใจก็ดีแค่ไหนแล้ว...