INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 22
Fecha de publicación:
2026-10-06 10:00:36ปากหนาดูดดึงเกสรกลางร่างจนมันบวมเบ่ง ประกอบกับนิ้วที่เคลื่อนไหวไม่ต่างไปจากท่อนชาย ผลักดันให้พบพานกับความสุข
"อ๊าย....ฮือ คุณจักร กรี๊ด..."
สะโพกผายยกหยัดเสียดสีต่อกรกับปากและ นิ้วที่เคลื่อนไหวไม่เลิกรา
"โอ้ว ตอดแรงมาก รัดนิ้วถี่ยิบเลย อึมส์"
จักรินผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง บั้นท้ายแน่นหนั่นอยู่ในระนาบเดียวกับโต๊ะ มือหนาจับท่อนเนื้อแข็งมาฟาดกับเนินอวบ
"โอ้ว...หอยอูมมาก อ่า...ส้มหวาน"
ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงตัญหา ปรือตามองอย่างรอคอย กลีบเนื้อเต้นตุบโหยหาความแข็งขืนไร้ซึ่งยางอาย
"เอาแรงๆ นะคะ คุณจักร อ่า...ส้มหวานอยากมาหลายคืนแล้วค่ะ อูยส์"
"มิน่า...วันนี้เธอหอยฉ่ำมาก อ่า...ฉันเองก็คิดถึงเธอจนปวดไปทั้งดุ้น"
สะโพกสอบกระทั้นเข้าใส่เร็วแรง เสียงหวีดร้องพึงพอใจดังระงม การขับเคลื่อนที่มาจากความโหยหา เปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อน มือหนารั้งชุดเดรสปาดไหล่ด้านบนให้กองลงกับเอวคอด
"โอ้ว...นมใหญ่มากเมียจ๋า อ่า..."
ปากกระด้างฉกวูบกลืนกินปลายถันสีหวานเขาดูดเลีย ไปพร้อมกับการขยับบั้นเอวดุดัน
"อ๊ะ...ไม่ไหวแล้ว ผัวขา ผัว...อ๊า อ๊าย..."
เสียงเนื้อกระทบกระเเทกดังสนั่น รวมถึงโต๊ะตัวยูที่เคลื่อนไหวเสียดสีไปกับพื้นลามิเนต
พรั่บพรั่บพรั่บ
โพรงเนื้ออบอ้าวยิ่งตอดรัดบีบอัดท่อนเนื้อที่เคลื่อนไหว ไม่ว่าจะผลักไสทิ่มแทงทิศทางใด ความสุขสมมาเยือนอย่างแรงกล้า
"อ๊าก....โอ้ว ซี๊ด...เมียจ๋า"
มัดกล้ามแข็งแกร่งเกร็งเครียดเส้นเลือดปูดเป่ง มือหนากระชากรั้งบั้นท้ายอวบเข้าหา กระหน่ำท่อนเนื้อเข้าใส่ไม่ลืมหูลืมตา สวรรค์ชั้นฟ้าถล่มใส่ร่างคนทั้งสอง
"กรี๊ด....ฮือ/อ๊าก....สุดยอด"
ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงต่ำ พรมจูบไปทั่วดวงหน้า กดริมฝีปากแนบนาบมอบจุมพิศแสนหวามแทนถ้อยคำรักที่กักเก็บมาแรมปี
ชัยวัฒน์ที่ยืนคอยอยู่ด้านนอก ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมองดูเข็มยาวที่ชี้เลขสิบสอง
หนึ่งชั่วโมง ระยะเวลาที่ผ่านพ้นทำให้ล่วงรู้ว่าไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วง
"แพนเค้ก บอกคนในแผนกด้วยนะว่าให้กลับบ้านได้เลย"
หญิงสาวกำลังนำเเฟ้มเอกสารไปให้หัวหน้าแผนกการตลาด งุนงงไม่น้อย
"แต่ว่าท่านประธาน..."
"กลับไปเถอะไปบอกหัวหน้าด้วยล่ะ ยังไงวันนี้ เผลอๆ พรุ่งนี้ท่านประธานก็ไม่ว่างดูแผนการตลาดใหม่หรอก"
แม้จะประหลาดใจแต่หากเป็นคำพูดของคนสนิทอย่างชัยวัฒน์นับว่าเชื่อถือได้
"ค่ะ"
"อ่อ...แพนเค้กแล้วอย่าให้ใครเข้าไปในห้องประชุมล่ะ"
ชัยวัฒน์มองประตูไม้บานใหญ่ที่ปิดสนิท เสมือนต้องการสื่อสารกับคนที่อยู่ภายใน
'ยินดีด้วยนะครับคุณจักริน'
Último capítulo
ขยับสิครับ dont wait (NC 20+) บทที่ 22
ปากหนาดูดดึงเกสรกลางร่างจนมันบวมเบ่ง ประกอบกับนิ้วที่เคลื่อนไหวไม่ต่างไปจากท่อนชาย ผลักดันให้พบพานกับความสุข"อ๊าย....ฮือ คุณจักร กรี๊ด..."สะโพกผายยกหยัดเสียดสีต่อกรกับปากและ นิ้วที่เคลื่อนไหวไม่เลิกรา"โอ้ว ตอดแรงมาก รัดนิ้วถี่ยิบเลย อึมส์"จักรินผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง บั้นท้ายแน่นหนั่นอยู่ในระนาบเดียวกับโต๊ะ มือหนาจับท่อนเนื้อแข็งมาฟาดกับเนินอวบ"โอ้ว...หอยอูมมาก อ่า...ส้มหวาน"ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงตัญหา ปรือตามองอย่างรอคอย กลีบเนื้อเต้นตุบโหยหาความแข็งขืนไร้ซึ่งยางอาย"เอาแรงๆ นะคะ คุณจักร อ่า...ส้มหวานอยากมาหลายคืนแล้วค่ะ อูยส์""มิน่า...วันนี้เธอหอยฉ่ำมาก อ่า...ฉันเองก็คิดถึงเธอจนปวดไปทั้งดุ้น"สะโพกสอบกระทั้นเข้าใส่เร็วแรง เสียงหวีดร้องพึงพอใจดังระงม การขับเคลื่อนที่มาจากความโหยหา เปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อน มือหนารั้งชุดเดรสปาดไหล่ด้านบนให้กองลงกับเอวคอด"โอ้ว...นมใหญ่มากเมียจ๋า อ่า..."ปากกระด้างฉกวูบกลืนกินปลายถันสีหวานเขาดูดเลีย ไปพร้อมกับการขยับบั้นเอวดุดัน"อ๊ะ...ไม่ไหวแล้ว ผัวขา ผั
ขยับสิครับ dont wait (NC 20+) บทที่ 21 ความใหญ่เป็นแค่ของแถม
มือหนาคว้าฝ่ามือบางมากอบกุม ความรักทำให้คนตัวโตที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจเงินตรา ตัวหดเล็กลงไม่ต่างจากเด็กเล็ก“ค่ะ ภาพวันนั้นติดตามาก”มากจนเก็บเอาไปฝันแทบจะทุกค่ำคืนที่นอนหลับใหล ทั้งที่ไม่สมควรแม้แต่น้อย“ส้มหวาน ระ....”ปากกระด้างกดจูบลงบนปากอิ่มแผ่วเบา แต่กลับตราตรึงทำให้หัวใจพองโต“ให้ฉันพูดก่อน...รู้ไหมการเป็นฝ่ายรอคอยมันทรมาน ฉันรักเธอนะส้มหวาน ตกหลุมรักทั้งที่เธอจำฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ”“ใครใช้ให้รอล่ะคะ ทำไมไม่รีบเข้ามาจีบ”“ส้มหวาน....”หญิงสาวยิ้มกว้างทำหน้าทะเล้น“ส้มหวานรักคุณจักรค่ะ ถ้าไม่รู้สึกอะไรคงไม่อยากมีอะไรด้วย”“ไม่ใช่ว่าเห็นฉันใหญ่เลยอยากลองหรอกหรือ”“ความใหญ่เป็นแค่ของแถมค่ะ แต่หลักๆ อยากได้คุณมากกว่า”จักรินหัวเราะฉีกยิ้มกว้างเท่าที่เคยผ่านมา มือหนาเคลื่อนลงต่ำบีบขยำบั้นท้ายอวบ“พอได้แล้วเป็นยังไงบ้างครับ”ใบหน้าเนียนโน้มลงต่ำกระซิบชิดใบหู ลิ้นเล็กตวัดเลียปลุกปั่นให้ซ่านสยิว“ได้แล้วก็อยากได้อีกค่ะ ติดใจ...และก็หวงมากด้วย อ๊ะ...คุณจักร”ปากอิ่มเม้มแน่น มือหน
ขยับสิครับ dont wait (NC 20+) บทที่ 20 ปรับความเข้าใจ
เสียงประตูที่เปิดเข้ามาในครานี้ ทำให้คนที่ยืนหันหลังทอดสายตามองผ่านกระจกใส เข้าใจว่าเป็นชัยวัฒน์ลูกน้องคนสนิท“ถึงนายจะหวังดีแต่อย่าทำเกินหน้าที่ ฉันไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น”ปราศจากเสียงตอบรับ ทำให้คนตัวโตหันกลับไปมอง ลมหายใจที่มีติดขัด ความเครียดเขม็งโจมตีไปทั้งร่างโดยเฉพาะซอกขาส้มหวาน...“จริงหรือคะ ที่คุณไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น”ลอบกลืนน้ำลายลงคอ จ้องมองหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้อง เธอสวมใส่ชุดเดรสกระโปรงสีสดใสด้านบน เปิดไหล่ขาวเนียน ตามแบบฉบับที่ชื่นชอบ แต่เขาไม่ชอบ“เมื่อไหร่จะเลิกแต่งตัวเหมือนจะแก้ผ้าสักที”หญิงสาวอ้าปากค้างกับความปากร้าย หากเทียบกับผู้หญิงอื่น การแต่งกายของเธอนับว่าธรรมดา“ปกติคุณจักรใส่ใจเรื่องการแต่งกายของผู้หญิงทุกคนไหมคะ”กรามแกร่งขบกันแน่น พยายามข่มความปรารถนาที่พลุ่งพล่าน สายตาคู่คมเสหลบดวงตากลมโต ผิดแผกไปจากทุกครั้ง“เลิกกวนประสาทฉันได้แล้ว มีธุระอะไรก็รีบพูดมา อ่อ...ถ้าจะมาขอบคุณเรื่องเงินล่ะก็ ไม่จำเป็นเพราะมันคือค่าสึกหรอของเธอ”ส้มหวานกอดอกยืนมองคนปากร
ขยับสิครับ dont wait (NC 20+) บทที่ 19 คิดถึง
“คุณแม่เอาเงินจากไหนไปซื้อเครื่องเพชรคะ”“เอ้า...ก็เงินจากคุณจักรินไงล่ะลูก รู้ไหมว่าเขาให้ค่าสินสอดมาเท่าไหร่”“สินสอด ?”สายธารพยักหน้ารับยิ้มกว้างให้บุตรสาว ลูบศีรษะทุยอย่างรักใคร่ รู้สึกภูมิใจที่ความสวยของตน ส่งผ่านไปยังบุตรสาวจนได้ดิบได้ดี“ใช่จ้ะ สินสอด”“เขาเอาเงินให้เราตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ทำไมส้มหวานไม่เห็นรู้เรื่องเลย”“เอ่อ...เกือบสองอาทิตย์แล้วจ้ะ แต่แม่กับพ่อยุ่งๆ ก็เลยไม่ได้บอกลูก แต่...เงินยังเหลืออีกเยอะเลยนะลูก แม่ไม่ได้เอาไปซื้ออะไรฟุ่มเฟื่อยเลยนะ”ครั้งก่อนที่ทำให้ครอบครัวประสบปัญหาทางการเงินส่วนหนึ่งมาจากที่มารดานำเงินไปใช้จ่ายส่วนตัว ซื้อเครื่องเพชรโอ้อวดฐานะทางสังคม“แม่ไปแต่งตัวทำผมก่อนนะลูก เย็นนี้มีนัดกินข้าวกับคุณหญิงมณีวรรณ”“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณแม่...”มารดาไม่ฟังเสียงเรียกของเธออีก รีบตัดบทสนทนาเดินหนีไปทันที ก้อนเนื้อข้างซ้ายเต้นระส่ำด้วยความสับสน จักรินทำแบบนี้ทำไม...แม้จะร่ำรวยชนิดที่สามารถนำเงินมาโปรยเล่น แต่หากมารดาสามารถซื้อเครื่องเพชรชุดใหญ่กลับมา อีกทั้งยังกล่าวว่าเงินเหลืออีกเ
ขยับสิครับ dont wait (NC 20+) บทที่ 18 แค่ความสนุก
บั้นท้ายแน่นหนั่นเคลื่อนไหวราวกับมีสปริง หมุนควง บุกระดมทิ่มแทงไม่ยั้ง เสียงกรีดร้องสุขสม ทำให้เร่งจังหวะโจนจ้วง กระแทกกระทั้นแตกระส่ำคาร่องสาว “อ๊าย..../โอ้ว...อ๊ากกกก” เสมือนถูกผลักดันให้ล่องลอยสู่สวรรค์ชั้นฟ้า หัวสมองเบาโหวง ความสุขไร้ตัวตนอาบไล้ทุกอณูกาย สายธารรักอุ่นร้อนอบอวลไปทั่วช่องท้อง ก้อนเนื้อข้างซ้ายเต้นระส่ำ การตอบสนองที่มี ยิ่งตอกย้ำความจริงของหัวใจ เธอต้องการเขา...พร้อมที่จะด่ำดิ่งไปกับแรงปรารถนาเหล่านั้น อย่างไร้เงื่อนไข “คุณจักร ส้มหวาน อ๊ะ...” ความแข็งขืนถูกถอนถอย มือหนาตลบ
ขยับสิครับ dont wait (NC 20+) บทที่ 17 เอาตังไปทำรีแพร์
มือหนาที่กอบกุมฝ่ามือตลอดระยะทางที่ก้าวเดินมายังลานจอดรถคลายออก ความร้อนเกิดขึ้นไม่ใช่เพียงแค่จุดที่ถูกสัมผัส หัวใจสาวอบอวลไปด้วยความสุข“ขอบคุณนะคะ ที่ช่วย”ปากอิ่มเม้มแน่นสนิท ก้อนเนื้อข้างซ้ายเต้นระส่ำหวามไหว แต่ทว่าจักรินกลับเพิกเฉยไปจากที่เคย“หมดธุระแล้วฉันขอตัว”“เดี๋ยวสิ คุณจะรีบไปไหน”มือหนาคลายออกจากประตูรถ หันกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาว นัยน์ตากระด้างดุดันกว่าที่เคย“ทำไม ? เธออยากมีอะไรกับฉันอีกหรือส้มหวาน ฉันไม่คิดเลยนะว่าผู้หญิงแบบเธอจะเป็นประเภท ร่านไม่เลือกที่”สายตาท่าทางที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ยามสนทนากับอดีตคนรัก เห็นมันชัดเจน...ส้มหวานยังรัก กรกันต์“คุณจักร...อย่ามาดูถูกฉันแบบนี้นะ”ใบหน้าเนียนชาดิก สับสนไปกับท่าทางถ้อยคำ ร้ายกาจที่ยัดเยียด ฝ่าเท้าบอบบางก้าวถดถอย เขาสืบเท้าก้าวประชิด สะโพกผายชนกับท้ายกระโปรงรถ ไร้หนทางหลบหนี“หึ...น่าเสียดายนะที่เธอไม่ทันได้เก็บซิงเอาไว้ให้คนรักอย่างไอ้กร เท่าที่ได้ยินมันขอเลิกกับเพื่อนเธอแล้ว แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยสนับสนุนเงิน”“เง
También te puede gustar
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.5K vistasคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี110.0K vistasห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.2K vistasHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์364.7K vistasพี่เลี้ยงซ่อนรัก
กุหลาบดิน153 vistasอย่าเกลียดหนู
ผัดบวบ53 vistasเมียหมอ
Wabibi74 vistasรักที่เป็นม่านหมอก
Melyssa561 vistas
