LOGINShare
10- ออกเดท
Last Updated:
2025-12-09 12:05:51“นี่อย่ามาว่าพี่ตั้มนะ! ก็แล้วไงถ้าฉันกับพี่ตั้มจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน เพราะกีก็กีของฉัน ถ้าฉันอยากให้พี่หมอกระแทกแล้วมันจะทำไมห๊ะ?” พริบพราวตอบโต้ฝีปากกับวาโยเป็นอย่างดุเดือด เธอก็แค่อยากลองศึกษาใครสักคน เพราะชีวิตที่ผ่านมาเธอก็นกมาโดยตลอด
“อะไรกันพราว สรุปแกจะไปออกเดตกับพี่ตั้มเหรอ” มิลินที่เดินตามเข้ามาที่หลังพอจะทันได้ยินพริบพราวกับวาโยทะเลาะกัน
“อะ...เอ่อ..ใช่...ก็พี่เขาชวนไปกินข้าวน่ะ”
“แกนี้ไม่เข็ดเลยนะ เช็คประวัติพี่เขาดีหรือยัง ครั้งที่แล้วแกก็เกือบโดนแฟนพี่จัสตินตบเลยนะ” มิลินกล่าวเตือนเพื่อนรักที่ไม่ค่อยรอบคอบกับความรักสักเท่าไหร่
“ก็ครั้งที่แล้วมันพลาดนี่...ฉันดันเชื่อคำของพี่เขาสนิทใจเลยอะ แต่รอบนี้ฉันตรวจสอบประวัติพี่เขาเรียบร้อยแล้วนะ พี่ตั้มเขาเป็นคนดีมาก เรียนก็เก่งด้วยอะ”
“มึงมันโง่อีพราว สมองมึงเทียบเท่ากับเด็กห้าขวบอ่ะ”วาโย
“นี่! หยุดด่าฉันเลยนะ อะ...ไอ้...”
“นี่พราวป่วยเหรอทำไมปากซีดเชียว” ไม่ทันที่พริบพราวจะพูดจบ คิวก็เอ่ยแทรกถามเธอด้วยความเป็นห่วงเป็นใหญ่
“ฮ่าๆ ฮ่าๆ” วาโยระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดัง เมื่อคิวเพื่อนชายของเข้าอีกคนเดินเข้ามาทักพริบพราวด้วยแววตาที่ใสซื่อ ต่างจากคนฟังอย่างพริบพราวที่อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ
“คิว!ฉันไม่ได้ป่วย ฉันแค่ไม่ได้ทาลิปสีแดง”
“อ้าวเหรอ...ขอโทษทีนะ คิวนึกว่าพราวป่วยจริงๆ”
“ฮ่าๆ ฮ่าๆ” / “คิก..คิก...”
“ไอ้บ้าวาโย หยุดขำเดี๋ยวนี้นะ / นี่ยัยลินแกก็เอากับเขาด้วยเหรอห๊ะ”
“ขอโทษทีแก ฮ่าๆ แต่พอแกไม่ทาปากแดงก็ดูป่วยขึ้นมาจริงๆ” มิลิน
“ฮ่าฮ่าฮ่าโคตรขยี้ ฮ่าๆๆๆๆๆ” วาโย
“ไอ้บ้าวะ..วา...”
“น้องพราวครับ”
“อุ๊บ!” มือบางรีบตะครุบปากตัวเองทันที เมื่อได้ยินเสียงชายหนุ่มที่นัดหมายเธอไว้ เมื่อกี้เธอเกือบหลุดคำหยาบออกมา
“สวัสดีค่ะ..พี่ตั้ม” พริบพราวค่อยๆหมุนตัวกลับมาอย่างช้าๆ บีบเสียงเล็กเสียงน้อยพร้อมพนมมือไหว้ทาบอกอย่างจริตแบบนางสาวไทย ตั้งใจโชว์มารยาทอันดีงามของเธอให้ชายหนุ่มตรงหน้าได้รู้
“สวัสดีครับน้องพริบพราว พี่ขอโทษด้วยครับ ที่มารับน้องพราวช้า” ตั้มชายหนุ่มนักศึกษาแพทย์ปีสี่ หนุ่มผู้หน้าตาดีดีกรีเป็นถึงเดือดคณะ
“ไม่เป็นไรเลยค่ะ” มือเล็กยกขึ้นมาจับปอยผมทัดหูอย่างเหนียมอายตามสไตล์กุลสตรีไทย
“ฮ่าฮ่าฮ่า กูชอบพราวเวอร์ชันนี้” วาโยมองภาพตรงหน้าอย่างขบขัน หัวเราะดังลั่นไม่หยุด
“เพื่อนโยอย่าหัวเราะเสียงดังสิคะ กรุณาช่วยปิดปากด้วยค่ะ เดี๋ยวเชื้อโรคจะกระเด็นออกมา” พริบพราวพยายามกัดฟันพูดอย่างข่มอารมณ์ สายตาสวยจ้องมองเพื่อนชายอย่าคาดโทษ
“ได้ครับ คุณเพื่อนพริบพราว” วาโย
“น้องพราวไปกันเถอะครับ เดี๋ยวรถจะติด” ตั้มเอ่ยขึ้นแทรกพลางมองดูนาฬิกาเครื่องหรู
“ค..คะ....”
“เดี๋ยว!” เสียงวาโยพูดแทรกขึ้นมา เมื่อพริบพราวกำลังจะตอบลงไปนักศึกษาแพทย์หนุ่มไป
“อะ..อะไร ตกใจหมดเลย”
“อีพราว ถ้ามึงไปกินข้าวกับไอ้หมอนี่ แล้ว...มีอะไรผิดปกติ มึงโทรหากูได้ตลอดเลยนะ และทางที่ดีมึงช่วยส่งโลเคชั่นที่มึงไปกินข้าวกับมันมาให้กูด้วย...เผื่อมีอะไรกูจะได้ช่วยมึงได้ทัน”
“โอ้ว..เพื่อนโย พูดอะไรออกมาแกนี่เล่นตลกใหญ่แล้ว ฮ่าๆ” พริบพราวหัวเราะกลบเกลื่อนพยายามแก้สถานการณ์ตรงหน้า เธอรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่วาโยแสดงอาการจริงจังแบบนี้ออกมา
“น้องพราวไม่ต้องไปกินข้าวกับพี่ก็ได้นะครับ ถ้าเพื่อนน้อง...จะไม่สนิทใจแบบนี้”
“พี่ตั้มใจเย็นๆนะคะ วาโยมันก็แค่พูดเล่นค่ะ เอ่อ...เราไปกันเถอะนะคะพี่ตั้ม”
ทันทีที่พูดจบพริบพราวรีบจูงมือตั้มนักศึกษาแพทย์หนุ่มออกมาจากตรงนั้น ก่อนจะหันกลับไปมองวาโยเพื่อส่งซิก ‘เดี๋ยวส่งไลน์’ พริบพราวขยับปากแบบไม่มีเสียง สำหรับเธอแล้วถึงวาโยจะเป็นคนปากร้ายมาก แต่จริงๆแล้วเพื่อนคนนี้ก็คอยเป็นห่วงเป็นใยเธอมากเช่นเดียวกัน
@คอนโดตั้ม
“ไหนว่าเราจะไปกินข้าวที่ร้านGGไงคะ” พริบพราวเอ่ยถามขึ้นทันทีที่รถยนต์จอดสนิทใต้คอนโดหรู พลางสวยสอดส่ายสายตาไปนอกกระจกอย่างสงสัย
“พี่ลืมบอกพราวไปเลย ว่าพี่ดันจองโต๊ะร้านนี้ไว้ไม่ทัน เลยคิดว่าจะสั่งอาหารมากินที่ห้องดีกว่า”
“...เหรอคะ แล้ว...ห้องพี่ตั้มใหญ่ไหม”
“ใหญ่ซิครับ”
“อ่อ....คอนโดนี้แพงมากเลย พี่ตั้มอยู่ชั้นไหนเหรอคะ ห้องเบอร์อะไรใช่เลขตองด้วยรึเปล่า”
“ห้องพี่อยู่ชั้น31 ห้อง 3107ครับ...”
“อ๋า...สูงจังเลยนะคะ”
“ป่ะ..ไปเถอะไปกินข้าวกัน พี่เตรียมสั่งอาหารไว้แล้ว”
“อ่อ...ค่ะ” พริบพราวตอบผู้ชายข้างกายออกไป ก่อนที่เธอจะมองตั้มเดินออกไปจากรถ พริบพราวใช้จังหวะนี้รีบกดแชร์โลเคชั่นตำแหน่งที่ตั้งของตัวเองเข้าไปในกลุ่มไลน์เพื่อนทันที
‘ตำแหน่งที่ตั้ง....’
‘ชั้น 31 ห้อง 3107’
พริบพราวรีบกดส่งที่อยู่และพิมพ์ข้อความไว้แค่นั้น เมื่อตั้มกำลังจะเปิดประตูรถให้กับเธอ
“เชิญครับน้องพราว”
“ขอบคุณค่ะ”
พริบพราวฉีกยิ้มหวานตอบกลับชายหนุ่มที่ส่งรอยยิ้มเป็นมิตรมาให้กับเธอ หญิงสาวลงมาจากรถและเดินตามหนุ่มศึกษาแพทย์เข้าไปยังคอนโดหรูอย่างว่าง่าย เธอสอดส่ายสายตามองด้วยความแปลกใจ ว่าทำไมที่นี่ถึงดูเงียบผิดปกติแบบนี้
“ไปครับ” พริบพราวเดินตรงเข้าไปในลิฟต์ตามคำเชิญของตั้ม ก่อนที่เขาจะกดเลข 31 ชั้นที่พักของตัวเอง..
ติ้ง....
เสียงประตูลิฟต์เปิดออกเมื่อมาถึงชั้นเป้าหมาย พริบพราวตั้งท่าที่จะเดินออกไปแต่ทว่า..
“เดี๋ยวครับน้องพราว” ตั้มคว้าเข้าที่แขนเล็กเรียกพริบพราวที่กำลังก้าวเท้าเดินออกไปจนหญิงสาวต้องหยุดชะงัก
“ทำไมคะ?” พริบพราวหันกลับมามองตั้มด้วยความมึนงง
“พี่เบลอน่ะ ดันกดชั้นห้องตัวเองผิด”
“คะ? ชั้นผิด?”
“ครับ...จริงๆ...มันต้องชั้น35” ตั้มออกแรงกระชากแขนเล็กให้เข้ามายืนข้างกายทันทีที่พูดจบประโยค ซึ่งมันยิ่งให้พริบพราวไม่พอใจ
“เอ๊ะ ไหนพี่ตั้มบอกว่าชั้น31ไงคะ” พริบพราวโวยวายเสียงดัง เมื่อมือหนาเอื้อมไปกดเข้าที่เลข35ใหม่
“อ้าวเหรอ? พี่บอกเราว่าพี่อยู่ชั้น31ด้วยใช่ไหม โทษทีพี่บอกเราผิดไป”
“.....” พริบพราวไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เธอเพียงจ้องไปหน้าชายหนุ่มอย่างโกรธเคือง
“มีอะไรรึเปล่าครับน้องพราว ทำไมมองพี่อย่างนั้น”
“พี่ตั้มนั่นแหละค่ะ มีอะไรจะบอกพราวรึเปล่า”
“ฮ่าๆ พี่ยังจะไม่บอกน้องพราวตอนนี้ครับ...พี่อยากจะให้เราเซอร์ไพรซ์...”
“พราวจะกลับ พราวไม่กินข้าวแล้วค่ะ”
“หืม...”
ติ้ง! ‘ชั้น35’
Latest chapter
ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM) ขยี้รัก มาเฟีย(3P) พิเศษ8 ผู้ชายทั้งสี่ที่รักพริบพราว (END)
“อ้าวเฮีย...มาตามพราวเหรอคะ” ฉันมองสำรวจสามีหนุ่มทั้งสองคนที่วันนี้ พวกเขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำลายเสือ ปลดกระดุมสองสามเม็ดชวนให้มองเห็นกล้ามหน้าอกแกร่งขาวผ่อง “ใช่ เฮียคิดถึงเมีย....และก็คิดถึงลูกด้วย” ไบรอันต์ช้อนตัว ไบร์ทตันขึ้นมาแนบอก แอบหอมแก้มนวลของพริบพราวไปด้วย “บ้า~” “ลินหายมาอยู่ตรงนี้นี่เอง พี่ก็ตามหาหนูตั้งนาน” คาร์เตอร์ “ลินมาเฝ้าลูกค่ะ ลูกซื้อหนังสือมาให้ไบร์ทตัน คนเก่ง” มิลิน “อาเธอร์มาสอนหนังสอนน้องเหรอครับ” คาร์เตอร์ “คับ เธอร์มาสอนน้อง น้องเก่งมากเลยคับ” อาเธอร์ “หนูกลับเข้าไปในงานได้แล้ว เด็กๆ อยากกินเค้กกันแล้ว” เซนเอ่ยขึ้นขัดจังหวะแทนลูกชายตัวแสบ และสาวน้อยอาบิเกล ที่รบเร้าร้องแต่จะเป่าเทียนและกินเค้กไม่หยุด “อ้าวเด็กๆ อยากกินเค้กแล้วเหรอคะ คิก...คิก..ได้ค่ะ งั้นพวกเราไปเป่าเค้กกันดีกว่านะ / ไปกันยัยลิน” “เย้! ปัยเป่าเค้กกัน” ซอว์เยอร์ “ปัย ปัย เป่าเจ้กกัน เกลหิวววว~” อาบิเกล “ไปกันเลยเด็กๆ ไปเป่าเค้กกัน!” ฉันเดินนำทีมหน้าขบวนทุกคนโดยไม่ลืมคล้องแขนสา
ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM) ขยี้รัก มาเฟีย(3P) พิเศษ7 ลูกๆ จัดการพ่อๆ
“สบายตัวเลยสิมึง” มาร์โค กระแนะกระแหนขึ้นทันทีที่เห็น2มาเฟียหนุ่มเดินลงมาจากบันได ด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ในขณะที่เขารับบทเป็นพี่เลี้ยงเล่นของเล่นกับลูกๆ ของเพื่อนรัก “เออ! สบายมากเลยแหละ” เซนตอบแบบไม่ยี่หระ เขาแทบไม่ได้สนใจหน้าตาขอมาร์โค ที่แสดงความไม่พอใจออกมา “เหอะ ไม่มึงควรทำหน้าแบบนี้ให้กูเห็นนะ” มาร์โค “กูว่ามึงมันขี้อิจฉานะ” ไบรอันต์ “เออ!” มาร์โค “แล้วเมียมึงไปไหน” เซน “อยู่ในครัว ช่วยทำอาหารอยู่” “อืม...” เซน “พ่อฮับ แม่ไปไหน~” ซอว์เยอร์วางหุ่นยนต์ในมือลง คิ้วเล็กขมวดยุ่ง เอ่ยถามเซนขึ้นมาอย่างขัดจังหวะ "....แม่ขอนอนหลับสักชั่วโมงนะครับ" เซนเดินเข้าไปรัก ย่อตัวลงนั่งที่พื้นตรงหน้าลูกชาย มือหนาลูบหัวทุยเล็กเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ซอว์เยอร์มักจะติดและคิดถึงแม่อยู่เสมอ “จำมัย ถึงน้อนฮับ” ซอว์เยอร์ยังคงเอ่ยถามตามประสาเด็กช่างพูด "......" เซน “หึ ก็เพราะว..ว่า....” มาร์โค “มาร์โค!” เป็นไบรอันต์ที่เอ่ยห้ามปรามเพื่อนสนิทที่กำลังจะตอบคำถามแทนเซนทิ่นิ่
ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM) ขยี้รัก มาเฟีย(3P) พิเศษ 6 อดอยากปากแห้ง NC25++
3ปีต่อมา..... @คฤหาสน์พริบพราว 11.30น. วันนี้เป็นวันเป็นเกิดของพริบพราว ที่ทุกคนลงความเห็นกันว่าจะทำการจัดงานเลี้ยงกันที่บ้านโดยเชิญเฉพาะผู้ใหญ่และคนสนิทมาเท่านั้น “ทำไมมาเร็วจังว่ะ” เซนเอ่ยถามทันทีที่เห็นมาร์โค เดินเข้ามาพร้อมหญิงสาวข้างกาย “บัวอยากมาเล่นกับลูกมึงไวๆ เลยขอกูมาก่อนเวลา” มาร์โค “สวัสดีค่ะ คุณเซน คุณไบรอันต์” ใบบัวยกมือพนมไหว้คนที่อายุมากกว่าที่นั่งกลางบ้านด้วยท่าทางที่น่าเกรงขาม ถึงจะเจอกันได้หลายครั้งแล้ว เธอก็ยังรู้สึกกลัวไม่ต่างจากครั้งแรกที่เจอ “อืม / อืม” ไบรอันต์ เซน “แล้วเมียมึง ลูกมึงอยู่ไหน” มาร์โค “อยู่บนห้องกับเมียกู คงกำลังจะลงกันมาแล้ว” ไบรอันต์เอ่ยตอบไม่ทันขาดคำ เสียงของคนที่พูดถึงก็ดังขึ้น “น้าใบบัวววววววววววววว~” ซอว์เยอร์ “เย้! น้าบัวมาแล้ว” ไบรท์ตัน เสียงเด็กชายตัวเล็กที่พึ่งลงมาจากบ้านพร้อมผู้เป็นแม่ ตะโกนดังลั่นเมื่อใบหน้าสวยของคนที่อยากเจอ “สวัสดีค่ะ พี่พราว” ใบบัวพนมมือไหว้เจ้าของบ้าน พร้อมย่อตัวลง นั่งอ้าแขนรอรับเด็กๆ ที
ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM) ขยี้รัก มาเฟีย(3P) พิเศษ5 ฤทธิ์ของไบร์ทตันและซอว์เยอร์
1ปีต่อมา..... @คฤหาสน์ “อุแว้ๆ / อุแว้ๆ” “อย่าร้อง...” ไบรอันต์ “อุแว้ๆ!! / อุแว้ๆ!!” เสียงเด็กเล็กตัวน้อยเพศชาย ชื่อ ไบร์ทตัน และ ซอว์เยอร์ ทั้งสองคนตะเบ็งเสียงร้องดังขึ้นมาผสานกันด้วยความสามัคคี ปลุกคุณแม่ยังสวยที่นอนหลับใหลด้วยความอ่อนเพลียให้ตื่นขึ้นมาอย่างง่ายดาย เธอพยายามลุกขึ้นนั่งปรือตามองเพ่งไปไปยังภาพเบื้องหน้าที่เห็นผู้ชายร่างใหญ่สองคนยืนอยู่รางๆ “ชู่...อย่าร้องนะลูก แม่หลับอยู่ หิวใช่ไหมครับเดี๋ยวพ่อป้อนนมให้” เซน ประคองกอดอุ้ม....เด็กชายตัวป้อมขึ้นมาแนบอกแกร่ง พลางส่ายตัวเบาๆ หวังปลอบประโลมด้วยความชำนาญจากการเข้าคอร์สฝึกเลี้ยงทารกแรกเกินมา “พ่อขอโทษที่เสียงดังนะครับ...ไม่ร้องนะครับ” เช่นเดียวกับไบรอันต์ที่อุ้มลูกรักขึ้นมาแนบออกย่างระมัดระวัง ปรับโทนเสียงให้นุ่มขึ้นเพื่อหวังให้ลูกน้อยหายร้องไห้ และหยิบถุงนมแม่ที่พริบพราวปั๊มทิ้งไว้ในขวดนมอย่างคล่องแคล่ว “ฮึก..ฮึก.../ ฮึก...ฮึก” เซนและไบรอันต์ยกยิ้มมุมปากอย่างพร้อมเพรียงกัน เพียงแค่จุกนมเล็กเข้าปากลูกรักทั้งสองคนก็มีท่าทีที่สงบ
ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM) ขยี้รัก มาเฟีย(3P) พิเศษ4 พ่อ พ่อ และ แม่
หลายเดือนต่อมา.... @โรงพยาบาล ห้องพักVVIP วันนี้พริบพราวและสองมาเฟียหนุ่มอย่างไบรอันต์และเซน ได้เดินทางมาเยี่ยมเพื่อนรักของพวกเขาที่ห้องพักฟื้นพิเศษ เพราะวันนี้มิลินและคาร์เตอร์มีข่าวที่น่ายินดี เพราะมิลินได้ให้กำเนิดลูกๆ ที่น่ารักถึงสองคน นั่นก็คือเด็กน้อยตัวขาวอาเธอร์และอาบิเกล ฝาแฝดชายหญิง “ไม่วางเลยนะ น้าพราว” มิลินเอ่ยเหย้าแย่เพื่อนรักที่เอาแต่อุ้มเด็กน้อยอาเธอร์อยู่ในอ้อมกอดเป็นเวลานาน ปานกับเป็นลูกชายของตัวเอง “ก็ลูกแกมันน่ารักมากเลยนะ ยิ้มและเล่นกับฉันไม่หยุด เฮ้อ....ฉันคงหลงรักลูกแกให้แล้วสิ น่ามันเขี้ยวชะมัด!” “รักเด็กขนาดนั้น...ทำไมไม่มีเองไปเลยล่ะ นี่ก็เรียนจบจนฉันคลอดลูกแล้วนะ” “จริงๆ ฉันก็คิดเรื่องนี้แล้วนะ เพราะพวกเฮียๆ ก็พูดกรอกหูฉันเกือบทุกวัน” “แล้วแกเอาไง” “ฉันก็ว่าจะตามใจพวกเฮียแล้วล่ะ ตอนนี้ฉันเคลียร์ตัวเอง เคลียร์งานได้แล้ว แกก็รู้ว่าเฮียเซนเขาให้ฉันนั่งเก้าอี้ผู้บริหารบริษัทยาด้วย แล้วแบบคนโง่อย่างฉันก็ต้องตั้งใจมากกว่าคนอื่นเลยไง” “แต่แกดูจริงจังกับงานนี้มากเลยนะ” มิ
ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM) ขยี้รัก มาเฟีย(3P) พิเศษ3 หิว...ไส้กรอก+ไข่สั่น NC25++
@เพนท์เฮ้าส์พริบพราว พอทั้งสามคนถึงที่พักสุดหรู พริบพราวก็เข้าไปอาบน้ำในทันที โดยมีไบรอันต์และเซนนั่งเคลียร์งานในไอแพดของพวกเขาอยู่ด้านนอก “เฮียค่ะ~” พริบพราวเอ่ยเสียงหวานเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนซีทรูคอลเลคชั่นใหม่สุดเซ็กซี่ และยิ่งชุดนี้ได้อยู่บนเรือนร่างที่ขาวผ่องของเธอ มันยิ่งขลับให้เธอดูเซ็กซี่เข้าไปอีก มุมปากหนายกยิ้มทันที เมื่อไบรอันต์และเซน ละสายตาจากงานในมือ และเงยหน้าขึ้นมองภรรยาสาวสวยสุดเซ็กซี่ ที่เดินนวยนายไปนั่งลงที่ปลายเตียงนอนใหญ่ “หอมจังเลยนะที่รัก” เซนพูดพร้อมวางไอแพดในมือลง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินไปตรงหน้าหญิงสาว พลางปลดกระดุมเสื้อของตัวเองลงที่ละเม็ด โดยที่ตาคมดุจราชสีห์ไม่ได้ละสายตาจากสาวรับใช้ที่จ้องมองตาเขากลับอย่างท้าทาย เช่นเดียวกับไบรอันต์ที่ลุกตามเพื่อนรักมาติดๆ “ก็พราวอาบน้ำมานี่คะ พวกเฮีย..ก็ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ” พริบพราวช้อนสายตามองเซนด้วยแววตาที่หวานฉ่ำ พานทำให้ตาคมเปล่งประกายมากขึ้นกว่าเดิม “เฮียยังไม่อยากอาบน้ำ ตอนนี้เฮียรู้สึกหิว....อยากกินเมียก่อน” เซน “งื้อออ ไม่เอาาาา”
