Home / โรแมนติก / ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก / บทที่ 2 ความร้ายกาจของอสูร 07

Share

บทที่ 2 ความร้ายกาจของอสูร 07

Author: r.mustang
last update publish date: 2025-10-29 21:06:09

“แกจะถามอะไรมากมายวะไอ้กิจ แค่รู้ว่ายัยนี่เป็นเมียที่ฉันไม่ต้องการก็พอแล้ว”

“ไม่ถามก็ได้วะ งั้นฉันขอไปดูคนไข้รายอื่นก่อนนะ ส่วนแกน่ะเฝ้าเมียแกไป” พูดจบก็เดินออกมาจากห้อง ส่ายหน้ากับความเย็นชาและใจดำของเพื่อนรัก ขนาดเมียตัวเองแท้ๆ ยังใจดำได้ขนาดนี้ แล้วนึกถึงสาเหตุสำคัญที่ทำให้รามันเป็นเช่นนี้

“ลินินเธอไม่น่าทำให้เพื่อนฉันกลายเป็นคนเย็นชาแบบนี้เลย เธอช่างเป็นคนใจดำเหลือเกิน กล้าทิ้งคนที่รักเธอสุดหัวใจไปได้ยังไง” เขาเอ่ยถึงหญิงสาวผู้ที่เคยเป็นคนรักของรามันอย่าง ลินิน ดำรงเวช

ลินิน ดำรงเวชคือ ดาวเด่นคณะบริหาร สาวไฮโซหน้าตาดี หนุ่มๆ ต่างหมายปอง รวมไปถึงรามัน ที่คอยตามจีบ ทั้งส่งดอกไม้ ทั้งแมสเสจไปหา และไม่นานก็สามารถควงแขนลินินมาเป็นแฟนจนได้ รามันทั้งรักทั้งบูชาเจ้าหล่อน ทุ่มเทให้ทุกอย่าง ขนาดกิจต้องคอยเตือนอยู่บ่อย ๆ กลัวว่าเพื่อนรักจะผิดหวัง เพราะได้ยินข่าวเสียๆ ของลินินมาไม่น้อยเช่นกัน

ความรักที่คิดว่ามันกำลังจะไปได้สวย กลับต้องพังทลาย เมื่ออยู่ดีๆ ลินินก็ทิ้งรามันไป แถมหนำซ้ำยังมาหลอกให้ช้ำใจอีกรอบ โดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้รามันปิดกั้นตัวเอง ไม่สนใจใคร ถึงแม้มันจะผ่านมาเกือบเจ็ดปีแล้ว รามันก็ยังคงทำตัวเช่นเดิม นั่นคือ เย็นชาและไร้หัวใจ

สองมือกำแน่นเมื่อนึกถึงตัวการอีกคน นั่นคือ ภูวดล อดีตเพื่อนของตน ซึ่งก็คือคนที่ลินินทิ้งเพื่อนรักของตนแล้วไปอยู่ด้วย แถมยังเป็นเจ้าของแผนการชั่วร้ายต่างๆ ที่เกิดขึ้น

“ชาตินี้ฉันขอให้อย่าได้พบแกอีกแล้วไอ้ภู ไอ้เลวเอ๊ย!” ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์ครั้งก่อน กิจก็ยิ่งหัวเสียและโกรธแค้น เพราะทั้งสองคือคนที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป

ส่วนรามันตอนนี้กำลังจ้องมองใบหน้าของเมียตีทะเบียน ด้วยสายตาหลากหลายความรู้สึก ทั้งดีทั้งชังปนเปกันไปหมด แต่พอเหตุการณ์เลวร้ายแวบเข้ามาในสมอง ความคิดด้านชังก็มีมากกว่า พลันแสยะยิ้ม เมื่อคิดว่าผู้หญิงทุกคนนั้นทำได้เพื่อเงิน และเจ้าหล่อนก็เช่นกัน ไม่เช่นนั้นคงไม่ยอมแต่งงานกับเขา

เมื่อเห็นว่าอาการของช้องนางไม่ได้หนักอย่างที่คิด รามันก็จ้างนางพยาบาลมาดูแลแทน เพราะเขานั้นมีเอกสารที่ต้องสะสางอีกมาก ที่สำคัญวันพรุ่งนี้เขามีธุระที่ต้องจัดการ ซึ่งมันสำคัญกับเขามาก และกว่าที่รามันจะเคลียร์เอกสารเสร็จก็ปาไปสองทุ่ม

ต่อจากนั้นรามันก็มีงานรัดตัว ไหนจะต้องเตรียมส่งออเดอร์ล็อตใหม่ ไหนจะเรื่องที่ทำให้เขาเป็นทุกข์มาเกือบสามปี ทำให้ชายหนุ่มไม่ได้เหยียบย่างเข้าไปที่โรงพยาบาลเพื่อดูอาการของช้องนางเลย มีแต่กิจเท่านั้นที่คอยโทรมาแจ้งอาการ

และก็เป็นกิจอีกตามเคยที่โทรมาตามเพื่อนรักให้มารับเมียกลับบ้าน พร้อมต่อว่าในความใจดำของเพื่อน

“เออ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไปรับเมียฉัน แกเลิกบ่นได้แล้วไอ้กิจ เมียก็เมียฉันแกจะบ่นอะไรมากมายวะ”

“จะไม่ให้บ่นได้ไงไอ้รามัน ทำไมแกไม่มาดูแลเธอบ้างวะ เมียมึงนะโว้ย ไม่ใช่เมียกูที่จะมาฝากกูดูแล” เขาอดเอ่ยต่อว่าไม่ได้

“เออ เลิกบ่นได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไปรับเธอ”

และพอวันรุ่งขึ้น รามันก็ขับรถบึ่งไปที่โรงพยาบาล เพราะทนเสียงบ่นจากเพื่อนรักไม่ไหว กิจโทรมาจี้ให้มารับช้องนางตั้งแต่เช้า บ่นจนหูชาไปหมด พอมาถึงโรงพยาบาล รามันก็ทำสีหน้าเซ็งๆ เพราะกิจยังไม่เลิกต่อว่า

“แกเลิกพล่ามได้แล้วไอ้กิจ ฉันรำคาญ บ่นอย่างกับว่าเธอเป็นญาติแก”

“ฉันไม่เลิก ทำไมถึงใจร้ายใจดำอย่างนี้ เมียตัวเองนอนไม่สบายสามสี่วันไม่เคยมาเยี่ยม”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |06

    “แต่มึงต้องปล่อย” คนที่ซอยเท้ามาตามเสียงร้องให้ช่วยต้องกำหมัดแน่นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า คำรามเสียงดังลั่น แววตาดุกร้าว ถึงคนภายนอกจะดูว่ากิจนั้นสุภาพ อ่อนโยน แต่พอจะแข็งจะกร้าว เขาก็ไม่แพ้เพื่อนรักอย่างรามันเช่นกันลิลลี่จำได้ดีว่าเสียงคำรามราวกับราชสีห์นั่นคือใคร ใบหน้าสวยรีบหันไปมองตามทันที ใบหน้าหวาดกลัวปรากฏรอยยิ้มขึ้น ใจชื้นขึ้นมาทันที“หมอกิจ”“มึงเป็นใคร มาแส่อะไรด้วย” ชายอีกคนซึ่งกำลังเข้ามาช่วยเพื่อนจัดการกับหญิงสาวตรงหน้ารีบร้องถาม ก่อนจะเดินไปผลักอกอย่างหาเรื่อง อ้อยหวานๆ กำลังเข้าปากช้าง แต่ดันมีคนมาแส่“กูจะแส่ เพราะผู้หญิงที่มึงกำลังลวนลามคือเมียกู” เขาคำรามเสียงดัง จ้องมองมือหยาบซึ่งกำลังจับข้อมือเล็กอยู่ ก่อนเงยหน้าขึ้น เลือดในกายเดือดปุดๆ เพราะข้อมือเล็กมีแต่รอยช้ำจากการฉุดกระชาก“กูบอกให้มึงปล่อยไง”“พวกกูไม่ปล่อย มึงคิดว่ามึงเป็นใคร มาคนเดียวแน่นักหรือไง แล้วกูไม่สนว่ามันจะเป็นเมียใคร เพราะกูอยากได้ กูก็ต้องได้” บอกอย่างท้าทาย ในแววตาไม่มีความกลัวสักนิด เพราะคิดว่าฝ่ายตนนั้นมีสองคน อย่างไรก็ต้องเอาชนะได้อยู่แล้ว“ใช่! ถ้ามึงไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยกลับไป แล้วยกอีคนนี้ให้กู

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |05

    “คุณกิจคะ กล้องวิดีโอค่ะ มันเก็บทุกอย่างที่เขาพูดเอาไว้” เธอคิดว่ากิจคงได้ยินเรื่องราวทั้งหมดแล้วกิจแสะยิ้มอย่างกุมชัย พลันรีบมุ่งตรงไปยังกล้องวิดีโอตัวนั้น ฝ่ายภูวดลก็ทำท่าจะลุกขึ้น แต่ก็ลุกไม่ขึ้น เพราะถูกกิจซัดมาหลายครั้ง จนสมองประมวลอะไรไม่ได้“แกมาที่นี่ได้ยังไง” ภูวดลถามเสียงแผ่ว แววตาจ้องมองด้วยความอาฆาตแค้น ก่อนที่ต้องร้องโอดครวญเมื่อถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับมือไพล่หลัง กิจไม่ตอบ รีบเข้าไปดูหญิงสาว“คุณนางเป็นอะไรมากไหมครับ ผมขอโทษนะครับที่มาช้าไปหน่อย” กิจรีบสำรวจร่างกายเล็ก กลัวว่าจะโดนคนใจทรามทำร้าย“นางไม่เป็นอะไรค่ะ นางปลอดภัยดี”“ครับ แต่ให้แน่ใจไปตรวจสักหน่อยนะครับ” ดีนะที่เขาไม่วางสายไป ไม่งั้นคงมาช่วยช้องนางไม่ทัน ไม่เช่นนั้นเขาต้องรู้สึกผิดต่อเพื่อนรัก ที่ไม่สามารถปกป้องเมียของเพื่อนได้ แล้วหันมาหาภูวดลซึ่งถูกตำรวจคุมตัวเอาไว้“แกไม่รอดแน่ไอ้ภู”“กูจะฆ่ามึงไอ้กิจ อีนังนี่ด้วย กูจะฆ่าพวกมึงทั้งหมด อย่าให้กูรอดไปได้นะ กูจะฆ่าพวกมึง” ภูวดลอาฆาตแค้นและสะบัดตัวไม่ยอมให้เจ้าหน้าที่ตำรวจจับ“ไม่ต้องจับกู กูเดินเองได้”“คราวนี้มึงไม่มีโอกาสได้ออกมาจากคุกแน่ เพราะกูรวบรวมหลักฐา

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |04

    “อ้อ ผมลืมบอกไปอีกอย่าง สาเหตุที่ทำให้สามีของคุณนอนหายใจรวยรินอยู่ที่โรพยาบาลก็เป็นฝีมือผม”ช้องนางถึงกับตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ก่อนจะด่าทอผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว“คุณมันเลว”“ขอบคุณที่ชมครับ คนสวย ผมว่าเราอย่ามัวไปพูดถึงเรื่องของมันเลยครับ มาพูดเรื่องของเราจะดีกว่า” ภูวดลแปรเปลี่ยนจากแววตาดุกร้าวมาเป็นหื่นกระหาย ก่อนก้าวเดินไปหาเหยื่อสาว ฝ่ายช้องนางรีบหนีลนลานทันที พร้อมกับภาวนาให้กิจรับสายและมาช่วยได้ทัน“ไม่ต้องหนีหรอกครับ ยังไงก็หนีไม่รอด” ว่องไวทันคำพูด ภูวดลรีบกระโดดไปตะครุบข้อเท้าสวยแล้วลากกลับมา ก่อนจะนั่งคร่อมร่างสั่นเทาราวกับลูกนกเอาไว้ ยิ่งเห็นแววตาที่สั่นกลัวก็ยิ่งสะใจ อยากจะให้ศัตรูฟื้นขึ้นมาซะวันพรุ่งนี้ จะได้รู้ว่าเขาข่มขืนเมียของมัน ให้มันทุกข์ใจ ถึงอยู่ก็เหมือนตาย“สวยไม่ใช่เล่นแบบนี้สิ ไอ้รามันมันถึงหวงนักหนา”“นางขอร้อง อย่าทำนางเลยนะคะ นางกำลังท้อง อย่าทำนางเลยนะคะ” หญิงสาวพนมไหว้อ้อนวอน นึกว่าความสงสารจะมีอยู่บ้างในจิตใจของภูวดลเมื่อตนบอกว่ากำลังมีเจ้าตัวน้อย แต่เปล่าเลย กลับมีแต่เสียงหัวเราะลั่นดังกลับมา ทำให้ช้องนางหัวใจระส่ำ“แบบนี้สิดี ตอนไอ้รามันมันรู้ ผม

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |03

    ช้องนางอยู่เล่านิทาน ป้อนข้าวให้กับหนูน้อย จนกระทั่งนารีนาถนั้นหลับ เจ้าหล่อนจึงเดินลงไปยังลานจอดรถเพื่อกลับบ้านหลังโต ขณะมือบางกำลังยื่นไปเปิดประตูรถ สายตาก็สะดุดกับกระดาษแผ่นจ้อยที่เสียบเอาไว้หน้ารถ คิ้วสวยเลิกสูงอย่างสงสัยว่ามันคือกระดาษอะไรและของใคร ก่อนก้าวไปคว้ามันมาทันทีที่คลี่กระดาษออก คิ้วสวยต้องผูกกันอย่างครุ่นคิด เม้มริมฝีปากแน่น ไม่รู้ว่าคนที่เอามันมาเสียบไว้มีจุดประสงค์อย่างไร จะมาดีหรือร้ายกัน“หากอยากจะรู้ว่าใครคือเจ้าของไร่บริพักตร์ มาพบกันที่….”ช้องนางนิ่งคิดอยู่นาน สมองกำลังถูกใช้อย่างหนัก ไม่รู้จะไปพบเจ้าของกระดาษใบนี้ดีไหม ใจหนึ่งก็อยากจะรู้ว่าใครคือเจ้าของไร่นั้น ที่สำคัญอยากรู้ว่ามีจุดประสงค์อะไร ทำไมถึงต้องสร้างข่าวมาโจมตีไร่ของเธอ แถมยังพยายามดึงลูกค้าไปด้วย แต่ก็กลัวว่ามันจะเป็นแผนลวง กลัวว่าอีกฝ่ายจะวางแผนร้ายเอาไว้ ครุ่นคิดอยู่นานจนในที่สุด ช้องนางก็สตาร์ตรถแล้วขับออกไปยังจุดนัดพบ เพราะหากอยากได้ลูกเสือ เธอก็คงต้องเข้าถ้ำเสือไม่นานมากนักก็ถึงจุดหมาย เจ้าหล่อนสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะก้าวเดินมุ่งตรงไปเมื่อพบใครคนนั้น สองเรียวขาสวยก้าวเข้า

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |02

    “เดี๋ยวยกถังน้ำนมขึ้นรถเลยนะคะ”ช้องนางหันไปบอกกับคนงาน นับตั้งแต่ฟาร์มถูกใส่ร้ายว่ามีสิ่งปนเปื้อน ลูกค้าก็พากันมายกเลิกการส่งน้ำนม แถมหลังจากมีการตรวจสอบของกรมคุ้มครองผู้บริโภคเรื่องความบริสุทธิ์ของน้ำนม และผลที่ออกมาคือ น้ำนมโคจากฟาร์มของเธอนั้นปราศจากสารปนเปื้อน หล่อนก็คิดว่าทุกอย่างมันน่าจะดีขึ้น แต่ทว่ามันกลับแย่ลง เมื่อมีฟาร์มคู่แข่งเกิดขึ้น แถมยังดึงลูกค้าไปแทบหมด แต่ก็ยังดีที่คู่ค้าเก่าแก่บางรายยังคงทำธุรกิจด้วยต่อไป รวมถึงรายของอเนกซึ่งกำลังเดินตรงเข้ามาหา“ใกล้เสร็จหรือยังคุณนาง วันนี้ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ต้องขอออเดอร์เร็วหน่อย พอดีผมมีธุระ เลยต้องเร่งคุณนาง” อเนกเอ่ย หันไปมองถังน้ำนมบนรถเพื่อประเมินว่าใกล้ได้จำนวนตามออเดอร์ที่สั่งไว้หรือยัง“ใกล้แล้วค่ะคุณอเนก เหลืออีกสามถังแค่นั้นค่ะ แล้วไม่ต้องเกรงใจหนูหรอกนะคะ หนูยินดีค่ะ หนูต้องขอบคุณมากนะคะที่ยังคงทำธุรกิจกับเราต่อไป ไม่ทิ้งไปเหมือนรายอื่น” มือสวยพนมไหว้สำนึกถึงบุญคุณ“ไม่ต้องไหว้ผมหรอกครับคุณนาง ผมทำธุรกิจกับคุณรามันมานาน เชื่อมั่นใจตัวของเขาครับ แต่ผมอยากจะเตือนอะไรคุณนางเอาไว้สักหน่อย” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเป็นห

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   | บทที่ 10 กระจ่าง |

    “ลิลลี่ครับ ผมอยากให้คุณรู้เอาไว้นะครับว่า ยังไงผมก็รักคุณ ถึงแม้ว่าคุณจะไม่รักผมแล้วก็ตาม”ลิลลี่เมินหน้าหนี ไม่ยอมมอง ก่อนจะหลับตาแน่นข่มความรู้สึกที่มันกำลังจะพยายามทรยศ มันกำลังเรียกร้องให้หล่อนหันไปมองเขา มันเรียกร้องให้เธอให้อภัยเขา“เจ็บแล้วไม่จำนะลิลลี่” สบถด่าทอตนเอง แล้วรีบวิ่งหนีหายไปยังชั้นสองกิจแสยะยิ้มสมเพชตัวเอง‘แกมันสมควรเจ็บแล้วกิจ แกมันโง่ แกมันชั่ว’ เขาเดินโซเซออกไปอย่างไร้เรี่ยวแรง สิ้นหวังฝ่ายทั้งสามที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ก็ถอนหายใจ ส่ายศีรษะออกมา เขาทั้งสามคนไม่เข้าใจเด็กสมัยนี้เลย ทำไมเวลาทะเลาะต้องใช้แต่อารมณ์ ทำไมไม่ใจเย็นแล้วหันหน้าพูดปรับความเข้าใจกันด้วยเหตุผล ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ“ผมต้องขอโทษแทนลูกสาวด้วยนะครับ เอาเป็นว่าให้แกใจเย็นก่อน แล้วค่อยมาพูดคุยกันใหม่นะครับ” เขารู้ดีว่าลิลลี่นั้นเสียมารยาทไปมากแค่ไหน“ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ ผมต่างหากที่ต้องขอโทษแทนลูกชายผม ที่ทำอะไรโง่ๆ ลงไป”“ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าทั้งสองคนทะเลาะอะไรกัน แต่ที่ผมรู้คือ เรื่องนี้พวกเราทั้งสามคนไม่ใช่คนที่จะตัดสินอะไรได้ เรื่องนี้คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของคนสองคน หากเขาสองคนเกิดมา

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร10

    “อย่าไปสนเลยครับ ก็แค่ผู้หญิงหิวเงินคนหนึ่ง ยังไงก็ฝากดูด้วยนะครับ ผมขอไปดูที่ไร่ส้มก่อน” พูดจบ รามันก็เดินจากไป ปล่อยให้ลุงชอบงงงวยกับเรื่องทั้งหมดเมื่อรถจี๊ปถูกขับออกไป ลุงชอบก็หันมาหาคนงานใหม่ที่มีดีกรีเป็นถึงภรรยาเจ้าของไร่ แววตาคมนั้นสงสัยและไม่เข้าใจในหลายๆ เรื่อง แต่ก็เลือกที่จะเก็บความสงสั

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร09

    เมื่อรอแล้วรออีกก็ไม่มีวี่แววว่าช้องนางจะออกมา รามันจึงเดินปึงปังเข้ามาในห้อง กวาดสายตามองหา เมื่อไม่พบก็ตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำพร้อมกับผลักประตูให้เปิดออกอย่างแรง ริมฝีปากหนากำลังจะอ้าออกเพื่อเอ่ยต่อว่า แต่ก็ต้องอ้าค้าง เพราะตอนนี้ร่างกายของช้องนางนั้นมีเพียงบราเซียร์สีสวยและซับในตัวจิ๋วเท่านั้นภาพตร

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร07- 08

    “ได้ยินฉันถามหรือเปล่า ช้องนาง” เขากดตะคอกถามซ้ำช้องนางพยักหน้าตอบและนั่งก้มหน้างุดแบบเดิม ก่อนจะส่ายหน้าออกมาอีกครั้ง เมื่อเขาถามคำถามเก่า ทำให้รามันยิ่งโมโห เพราะคิดว่าเจ้าหล่อนไม่สนใจในสิ่งที่ตนถาม ที่สำคัญเขาไม่ชอบคนที่ถามแล้วไม่ตอบ มือร้อนกระชากแขนเล็กแล้วออกแรงบีบจนช้องนางร้องลั่นเพราะความเจ

  • ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก   บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร 04-06

    “นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้นนะแม่เศษดิน เธอต้องเจอความร้ายกาจของฉันอีกเยอะ” เอ่ยเสียงเข้ม ผลักให้เจ้าสาวออกห่าง ก่อนจะร้องถามหาทะเบียนสมรส“หมั้นแล้ว ไหนล่ะทะเบียนสมรสมันจะได้เสร็จเร็วๆ”ราเชนลอบถอนหายใจนับสิบครั้ง รู้สึกสงสารลูกสะใภ้ ไม่รู้ว่าจะรับมือลูกชายของตนได้หรือไม่ งานนี้มีหวังลูกสะใภ้ต้องน้ำ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status