Share

7.ชอบกินผักกาด

Penulis: inglada
last update Terakhir Diperbarui: 2025-06-08 16:18:50

เสียงดนตรีเพลงสากลดังขึ้นในงานพร้อมกับร่างเพรียวบางของหญิงสาวหน้าคมสวยเดินถือไมค์ขึ้นมาบนเวที และทันทีที่เธอเปล่งเสียงร้องเพลงผู้คนต่างก็ปรบมือให้รวมไปถึงเจ้าผักกาดด้วย

“รุ่งฟ้า ก็สวยนะแต่น้อยกว่าหนูว่ามั้ยคะพ่อเลี้ยง” ที่รู้จักชื่อทั้งที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนนั้นเพราะป้ายที่ใหญ่โตมโหฬารบนเวทีนั้นเขียนไว้ว่า ‘ต้อนรับคุณรุ่งฟ้า นภารัตน์ กลับบ้าน’ ไงถึงรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นชื่อรุ่งฟ้า

“เธอสวยกว่าทุกคนแหละ”

“พูดแบบนี้นี่หนูเขินนะคะเนี่ย”

“เธอดูไม่ออกเหรอว่าฉันพูดประชด!!?” ราเชนทร์หันมามองคนข้างที่นั่งกรอกตามองบนทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเขาที่นอกจากจะชอบดุเธอแล้วก็ยังไม่เคยพูดจาให้เธอดีใจเลยสักนิด!

“เธอสวยเซ็กซี่แบบนั้นน่าจะสเปคพ่อเลี้ยงนะ สนใจมั้ยเดี๋ยวหนูไปขอเบอร์ให้”

“ใครบอกว่าฉันชอบแบบนั้น!?”

“ใครๆ ก็ชอบผู้หญิงสวยเข้มเซ็กซี่นี่นา พ่อเลี้ยงคงไม่มาชอบผู้หญิงตัวเล็กน่ารักแบบหนูหรอกมั้ง”

“ถ้าฉันบอกว่าชอบแบบเธอ”

“ไม่ต้องมาพูดประชดประชันหรอก เชอะ!” ยกแขนขึ้นมากอดอกเชิ่ดหน้าขึ้นมาตามสไตล์ตัวเอง แล้วสายตาก็ไปประจบกับอาหารที่กำลังถูกนำมาแทนที่ของว่างก่อนหน้านี้ ซึ่งมันมีแต่ของโปรดเธอไม่ว่าจะเป็นไก่ทอด เฟรนฟราย ชีสทอด ลอบสเตอร์อบชีส และยังมีอื่นๆ อีกมากมาย ดวงตากลมโตเปล่งประกายขึ้นมาทันทีและตั้งท่าจะลุกขึ้นยืนจนราเชนทร์ต้องดึงมือเธอไว้ก่อน

“ยังไม่ถึงเวลา คนอื่นยังนั่งอยู่ไม่เห็นหรือไง!?”

“ท้องมันหิว”

“เก็บอาการบ้าง ฉันไม่ได้ปล่อยเธออดยากขนาดนั้นนะ”

“หนูไม่ได้อดยาก แต่มันหิวหิวไม่ได้หรือไง!” เธอไม่ได้ทานข้าวตั้งแต่เที่ยงหลังจากวิ่งจับเจ้าห้า ได้ดื่มเพียงน้ำเปล่าแค่นั้นแล้วตอนนี้สองทุ่มกว่าไม่ให้หิวได้ไงล่ะ คนนะไม่ใช่หุ่นยนต์ที่จะไม่ต้องกินอะไรแล้วมีชีวิตอยู่ได้

“อีกสิบนาทีเดียวพากลับไปกินที่ร้านอาหาร”

“ที่นี่ก็มีจะไปกินที่ร้านอาหารทำไม?”

“ถ้าฉันพูดแล้วไม่เถียงกลับสักประโยคได้มั้ย!?”

“ไม่ได้เถียงมันเป็นคำถาม” เธอไม่ได้เถียงเลยสักนิด และมันคือความจริงเพราะอาหารที่นี่มีมากมายแล้วทำไมจะต้องไปเสียเงินกินที่ร้านอาหารอีกล่ะ

ราเชนทร์ไม่ตอบอะไรเพียงแต่นั่งเงียบไปจนเสียงปรบมือดังขึ้นหลังจากรุ่งฟ้าพูดกล่าวอะไรจบ ผู้คนต่างก็พากันเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารซึ่งถูกจัดรอไว้แล้วมีเพียงราเชนทร์กับผักกาดและโจอี้ที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม

“พ่อเลี้ยงคะ พาผักกาดไปทานข้าวก่อนก็ได้นะคะ” คุณหทัยรัตน์เดินมายืนตรงหน้าของพวกเขาพร้อมกับบุตรสาวที่ฉีกยิ้มหวานให้พ่อเลี้ยงเสียจนลักยิ้มทั้งสองข้างของหล่อนนั้นบุ๋มลงไป

“ไม่เป็นไรครับแค่มาให้คุณกับลูกสาวเห็นหน้าว่ามาก็เพียงพอแล้ว ไงก็ยินดีด้วยนะครับรุ่งฟ้าที่เรียนจบ” ราเชนทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเอ่ยบอกกับคนตรงหน้า ผักกาดจึงลุกขึ้นยืนตามแล้วยกนิ้วขึ้นมาจุ๊ปากเมื่อโจอี้จะเรียกชื่อเธอที่กำลังย่องหนีพ่อเลี้ยงไปทางมุมอาหารที่หลากหลายนั่น

“ขอบคุณค่ะพ่อเลี้ยง เห็นคุณแม่บอกว่าช่วงนี้ผักผลไม้จากไร่คุณส่งออกต่างประเทศได้ดีเลยนี่คะ”

“ครับ ลงทุนไปเยอะก็ต้องได้กำไรบ้าง”

“อืม ไงลูกคุยกับพ่อเลี้ยงไปนะแม่ไปดูแขกทางนู้นก่อน”

“ได้ค่ะ ถ้าไงไปทานข้าวกับรุ่งก่อนนะคะ ห้ามปฏิเสธนะ” รุ่งฟ้าพูดแล้วก็ถือวิสาสะคว้าข้อมือหนาของราเชนทร์ให้ออกไปจากตรงนี้ ชายหนุ่มจึงหันไปมองโจอี้ด้วยสายตาเขม็งเมื่อไม่เห็นเจ้าผักยืนอยู่แล้ว

“ไปตามเธอกลับมา!”

“เอ่อ ครับ” แล้วโจอี้ก็เดินไปตามหาเจ้าผักกาดตามคำสั่งผู้เป็นนาย “คุณผักครับ พ่อเลี้ยงเรียก” แล้วเขาก็เห็นผักกาดกำลังยืนทานไก่ทอดจากจานในมืออยู่คนเดียว หญิงสาวจึงพยักหน้ารับแล้วเดินตามโจอี้ไปยังพ่อเลี้ยงที่ตอนนี้กำลังนั่งร่วมโต๊ะอยู่กับรุ่งฟ้าและผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับหล่อนอีกสามสี่คน

“เอ่อ เธอคือใครเหรอคะ?”

“คู่หมั้นผมเอง”

“คะ คู่หมั้น?”

“ใช่ค่ะ คู่หมั้น” ผักกาดกลืนเนื้อไก่ที่เคี้ยวละเอียดแล้วลงคอก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างราเชนทร์อย่างไม่ต้องรอคำเชิญจากใคร เพราะสายตาที่มองมายังเธอนั้นคงมีใครมาเชิญเธอนั่งอย่างแน่นอน

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”

“รีบไปไหนคะ? อาหารยังไม่มาเลย”

“ใช่! รีบไปไหนหนูได้กินแค่ไก่ทอดเอง” คนตัวเล็กรีบหันไปจับแขนของชายหนุ่มร่างสูงไว้ มือข้างที่ถือจานไก่ทอดก็ยกขึ้นไปให้เขาดูว่าเธอเพิ่งได้กินแค่ไก่ทอดไปเพียงแค่นั้นจริงๆ

“ปล่อยให้เด็กน้อยนี่ไปกินก่อนก็ได้ ส่วนคุณนั่งทานข้าวกับรุ่งก่อนสิคะ” รุ่งฟ้าลุกขึ้นแล้วเดินมานั่งข้างราเชนทร์อีกฝากหนึ่งพร้อมกับจับแขนของเขาเขย่าไปมาเบาๆ เป็นการออดอ้อน ชายหนุ่มจึงหันมาส่งสายตาให้เจ้าผักกาดพร้อมกับมือที่จับมือของรุ่งฟ้าให้ออกจากแขนของตัวเอง

“ผักกาด!!!” และเมื่อเธอได้ยินเสียงเข้มเรียกชื่อ เจ้าผักกาดก็รีบละสายตาจากไก่ทอดหันมามองรุ่งฟ้าที่ส่งสายตาแพรวพราวใส่ราเชนทร์ไม่หยุดจนเธอต้องรีบเอ่ยปากพูดบ้าง

“ขาพ่อเลี้ยง อืม..พ่อเลี้ยงคงอยู่ทานอาหารกับคุณรุ่งฟ้าไม่ได้หรอกค่ะ เพราะมีอาหารที่อร่อยกว่ารออยู่”

“แต่รุ่งเลือกอาหารที่อร่อยที่สุดของโรงแรมนี้มาเลยนะคะ ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ไงว่าอร่อยหรือไม่อร่อย” น้ำเสียงและสายตาที่ยั่วยวนของรุ่งฟ้านั้นทำให้ผักกาดถึงกับรีบวางจานไก่ทอดลงแล้วแค่นหัวเราะออกมา ‘ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ไงว่าอร่อยหรือไม่อร่อย’ เจ้าตัวคงไม่ได้หมายถึงอาหารแต่หมายถึงตัวเองมากกว่าล่ะสิ เหอะ!

“ผมไม่ชอบทานเนื้อ”

“เอ๋? แล้วพ่อเลี้ยงชอบทานอะไรคะ เนื้อปลาก็มีนะ กุ้งหรือหมึกก็มีนะคะ”

“ผมชอบทานผักครับ โดยเฉพาะ ‘ผักกาด’ ชอบมากเลย” ริมฝีปากหนาขยับบอกด้วยรอยยิ้มมุมปาก สายตาคมช้อนขึ้นไปมองเจ้าผักกาดที่ตอนนี้ลุกขึ้นยืนมองหน้าเขาด้วยสายตาเขียวปั๊ดเมื่อได้ยินเขาเน้นย้ำคำว่า ‘ผักกาด’ ส่วนรุ่งฟ้านั้นหันไปมองผักกาดแล้วเบะปากใส่เธอ What!! เธอผิดอะไรไม่ทราบเขาก็แค่ชอบกินผักกาดนี่นา!!

“แต่ผักกาดมันขมแถมรสชาติก็จืดชืดนะคะ เนื้อปลายังอร่อยกว่าอีก” พูดถึงเรื่องผักกาดแต่สายตาของรุ่งฟ้ากับมองมาที่คนตัวเล็กบ่งบอกว่าผักกาดที่พูดกล่าวกันนั้นคงไม่ใช่ผักแต่เป็นตัวเธอที่ชื่อผักกาดมากกว่า (มั้ง) แล้วแบบนี้มีหรือคนอย่างผักกาดจะยอมให้คนอื่นพูดดูถูกเช่นนี้

“เนื้อปลามันคาวค่ะ พ่อเลี้ยงไม่ชอบกลิ่นคาว…”

“ถ้างั้นรุ่งล่ะคะ…”

“อ่า แบบนั้นพ่อเลี้ยงยิ่งไม่ชอบเลย กลิ่นมันแรงกว่ากลิ่นคาวปลาอีก…”

“นี่! อืม…ดูเหมือนว่าเธอจะรู้ใจพ่อเลี้ยงดีจังเลยนะคะ” รุ่งฟ้าตั้งท่าจะขึ้นเสียงใส่ผักกาดแต่เมื่อราเชนทร์หันมามองเธอจึงเปลี่ยนเป็นพูดประโยคอื่นแทนด้วยน้ำเสียงที่กัดฟันพูดสุดๆ

“แน่นอนสิคะ พ่อเลี้ยงก็แนะนำไปแล้วนี่ว่าฉันคือคู่หมั้นของเขาเรารู้ใจกันก็ไม่แปลก”

“แต่เธอคงไม่รู้สิระว่าฉันกับพ่อเลี้ยงรู้จักกันมาก่อน”

“จริงเหรอคะ เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นมากเลยนะคะ” มือเล็กยกขึ้นมาทาบอกตัวเองแสดงสีหน้าและท่าทางที่ดูเหมือนกับตกใจกับสิ่งที่รุ่งฟ้าพูด แน่นอนว่าท่าทางของเธอเช่นนี้ก็ทำให้รุ่งฟ้าแสดงความไม่ใจกับเธอออกมาทางสีหน้า

“ผักกาดนี่ตลกจังเลยนะคะ”

“ใครๆ ก็ชอบพูดแบบนี้”

“อืม พ่อเลี้ยงจะไม่อยู่ทานข้าวกับรุ่งจริงๆ เหรอคะ” รุ่งฟ้าจึงเลิกสนใจกับผักกาดแล้วเอ่ยถามชายหนุ่มร่างสูงที่ตอนนี้ลุกขึ้นยืนแล้วทำให้เธอต้องลุกขึ้นยืนตามแล้วเอื้อมมือไปจับแขนเขาอีกครั้ง ราเชนทร์เพียงแต่ยิ้มอ่อนให้ก่อนจะแกะมือรุ่งฟ้าที่จับแขนเขาไว้ออกแล้วหันไปมองผักกาดด้วยสายตาเรียบนิ่งจนเธอต้องเดินมาควงแขนเขาด้วยรอยยิ้มที่จืดชืดสุดๆ

“ไว้โอกาสหน้านะครับ ขอตัวกลับก่อน” พูดจบก็เดินออกไปโดยที่มีผักกาดควงแขนไว้แน่น หญิงสาวตัวเล็กจึงเหลียวหลังหันไปมองรุ่งฟ้าก่อนจะแลบลิ้นใส่หล่อนอย่างเป็นผู้ชนะ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   40.ครอบครัวเมีย The end

    มาถึงบ้านของราชันย์ร่างสูงก็รีบเดินตรงเข้าไปในบ้านซึ่งก็เห็นว่าบิดาของเขากำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ส่วนภาวิณีย์นั้นนั่งปักดอกไม้ลงแจกัน พรึ่บ! เพล้ง!! เขาเดินไปหยิบแจกันจากมือภาวิณีย์ปาลงบนพื้นจนมันแตกกระจายท่ามกลางความตกใจของคนในบ้าน“แกทำบ้าอะไรของแกห้ะ!!”“ทำอะไรเหรอ!! ม๊าผมตายแล้วทุกคนยังมานั่งสบายอารมณ์อยู่ พอใจพวกคุณแล้วใช่มั้ย!!?” ราเชนทร์หันไปตะเบ็งเสียงใส่ผู้เป็นพ่อที่พอได้ยินประโยคของบุตรชายก็ใจหายขึ้นมาทันที ส่วนคนในบ้านนั้นต่างก็ตกใจไม่แพ้กัน“แกพูดอะไรของแก”“ม๊าผมตายแล้ว กระโดดน้ำฆ่าตัวตาย!!”“เป็นไปได้ไง”“มันเป็นไปได้แล้ว!!!”“ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา ฉันไม่ได้สั่งคนไปฆ่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องก็ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องไปเดือดร้อนยุ่งเรื่องของครอบครัวนายนะ” ภาวิณีย์พูดแล้วก็เดินไปนั่งลงบนโซฟาหยิบแก้วชามาจิบดื่มอย่างสบายอารมณ์ ส่วนราเชนทร์นั้นก็ได้แต่ยืนมองหล่อนด้วยสายตาที่แข็งกร้าง มือหนากำเข้าหากันแน่น“ป๊าไม่รู้เรื่องอะไรเลย ชุตายตั้งแต่เมื่อไหร่?”“ไม่รู้เรื่องอะไรเพราะไม่เคยสนใจอะไรเลยไง ปากบอกว่ารักม๊าผมมากกว่าคุณภาแต่ไม่เคยสนใจอะไรผมกับม๊าเลยสักนิด!!!”“ยัยชุเป็

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   39.สูญเสีย

    เมื่อมาถึงบ้านผักกาดก็รีบดึงมือของราเชนทร์ใหขึ้นไปบนห้องแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองและของเขาออกก่อนจะนั่งยองลงตรงหน้าของเขา มือเล็กจับแท่งเอ็นไว้ก่อนจะใช้ปลายลิ้นตวัดเลียมันอย่างช่ำชอง“ซี้ดดด! ผักกาด” ฝ่ามือกว้างขยุ้มลงบนเส้นผมของคนตัวเล็กเมื่อเธอกำลังใช้ปากครอบครองมันทั้งดุ้น“บ๊วบๆๆ อ้า!”“พ่อเลี้ยงอยากให้หนูขย่มให้มั้ยคะ!?” ผล่ะปากออกจากแท่งเอ็นเพื่อถามชายหนุ่มร่างสูงที่ตอนนี้ยืนหน้าแดงก่ำอยู่ เขาขบกรามตัวเองแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมาตามคอแล้ว“แน่นอนว่าฉันอยากให้เธอขย่มให้ อ้าส์! แค่ปากของเธอมันก็ทำให้ฉันเสียวซ่านแล้วผักกาด!”“ถ้างั้นพ่อเลี้ยงขึ้นไปนอนนะ เดี๋ยวคืนนี้หนูจะบริการพ่อเลี้ยงทั้งคืนเลย” พูดพร้อมกับกัดปากยั่วยวนเพศตรงข้าม ราเชนทร์จึงกระตุกยิ้มอย่างพอใจกับการบริการครั้งนี้ของแฟนสาว จากนั้นเขาก็เดินไปนอนบนที่นอน ส่วนผักกาดก็รีบขึ้นไปนั่งคร่อมเขาโดยที่รับเอาแท่งเอ็นอุ่นเข้าไปในตัวเองด้วย“ฉันเพิ่งนึกได้ว่าเป็นฉันต่างหากที่ต้องทำ ฉันต้องลงโทษเด็กดื้ออย่างเธอ” พรึ่บ! แต่เพราะส่วนมากเขาจะชอบเป็นฝ่ายคุมเกมส์มากกว่าจึงจับร่างบางพลิกให้นอนลง ปึ่ก! แล้วเขาก็กระแทกกายเข้าใ

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   38.อยากโดนลงโทษ

    เมื่อได้ยินชมพูตอบแบบนั้นรุ่งฟ้าก็ได้แต่นั่งอ้าปากเหวอ “เธอมองผิดหรือเปล่าชมพู” แล้วเอ่ยถามชมพูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าเธอไม่ได้กินมันผิดจริงๆ แต่ชมพูยังคงพยักหน้าเป็นคำตอบว่าจริง เธอกินมันไปจริงๆ“มีอะไรกัน!?” ราเชนทร์ที่ไม่เข้าใจสิ่งที่สาวๆ คุยกันนั้นจึงถามขึ้น“ก็หนูกับลุงคลอสไปได้ยินพี่สายธาร พี่ลูกปัดและพี่ปุ๊กลุ๊คคุยกันว่าจะมอมยาจับพ่อทำผัว พวกหนูก็เลยจะไปจัดการให้ แต่ว่าน่าจะล่มไม่เป็นท่า…” ชมพูตอบพี่ชายด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วแล้วอ่อนลงในประโยคหลัง ถึงจะไม่เข้าใจว่ายาปลุกเซ็กส์คืออะไรแต่ดูจากสีหน้ารุ่งฟ้าแล้วน่าจะไม่ใช่เรื่องดี“แล้วเธอก็กินไปเหรอ?” ภามถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าสาวๆ พวกนี้ไม่ก่อความวุ่นวายให้คนอื่นแต่เหมือนจะก่อความวุ่นวายให้ตัวเองซะงั้น รุ่งฟ้าพยักหน้าให้เบาๆ ก่อนจะกลืนน้ำลายดังอึกจนทุกคนหันมามองเธอ“เป็นอะไร!?” คลาสถามขึ้นเมื่อรุ่งฟ้าเริ่มจะนั่งไม่อยู่นิ่ง เธอส่ายหน้าให้เขาเบาๆ แล้วพ่นลมหายใจออกช้าๆ ตอนนี้ภายในกายของเธอเริ่มจะร้อนลุ่มขึ้นมาแล้ว“ยาปลุกเซ็กส์เป็นยังไงเหรอ?”“อยากลองดูล่ะ เธอได้ควบม้าทั้งคืนอ่ะ” ราเชนทร์ตอบหญิงสาวข้างกายอย่างทีไปทีแต่ผักกาดถึ

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   37.ยาปลุกเซ็กซ์

    จากนั้นเจ้าของงานอย่างคุณวาสนานักธุรกิจสาวชื่อดังก็ขึ้นเวทีเพื่อกล่าวเปิดงานพูดคุยกับแขกในงานตึกตักๆ เสียงวิ่งของชมพูดังขึ้นมาพร้อมกับร่างเล็กมาหยุดฝีเท้าที่ด้านหน้าของผักกาด“พี่ผักแย่แล้ว!”“อะไรคะ?” ผักกาดที่นั่งอยู่บริเวณโต๊ะทานอาหารนั้นถามขึ้นเมื่อเห็นชมพูวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมกับคลอสที่เดินตามหลังมาอีกที“พี่สายธารค่ะ เขาจะจับพ่อทำผัว”“น้องชมพู พูดอะไรคะเนี่ย?”“จริงๆ หนูกับลุงคลอสไปได้ยินมา” ตอบด้วยสีหน้าที่จริงจนผักกาดต้องหันไปมองคลอสเชิงถามว่าจริงเหรอ ซึ่งคลอสก็พยักหน้าให้ก่อนจะเดินไปนั่งข้างน้องสาว“พี่พาชมพูไปเข้าหองน้ำมาเลยได้ยินสายธารคุยกับลูกปัดว่าจะมอมยาพ่อเลี้ยงจับมาทำผัว”“จริงเหรอ?”“หน้าพี่ชายเธอดูไม่น่าเชื่อถือลยหรือไง” คลอสถามน้องสาวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เมื่อเห็นว่าเจ้าผักจะไม่ค่อยเชื่อคำพูดของเขาสักเท่าไหร่“ก็เชื่อ นี่…ไปหาอะสนุกๆ ทำกันปะ” ผักกาดหันไปมองรุ่งฟ้ากับชมพูสลับกัน ดวงตากลมโตฉายแววซุกซนออกมาทันที“ฉันไม่มาเล่นไร้สาระกับเธอหรอกนะ”“อ่า ถ้างั้นเรื่องเธอพี่ชายฉันพูดออกไปช่วยไม่ได้นะ”“ก็ได้! จะทำอะไรว่ามา”“เธอกับชมพูไปตามดูสายธารเดี๋ยวฉันไปหาสองพี่น

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   36.ขอร้อง

    “น้องผักสวยจังเลยนะครับวันนี้” เสียงของภามเดินตรงเข้ามาหาผักกาดแล้วเอ่ยชมคนตัวเล็กที่กำลังยืนตักเค้กจากจานในมือเข้าปาก เธอจึงหันไปฉีกยิ้มหวานให้ภามใบหน้าคมหล่อเข้ม ผมดกดำถูกเซ็ตไว้อย่างลงตัว ชุดที่เขาสวมใส่เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวสวมทับด้วยเสื้อสูทสีครีมกางเกงขายาวสีเดียวกับเสื้อสูท รองเท้าหนังคู่แพงนั้นถูกขัดจนเงาวับเมื่อมองสำรวจความหล่อของเขาเสร็จแล้วผักกาดก็รีบเคี้ยวและกลืนเค้กลงท้อง“พี่ภามก็ดูดีนะคะ”“ต้องนิดนึงครับ…น้องตัวเล็กชื่ออะไรนะครับ?”“ชมพูค่ะ พี่ผักเป็นแฟนพ่อนะคะอย่าคิดจะมาจีบ” ชมพูเอ่ยตอบภามด้วยน้ำเสียงสดใส ดวงตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้าเขม็งจนภามกับผักกาดถึงกับต้องหัวเราะออกมาเบาๆ“พี่ไม่จีบหรอกครับ”“อ้าว! ไม่จีบเหรอคะ?”“หื้ม เรามีแฟนแล้วพี่จะไปจีบได้ไง”“ก็เห็นพี่ชอบเข้ามาทักทายมาพูดด้วยเลยคิดว่าจะมาจีบ” หญิงสาวร่างเล็กถามด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ อุตส่าห์หลงตัวเองว่าที่เขาเข้ามาหาก็เพราะว่าจะกลับมาจีบเธอใหม่ ไม่ได้อยากกลับไปคบแต่คิดว่าตัวเองสวยขึ้นไง แบบเออ…หลงตัวเองอ่ะ ฮิฮิ!“แค่คิดถึงเลยเข้ามาทัก อีกอย่างผักเป็นคู่หมั้นของพ่อเลี้ยงนี่นา”“พี่ก็รู้เหรอคะ?”“ทุกคนก็รู้นี่ครับ”“จ

  • ขย่มรักพ่อเลี้ยง   35.เด็กน้อยของพ่อเลี้ยง

    เมื่อได้ยินแฟนสาวพูดออกมาเช่นนั้นแล้วราเชนทร์ก็ถึงกับนั่งยิ้มกริ่มออกมาคนเดียว ส่วนผักกาดเธอก็ลุกขึ้นไปปัดกวาดทำความสะอาดบ้านของตัวเองต่อจนเสร็จเรียบร้อยก็เห็นราเชนทร์ยังคงนั่งยิ้มอยู่ไม่หยุด“มานั่งยิ้มอะไรอยู่นี่ควรจะกลับไปนอนพักมั้ยคะ?” “อืม หกโมงก็อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยนะ”“โอเคค่ะ”“ครับ…” ตอบรับด้วยรอยยิ้มแล้วก็เดินออกไป“พิลึกคนจริง นึกจะมาอารมณ์ดีก็มาอารมณ์แบบไม่ต้องมีเรื่องมีราว” พูดกับตัวเองแล้วก็เดินไปเอนตัวนอนบนโซฟาเพื่อพักผ่อนรอไปงานในอีกไม่กี่ชั่วโมงเวลา 19:17 น.ตอนนี้ผักกาดยืนอยู่หน้ากระจกในชุดเดรสสายเดี่ยวกระโปรงสั้นเหนือเข่าขึ้นมาสีชมพูอ่อน ใบหน้าเรียวถูกแต่งเติมเพียงเล็กน้อย ผมยาวดัดลอนและปล่อยลงมากลางหลัง เมื่อพอใจกับความสวยของตัวเองแล้วเธอก็หยิบรองเท้ามานั่งสวมที่โซฟาก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาสะพายแล้วเดินตรงไปยังบ้านหลังใหญ่“เมียใครสวยจังเลย” และเมื่อผักกาดก้าวขาเข้าไปในตัวบ้าน เสียงทุ้มของราเชนทร์ก็ดังขึ้น สายตาคมจับจ้องไปที่ร่างเพรียวระหงษ์อย่างไม่ละสายตาจนผักกาดต้องเดินไปยืนข้างโจอี้“เขาเป็นอะไรคะ?”“ผมถาม เขาบอกว่าคุณผักน่ารักกับเขาครับ”“นะ หนูน่ารั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status