LOGINShare
| บทที่ 7 สวรรค์ล่ม |
publish date:
2026-09-04 19:12:13
Latest chapter
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 7 สวรรค์ล่ม |
เมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างค่อยๆ หมดฤทธิ์ มือหนาก็ปล่อยข้อมือสวยให้เป็นอิสระพร้อมกับคว้าข้อมือสวยขึ้นมาหอม ส่งยิ้มหื่นกระหายให้ จากนั้นค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมาครอบครองริมฝีปากสวยอีกครั้ง ส่วนมือหนาก็เริ่มอยู่ไม่สุข ปัดป่ายไปทั่วตัวของคนใต้ร่าง ปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวสวยออกเสื้อตัวน้อยค่อยๆ ถูกโยนทิ้งไปทีละชิ้น ร่างเล็กเปลือยเปล่า รามันกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อกเมื่อเห็นสิ่งเย้ายวนตรงหน้า โน้มใบหน้าลงต่ำมาหยุดอยู่ที่ดอกบัวคู่สวย ริมฝีปากร้อนครอบครองโดยเร็ว ดูดเม้มอย่างหิวกระหายราวกับเด็กน้อยที่ยังไม่ได้หย่านมช้องนางกำลังหลงไปกับสิ่งที่ชายหนุ่มปรนเปรอ พลางแอ่นอกรับริมฝีปากร้อน มือสวยยกขึ้นพาดไว้ที่ไหล่หนา“อื้อ คุณรามันนางทรมาน พอเถอะค่ะ” เธอร้องบอกอย่างวาบหวาม“ฉันก็ทรมาน ไม่ไหวแล้ว ฉันเริ่มเลยนะ” พูดจบก็ดันแก่นกายร้อนเข้าไปหา แล้วครางออกมาเพราะเจ้าหล่อนตอดรัดทุกด้าน เมื่อช้องนางปรับตัวได้แล้ว รามันก็ค่อยๆ ขยับตัวทันที จังหวะคราแรกก็เนิบนาบ ไม่นานก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นถี่รัว พาตัวเองและเจ้าหล่อนแตะขอบสวรรค์เมื่อความต้องการมาถึงขีดสุดทั้งคู่ต่างหอบเหนื่อย ช้องนางซึ่งกำลังเขินอายกับสิ่งที่เกิดขึ้นซบ
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 6 ท่าทีที่เปลี่ยนไป |06
“จะไปไหนช้องนาง” เขาร้องถามทันทีเมื่อเห็นว่าพอเข้ามาในบ้าน ช้องนางทำท่าจะเดินกลับไปยังห้องเดิมเมื่อโดนเรียกให้หยุด ช้องนางก็ลอบถอนหาย ใจรู้ดีว่าเขาเรียกให้หยุดทำไม ก็เธอไม่อยากจะไปนอนห้องเดียวกับเขา มันอึดอัด นอนไม่หลับ หัวใจดวงน้อยเอาแต่เต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมา พลางหันไปเผชิญหน้า“นางจะกลับห้องของนาง วันนี้นางขอนอนข้างล่างนะคะ” เธอบอกเสียงเนือยๆ“ตามใจ อยากจะนอนห้องไหนก็เชิญ ให้ขึ้นไปนอนสบายๆ ไม่ชอบ ชอบมานอนเตียงแข็งๆ ก็ตามใจ” สิ้นคำ ชายหนุ่มก็เดินปึงปังขึ้นห้องไป ฝ่ายหญิงสาวก็เดินกลับไปทิ้งตัวลงนอนที่เตียงขนาดเล็กของตนรามันหงุดหงิดในการกระทำของตัวเอง ทำไมกันนะ แค่ได้รู้ว่าเขาคือคนแรกของเธอ หัวใจเขาก็พองโต แถมยังออกอาการหวงแหนมากถึงขนาดนี้ นี่เขาตกหลุมรักช้องนางจริงๆ นะหรือ“ไอ้รามัน แกไม่เข็ดหรือไง เจ็บแล้วไม่จำ” สบถกับตัวเอง แต่ความรู้สึกในครั้งนี้มันช่างแตกต่างกับครั้งของลินินเขารู้สึกได้ถึงความจริงใจมั่นคงของผู้หญิงที่ดื้อรั้นคนนี้ ซึ่งไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับลินินมาก่อนคนที่ยังคงใช้สมองขบคิดอย่างหนักก็ยังคงนอนไม่หลับ ทั้งๆ ที่พยายามข่มตาให้หลับหลายครั้งต่อหลายครั้ง แต่พอหลับป
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 6 ท่าทีที่เปลี่ยนไป |05
“ได้ครับพี่นาง ชินสัญญาว่าต่อไป ชินจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับมัน ชินจะตั้งใจเรียน ชินจะดูแลพี่นุชให้ดี ผมจะปกป้องพี่นุชแทนพี่นางเอง ชินสัญญา”เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้รู้แล้วว่าการพนันมันคือสิ่งที่เลวร้ายและน่ากลัว ที่สำคัญเขารู้แล้วว่าไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าครอบครัวที่เขารัก และรักเขา“ไปชิน เรากลับกันเถอะ เดี๋ยว..เอ่อ…คุณรามันจะพาเราไปเยี่ยมพ่อ” เดี๋ยวนี้เวลาจะเอ่ยชื่อชายหนุ่มทำไมหัวใจของหล่อนต้องเต้นโครมครามด้วยก็ไม่รู้“ทำไมสามีพี่ถึงชอบตีหน้านิ่งล่ะครับ ดูสิไม่ยิ้มเลย เขาคงน่ากลัวมากใช่ไหมครับ ผมเห็นอิทธิฤทธิ์มาแล้วตอนงานแต่งพี่ ผมยังขนลุกอยู่เลย ตอนนั้นพี่นุชร้องไห้ใหญ่เลยนะครับ แต่ดีที่ว่าแม่โรสเข้ามาปลอบและบอกเสียก่อนว่า เขาเป็นคนดี ไม่งั้นพี่นุชคงต้องวิ่งตามพี่ไปแน่” พลางลูบแขนให้พี่สาวดูว่าตนขนลุกจริงๆ“นี่แหละเขา ชินไปไหว้ขอบคุณเขาหน่อยนะ เขาช่วยเราไว้” สาวเสียงหวานบอกน้องชายให้สำนึกบุญคุณของสามีหน้ายักษ์“ได้ครับพี่” อชินลุกตรงไปหารามัน พร้อมกับยกมือไหว้แล้วกล่าวขอบคุณ“ไม่เป็นไร แต่ขอเตือนอย่าไปยุ่งกับมันอีก เพราะคราวหน้าอาจจะไม่โชคดีแบบนี้” รามันบอกเสียงดุใส่ ทำให้อชินขนลุกเป็นสองเท่า
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 6 ท่าทีที่เปลี่ยนไป |04
“ช้องนาง!!” เสียงเข้มตะโกนเรียกชื่อเจ้าหล่อนดังลั่น มองราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แต่ไม่นานก็เปลี่ยนมาเป็นกระตุกยิ้ม คำรามหึหึในลำคอ จนช้อนนางรู้สึกใจคอไม่ดี“งั้นเรามาทบทวนกันอีกรอบไหมว่าเธอเป็นเมียฉันหรือเปล่า” บอกจบก็ไม่รอให้อีกฝ่ายโต้ตอบ ก้มลงมาประกบปากที่กำลังเผยอเถียงทันที ส่วนมือหนาก็รั้งท้ายทอยเล็กเอาไว้เพื่อที่จะได้จูบได้ถนัดกำปั้นน้อยทุบตีอกแกร่ง เสียงที่เอื้อนเอ่ยหายไปในลำคอกลายเป็นเสียงที่ฟังไม่รู้เรื่อง“อ่อย อ่ออยนะ”รามันไม่ได้สนใจกับกำปั้นน้อย เพราะแรงน้อยนิดเท่าเธอไม่มีวันทำให้เขาเจ็บ พลันก้าวถอยหลังไปเรื่อยๆ จนตอนนี้ช้องนางเดินมาติดกับขอบเตียง ใบหน้าหวานส่ายไปมาอย่างปฏิเสธ แต่รามันไม่ฟัง ผลักเจ้าหล่อนลงไปที่เตียงแล้วถาโถมร่างกายเข้าหาทันที“อย่าทำอะไรนางนะคุณรามัน ปล่อยนางนะ นางไม่พิสูจน์อะไรทั้งนั้น”“แต่ฉันอยากพิสูจน์ ในเมื่อเธอบอกว่าไม่ได้เป็นเมียฉัน งั้นเรามาพิสูจน์กัน แต่…ถ้าเธอเปลี่ยนคำพูด ฉันอาจจะหยุดก็ได้” เขายื่นทางรอดให้กับเธอช้องนางกัดริมฝีปากแน่น ทำไมต้องจนมุมทุกครั้ง ทำไมต้องพ่ายแพ้ให้ผู้ชายคนนี้ แต่พอเห็นแววตาเอาจริง เรียวปากสวยก็ต้องเอื้อนเอ่ยออกไปอย่า
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 6 ท่าทีที่เปลี่ยนไป |03
“ไม่ได้ทำอะไร แกอย่ามาเซ้าซี้ฉันได้ไหม แค่นี้ก่อน แล้วจะโทรกลับไป” มือหนารีบกดวางสายไป ไม่รู้จะตอบคำถามเพื่อนว่าอย่างไร ก็เมื่อคืนเขากับเธอ….โอ๊ย เขาไม่ตอบจะดีกว่า หากตอบออกไปแล้วกลัวว่าคนข้างกายจะร้องไห้หนักกว่าเดิม ฉะนั้นเขาหุบปากไว้ดีกว่าทันทีที่รถจอดสนิท ช้องนางเปิดประตูแล้วรีบวิ่งหายเข้าไปในบ้านทันที รามันได้แต่มองตามไป ใจอยากจะพูดให้รู้เรื่อง แต่ปากมันดันแข็งไม่ทำตามใจ ไม่ยอมเรียกหรือรั้งไว้ ทำเพียงมองคนที่ร้องไห้สะอื้นวิ่งเข้าไปในบ้าน“โอ๊ย!! นี่กูผิดอะไรวะ ทำไมกูต้องรู้สึกผิดด้วย กูไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อย” แสนจะหงุดหงิด พาลลงกับพวงมาลัยที่ไม่รู้เรื่อง ฟาดมือหนากระแทกเข้าหาหลายทีติด แล้วก้าวเท้าฉับๆ ตามคนที่ร้องไห้ไปลุงชอบกับป้าน้อยที่เฝ้ารอนายทั้งสองฉีกยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงรถ รีบออกไปรับ แต่แล้วใบหน้าที่ฉีกยิ้มต้องหุบลงเมื่อเห็นว่าช้องนางวิ่งร้องไห้เข้ามา ลุงกับป้าได้แต่มองหน้ากัน ไม่กล้าจะเอ่ยถาม ไม่นานก็เห็นเจ้านายหนุ่มทำสีหน้าเข้มเข้ามา ก่อนที่จะส่งยิ้มแหยๆ ให้ แล้วเดินตามช้องนางไป“ตาแก่ ทำไมหนูนางถึงร้องไห้มา หรือว่ามีใครเป็
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 6 ท่าทีที่เปลี่ยนไป |02
เท้าหนารีบเหยียบคันเร่งเพื่อให้รถพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็ว เร็วจนรถคันอื่นๆ ต่างหลบหลีกให้ ไม่นานก็มาถึงจุดหมายปลายทาง ใจแกร่งเต้นตึกตักเมื่อมองหาแล้วไม่พบช้องนางในห้องนั้น พานเดินพล่านมองหาไปทั่ว ไม่นานก็พบ เจ้าหล่อนเดินโซเซ ไปยังทางออกรามันรีบกระโดดขึ้นรถ ขับตรงไปหาทันที ฝ่ายคนที่เสียใจก็ร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน ไม่ได้รับรู้ว่ามีรถคันหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วเมื่อขับรถมาใกล้ รามันก็ชะลอความเร็ว รีบตะโกนบอกเสียงเข้ม“ช้องนางขึ้นรถ” แต่กลับไม่มีทีท่าว่าเจ้าหล่อนจะได้ยิน ช้องนางยังคงเดินต่ออย่างเหม่อลอยเหมือนร่างไร้วิญญาณ รามันกัดฟันกรอดรีบหักเลี้ยวรถไปขวางหน้า เดินใบหน้าตึงลงมาหาคนที่เพิ่งรู้สึกตัว“คุณรามัน!!”“ใช่ ฉันน่ะสิ คิดว่าใครฮะ ขึ้นรถ จะมาเดินให้ไอ้เสี่ยตัณหากลับมันมาฉุดไปหรือไงฮะ” ตะโกนบอก ใจแกร่งกำลังมีกองไฟแห่งความหวงแหน พลางจ้องมองหญิงสาวอย่างคาดโทษ มือหนาคว้าข้อมือเล็กบังคับให้ขึ้นรถ แต่กลับโดนสะบัดออก“นางไม่ขึ้น!! นางจะกลับเอง” เธอสะบัดข้อมือแล้วทำท่าจะเดินหนี แต่ก็โดนมือหนากระชากตัวกลับมา“
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 3 มุมที่แตกต่าง07-08
“ฮือ พ่อขา นางเหนื่อยแล้วค่ะ นางไม่อยากจะสู้แล้ว เขาไม่เคยมองนางในแง่ดีเลย มีแต่กล่าวหานาง เขาคงเกลียดนางมาก เขาคงไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีนางเป็นเมีย ฮือ...นางผิดหรือคะ ที่ทำเพื่อช่วยครอบครัว” น้ำตายังคงไหลริน หัวใจดวงน้อยมีแต่รอยแผล และมันคงยากที่จะเยียวยารามันไม่ได้ใส่ใจคนที่วิ
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 3 มุมที่แตกต่าง07
“ฮือ พ่อขา นางเหนื่อยแล้วค่ะ นางไม่อยากจะสู้แล้ว เขาไม่เคยมองนางในแง่ดีเลย มีแต่กล่าวหานาง เขาคงเกลียดนางมาก เขาคงไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีนางเป็นเมีย ฮือ...นางผิดหรือคะ ที่ทำเพื่อช่วยครอบครัว” น้ำตายังคงไหลริน หัวใจดวงน้อยมีแต่รอยแผล และมันคงยากที่จะเยียวยารามันไม่ได้ใส่ใจคนที่วิ
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 3 มุมที่แตกต่าง04
“ผมไม่ห้ามคุณหรอกครับ ผมเองก็ต้องขอโทษคุณด้วยซ้ำ นี่ถ้าวันนั้นกล้องวงจรของผับผมไม่พัง ป่านนี้คุณคงรู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ยังไงผมก็ขอให้คุณเจอเธอเร็วๆ นะครับ ผมเอาใจช่วย" เขาตบบ่าเบาๆ แล้วจากไปหัวใจแกร่งกระตุกวูบทุกครั้งเมื่อก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ภาพเหตุการณ์เมื่อแปดปีก่อนแวบเข้ามาในหั
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 3 มุมที่แตกต่าง01-03
“แกไปหาหนูรีมาเหรอ”รามันพยักหน้าตอบและพ่นลมหายใจร้อนๆ ออกมา“แล้วหนูรีเป็นไงบ้าง?” เขาถามด้วยความเป็นห่วง รู้ดีว่าเด็กน้อยคนนี้มีความสำคัญกับเพื่อนรักมากแค่ไหน เรียกว่าตอนนี้ที่หัวใจดวงแกร่งยังเต้นอยู่บ้าง ไม่ได้ด้านตายไปซะหมด ก็เพราะเด็กผู้หญิงคนนี้“ยังเหมือนเดิม” รามันตอบเสียงเศร้า พลางนึกถึงคว
You May Also Like
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.6K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.1K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก189.4K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์159.9K viewsสัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย
มะที686 viewsNo one gets Theo | เขตหวงห้ามของธีโอ
AloneKing17 viewsวิวาห์รักสามีเถื่อน
สายธารลับ58 viewsBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด1.6K views
