08- ครูเล่นนักเรียน NC20++

“คุณครู? นี่พราวไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะทำงานเยอะ และสู้ชีวิตขนาดนี้” พริบพราวเลื่อนสายตาขึ้นมามองคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคุณครูสอนว่ายน้ำในวันนี้อย่างไม่เข้าใจ นี่เขาเป็นนักธุรกิจที่ทำอาชีพเสริมเป็นครูสอนว่ายน้ำด้วยหรือ ‘นี่เขาขยันหรือร้อนเงินเนี่ย’

“ไปลงน้ำและอย่าถามมาก มันเสียเวลาเรียน” เซนออกคำสั่งเร่งเร้าหญิงสาวที่หรี่ตามองเขาอย่างจับผิด ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเดินนำเธอไปลงยังสระว่ายน้ำ

“อะ...อ๋อ....ค่ะๆ” พริบพราวรับคำสั่งอย่างงงๆ แต่ก็ยอมเดินตามและทำตามครูฝึกคนใหม่ เธอเดินลงบันไดด้วยความกล้ากล้ากลัวกลัวเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอ

เซนมองสำรวจรูปร่างของหญิงสาวอีกครั้งอย่างเปิดเผย พลางเลียริมฝีปากเบาๆ ด้วยความพึงพอใจวันนี้เธอใส่ชุดว่ายน้ำวันพีชสีขาวธรรมดา แต่หน้าอกอวบใหญ่ที่ถูกรัดแน่น และเนินเนื้อสาวที่โหนกนู้น กับทำให้พริบพราวดูเซ็กซี่และยั่วยวนเขาเสียเหลือเกิน

“นี่คุณครู! ถ้าจะมองขนาดนี้ไม่กินพราวไปเลยละคะ” พริบพราวเอ่ยเหน็บแนมขึ้นเมื่อเห็นสายตาหื่นกามของชายหนุ่มที่รอรับเธออยู่ในน้ำ

“หึ...มานี่!”

“อ๊ะ...” พริบพราวสะดุ้งตัวเล็กน้อย เพียงเท้าเล็กสัมผัสกับพื้นกระเบื้องใต้น้ำ ผู้ชายตัวใหญ่ก็ดึงแขนเธอให้เข้าไปสู่อ้อมกอด โดยที่แขนแกร่งรวบเอวคอดประคองไว้ทันที

“เอ่อ....” พริบพราวทำตัวไม่ถูกที่ถูกโอบกอดอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอไม่แน่ใจว่านี่มันคือหนึ่งในหลักสูตรเรียนรึเปล่า

“ตกใจอะไร? จะเรียนไหมการเล่นน้ำนะ” เซนก้มหน้าเอ่ยเสียงเข้มเรียกสติของพริบพราวให้กลับมา

“ว่ายน้ำค่ะ ไม่ใช่เล่นน้ำ” พริบพราวรีบตอบกลับทันควัน จ้องหน้าครูฝึกตัวเองอย่างไม่เกรงกลัว

“นั่นแหละจะว่ายน้ำหรือเล่น..น้ำก็สนุกเหมือนกัน” เซนส่งรอยยิ้มร้ายกาจให้หญิงสาวในอ้อมแขนอย่างไม่ยอมแพ้

“ค่าค่าค่า งั้นก็รีบๆ สอนพราวสักทีสิเถอะค่ะ” พริบพราวรู้สึกเสียเวลาเป็นอย่างมากและหมั่นไส้คนตรงหน้าเหลือเกินที่มัวแต่พูดจาวนไปวนมาไม่หยุด เพราะตอนนี้เธอต้องการเรียนว่ายน้ำสักที

เซนไม่ได้ตอบอะไรหญิงสาวกลับไปเขาคลายอ้อมแขนออกและจับมือหญิงสาวพาตัวเธอไปแนบชิดกับขอบสระน้ำ

“หันหลังไป และเอามือมาเกาะตรงนี้ให้แน่น” เซนเอ่ยบอกพริบพราวด้วยน้ำเสียงจริงจังโดยที่หญิงสาวก็ทำตามเขาอย่างว่าง่าย

“จับให้แน่นๆ อย่าเกร็งปล่อยตัวไปกับน้ำ ฉันจะยกตัวเธอขึ้น” เซนยกตัวพริบพราวให้ลอยขึ้น ก่อนจะออกคำสั่งให้เธอตีขาเบาๆ

แปะๆ แปะๆ

เสียงน้ำกระเพื่อมเป็นจังหวะ มือเล็กจับขอบสระไว้มั่นก่อนจะออกแรงที่ขาตามคำสั่ง โดยที่มีมือหนาของเซนพยุงอยู่ที่หน้าท้องแบนราบของเธอให้ลอยตัวไว้

งับ!!

“ว๊ายยย..คุณเซนคุณทำบ้าอะไร” เพียงไม่กี่นาทีพริบพราวร้องเสียงหลงเมื่อริมฝีปากหยักกัดเข้ามาที่แก้มก้นขาวของเธออย่างแรง

งับ!!

“นี่หยุดนะ ไอ้คุณครูบ้ากาม!” พริบพราวร้องตะโกนอีกครั้งเมื่อเซนยังลงแรงกัดเข้าที่แก้มก้นของเธออีกข้าง หญิงสาวพยายามดีดดิ้น แต่ก็โดนมือหนาล็อกตัวไว้ครันจะปล่อยมือก็ไม่กล้าเพราะกลัวตัวเองจะจมน้ำ

“มานี่”

“นี่ปล่อยนะ!”

เซนกระชากตัวหญิงสาวให้เขามาอยู่ในอ้อมกอดอีกครั้ง อกแกร่งตั้งใจบดเบียดเต้านมใหญ่ดันจนหลังเล็กแนบชิดกับขอบสระน้ำ กักขังเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้

“ปล่อยนะ ไอ้คุณเซน ไอ้ครูบ้ากาม นี่!อย่ามาโดนน้องน้อยพราวนะ อึก....”

“แน่ใจเหรอว่าไม่อยากให้โดน พริบพราว....เธอ....รู้สึกอะไรบ้างไหม....” ขาแกร่งแหวกขาเรียวสวยออกกว้าง พร้อมมือหนาที่เริ่มลูบไล้ใจกลางความเป็นสาวผ่านเนื้อผ้าของเธอเบาๆ

“อึก...อ๊า...” แปลกที่ใจของหญิงสาวเมื่อกี้กำลังจะต่อต้านแต่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความต้องการและอยากได้มากขึ้น

“หึ....” เซนยกยิ้มมุมปาก ที่เห็นปฏิกิริยาหญิงสาวตรงหน้า เพียงแค่เธอหลับตาพริ้มเบาๆ เขาก็รู้แล้วว่าตอนนี้ ยาในน้ำส้มที่เธอดื่มมัน...กำลังทำงานแล้ว

เซนประกบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม มือหนาจับศีรษะทุยเล็กไว้แน่นเพื่อความถนัดดั่งคนที่กำลังต้องการสูบวิญญาณสาวน้อยตรงหน้า ลิ้นสากกวาดต้อนเรียวลิ้นภายในอย่างหยอกล้อ โดยที่มือหนายังคงลูบไล้ดอกไม้งามสลับกับกดคลึงนิ้วร้ายกดลึกเข้าไปตามร่อง

“เธอ...ต้องการมากกว่านี้ไหม...” ใบหน้าหล่อผละออก เอ่ยกระซิบข้างใบหูขาวด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า

“อึก...ค่ะ..ต้องการ...พราวต้องการคุณเซน” พริบพราวลืมตาขึ้นเอียงใบหน้าสวยหันไปหาชายหนุ่มด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความปรารถนา

“อืม...เด็กดี” สายตาที่หยาดเยิ้มของพริบพราวที่ส่งกลับมาให้ยังเขา มันสร้างความพึงพอใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก

เซนดึงชุดว่ายน้ำสีขาวลง เผยให้เต้านมใหญ่เด้งออกมาตรงหน้าอย่างท้าทาย เซนมองยอดปทุมถันสีหวานตรงหน้าไม่วางตา ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะลงมาครอบยอดถันนั้นและดูดดึงสลับไปมาทั้งสองข้างด้วยความรุนแรง

แผล่บ...แผล่บ...จ๊วบ...

“อึก..จะ..เจ็บ...อื้อ...คุณเซนอย่ากัด~” พริบพราวเชิดใบหน้าขึ้นสูงด้วยความเสียวซ่าน ถึงแม้จะรู้สึกเจ็บบ้างแต่ก็พร้อมรับสัมผัสที่หัวใจเรียกร้อง

“อ๊า..” หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวมือเล็กบีบเข้าที่แขนมาเฟียหนุ่มไว้แน่นเมื่อนิ้วแกร่งแวกเข้ามาสัมผัสที่ดอกไม้งามเบาๆ ทำให้พริบพราวอ้าขาออกให้กว้างอย่างเชื้อเชิญ

เซนแตะปลายนิ้วลงที่ติ่งเกสรชูชันเป็นการทักทาย และกรีดนิ้วเรียวยาวไปตามร่องหลืบแคบซ้ำๆ จนกลีบกุหลาบอวบนุ่มแยกออกจากกัน

“อื้อ~ อ๊า....คุณเซน...พราวเสียวอ๊า~” หญิงสาวปล่อยเสียงหวานครางกระเส่าเมื่อนิ้วแกร่งจงใจบดขยี้ที่ติ่งเกสรของเธออย่างแรง

“เธอ...กำลังยั่วฉันนะ พริบพราว...ฉันจะขยี้เธอให้แหลกเลย...” เซนออกแรงบดขยี้ติ่งเกสรให้แรงขึ้นจนเหมือนมันแหลกสลายอย่างที่เขาบอกจริงๆ เพราะตอนนี้อารมณ์ของเขามันพลุ่งพล่านอย่างเต็มที่

“อื้อๆ อ๊ะๆ อ๊ะๆ” พริบพราวบิดเร่าร่างกายอย่างสุดจะทน ด้วยความเสียวที่มันทวีคูณเพิ่มมากขึ้น

“อื้อๆ คุณเซนพราวเจ็บ..” พริบพราวเริ่มรู้สึกเจ็บขึ้นมาเมื่อเซนพยายามจะยัดนิ้วร้ายเข้าไปในร้องสวาทเธอ เธอหนีบขาไว้แน่นเมื่อกำลังมีสิ่งแปลกปลอมจะเข้าไปในร่องหลืบ

“ทำไมมันเข้าไม่ได้ว่ะ! หึ...อย่าบอกนะว่าเธอยังซิง” เซนสบถด้วยความสงสัย เพราะจากลักษณะรูปลักษณ์ภายนอกของเธอแล้ว ไม่ได้น่าจะเหลือรอดมาถึงเขาได้

“อ๊าๆ ...อ๊ะๆ ...พราวทั้งเสียวทั้งเจ็บเลยค่ะ....” หญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามกลับไป เธอยังคงร้องครางกระเส่าด้วยความสุขสม

“หึ...ถ้ายังซิงงั้นฉันก็กระแทกเอ็นเลยแล้วกันนะ” เมื่อเซนวิเคราะห์ได้แบบนั้น มือหนาก็ยกขาเรียวเล็กหนึ่งข้างขึ้นมาเกี่ยวไว้ที่เอวสอบ และลวงท่อนเอ็นใหญ่ที่แข็งขันออกมาจ่อยังช่องทางรักที่คับแคบ เตรียมกระแทกเข้าไปอย่างสุดกำลังที่มี

ปัง! ปัง! ปัง!

เฮือก!