บทที่ 13 เริ่มรักแล้ว

           ความเสียวหน่วงที่สั่งสมแตกซ่าน เสียงกรีดร้องพร้อมกับอาการเกร็งกระตุก สะโพกอวบยกลอยขึ้นสูง              แต่เขายังคงตามติดทิ่มแทงไม่ยั้ง

          “อ๊าย....ฮือ เสร็จแล้ว ฮือ เสร็จแล้วค่ะ อ๊าย...”

          กลีบสาวเสียดเสียวขยับยกหลบหลีกการโจมตี   แต่กระนั้นเขากลับตรึงบั้นท้ายอวบ กดรั้งให้กลืนกินอย่างอำมหิต

          “โอ้ว....เสียวมากใช่ไหมส้มหวาน อ่า...ข้างในเธอตอดยิบเลย โอ้ว...ร่อนเอวอีก อ่า...ร่อนอีกส้มหวาน”

          “สะ....ส้มหวานเสียว อ่า คุณจักร พอก่อนค่ะ มัน...อูยส์”

          กลีบเนื้อหลังการสุขสมหน่วงกระสัน แต่เพียงเสี้ยววินาทีที่ความซ่านเสียวกลับคืนมาเธอนั่งย่องขย่มตอเอ็น  ไม่ยั้ง ขยับกายหันไปทางปลายเท้าโดยที่ท่อนเนื้อยัง  เสียบปัก

          “โอ้ว...เยี่ยม ส้มหวาน อ่า…”

          เขาคำรามหน้าแดงก่ำกับความเร่าร้อนที่เธอมี บั้นท้ายอวบกลมกลึงโบกสะบัดขึ้นลง เขาเห็นทุกการกลืนกินจากทางด้านหลัง

          “อ่าส์...สุดยอด โอ้ว...”

          ไม่เคยมีเซ็กซ์ครั้งไหนที่ทำให้ตื่นเร้าเท่ากับห้วงเวลานี้ กล้ามเนื้อสาวบีบรัดรุนแรง รวมถึงการขยับบั้นท้ายอวบร่อนระริก

          เพี๊ยะ เพี๊ยะ

          ฝ่ามือหนาฟาดลงบนบั้นท้ายอวบ บีบขยำ ดันให้แยกออกจากกัน กดลงให้แนบชิดกับเอ็นใหญ่ กระทุ้งกระแทกไร้ความปรานี

          พรั่บพรั่บพรั่บ

          “กรี๊ด....คุณจักร อ๊าย...”

          สิ้นสุดเสียงกรีดร้องของหญิงสาว สะโพกสอบระดมท่อนเนื้อกระทั้นขึ้นใส่ไม่ยั้ง ราวกับบั้นท้ายแน่นหนั่น               มีสปิงซุกซ่อนอยู่ภายใน

          “อ๊าก....โอ้ว แตกแล้ว ซี๊ดดดดด...แม่เจ้า”

          ความตึงเครียดมหาศาลถูกปลดปล่อย สายธารรักอุ่นร้อนหลั่งรินภายในร่องหลืบคับแคบ พลิกร่างบาง                 ให้นอนราบ กระหน่ำเอ็นใหญ่ใส่ไม่ยั้ง คำรามกู่ร้องหลุดหลง

          “อ๊าก....สุดยอด โอ้ว...”

          กายแกร่งซวนซบลงก่ายกอดหญิงสาว ใบหน้าหล่อซุกซบบริเวณลำคอระหง ภายในห้องเงียบงันมีเพียง               เสียงหอบสะท้านจากการร่วมสวาท

          ปากกระด้างขบเม้มใบหูเล็ก กระซิบกระซาบ  แผ่วเบา แต่กระตุ้นให้เนื้อตัวเบ่งบานอย่างน่าสมเพช

          “อีกรอบไหม หรือพอแค่นี้”

          “ไม่...ยังไม่พอ ส้มหวานอยากโดนอีก”

          กล่าวออกไปตามที่ร่างกายเรียกร้อง กล้ามเนื้อสาวตอดขมุบขมิบจนชายหนุ่มคำรามแหบพร่า

          “ฉันจะให้เธอขึ้นทั้งคืน แต่...ตอนนี้ฉันคอแห้ง และน้ำเดียวที่อยากกิน...”

          สายตาคู่คมมองต่ำกว่าสะดือ ปากอิ่มเม้มแน่นลิ้นเล็กเลียรอบริมฝีปาก เธอเองก็คอแห้งไม่ต่างกัน ท่วงท่า             ที่เหมาะสมกับคนทั้งสองคือหันหัว และปลายเท้าไปคนละทิศทาง หรือที่เรียกกันว่าท่าหกเก้า

          เปลือกตาปิดสนิท คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปม ความรู้สึกแรกของการตื่นนอนแปลกไปจากทุกครั้ง ทันทีที่ขยับกาย ความเจ็บแปลบบริเวณกลางร่างถาโถม ใบหน้าเนียนเหยเก

           คงเพราะฝันว่าได้เคลื่อนไหวร่างกายบนเนื้อตัวกำยำของจักรินเฉกเช่นทุกค่ำคืน

           มันเสียวสุดกู่ ว่าแต่...หากเป็นความฝันทำไมถึงได้รู้สึกเจ็บ ลืมตาตื่นขึ้นทันที สถานที่ไม่คุ้นเคยทำให้หัวใจ วูบโหวง ภาพความทรงจำ แม้จะเลือนลางแต่เมื่อไล่เรียงทบทวนทุกอย่างกลับมาเด่นชัดในทันที

           ส้มหวาน...เธอทำอะไรลงไป

           ครั้งหนึ่งที่ผิดหวังในรัก ดื่มจนขาดสติตอนไปค่ายจิตอาสา จำอะไรไม่ได้ อีกทั้งยังตกน้ำโชคดีที่มีคนมาช่วยเอาไว้ ส่วนครั้งนี้ไม่ได้เป็นเช่นนั้น...

           รับรู้ทุกสิ่งอย่าง แต่กระทำตามความต้องการจากสัญชาตญาณดิบ ปราศจากการยับยั้งชั่งใจ เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ทำให้หันไปมอง

           รูปหน้าหล่อเหลาของจักริน ทำให้ก้อนเนื้อข้างซ้ายเต้นระส่ำ ตอกย้ำความร่านร้อนของตัวเอง

ความขมขื่นตีตื้นจุกกลางอก ทั้งที่พยายามหลีกหนีความรู้สึกที่มี แต่ท้ายที่สุดกลับต้องยอมรับ

           รักจักริน เธอตกหลุมรักผู้ชายมักมากที่พร่ำบอกว่าเกลียดชังอย่างไร้เหตุผล ในขณะที่ผู้ชายอย่างเขาไม่มีหัวใจ

           "จะมองฉันอีกนานไหมส้มหวาน"

           นัยน์ตาคู่คมที่ปิดสนิท ลืมตาตื่นจับจ้องมองนิ่งงัน หัวใจสาวหวามไหววางสีหน้าไม่ถูก

           "ฉัน...คือว่า"

           "แทนตัวเองว่าส้มหวานเหมือนเมื่อคืน ฉันชอบแบบนั้น"

           มือหนาที่พาดอยู่บนร่างสาว โอบกระชับรั้งให้เธอเเนบชิด ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาคนทั้งสองปราศจากอาภรณ์

           "อ๊ะ...ปะ ปล่อยฉันนะคุณจักริน"

           "ขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย แทนตัวเองว่าส้มหวาน และเรียกฉันว่าคุณจักร แต่ถ้าไม่ถนัดจะเรียกที่รัก หรือผัวขาก็ได้"

           กล่าวออกมาหน้าตาย แต่คนฟังหน้าแดงก่ำ

           "ฉัน..."

           "ยังจะดื้ออยู่อีกใช่ไหม"

           ริมฝีปากกระด้างกระซิบชิดแก้มเนียน ลมหายใจอุ่นร้อนที่ได้รับทำให้ซ่านสยิว อีกทั้งความเป็นชายแข็งขืนดุนดันต้นขาอวบไม่เลิกรา

           "ปล่อยส้มหวานได้แล้ว"

           "เท่าที่จำได้ เมื่อคืนเธอพูดเพราะกว่านี้นะ ทั้งคะ ทั้งขา"

           ปากอิ่มเม้มแน่น ใบหน้าร้อนผ่าวรวมถึงเนื้อตัวภายใต้ผ้าห่มที่เบียดชิด มือหนาของเขาซุกซนไม่อยู่เฉย บีบจับลูบไล้ไปทั่ว

           "อ๊ะ...ยะ อย่าคุณจักร ปล่อยส้มหวานค่ะ"

           "พูดดีๆ แบบนี้ก็เป็นนี่"

           "คุณจักร คุณจะเอายังไงกันแน่คะ ส้มหวานก็ทำตามที่คุณต้องการแล้ว จะปล่อยส้มหวานได้หรือยัง"

           "ยัง เรามีเรื่องที่ต้องคุยกัน"

         

             "ระ...เรื่องอะไรคะ เมื่อคืนส้มหวานเมาจำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น อะไรที่เกิดขึ้นแล้วก็ให้มันแล้วไป"

             หญิงสาวกล่าวพร้อมกับขยับตัวหนี แต่คนตัวโตพลิกกายขึ้นทาบทับ มือบางรีบยกเรียวแขนทั้งสองขึ้น           บดบังหน้าอกอวบ

              "ฉันรู้ว่าเธอจำทุกเรื่องที่เกิดขึ้นได้"

              "ส้มหวานเมา...จะ จำอะไรไม่ได้หรอก"

              หากยอมรับว่ารู้เรื่องทุกอย่าง จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

              "ฉันเข้าใจถ้าให้ยอมรับตามตรงคงจะอายน่าดู"

              "นี่คุณ !"

              "เจ็บมากหรือเปล่า"

              กำลังจะโวยวาย แต่น้ำเสียง และเเววตาที่เจือไปด้วยความห่วงใย ทำให้อบอุ่นในอก ผินหน้าหลบสายตาตอบอ้อมแอ้ม

             "ใหญ่ขนาดนั้น ไม่เจ็บก็บ้าแล้ว"

             คนฟังอมยิ้มกลั้นหัวเราะ

              "ถ้าไม่ขึ้นขย่มทั้งที่ยังซิงอยู่ ก็ไม่น่าเจ็บแบบนี้ ถือว่าโชคดีนะที่ไม่มีอะไรฉีกขาด"

             "ไอ้..."

             "ลองพูดไม่เพราะสักคำดูสิ ถ้าเธอกล้านะ"

             ชายหนุ่มยิ้มกว้าง นัยน์ตาเป็นประกายก้มลงมองเนื้อตัวขาวผ่องที่ดื่มกินตลอดค่ำคืน

             "ห้ามมอง ! ฉัน...เอ่อ ส้มหวานบอกแล้วไงว่าห้ามมอง"

             "เมื่อคืนตอนที่อยากได้ฉัน ไม่เห็นหวงตัวแบบนี้เลย"

             "ก็ตอนนี้ไม่อยากได้แล้ว ลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลย"

             "เธอไม่อยากแต่ฉัน...อยากมากด้วย"

             ปากกระด้างกดจูบลงบนแก้มเนียน สูดกลิ่นหอมเฉพาะด้วยความลุ่มหลง